ശ്രീ സംക്ഷിചൂഭാഗവതം. പ ശ്രീശുകപ്പോക്തം. (രി ജപേ ഗേവമ്കഥകര്ം സരിച്ചു)
പ്രസാധകന് ചുനക്കര രാമവഃരിയര്,
ഭാതേയിലാസം പ്രസ്സ്, തൃശ്ശിവപേരൂര്,
വം പരിപ്പ്._ഷേല്ലി 00. [നി
വില അണ ൮.
ചപ്പുകയും ടി, ്റ്ററിലംജേരാമന്നും
ശ്രീ സംക്ഷിപൂഭാഗവതം. യ ശ്രീശുകപ്രോക്കം, (രി ഇരപ്പ്തേച ഗവമ് കഥം സഗ്രിച്ചി യ്)
പ്രസാധകന്
ചൂനക്തെ രാമവമഭിയര്,
ഓരേവിലാസം പ്രസ്സ് തൃശ്ശിവ.
ലം പരില്പ്._ഷേപ്ലി മം
൧൧൭.
പരില അണ ൮.
പ്പം ടി, ്റ്റിലേളയകന്നം
മുഖവുര.
പ്പി
പതിനെട്ടു പുരഃണങ്ങളും അത്രയും ഉപപുരാണങ്ങളും ഉമ കളില് ശ്രേഷ്രുമറും, ദിവ്യവും, ഭക്ടിസോയനവും യതു ശ്രീമഹാദഗേധതമാണ്, ഇത്രമാരം പ്രചുപ്രചചഷ്ുു്ള പുരാ ണം വേരെ ഇല്ലം ഭായീ പരത്രികത്തെ പ്രധാനവും, ഐ ഫികത്തെ അപ്രധനേവും ആഴി ഗണിച്ചിട്ടുള്ളവരാണ്.. പാരദ്രി കത്ിന്നു പ്രാധാസ്്ം കെഴു്കാത്ത ഡമമേതാത കമം ഭാരതീയ 8 പിച്ചില്ല യയ ങ്ങളായ സരോ മ്തുംജിചും അടങ്ങിയ തത്വങ്ങളും, വേദസമര്ങളും, വേന്തേവീ ചവീപരമ്പേളും സ്ധൃയധമങ്ങളും സംഗഹിച്ചിടട്ളതിനുപുാമേ ശ്രീമഹഃഭാഗവതത്തില് സമസ്നുത്തമമായ ഗേവതിക്കി നി
ജസ ലഭിക്കുന്നതിനു രജാഗ്ഗുങ്ങളേല്യം താന്നു ശുപീക. ച്ചു മദ്ൂതപീപങ്ങേകൊണ്ടി നല്ലവണ്ണം മമ്ീപിപ്പിച്ച ൭. ശരീപ്പിച്ചിരി്നു. ആ ദെദ്ുതഴീപങ്ങാം വഃസൂധത്തില് ആവവരമചമകന്നം പുതതങ്ില് ര്യം ഒനന ക്പ്പയതങ്ങളുടെ ശവ പ്ര്ൃസ്ഥനലും കക്കിപമോ ണ്, യോഗം, സംഖ്യം, ജനം, കമി, ക്കി എന്ന് മുകുരിലാ ത്തിനു വീവിധമ്ഗുങ്ങാം ിധിച്ചിടുകളതുകളില് ഉന്തമോത്തമ ലും എള്ളും ശ്രേധസ്്ും ഒനനദസന്ദയേകരും ആയത് പ്രോ അികയോയ ഭക്കിയാണ്' എന്ന് ഭൂധീശവയോര് സമഭ്ഥീച്ചിരിക നം ക്ത്വയാഗത്തെ നാരദേക്തിസൂത്രം, ഭഗവരം, ഭഗവത് രീത മുരുലയേ ഗ്രന്ഥയോങ്ങളില് വമുരെ ശ്ലാഷിച്ചിട്ടബി.
(൮ ജത വിശിച്ചുമായ ഭകേരികൊണ്ടി ആപാഭേമ്യഡം മധുര പും സംഷ്യോികാളക്കൊ ആലോചേനമ്േതരും തയ ഗരീമ ഹാദേഗ്തപുരാണം വേദം സിച്ചു മനസ്സു ഒര്ലിയാത്ത വേ ഭബ്ൂസമുനിക്ക് നാനും, ദഹ; ശ്രീശുകസം, ൭൭ ബരഫ്മയി ളനപയത്നാമ പദീകിിനം പേപ്പേരന്റ ഷ്ഠ യ സ്തന നൈമിശരണ്ബത്തില്വച്ച! ഹേഷിമാക്കം ഉപ രിച്ചുതാമി പ്രസ്തുത പുസൂകത്ില് പിപയിച്ചിരികന്നു. ഏഴ്ടഠിപ സംകൊണ്ട പരിമിത ഭഗവതാ പരിഗുദാനായി ബ്രഹ്മ
സായം ്രപിച്ചു. തരീശുകപ്രാക്തമായ ആ ശ്രീഹേഭാഗവ ത്തു സംമേപിച്ച് എദയംഗമങ്ങളായ പന്ത്രണ്ട് ശമ്ൂഖധി ്രീഡിത്ശോക്ങ്യായി നി്ി്ചു ഈ സംമിപപൂര്ാഗവരുഗ? എ അ പ്രച്ീനകൃതിധില് ശവമനാ ്വരാരകഥകള എല്ലം ടക്ിയിക്കയാന് പ്രയ്്രഗ്രന്ഥാം "ഒര കുടുഥിപടച്ച കഴലം ണോ എന്നു നിസ്സംശയം പറയം, ഇത്ര മിയ: ഈ ഭഗവത സാമ്ശേതസവ്വിസ സജജനസമമഷ സ്രാന് സംഗതി ആ ര എന്റെറ ഭഗ്യാഴിദേകത്താലാണ് എന്നു ഒന്നേ സ്സ ര പി്രസിക്ുന്ന,
ര ്രീശുംപ്രോമതമെന്നു പഴയ ത്ിദയാലഗരന്ധത്തില് പ്പി കാണ്ടന്ന ഈ 'സംക്കിപ്ലദേഗവരം? എന്നാല് പ്രസ്ധധിരപുഷ്ലങ്ങളുമോ "ദോസ്? സധാമിപ്പുഭ (൦ എന്നു പ്രചീശഗ്രന്ഥരത്ുങ്ങള്പോനല "സാഹി പ എന്ന സ്തൂനസാഹിര്യപഴിരസഗ്രഹം രചികന്നതി ജി അദ്ിഭയലഗ്രന്ധങ്ങാം പരിശോധിച്ചുവന്ന കൂടത്തില് 0൮൨. വൃശ്ധികത്തില് എനിക്ക് കഡുംബംവക ഗ്രന്ഥശേഷില് വിന്നു ലഭിച്ചു ഒരു ഭകതല്യത തവണ, ഒ ഗ്രന്ഥത്തില് കണ്ട മാപാമലതന്നെ ഞാന് അര് അന്നു പരകത്തിവച്ചു. രാമായണ കരഥാസംഗ്രഹമായ രാമോയേണസപ്പുകം മലയാളത്തില് പ്യൂഖ്യാസി! ക്യപ്രസിദധംചെയ്തു ിഞ്ഞ്പോ പ്രസ്തുത പുസൂമരും ഫെജന അക്ക് സമദ്ലിക്കണം എനന! എനിക്ക് ഉല്കണ്ണയുണ്ടായി. ൯൯ കന്നിമാസത്തില് ഒരു ദീവസം സദ്ധിവശാല് എന്റ തുലനം ഗുരുനാഥനും ആയ ലുക്ക ഉന്ണിറവാടിയവര് കാം സംിപ്പഭാഗവതന്തെ ഗ്ലാഫിക്യം അതുകൂീട പ്രസിദ്ധം ചെയ്യാന് എന്നോട് ആങ്മാപിക്കയും ചെയ്യും എന്നാല് ആ പ്ലം ഞന എഴുതിവച്ചിരന്ന കായ്രത്തു്രി കണിച്ലം പഴയ ഗ്ര്ധപ്പെടി തുന്നു പിരന്നയം പരിശോധിക്കാന് തല്ലും അ സരം ലഭിച്ചില്ല. ഉടന് സ്ംഫിത്ൃപരിശ്രമ്തിന് എന്നെ നി രതം പ്രോ സ്ധാിപ്പിച്ചവരുന്ന എന് പ്രിവതമ അന്നുതമനെ ഠിസ്ഥാ്കി പഠര്ജണം മെയ്ലുവന്ന സിപപഭഗവതുശ്ല കഞ്ങാം സ്വന്തം "മനോമി? യില്നിസ് എനിക്കു പത്തി
ി
(൫) ഭാവരസാസേദ്യുസ്വമായ ഇ പന്്ര്ടു്ോമം പ്രതി ഭീം ഭക്തിപവ്വം പരേയേണം ചെയ്യാന് അദ്മമിനിട്ടു മതിയാകും. ഭാഗവതാദിപുണേങ്ങാം വായി ന്നതിനും, അതുകൂടെ അ ഖസനത്തിലും, ണ്ടു സസ്ധ്കളിലും, ഉച്ചയ്ക് ഉേകിഞ്ഞും, 2 രരിിചും, ഉാങ്ങാന് ചിഭ്്നിനുമും ഉണ ഉടനയും ജപി ക്കാന് സംമമിപപഭാഗവതം ഉത്തമമാണ് ച്ലനാപ്പാാം എന്നു സൌദ ഒരു ശ്പ്യസമയം ഒലിച്ചു ചൊല്ലില് ശേ രതം മുഴവന് വായിച്ച ഫലം നിയ്യാസം സിദധിക്ം. എല്ലം (മിന്നും നിയമമാണ് മദ്യ, ഇതു പിഡാപഷകൂഭാമത പ്രരിരിവ സം ശ്രധാപ്ൂവ്വം പിച്ചുല് ഭമഴിയും മാനവും തവാ ദേഹ തത്തില് മുമഭിയം ലഭി,
(൫) എന് സാഹിള്യപിത്രമം മുഴവന് സഃമസ്റേര്നങ്ങ ടെ ഉപാധഗങങ ഉദ്ൃശിച്ചാകയാല് വടെ മവധ്തങ്ങ ളെ ആധാമോക്കി സംകിപലഭഗേവതത്തിമലെ സസങ്ങലായ് ഒ കമ സവും പോലും മുഖത്തില് സൂപീതങ്ങളുയേ ൬ (രി ഇുതപരത്തഴ് (൧൨.൮) കഥകഷടരഭ സംഗരഹങ്ങറും ഉഭധവന്നു ഭഗവാന് ചെയ്യുന്ന ഞാനപ്രദങ്ങളുയേ ഉപദശങ്റ്ും ഞാന് ഇ തിൽ എഴുതിധക്ചതിട്ടബി. ശ്രീഹോദാഗവതത്തിലുഷമ ഗ്രേവത് പ്രങ്ങളുയേ കഥകഠം എല്ലും ഇ പുസൂകത്തില് ്്ര്ിച്ചിഴി കന്നു, കഥകള മ്രോഡി കരിമടന്നേരിനും മരം ഭഗവത ഹരി വശ നോധണീയം,യ വാല്ലിചിമയേണം, ഗീതം ഭാരതം എ നീ ഗ്രന്ഥം ഞാന് ആധാരാകകീടട്ടെജിലും ആധുനികമല യത്തിന്റെ അച്ഛനായ തുേത്തെട്ടുത്തച്ഛുന്െറ ഭാഷാശൈലി േയാണ് സംകകിപ്ചഭതേത്തി4ലപ്പൂമേഖതമന്ന ഇരിലം സ്വീക രിച്ചികെന്നത്., കഥകളിലെ വാമ്യരീരി ഭാഷയില് സ്യസാധാ രണമായി കാണുന്നരികനിസ തല്പം ജേടിച്ചതാണെജിലും തു ബത്തു ഗ്രതനാഥമന്ര പദ്യരമശലി ഗമി; അനുകരി ന്നത് മലയാളഗദ്ടൃത്തിന്ന് ഒരു നവാലങ്കാരധാണ് എന്നു ഞാന് ീംഭിരന്നു. സുശ്രാവയമായ പ്രത മശലി മലയ്ക്ക് സുപരിചിരപും സംിപ്പരാരതത്തില് പ്രയോഗിച്ചുണക്കി സൃ ഭയശ്ലാഘയ്യ പാത്രീഭയിച്ചുതും ആണ്.
(6, സാധാമണ മലയാളം കൂട്ടിവായിക്നവക്ശടി അരി
ദ രിപു ഗവരാള്റയത്തിലുള്ള സകല കഥാം ത (൫ശതഅങ്ങളും നിയ്യയസം ധരിക്കാന് സംഗരിയാകണം എന്നു കരുതി വ്യ്യേരോവിനെര നിലധില് ഞനറചെയു, പരിഗ്രമം മ ഹാജനങ്ങളെ തൃഫ്ലിപ്പത്തുമെങ്കില് ഞാന് ക്ലരാത്ഥനായി, പ്ര ബ്രൂപസ്യരം എമന്റ മാതുലനും ഗ്രല്നാഥനും പണ്ഡിതനും പെരോണികനും ആയ ചുനക്കര ഉണ്ണികൃള്ുവാരിയവേര്കം സ രി്കം പരിംശോധിച്ചുതകയാല് മഫാജനങഴുക്ക കാള്വെ നട എനിക്ക് അധൈദ്ൃമി്ല. കീത്തിം ദരോഗതം വികി വിത, വിഴ്സപടപ്പഫ്ിം കിം ജനോ, ഇവരയ പ്രര്നേംചെ തന്ന സംിപപഭാഗവതം ഭഷേയില് സാരവും, പരദ്ധോവും, സൂ ചിപ്പിന്ന നദി ഇതിപത്തട്ട് (൧൨൮) കഥം ഘടിപ്പിച്ചു പ്രസിദ്യം ചെയ്യുകൊളളുന്നും (൫) മോധണം ഭം ഭാഗവതം എന്ന മൂന്നു ിദ്യഗ്രന്ഥ (അമളേയണ് കേരളിയ സധോരണ അധികമായി പോണം ചെഷ്യുവതന്നത് , ഇ മൂന്ന ഗ്രന്ധങ്ങളൂടയും സക്ഷപങ്ങളാണ് രാമ്ഷണസസപ്തൂക സഭിപ്ലരേതം, 'സംക്ിപപുഭാഗവതം എന്ന ്രേകൃരബ്ാം, സപ്ലെ പ്രസി ചെയ്യാശഷം ഞന് ല്യം ്യാനിച്ചത്' പ്രസ്തുത പസ്ൂുകമാണെങിലം മുക ആകെ എന്നു ടിയാണ്! സമീപനം മ്പ അച്ചഭീ്റിച്ച, വേദയും ചില പ്രാചി ജഗ്രന്ധ്മാം ഞാന് സമ്പാിച്ചുവച്ചിട്. മേയ യായം സഭ്ഭനസമ്ം സ്ലിം, സമ്ധാകോന്റ ജയ വ്യാല്യാതാിന്റയും പ്രസാധകാന്റയും നിലയില് എഷി ക്ട് ദര ദാഭഭകൂടി പറയാണ്ട്, മാത് പ്രസിധധീകരണംത്തക്ു ച്ചാണ്, രമായണസപ്പു വിദ്യഭിവര്ീനിക്കും സംിപ്പുടോര ൫ ശ്ര്രീരമവിലാസത്തിനം പ്രസിദ്ധം ചെയ്യാനായി കൊടുത്തതു പലൈ ഈ സംയിപ്പദഗവതത്തിനെറ പക്സയവകശം ഞാന് സസധാന്താഫം ഭാരരവിചസേത്തിനു പ്രനേശചചയയുന്നു, ഇരി ൪ പ്രച്ുപ്പോചുഴുത്തിനു ഗേവാ൯കശന്ന ഓനഗ്രാഥികമട. രും ഗ്ന യും ചുനക്കെ രാമവർ എ പപ
ശ്രീ സക്ഷിപ്പഭാഗവതസ്മവം നനതത്തത്ത് പ്രശനം ശോധിനായ അ നലം
ഇന്ദനം വാസുദഭവസ്്യ ഗോപ നന്ദനം യാശദേനേനനം വനന ദേവഭീനന്ദനം സദാ,
വസ്ൂേലസുതം ദേവം കസം ണ്ജേരമിനം ഭേവീചരനം കൃഷ്ണം വനേ ജഗത് ഗതിം ൭48 കരോ കല്യണം മംസക്ചകേസദി കദ്ധിനീലോലേകബ്ലോലകോലഹേലകന്ഫലീ. ആലോലതൂളസിമാല മത്രേഡധിനതസൂതം ല്ലോതിരിനീവരധ്യദമ മാരിയ മാഗ്ര. മലല മദനഭിരമം. ബി.ബാധേരാപുരിതര്വണനാദം ഗേഗാപാഗാപീജനമല്യസംസ്ഥം ഗോപം ഭേ ഗോകലപുള്സ്ുച്രം. നീവരളന്റമമ മിനിരേന്കനളം വന്ദതജനമന്മാരം വര്നദഹം യറുന്ദനം
ഗോപലേരം വമനം ഗോപരംഗനമേയവനഭാഗ്രത്ം ശ്രീകൃഷ്ണം സുരസേല്യത്നം
ഭധാമഹേ യാദവവംശരതോം,
ന
ഖ
ം്ിതര ലളിരാഷ്ചുര്നതരം പൃണ്ണ്റയവക്ളം പുതഹ്രതമിത്രം കാരണ്ലപാത്രം കമവീയഗാ്രം വന്ദേ പിതരം വസൂദേപപ്പത്രം,
സധമിപൂഗേവരസ്ദവം
ശ്രീവാസുദേവധണീധരചേക്പാണ
വാരാഹസിംഹയുനനന(ഘുനനനിപത്മനാര്
ശ്രീല രാമ മധുസൂദന ദേവദേവ ദേശ കേശവ സൂദ്രശ ഹാര നമസ്ും യണ അ്ിനയേതാലച്ചേനായ അമവേദശഷീതമഹാഖബലിവൈഭവയേ നനേമ്വേേചരധിധയേകള്യാദശ.. ഈാഭീപുടയേ പുരഷായ നമി പരമസ്ത അയി മുകുനസ്തവകടരവിന. ്വസനധശുരസേജേര തം പ്രണമ്യ യേ അധരമണിസമീപം പ്രാപ്ലവത്യ ര്യം കഥയ ഹസി കാണു മദശംഃ നന്ദനം,
ഡോ ഗുരഡം ജോന്തഭ്ഗ്രീവസ്തൂമലേര
1
ി
൨.
യാമജനാഗ്ിതലാമോന്ത്രഗര പ്രോണ് ഗീയമദേമദ
ച്ചി നസുവള്റുമണ്ഡലുലോ ധാരധേരദ്യാമ
കാലേ മ ചര്മ മമക്കിപദവീമായാതു നാരായണി, ൧൩.
രീ സംക്ഷിപ്പഭാഗവതം യീതുകപ്പോക്കെ ലഥാസാ്ചയ്രികം' എന്ന ടീകയട്ടകൂടിയാ!ം
ശ്രിയ പ്ലേ സ
മോം
പോച്ലലുഷ്ലൂദൈദ്യിവഹൈ_ ഭരോതുരാം ദുദ്ധിതാം
2, ുഷൂവതമ സായഹമാ സഞ്ചി രം
(വ ഭമ്തായാനിധില്യുക ശേഷേണ സാരം മരം
പപ്ലാസ്സുതരരം സുര്ഭയന് കൃഷ്ലിനിശം പായു വ.
നാസ്യ ശൂരം വ്യാസ വാസൂദേം സത ശ്രീഭഗവതി ഖ്്ികേയം വിഭ്യതേ.
സമേ മിയെ പാിക്കന്നുവരാണ് എന്നു പ്യൂ ശരദ പംപികകംുബ്ലധിഎം ആയ അസുയോനമ സംഘങ്ങ ടെ കാണ് പരവശയധി ദുഖിജയമയ ഭൃഥിയെ ദുഷൂവ (ഇയ ബ്രഹ്മാവിനല് ആ ര്രപൂദ്സം സയ്്രത്ഥിതനാി ദമയ രി ധന് യദവംശത്തില് ശേധോട്' (ശേഷംശക ജനിച്ച ബലഭഭ്ോമനോ കൂടി ദേവകിയുടെ സുല്ലതാകേര ത്തെ സസന്തോഷം സ്ൂഭന്നായ ച്ഛ നിക്ക സദാ പഠ
ലിക്കട്ടം
മ സംഭജിപ്പഭഗവതം
അത്മ പാലച്ലുലഫ്ടുമൈത്യനിവരഫൈ (ദുപലേയാര് (൫മീയെ പാീക്കുന്നവര്ം ജക്ഷമാര്) എന്ന ചലം (ക) ള്ള ദു്ൂന്നരോയ (രഷിക്ഷപ്പുടുവരായം പാപം ചെയ്യുന്നവ യ റുഖയഭ്ധികളുയേ) ത്യ്മേടെ ( അസൂര്യോയമടു) സിവ ഹ (കൂട) അമെക്കണ്ട് ഭോതുമാം [ഭാരംകൊണ്ട് മൃതുര (പ രവശു യ ദുര്പിതാം (ദു8ഖിതരയെം സംജായറുര്ഖയം വ്യൂസ്, ീപ്പുവളു) ഭൂമിം (ഭൂമീ) ദുവ [ലവന് (കണ്ടവന്) ആവനാല് സമരേഹമവാ (സവരാരഹത്തില്ി (അമര പില്) ഭധിച്ച (ണ്ടായ) വനാ, ബ്ര്മവിനാന്) സാദരം (9 പുദ്) സപ്യാത്ഥിത [.സമ്ൃക്കാകയ്ും (വദിപലു പ്രദ ഥീതന് (പ്ര്ധിക്ക (യാചിക്ക] പ്ലെട്ടവ൯ം ഭക്ഭയാനിധിഃ (൪ കോരി (ജിന്നേപരില്) യോദിധി (യേഷക, കതുണഷ്യ) നി ീബ്ര്ലി ദേപദ[്മേവന്,മയകൊണട പ്രപബമത്തെ ഉണ്ടാ കടി ക്രീഡിരന്നേവന്) യമുകല [0യറുവികന്റ കലത്തില് (വംശ അഞില്ി ശോഷണ (ശേഷനാട്, അനന്തന്) സാമം (൭) ദ (മോദത്തേഴും സന്നേഷേരത്താടട) ദേവക്ട[ദേപകിധുമട) സ) കൃതകരം സുക്സരത്തിനെ (പുണ്ഠത്തിനെരു അകത്ത (2 ഉമയെ, സാരത്തി സുദഭയന൯ (സരള ഉണ്ടാര്ന്നേവന്, പ്ര സഭിപ്പികകുന്നവ൯ (ദേവകിയുടെ സുക്ൃതശകുന്ന അമരത്തു വ ത്തി പുളിപ്പിച്ച് സരം ഉണ്ടാ്നേവന് എന്നു സമോ ആയ കൃഷ! (കന്, ലേത്തിുളമുവടെ പപരന്ത ജ്യ രാദഭന്നേഖന്) വർ (ജങ്ങളെ, സംജിപ്ഭാഗവതം പരിക്കന്നവ രയും ശ്രയിരന്നഖരേയും) അനിശം (സദാ) പടു (പാലികമടം ക്കിക്കട. കഥ ൧൨ ദൂഖനിഃവര്നമും സമദധോനേലും.
പഞ വോസുരയേധങ്ങളില് മരിച്ച അസുരയമാര് കമദശ ഷാല് ഉമീഷില് ജായന്മോരാജിയ വരില് പലക്ടം രജത്വയും ഉമഭാധിന്നു. ഇവല്ടെ പദപപ്രവ്യത്തിചാംചൊണടി ഭൂമി ഭാ രം സമരിക്ഷധഹിയതെ ആധി. അതുമകാണ്. ഉമി ഗോരൂപം ധ രിച്ച് സ്യദലോകത്തുറ്ചന്ന് ബ്രൂശമാവിനോടട സമം പറഞ്ഞും
ഥസേരോ്ന്ിഖാടീകാസഹിരം മ
അതുമേഴട് ബ്രഷും ഇന്രാദി ദേവദാരം ഭൂിയോടകൂടി കൈലാ സത്തു പദ്്ുതിപരിഷനേ ഭഗവാനോട് വസ്തുതയരിയിച്ചും പിന്നെ ബ്രഷമാധും പാപ്പത്പരദമശ ഭയം ഇനദ്രിടിദദവയാതിം മിഷ്ടി പംലിയില്ചെന്നു മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഗ്ക്രിച്ചു. ബ്വ മാവി വേടാത്സാരസംഗ്രഹമേ പുദഷസ്മമതത്തടെ പര്യ രക ഇുഇുകമേത സേവിച്ചു, അപ്പോം ഒരു ഭിവ്യ്ലയോയിസ്സ് സതദ്നീകത്മാലിനു കാണാജവന്നു, പൂയം കളൂഭ്മാവ ശേചര്ശ കൃം ശ്രവിച്ചി് ഖേധസ്സ്റ് മററമ്ളുവഴാട്ട പഠ ദരം തീ ക്കാന് മഹാവി 9ലകീസൂതനായി അവതരി നന്ഗാപ സൂര്യായ മായേ ജനിക്ക ശേഷന് ജ്കലാബ് ോദേവായിട്ടം & ക്യ ദക ഭഗവാനെ സഹാജിക്കാനോയി രജോക്ഷ്മാദോ യും, ബ്രഹ്മേണമായും, യാദവരാധും, ഗോപരായും പിണം". ഇങ്ങിനെ ശേവയ്മരി്തഴു സ്തു്ലൂരായി എല്ലാവരും സ്ഥ ഇങ്ങ്ിഴലേക്കു പി ൫൧൨. കൃഷ്ണാവതം,
അക്കാലത്തു ഗ്രസനനന പുത്രനായി വസുദേവന് എ. ഒരെ യദഗ്ര്യന് മണ്ടി [ിളര്ക്തനായ ദ്ദഹന്തി ൫൯൪ പരവികളെല്ലാം ഭോജരജേനും ഗലഗ്രസൌപുതരനം ആയം. ൯ ക്കി, സമന് ഉപം സഹിക്വയകത രര ്രം മുശേനയേ വസൂദദവന് ആ മശ്ലൂവമന്റ ബന്ധുവോ രാച്ച്' ദവകിയെന്ന രത്സഹജദധ ട്ട, ത സനര്ത്തില് കം സാദിം രേസംഘ്യം പൊലിക്കുണേം (സ്ത്രീധനം) കെടുന്നു. ഉ ഗ്രസ് ഇതല്ലാം വാങ്ങി വസൂഭവന് ദേധമിധഡടകൂടി േരില്കയരിാ്പൂം വാദ്്യധിച്ചത്താള് സന് സാം ഹിച്ചു. ഇങ്ങനെ പമിപദേസമേ വര് ര്യഘേഷേങ്ങളട്ട കൂടിപ്പകമ്വോോം__ മന്നവ! കംസ്വി വെനോന്നോിങങിറിക്കെ ണം, ഇന്ന്ുതല് കീയുമെങ്കില് സഡ്ലൂഥാ പ്രയത്തിക്ക്യ സിറ സിഹാദരി ദേവകി പൊവണ്ടെകുന്ന എട്ടമേത്തേ പുത്രന് നിന്നേ കൊല്ലുന്ന അശരീരിമകളമതിമാന്നെട്ന്നേരവചന്നുമര ളുടെ ധഷമില്ലത്തില് പിടിച്ച് കഴത്തവക്വനോധി സന് വാ
ക സംക്കിപ്പദേഗവരം
ങ്ങി. ഇന്തകണ്ടെ സംഭൂന്തേനയേവസുഃദവ൯ എത്ര സന്ത ചചസ്യിട്ം ആ ുദ്മൂന് കോംക്ായക്കയാല് ഒടുവില് പതരദ്മമേര എ, ളം അ്രപ്പം ചെട്ക്കാമന്ന് പറഞ്ഞ പ്രീരനമ്കി കം സനെ തിരിച്ചയച്ചു. പിന്നെ ലധൂവരഡര് ഗൂഹസ്പവേശിച്ച് സി േകശചയ്ല സസസഖപാമും പരിൂള്സ്റഷോവവയുമതയമേ 9 ഭി കലനം പെറദുടി. സമയഡന്ധവയേ വസ്ൂ:ദവന് ആദ്ൃശിശുധിനെ അര്പ്പാാംത്തനന കസനുചൊട്ടത്തു. എട്ടേ നേ തന്നാരിമതിററ എന്നു സമ്മതിച്ചു സന് ശിത്തുവിനെ തിരി ല്ലി, ഗ്ൂന് യഥാമാലം ബലേന ഭീത്തിമാന് എന്നു പേരിടും (തോപ്ിതാക്കം ബലേന സ്സ്റ്റഥം വശത്ഭിലരഃവ ഒരധിവസം താരാനാ വാക വയ്കതയറിഞ്ഞു മോപിച്ചുവന്നു കസ ത്തി വാങ്ങി നിദ ഒം വർക്്ലില് അടിച്ചുകൊന്നു, ത ൃ്യബ്രത്തില് കാലനേമി ആയിതന്നു എന്ന വാസവം ആ യാം സന് മെദുവവശ ബത വിസ്കൂയിച്ചു. ഒന്നുമുതല് ൫ പാപി പപ്പ, ദേധികഷധികം ചെയ്തുതുടങ്ങി, അവന് സാധുക്കളെ കഴിയുന്നതും പരയിച്ചും ച്ഛായ ഉഗരസേനനെ തഭവിലംക്ി, കൂരദമണ സന് ആ ഭാഗിനേയന്മാരെ കൊന്നും ഏഴാമത്തെ ഗര്ത്തില് നേന്ത൯ പിച്ചു; ദേവീഗര്ത്തെ ഒ കിച്ചു രോഹിണിയിലക്് ശോടഗര്ത്തില് ജനിക്കണം എ. ന്നി വിയ ഹാമധേദധാട് തപിച്ചു, ദവകിക്ക് ന്നേരം ഗ ൫൦ ഏിരിച്ചുപോയി എന്നു ശ്രൂതി പൊങ്ങി, പിന്നെ ദേവകിയുടെ ഗ്രിശേഷത്തില് പരാമ നാരായണന് പ്രവശില്ചു. ് ശുകം ൨. ജാര കസഭയാദ് വ്രജം ഗമിതവദന് പിതരം ശിശുശ്ശാരിണം സിമ വൃതാ തതമര്വ ശുകം ന്നസു്ോലയന് ത്ര വിശമിടം പ്രമ വദന രമ്യയെ ി്ഠുന് വശ്സബകഘവാമദിരിജേ കൃഷ്്യാവിശം പാതു ൨൪,
രഥാസാരോത്ഷവസ്്ികടീകാസിതം
സാം_ജവിച്ചു ശിുവാിട്ട്* കംസനിരിനിന്നുള്ള യ (ഞാൽ അച്ഛനായ വസധദവനാട ്രജത്തേ ഗിപ്പിച്ചു, ആശ തു ആഅഴ്ാകമന്നെ തനയേട്കൂടി ശകടനേയും ലാ്യസുര നേയും അദിയന്നായി, ഈ വിശത്തേ മരോവയേ യശോ വ ത്തില് വഴിപേമേല കാണിച്ചിട്ടും രണ്ടു സീമന്ത വേരാ ടെ പിഴതവനായി, വത്സന് ബകന്, ഘന് എന്നു നമമുള്ള അസ്ൂര്്മോരെ ഹനികടുന്നവനായ കൃഷ്ണു൯ നിങ്ങമളയ സമ പലി കം
തിമ (തനം ജനിച്ചവന്) ശിക്ൂ(കഞ്ഞ കം (സഭയല് [കംസനില്നിന ദമ ഭയത്താല് (പേടിയ) പി (൫ (പിരിവാരിം അച്ഛനമല്) മശദഭിണം (ശൂരസേനന്റ പൂ തനാ പസൂദവേനാല്) ബരജം (പരജത്ത അ്ോടിമയ) ഗത വാന് (ഗരിപ്പിക്പ്പൈടവന്) പനയം (വൃതനയെന്ന രഷ്ഷേസി യേട്ട) സാദ്ധം (കൂ) തരൈ (അഃപ്പൂോ്തന്നെം അതിബാ ല്യകേത്തുരന്നു) ശം (ശയില്ന അസ്ദരദന) വ്യ സ്വം £വ്ലയുടെ (കയമാാിമന്റ, ചുഴലിക്കാറിമന്ല) രൂപ അില് വന്ന തൃണേത്തന് എന്ന അസുമന്ിച (൭) അയന് 1:ഒിപ്പികന്നെ (പീഡിപ്ലികണ) വന ഇദം (ഇതിനെ) വിവ (്രിശ്വത്തേ, മ്ോഷത്തോ) മത്ര (രോധിന്, അമ്മയായ യശോ ര്) പദനേ (വനേത്തില്ം വായില്) പ്രമശയ (പ്രമിപ്ലിച്ചിട്,ം കാണിച്ചിട്ട്) തജ (രണ്ട് അജ്ജനവ്യമ്ങ്ങമളം മതുതുമര അമ) നിമ്മൂലയന് (നിമൂലനംചെയയുവന്ം വേരോടെ പഴത ല്) വശ്സബകാഘനാമധിരിജന് (വത്സന്, ബകന്ം അഘന്ം, എന്നു നാം (പേര്) ഉള്ളദിരിജനമാെ (അസുര നിഷ്ഠ (ഹനിക്കുന്നവന്ം ചെല്ലുന്നവന്) ആയ (കൃക്ഛന്) പ (നി അള) അനിശം (സദാ) പതു (പാലിക്ക).
കഥ ൩... ഭഗവദ്ദഗ്നം,
(സസ്പൂഭവന്മാതും ആക്ഷശത്തു വന്നുനിന്ന് ഗര്ഗനായ & ്രവനേ ഗ്ൂതിച്ചു. ചിങ്ങാസേത്തില് കവത്ത മഷ്യുമിനാം അ രത്രി കഴിഞു മഹാഷിഷ്ണു ഭഭാതേനായി, ബന്ധനസ്ഥനായ വ സാവന് ബോലനേകണബത് എങ്ങിനെ എന്നു നോ.
ര് സംമിപലുഗേവതം
അമതുനം ബംലകമംബുജേകഷണം
ചതുര്്ജം ശംഖഗദജ്യൂഭയുധം
ശ്ര്വത്സലക്്യം ഗളശോഭികെഴകുഭം
പീതാംബരം സദരപായാസൈഗം,
ഹോദ്ഡുഷ്യിരീടകണ്ഡെല..
വിഷ പരിഷക്സേഹസ്രകന്തും
ദധഞ്യുംഗദകകണാഴിരി..
ലിമ: വസു ഐക്ഷതം മാതോപിരാക്കദ്മാര് "ആനന്ദബ്യപുളകോല്ഗമഗര്ിഗര്ദ്രിരോ യിത്തീന്ല, വര് സല്ചിന്മധനയേ ജഗന്നാഥ സത്രരിക്ഷയുംചെ സ: ചങ്ങലയില്പപട്ടലുന്ന തനനയും പിരിയും രഷിക്ക മൊന്നും അലൈദകികമയേ വീദ്ൂരൂപം മറയ്ൂണമെന്നും ദേവകി അപകകിച്ചുപ്പോറം ഭഗവാന് പറഞ്ഞു..." അദ! അച്ഛ കോം വിന്, സ്യംളവമനുവിരന്റ കാലത്തു നിങ്ങളുടെ പേര് പ ഭലീ എന്നും *സുരപസ്സ്?? എന്നും ആയിരന്നു, അന്നു നിങ്ങറം എന്നെ പ്പസ്സുമചയ്തു പുത്രനകേണമൊന്നു പ്രമിച്ചു, നിങ്ങളു ടെ ആഗ്രഹം അന സപഥലമാഷി, പരന്ന നിങ്ങ വേല് നവി കാലത്ത് ദിതീകശ്യപന്മാരാി ജനിച്ചു. അന്നു (ങ്ങളുടെ പ്രധാനമ ഫലിപ്പിക്കാന്, അന് ഉപ്പ്്രനായി തരിച്ചു. ഇജന്യോത്തോടുകൂടി നിങ്ങളുടെ കമമബന്ധങ്ങാം ൭. ഭിം നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങല്ല്യാം സാധിക്കാന് ഞാന് തര ഗ്രഹിക്കുന്നു, സിങ്ങ0ംഛ മയോമരും ഇനിവരികയില്ല!?, മേരി ബണ്ടി എന്തെല്ലാമെന്നു പരഞ്ഞിട്ടി ഗേവാന് ബാേഭാവംപൂണ്ടും
കഥ ര. ആറംവേം, കമ്ബന്ധങ്ങം എല്ലം ഇല്ലാതെ തൃകന്നേ ശിത്ുപിനെ
വസ്ദാ9വന് കരത്തില് ഗ്രഫിച്ച്പോഠം മക്കം കാലിനും ഉണ്ട ഭിന്ന ശൃം്ഖലാബന്ധം വേര്പെട്ടു, കവാട്വേങ്ങം തന തുന്നു, രഷ്ധിചാം ഉറങ്ങിപ്പോയമുകൊണ്ടും, ഉണന്നിരുന്നവര് മ ന്നപപോതുകൊണ്ടം വര് പയത ഗ്രഹിച്ചില്ല. അച്ഛന് മക.
ഥാസാരായ്ഥചന്രികാടീകാസഹിതം ഴു
നെ വേഗം അമ്പോടികക: എഴുന്നെളളികകേം പൈലി ആകാശത്ത്! ഇടിനാദത്തോടിടകലന്റ ഭേരീരവം മുഴി. പൂൂവ്യ ഷ്ലീയം ഉണ്ടായി, അനന്തന് ഫണങ്ങാം വിന്ത്തു യും തി പരങ്ങളും പിടിച്ചു, ഇടശഭരേണ്ദ കാണ് യമുനാനടിയില്കൂ ടെ പറങ്ങിക്കയറി അമ്പാടിയില് പന്ദധഗാപഗ്ൃഫത്തില് ചെന്ന ല്യം വായിദിയന്നു മിടകന്നതുകണ്ി വസുദേവന് ആനന രവശനാധിം അവിടെ ഉഖ്യുവരരല്ലം ഉറങ്ങുകയും ആയിരുന്നു യ ശോയുടെ സമീപത്തു ഭഗവാനെ കിട്ട വസു വേന് അവി ടെ രിക്കുന്ന ദാഭികയെ എടുത്തുരകാണ്ടപോയി ദവകിക്ക കൊ മ്മ. ൧ ._.കാര്യായനീയും കംസന്ദം,
ബാലികയുടെ ദോന ഞെട്ടിയുണന് രക്കിടേയാരാല്, ിപിതനായേ കംസന് ജഭിച്ചെന്ന് ആ "ദഗിനികഷകരാലിംഗി (ത മയ ടടിപ്പിച്ചുപടകല്ലില് അടിക്കാനായി ഓങ്ിധപ്പോം അ ത ആശത്തുചെന്നു മ്യോയനിയായിനിന്നു ജോജാധിപരന അധീഷ്ചേപിച്ചു വസ്തുത ഗഹിപ്പി്ചി 2099൬. കംസനാകള ദേ ഭീവസ്ിപേതേടെ കളടിച്ചുിട% രര സ്തനം ബലീ സ്വഭവേനത്തിതലത്തി ഭൃനൃരെ വീരം ധരിപ്പിച്ചു ബാലവധ ത്തിന്നു നി, ഴഗിച്ചു.
കഥ 6._.പൂതനമകഷംം
അമ്പാിയില് രന്ദന് പുര്ൂനേനംകണ്ൻ സഗ്തുൂനായി ജ യോത്സവം ഘോഷിച്ചു. ദ്ദേഹംയഥായിധി കമലും നോ സര്ക പെയ്തു. അനന്തരം സ്വഗഫരത്തെ രക്കികന്ന തിന് ഗോപദലരെ വിയോഗിച്ചിടട നന്ദന് പ്രരയബ്ദും കംസന്ന്' അറ്രികഠ്ള **തിറ?? കെട്ടേക്കാന് പോയി. തന്നേയും സ്വപ്രജ കളഷേ ഗേയം വേണ്ടവണ്ണം രക്ഷിക്കണ എസ്സ് കംസനേം ഭ പ്രങ്ധിച്ു രിറയംകൊടത്തു പോസ്റ ഗോപനാഥന് വസു ചേവനെ ചെന്നും പര്സ്ുാലപേത്താല്ന് രണ്ടു പേരയും പലുദയംതമു. ശത്രക്കളില്നിന്നു ബാലന്മാരെ മക്ഷിക്കണം എ. അയന ഉരം മടം പഴ്ുകേലായ ഗോപ,
8 സംക്കിപ്പഭാഗവതും
ചട്ടി വേഗം ബൂത്തിലെ പപ്പട. “പത്തുനാളുള്ളിചുണട റ ബാലന്മാരെ തിഞ്ഞുകണ്ടു കൊല്ലുന്നതിനായി മോജേശ്പരദി ഭയഗത്താല് സഞ്ചരികന്നേ പാപിഷ്ഠരില് ഒല്വളയ പൂതന ല ളിരസുകമേവധം ധരിച്ച്" അമ്പാടിധില് സന൯ഗേപാലയ ഞില്ചെന്ന് യശോദയുടെ സമീപത്തു ഒണ്ടു മോജോമയ രള മേച്ചുരിഭകകന ശിശുവിനെ എടത്ത ീഷില്കിടത്തി പി ഷരട്ടിയ മുഖകൊട്ത്തു. ബാലന് പാവ കിട്ടണ്ണ്യാല് പ്രാണ അമള പേ ചെയ്തുതുടങ്ങി, പൂതന ഞ്ച്്ിയുകയും, പുളയുകയും, തിഖ്യെകയം, പിരിയുകയും മുലയില്ിനിന്നു വിദീക്ാനയി പലതും പ്രയത്തിക്കയും ചെയ്തു, എന്ാിട്ടും ക്ിവിടിച്ല. അറം പമ അം താമ മറ കണ്ണുയിച്ചു മലന്വീണു, ജീവന് മുഴവന് പരനേ ബലോന് വദ മാനത്തു രി വിളങ്ങി. അ പൂമെ മാേപം്റി ഘോതരേപഭബ്ബ് യേപ്പട്ട എഴിലും ഗോപിക ബലേന എടുത്തു ദശയുടെ കത്തില്; ത്തു; അവര് സച്ചിദേേയത്തില് മാച്ചു മനസ്സ്റഴകൂടി ശിതുവി നെ ഗോല്യതുത്തില് കഴിപ്പിച്ചു പന്ത്ര അംഗങ്ങളിലുഗാമാം കൊണ്ടി രിച്ചു ബീഭസ്സിലഷ്ു നേണകവചം ജപിച്ചു. നനദന്വന്നി മരിച്ചു പുത്നയുടെ ശരീരേ വെട്ടിനുരകിച്ചു ച) ഭൂഡ്ലൂര്ം ചനുവത്തിനറെ മണം അദ്ദിമ്കോക്ക പന്നു, ഇങ്ങ ഡെ ലോബലേഷ്ലിയും, രാക്ഷസിയും, അധീരാശനയും, ആരണ കിലും പൂതന ഫോ മലച്ചൊടുത്തുകൊണ്ട് സല്ഗതിമെ പ്രപ്ിച്ചു. ഥാ 7_കവേധം,
യഥാകാലം നന്ദന് യശോദാനന്ദനന്നും രോഹിണീനന്നുന്നും ിഷിക്രമണക്സിയ (വാതില് പപ്പാ) ചെയ്തു. അന്നു നന്ദന പരനെ ഇറക്കിക്കിടത്തീടു വന്നാ ്ധുക്കളെ സഭിക്കരിക്കാന് പോ യ തമിനിക്കി കസപ്രഹിരസയേ ഒര ഭവന് ശകടത്തില് (വാടില് മയകൊണ്ടു പ്രവേശിച്ച്' ശരീരത്തില് ചാടിവീഴാന് തു ട്ങിയല്പോോറം ആ ബദലന് ഇളംാലുകു വിട്ടി അതിനെ കടുകമണിഭംപേലൈ തക. യശോദയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാം
കഥാസോാിാനരിാടീകാസഹിതം []
ബേഗ്രഹപീഡകളെ ശമീപ്പികകനോഷി നന് ഭീംശവരകറക്്; പൂടയും ബലിയും സിമധൈഷധങ്ങളിട ജപിച്ച തീര്ഥംകൊണ്ട്, ബാലമാക്? അഭിഷേകും ചെയ്തി കഥ 8._തൃണാവര്വേധം, ശകടം കഴിഞ! ഏരസാഥം ആകുന്നതിനു ഒരു ടി വസം യശ കയ് മുലയുകകൊട്ടത്തു പാടി രസിച്ചുമോണ്ട് മന മനം സഞ്ചരികസ്പദറം ഭാരം വളര തോന്നുകയാല് ഒദിടത്തില് അ ബാലനെ മുടിയില് കിടത്തി. എന്നാന് പിന്നെയും ഭാരാകടി പന്നു അതിനെ രേകിടത്തി അട്േത്തിരന്നു, പിന്നെ കാലും മുഖും മദി നാമം ജപിക്കാനോയി യാശാ3 എഴുന്ന സന്ദര്ത്തില് ദദരിേകരയേ ഒരു ചുഴ്ലിക്കാവണ്ടായി, പൊടിം റിം ഇരി ഇടപ്പ്ം മകം, ഇതുകൂടി വന്ന സ്ൃൂണാവ അന് എന്ന അസുര്ന്േ ബാലനേയും എടുത്തുകൊണ്ടു പൊങ്ങി ചാണമേത സകലരും ഉഴന്നു തേ! കരനക്ണ്ോ ളരെ വിഷാദിച്ചു, ഒനേവന് കണ്ദശൂര്തളം മുകളില്ചുന്ന ര്ഞിമനെ മെന്നരിന്നാന് മുരിന്ല്റാം അതിന് ഒര ഗിരിയ ക്ടാറം അധീശം ദ്യണ്ടാധി. അവന് ഒ കട കിടാവിനെ വേര് പെടുത്താന് തുടി, അത് അസ്ന ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു. തൃണംവ അമന് ശ്രൂമൊസ്നും ഫലിച്ചില്ല. മെവകുണ്ണിന് അവറന്ഠ ക. ത്തില് പിഴച്ചു രൈക്കി ൭ ദുപയൂനെ കൊന്ന്! അവമനറ ശരീ മേത്ത ഒരു വട്ടകഷ്സിമന് മുകില് പഠിപ്പിച്ചു. ബാലന് ആ സ കത്തും അവന മാന്തുന്ന ഉണ്ട, ിമയേമേദയോപോലേ വിളങ്ങും കാധംംപതന്മേദേകമസര്പലൈ ലാധകേമാരന്റ മഗോ്മതരപ. മ യാതുധമഃനാദസി ഉുഷ്ൂമായിറ, കഥ _പീശ്വഭമ്നം. ഇലയും കഴിക്ക ഒരു ദിവസം യശോ മുല കെട്ട ആരകണ്ടിരികകമ്ോമം ബാലന് ഒരു കേട്ടവാവിട്ടു, അട്ടം അവാം? സമസൂലാകേങ്ങം ഭഗവാന് തന്നുള്ളില് കാടടിക്കാടട
ി സാഷ്ിപ്പഭാഗവരം
തമ. ഭിം, മേതം ഗിരിം പനം, നിം സമുദാ, വീപ്', മഷ്യുോപ കൂതങ്ങാം, ഒ പാന്തങ്ങോം, ചകരവോദ്മിം പാതം, വേരാ ഭിചാം, മനുഷ്യര്, രിദ, ദിക്പാദ്മര്ം ഭേപതമാര്ം ഒ, ശാന്തരങ്ങാം; നാകം, നാകികറം, ആദശേചകരഗതിഭദങ്ങംം, ഒ്്ോരിര്സ്വരൂപങ്ങാംതാരങ്ങം, വഗ്രഫങ്ങറം ആദിയാഴി സ ലും തനയവനേത്തില് കണ്ട് ഇ ബാലന് ഇാശ്വനോണ്! എന്നു ജശോര് അറിഞ്ഞ എട്ടിലും മയ തു വേഗം മാച്ചു ഞു, പിരന്ന വസൂേന് പറഞ്ഞയച്ചു യാദവകുലഗുതിവയ ശ്നേക്കോണ്ട് രോഹിണീ നന്നി രാമന് എന്നും യശോ രസ്ന ക്യന്എന്നും നന്, നാമകരണം ചെയ്തിച്ചു. ബാലാ (തമ ശരീരങ്ങളും മതാപിതാക്ഷദമതടെ ആനും മൂക വ വന്നും കഥ 10. പിഴുതു.
കുവശത്താല് ഭയമടക്ടിവന്ന ദ്ോണന് എന്ന യ സൂലും ഭക ധരയും നന്നായും യശോദയും പറന്ന ഒര വ്ര ബ്രഹ്മാവിരന്റ തനഗ്രഹത്താല് ഭഗവാനെ പ്ത്രത്വന ചംികകാന് ഭാഗ്യരണ്ടാധി. ബാലക ലീലാവിദശഷങ്ങളെ കൊണ്ട് മാരിയ ആവനമഗ്നരാക്ി വദ്ര കരലേത്തി ഒരു ദീവസം പ്രഭാതത്തില് യാശാദ തയിതകലക്കിക്ഷെ ര്ടിിക്കുമ്പാര്ം ആ കപടപോതകന് അമ്മേ ഒഭിഷില് കയറി യിന്നു മുല കുടിച്ചുതുടങ്ങി. അപ്പോം അടുപ്തതിരികന്ന പത്ര അല് പായി തികച്ചു പുഠത്തേഖയം ചടോ൯ തുട്ങന്നതുണ്ട്, ത ൫ ഇങ്ങി ഇരിക്കാന് ഉ്സിലേട്ടേ പറഞ്ഞിട്ടു കോക്കാഴ്കുയാല് അമ്മേ മകനെ എഴുത്തു നിറ്തീള് അരിധയകകാന് പോയി. അമ്മ യെ തോല്പിക്കാന് ഉടന് ഉണ്ണിരക്സന് ഒരു മമിപ്പിചമയെടുത്തു കോ കലക്കിചെച്ചിരി ന്ന ലെത്തില് ഇട്ട. കുണ്ഡലി തകന്ര ഗസ ദൂമീില് പന്ന, അവിടെ പഠികിട്നിരന്ന പു ്രാരിക്കൊസ് ചാത്വരത്തിലിറള്ളി കൃഷ്ണന് മാജി മേ ങ്ങ നക്ളിനുകളിക്ടത്തു ശേഷ നക? ഒരു മുക്കില് പോയി ഒളിച്ചു. യുശാ വന്നു നോക്കി കരവിറ ചാപല്യം
ലഥസോരതിന്ത്രികാടീകാസഹിരം വ
9 കോപിച്ച് കോലുമെടതതുചെന്നാപ്പുഠം ഉലൂഖലത്തിനെറ സമീപത്തിരന്ന കണ്ണന് കരടു കൊണ്ട എഴ്ുന്നേടി. പിറകേ ,ൂടിത്തളന്൯ പിടികിട്ടാതെ ഉന്നിരന്ന യശോദേയക്കണ്ടി ആര പത നിന്നു, അവര്ം പുത്രബുദ്ധിഭയോടുക്ൂടി ഭഗവാമന പിടി ക്യൂലധിച്ച് ഒരു ഉരമിരന്െറ അടത്തുനിര്തി കയവകാണു കെട്ടു പവന് ഒരുങ്ങി, ദമേത്തിനു രണ്ടഗ്ുലം നീംഭപോ്ലേയല് പല ഭമേ്ങം ഇയമ്യൂനോക്കി, എന്നിട്ടും നീളം പോരതവന്നും ദ്ധ ആപ്പോ കജീണിച്ചു. സഖികറം ിടിച്ചുടങങി, വല് പലേപധിദലപ? സുന്ദരമായ മുഖങ്ങറം കന്ദ വശേ ലഭിക്കു യും വിഷാിക്ഷയുംചെഷ്ും അര്പ്ം ആദ്ൃദാമംയന്നെ പകേമായിം പരിമിച്ചു ഭയപ്പൂ് കരയുന്നതു വകവള്യാതതെ ബലെ ബന്ധി ച്ച് അമ്മ മനസിച്ചുകോണ്ടു ദൃൂഹത്മിനുള്ളില് പ്രവശി
ചുട്ടും കൃഷ്ണന് നോക്കിയപ്പോ ജി്ണിച്ച രണ്ട് ജള (ത മു വൃഷണ മഴത്തുറില്നതുകും മദബപുത്രഡാദോധ ന ഭൂക്നം .മണി്ീവനും മദ്യപിച്ചു മത്തസ്മാടോയി വിഖഃസിനി കോഴകൂടി ഗംഗനേദിധില് ക്രീഡികടബ്വോം തു വഴിലന്ന നഃ രദദോക്കണ്ടു ലജജിച്ചി അംഗനമാര് വള്ളിരിലുകളില് കയി ഒ. കരിച്ചുവിലും നഗ്ന്മരോധി അ്വിടെനിന്ന സഫാദര്മമെ മു നീ നിങ്ങള്ം ബജ്ളനങ്ങളുയിന്തിരോടട??._. എന്നു ശപിച്ചു ക്രബരപുത്രന്മാര് സകടപ്പുടട സസ്ദ്രാ്ഥിച്ചണ്ലോം "നാമേ ണൻ ക്നായി അവതരി ന്നേകഷലത്തു ഡിങ്ങുടെ താപം രീ എന്നു നരേന് ശപേമോദകൊടുത്തു. അവിടെ മതതുമ രങ്ങളായിനിന്ന? തള നളകൂബരനും മണിഗ്രീവനുമാബ്.. മോ ന ഉരലമിഴച്ചുകൊണ്ട് അജ്ളനങ്ങളുടെ ഇടയി കടന്നു നടന്നു, ഉരല് വിലങ്ങി പലി്ഞപ്പൂം മമ വേരരകക്കെ പരി ഞ്ജ ഇളകി വേഗം രണ്ട മരം പൊട്ടി ഞെരിഞ്ഞു തകന്രടഞ്ഞു ചട്ടം ചിന്നു മുഴിഞ്ഞ അലി ഭൂമി ഞെട്ടമാദി! വീണ ശബ്ദും മൊലിയും ലോകത്തില് തുലോം പരന്നുപൊങ്ങി, ധനദപപത്ര മാര് ഗയാന സ്രിച്ചു പ്രസാദിപ്പിച്ചു ശപുക്തയമാദോഥി കയില് ചെന്നി അച്ഛനെ വയ്ച്ചു ബയ്്ുരയരിഞഞ സുഖമാജി
മ സം്കിപ്പോഗവരം
നം യേയും മര ശോപേന്മായേം ശോപികളും 3 ടീവന്നു നോകി സംഗതി ഗ്രശിച്ചപ്പോഠം വളരെ അത്തു മപ്പട്ടം നലയവയസ്സ്ു മതം പ്രായു ഇ ബാലന് ഇ മരിമുമണ്ം ീല്തിധു എന്നു സംശയിച്ചു പുന്ന ഗോപഃലോരാട്ട 0൨ കരമാര്മോര് തങ്ങ കണതതെല്ലംം പറഞ്ങുോസ്ണിച്ചു. ന്ന കെട്ടിച്ച് ഉന്ീകണ്ണൂറനെ എടുത്തു മന്ന് യദശാദയുടെ കൈ യില് കെടുത്തും കഥ കവബധംം
അമ്പാടിയില് അസുരന്മാരില്നിന്നു അസാം ആപത്തു കഥം ഒഭികളി ഉണ്ടാകുന്നതു കണ്ടു ഉപനനമന്റ ഉപശേപ്രകാ യ ഗോവര്ധനഗിദിസ്മീപം യുനാജീരത്തു വിമങന്ന വൃ ഖനനത്തില് ഗോപര് എലലവര പോയി സസുചം പാട്ന കാ ചത്തു കൃശ്ല൯ ലീലംവിദ പോങ്ങു മാരാപിരുക്ക്മാേ (യും ഗോപഡാരയും ഗേപേസ്റീകലേയും ആുനനഭരിതരക്കി, ഇമ നെ കാലച്ഛുകി്ഞപ്പോം മനും ഗോപ ഒര്ിച്ചു കൃക്ന് പരതുക മേ്്ാമ്പാറം ഒരു ഭിവസം കുസപ്രഫിതനായ ഒരു ഭാനവനഗോഖസ്സരൂപപം ധരിച്ചു ധനുസമുഹത്തില് കടന്നേ ക്ല 1. ദ വാസൂാിക് ജ്യോ മനരിച്ച. കണ്ണന് പ്രതുമ്ത്തില് കടന്നു ഓരോന്നിധോയും തരട്ടേ തലോടി ഗോത്ര പ്രിഷയേ ദാനവ സമീപത്തു ചെന്നു വ്വം ച്രരണങ്ങളം ഒ നിച്ച കൂടപ്പിടിച്ഛു പെകിളതുകിച്ചുി തലമനിച്ചു മന്നില് ക് ൫ മന്മഥവ്യക(കപിത്ഥുത്തിലക്ക് എറി. ജു മരം മുരി റാരു മരത്തില് പിച്ചും "മാറും രണ്ഡിച്ചു മററ യേല് വീണു മററും മററും മതു സ്നരമയി?, വങം ളിച്ചു അതു ശോത്ുപം മറി ദസ്ദനോഷിത്തിനിര,
കഥ ൧൨ബമവധം,
ഒരുദിവസം മ്ാഹാകാലത്തു ഭക്രി കിണ കഴളിന്ര തു ഗോപാ പതുക്മള മേച്ചു കളി്പോറം പൂതനയുടെ സഹജനായ ബകന൯ എന്ന ദസേലന് പുള്ളാധിച്ചുമ്ഞ് പില, ഞ്ഞു ന്നു കിടന്നു. ഗോപബാന്മാര് ജാ ദഷ്ടൂസതത്ത
കഥാസാരോതിചന്ത്രീകാടീകാസഹിതം 18
കണ്ടു ഭയപ്പട്ട. *'നിങ്ങാംപേടിക്കതുതി?? എന്നു പാഞ്ഞ് മേധ ഒരെ ബലദ്രേന്ം പിന്നില് ിരങ്തീട്ട കൃള്സ൯ മന്നോടടുത്ത ഒ്്ം ബക തുണ്ഡങ്ങ അകി. കൃഷ്ണന് ഉളിരികന്നു അ ഭാം അവന് വായി മുരകി. തുണ്ഡം ടട അേമൂഖം പെട്ട പൂമ കൃഗ്ൂോയും ധാരയും ഭക്തരും ചഭ്മിച്പു. വന് പിന്നയും കൃശ്ണലെ കൊത്തി ഫി്യങ്ങുാനോയി തുണ്ഡ്ങുകി, ഉടന് കര് മിന് ചൊമേബദം പിടിച്ച പെദ്ധിച്ചു കീരിശീചചു ദു എറിഞ്ഞും ഇതു കന്ദ 32൯ കൃഷ്ണനെ ബഫ്ലുമിച്ചു. ഒ ഏല്യ മേഫിച്ചു കിടന ഗോപന്മാര് കരിച്ചു ചടി എഴുനീര ചെന്നു കൃഷ്ണനെ ഭമേടിിശ_സേങ്ങുട്േ കൂടി നാസ്ത്രിക്കയം പ്ൂല്കുകയും ര്യം കഥ ൩. അഘവധം,
പിന്നെ ഒരു ദീവസം ഗോപാ കളിനിയില് ഇറങ്ങികക രിച്ചു കയി ഗോബലേജചങ്ങമള തീനുജ്മേഭത്തു ചേ്ത നിത്തി തീറരി വെള്ളവും കൊട്ടത്തു കളിച്ചു കെണ്ടിരിക്കുമ്പാം പൂതന യും ബികന്യും സഹഴനയേ അഘേന് ഒരു യോജന നീ ഖും പമ(കാല്) യേജേനയ്ണണവും മ്മ ഒരു പെരംപാമ്പാഡി ര സിം തിരിച്ചുവരുന്ന വദിയടച്ചു പദ്യുതഗുഫഃപാമലെ പര ജി പിന കിടന്നു, മര ശീഖരങ്ങാം പാലെ ഉമ ഒഘ്ലങ്ങളും, ലീയ ന്ദ, കനകടടകംപോലെ ഉജ് കണ്ണൂരറ്ം വളരെ യരങ്ങളാണി, അവന് ഉല്ല സവായുധിമനറ വൃരിഗന്ധമ സഹ്ഹൃമത്ര. ഗോപാലം പ്ുക്ളൂം അറിയാത ആ പെരും പ്രാ്ിനെറ ജാരാലയത്തിന് നേരേ യനം തുടങ്ങി, ബലഭളനം കൃ്നും അവര അനുഗമിച്ചു. എല്ലാവേരം ഉ്ധിലായി എസസ്. അറിഞ്ഞ്ലോാം നേഖന് പായി മുരകി. പണ്ട ബലിയോട്ടേ ദാ മഭിഖത്ി മൂവിമളപ്പനോയി താന് വളനറതു പേല വേഗം മയബോലനയ നേവി വറി തുടങ്ങി, അപ്പോം ആ ഒ നാക ശാസം പുരപ്പെടേത അഴമിപുണ്ട് ഉടല് മുഴുവന് വിച്ചു വാലിന്റററം അടിച്ചു മക്കം പൊടി ഒ വട്ടം തിരിക കണ്ണു തച്ചു തല പെട്ടിപ്പൊി വള
വര് സാം്കിപ്പൂഗേവരം
ഒറ പുളഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു ജീവനു പ്ത്തുദ്പാകന് വഴി കെടുത്തു. കണ്ണന് അരമൂതാങ്ങളയേ സോട്ടങ്ങാം കൊണ്ടും ഗോപാലയ്മാരേ യും പ്ുക്കാളയും ജീവിപ്പിച്ച് എല്ലാപാരട്ം കൂടി പുറത്തുവന്നു, അഘനന്റ ജീവന് കൃ പഠടങ്ങളോട്ട ചേരം ബേന്മര് സ ഇതഷ്ന്മാരായി പരത്തുക്കളോട്ട കൂടി സ്വഗ്ൃഹങ്ങളിലേക്കുപോയി.. ജ് കനം
ബ്രഹ്മാണം ഭൂമയംശ്ച ധേനുകരിപു.. രിട:പഷന് കളിയം പീത്വ്നിം സ്വജനെഘേഘസ്തരശിഖം രിഷ്ന് പ്രലശ്ബസുരം ഗോപീന്ന സനം ഹരന് ഭറിഭുകല. യ്്രീണാം പൂകരിം ിശന് ലയം മയന് കരേണ ഗീരിധ്ലക കൃ്ലാനിശം പാതു വ. സാര. ബ്യഫ്മവിരന ഭൂീറ്ികന്നുവനായി, ഡേനുകന്െറ മത്രവാധിം കാലിനെ കാളീിയില് നിന്ഭ രധണകത്തിലേക്ക് ഭഓഭികസേവനാധി, സ്വജനസമൂഹരത്ത ഭക്ഷി്നേ ജവാലേക. മോ കൂടിയ അഗ്നിയെ പനേം ചെയ്തിടും പ്രലംബന്൯ എന്ന അ സുനൈ ഫിമന്നവനായി, ഗോപികളുടെ പുടവകളെ പഹ് രിമന്നേവനായിം ബ്രാഫ്ധണസ്്രീകക്ക മോദേത്തെ ദാനം ചെ യൂ്നവനാജി, യ്രന്ര അഹംമാോന്ത ീപ്ികന്നവനം ഫി, കരം കൊണ്ടു ഗേവേരിഥനം എന്ന ഗിരിയെ ധരിക്കുന്നവന യ ൃ്ണന് നിങ്ങളെ സദാ പാലിക്കളെ, അധ. ബ്രഹ്മാണം ('ബ്രഫ്മവിെ) ഭൂമയന് (ഭമീപ്പികെ അവന് തൊടിടേന്നലന്; പരിദൂമിപ്പികന്നേവന്)ച (കം) ധേ രിപ (നുകന് എന്ന അസുര രിപ (ശത) ആയി, നകി ചൊന്നു എന്നുസാരം കാളിയം (കഡ്ലിയന് എന്നുസ് പത്ത നിയൂപയന്(്്പ്പടീക്ുന്നവന്ം ടിക്കന്നവന്) സ്വ
ഥാസാത്്രികാടീകാസഹിതം 15
ഇനെഘഘസ്താശിപം (സ്വജനങ്ങളുടെ (സ.ചഗ്റത്തിലുക്ൂ ആ, ടു) ഷേ (കൂടത്തിനു ഘസ്തൂരാം (ഒഴൃര്ദിയോട് ടിയ ഫിക്ത്തക്ഷവ) തയ ശി (ജലുകമമട്ടം കൂടിവനെം ഗോ സമൂഹത്തെ ഭക്കികകന്നെ ജേകുള്ളവനെ ന്നു സാരം തര ഗ്രിം (അഗ്നിയ) പീത്വാ (പഠനം ചെയ്തിട്ട) പ്രവംബാസുരം (പ്ര ബന് എന്ന അസുര) നിന് (ഹിന്നപന്ം, ചെപ്പു അവന്) ഗോപീനം (ഗാപികടെ) വസനം (വസന്തം ധ രര) ഹരന് (ഫരിന്നേവന്, അപഫരിക്കുനവന്) ദിഭക
ണാം [ജയോ (ബ്രാഫണതടെ) കുലത്തില് (വംഗ ഞി) ലഖഃ സ്റ്രീണാം (സ്ത്രീക മുക്കി (മുക്രി, ജേ ത്തു ച (മ) ദീന് (89നം ചെയ്യുന്നവന്) വനം (പ തിര ഇന്നു) മയന് (മമി്ിക്കന്നഖന്, ഹംകാത്തെ ൂമിപ്പിരന്നവ൯) കണ (കരം കൊണ്ടും കൊണ്ടി) ഗീ (ഗിരി, ഗവ എന്ന പ്തത്തത്തു) ധരിക്കുന്ന (൮ ,ഫിമന്നുവന് കൃള് (൭൯) വ (നിങ്ങളെ) അനിശം (സദ) ളേ (പാലിക്ക).
കഥ ൧൪൨വ്ിസ്പു മം
ഒര ദിസം ഗോപകമേമര് ലത്സഗാ്യയങ്ങു കളി ിഷിധീഠകി തൃച്ലി വരമ വെക്കം ചെട്ടത്തു ഒലിപ്പിച്ച് ഒരു മിച്ചു പോത്തു കമി പുല്ലൂമുട്തു പിരിയാാത മാടി, ഉമനിി സ്പാം ക്കൂ കാണ്മാന് ത്യം നിരതതീടട് കുന് രിദ്ദശീച്ചു സ്ഥലത്ത് എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിനു ചുഴ്ലപും ൮൭ ്തിലിന്നു ചേരം കികളും മുന്പില് നിരത്തി. ഒതെര്കൂട്ടി ഉത ടരിഖചോദിടത്തു കൈയ്യിലക്കിവച്ചെ$ത്ത വിലകളില് ചി കരക കഴിയും ചേത ഉഭികടമ്പോറം ചീചാവിനേദേങ്ങളെ കൊണ്ടു കൃഷ്ണന് ശോപയമര ചിപ്പിച്ചു പലപ്രകാ്തില് ൪ പ്പിച്ചു. അ്റരാംബ്രഹ്മാവു ബലേത്ൂപി യേ ഗഖാമന്ര ര മമാശേകളിയെ പരീക്കിക്കാ൯ പുക ക്ഷെ മായാവശ ഞാ മേച്ചു. കണ്ടുമണ്ടിയുന്നെ ഗോ കാണേ മയ
സ്്പേയര് ചു ഭാ പന മടി...
6 സനീപ്പുഭാശവതം
ഞാന് ചെന്നു തി്ഞിടട വന്നീടടുേന്?? എന്നു പറഞ്ഞി സനോരം അവരെ ഇല്ത്തീടട നന്ദസനനന് പോയി തേടി, ഗ്േക്കേ മെ എങ്ങും കാണമേത ടങ്ങി വന്നപ്പോം ഗോപന്മാേയും കാ ണു കൃഷ്ണന് ഉജ്മിംല കണ്ണൂകബോഗാകി ഉളുതരിഞ്ഞ സ്വ കൊണ്ട് അത്രം ഗോക്ഷ്യയം ഗേപപയാരയും മന്ധില്ത ദ്ലയോമല തമന്ന നിച്ചു, ഗേപേന്മാരുടെ ആൃക്നതികോ, പ്രകൃതി മേരപ്രമേണത്തിേരയപ്രയേത്തിവാ ദേരാ യൊ ദരം ജു ഭതിതസനതുകൊടു ഗേവാമന്റ കൂഴ ഗവീരസ്ത്ിയില് ആക്കം ഒ൫:സംശയലയം ഉണ്ടയില്, ഇങ്ങനെ ഒരു വഫം കിം ത മീ വസം ഗവിത മക്ു്പ്പില് പഴയതും പതിയും ആയ പത്ുക്കാം പദസ്സും ലര, ഗ്വയം കൈണ്ടജവയെ രി രിച്ചുരിയന് ബ്രശ്മാവിനു കഴിഞ്ഞി, കൃഷ്ണനും ഗോപലേരും പൈ ല്യം കൈ വിഗ്സതപഠാഴിനനീസര എന്നു ബ്ര്മവിനു തോന്നി. എല്ലം ശംഖചകരഗമുപാഴ്ണികം. അവതമട നാീസ്വര ജമ്റില് പ്രദം ബ്രഹ്മാണ്ട, വൈകണ്ണലും സ്ര ലോലം പിയും എന്നുഭവണ്ട സമസ്യ അവിര നേ ഖ൯ കണ്ടം ത്രം തെറ ക്ലും പരങ്ങലായി, തത സ്നെയമണോ ബ്രഡ്വി എന്നു തന്നത്താന് ശമുടങ്ങി, മറ. ബ്രഹമഭവയ്മാര് സാക്ഷ ബ്രഹ്മാവിനെ ദേശക്കി മന്ദസിക്ക ൦ ഭര്തധിക്കയം പരിഹസിക്കയും ചെയ്തുതുടങ്ങി. ഗേക്കുയും ശേപ്േന്മരയും രേഖ്ച ബ്ര്മു പാരവറ്ത്തല് നാണവും യവും ഭീനത്ും മനഹാനിയം േൈവര്നയലും വളന്റ് ഇ ര്രിമങ്ങമ ടേകി വിഷൂ്സസായി മന്ദി 2്്ാവപ്പാലെ രിന അല്ല കി്തപ്പോം മക എന്ന സുന് എരി കന് െല്ലുന്നതുകഷ്ടു പേടിച്ചുവിറച്ച് ഒര മൂപയിലെത്തി അ ഹമി ടട ഭമരിപ്പസ്സരര്ം സ്കൂരിച്ചുസായം ഭഗവന് ദയാ രിദ്തുഹടകി വൃന്ദവനത്തെ 4ന്നേപ്പോല ആക്കി, “ബലേ പ്പിനമണചംളസ? കൂ്ലുനെ പ്രസാദില്ലിച്ച് അനുഗ്രഹല്യംവം (ടി സത്യ ലേകോ്തക്കപേയി, ഗോപന്മാര് ഇ ജയോപ്പദയഗ അം മന്നം അരിഞ്ില്ല, ഗോക്കമളു തേടിപ്പോയ സമ്ധാധ് ജീ മേഷമര്രക്ടു തിരിച്ചുവന്നു എന്ന് അവര് വിചാമിച്ച.
കരഥാസാരതി/ചചന്രീകാടീകാസഹിരം [1
കഥ ൧൪.േനുഭവധം
൫ ദിലസം പൈക്കളെ മേയാനകല നീത് ഗോപ. യര് തലേവസത്തില് ചെന്നു, ധന് പനകളുടെ ചുവട്ടില് ക (ഞിരലുകി ധമേളം പരനമ്പഥം കഴിച്ചു. അപ്ം ധേരകന് എന്ന അസദരന്വന്ന് താലേക്ൃണ്ണുാടയും ശമ്തികറത്തെ ഗോപഡാേയും കട്ടെ ോപില്ചുലറി നിനം വിഖക്ഷി, “൪ പൂവായ നിയും വിന് സഹചര്യം െല്ലാനാണ്' ഓഷു വന്നഭ?? എന്നു രാമന് പരം (കള്ളാ എസ് ആികപപുദ്ം ശിച്ചു ലേനുകന് അത്തുഖെന്നു കാലയധത്തി ച്ിട്ടണ് മുഭ്യോസ്പം ബലം ചവിട്ടാന് ഒഴി. സദന് ഒതു മട്ുമ്തുണ്ടി ഒദിമുനിന്നു, ബന് േനുകരന വേഗം പിടിച്ചു ഭലക്ഷിരത ഭത്തിമന്നു ്ാദിയളുങ്തി ഒരു പന ജിഷക്ക് എറിഞ്ഞും എദ് എദി ആ അാലംൂരിത്തി ടുത്തു റി ണ്ണ ലൈങ്ളിലല്ലയാ അവ മാളം മാഷി പൊ ദിംഞരിക ജി ച്ചു ദേവിന. ത്തം ക്ട വില്ലി ക്യൂസധ്ഖലഡായ മാര നരമവോഷ്ല ഗരിവേഷം ധരി ലി അടന്നേതുകു മേന കൃള്ുനം അവരില് ഇരണ്ട പിടിച്ച് ചരി മലിഛംകൊണ്ട പ്രഹരിച്ച് പൊക്കിയെടുത്തു വ്ൃഷമൂല്ധില് എറി, ചിലമര മാവിലെ മേല് എ 9. ആ ഷ്ൂഡമ എല്ലും ഒടുക്കി, പിന്ന മതു ഖി പമ അടിരും പന.പംപറിരണ്നതിനും ദ്ധ ഭയി്യാതെ ആയി.
0.2. ധരകാര് ഭംബുകവഷത്തില് വന്നു എന്ന് വം യണീയകത്േും സ്തൃഗാലുേജിന്നു എന്നി കരന് വിയായ പറയുന്നു
കഥ ൧൬. നലം നി്യപന്നലും.
ഒടിക്കല് സെഭരി എന്ന തപോധ്നന് കാളിനിയില് കളി ക്ു്മസസ്യ വനിച്ചുചു്ണൂടചചപിച്ചുനി്യംബ്ാം ഗരഡന് ഒ്ടിമടുത്ത ഒരു ൧ പിടച്ചു ജലണിയുക്കാം സ്വശീ രില് ഒടിച്ചു നനഞ്ഞതുര്്കനടു മപിച്ച്_.*ഇനി നീ ഇവി ടെ വന്നാല് പര്തുനരങ്ങി മരിക്ക?എന്ന പതശ പരിയെ ശപി
8 സംിപയൂഭഗവതം
ച്ച. പയുഖാഗങ്ങളിലെ ബ്ലോഗ ഗര കെട്ടമ്ുവന്നില് അതു ശക്തന് എന്ന അഹംമാകാണ്ടെ കിയ മുടകൈയും സ്വന്തം അംശം ഭാഭിക്യും ചെയ്യതുരമണടു ത്യന് ഒര സ കലീജന അടിച്ച്! അംഗം തുത്തി റൂ മര്്ി്ല; കള്ിയന് പിന ഗരഡ൯വത്തേ കാളിസീഭഗത്ത് താധിവസേം ഉഡി കല--അവിമടെ ക്ലീയന് ജമാതികുട്ടകൂടി വസി നമുക ഒണ് കമേകൂഭമമോധ ഒ കാമിനീഭഗമത്തെ ജലം നുര രിള ക്യു പുകഞ്ുവശാധി, തില് ഏശിപരുന്ന കററ, അടുത്തു ചന്ന തൃണങ്ങളും, ലമ, ജേം തളിയം ഫലങ്ങളും വീണം, വേരോടകൂടി ഉണങ്ങിവണ്ടേ തരിക്കും, വനദ്ൃഗങ്ങളും വിഷാവ ശ്രമലം നശിച്ചുപ്രായി. മീതെ പരനെ പികാം ജീവന്പി ഭി ജലത്തില് വീണ. ജലജന്ുക്ുെ അവസ്ഥ പറയണ്ട രില്ല്ലാ. ഇങ്ങനെ പരലന്നാം ഴിഞ്ഞ! ഷേദിവസം ബലഭ ോടടുകൂടമേത ഗോപ്രമാരമമന്നിച്ചു ഗോക്ഷമള പാലിച്ചുകൊണ്ടു കൃഷ്ണന് അവിദഭകഷ്യന്നെകളി. കാധയൂനെ ദൂര കരയണം എ അ കരി, ഒരിക്കല് അഴൂതബിനുക്കര്ം പരിക്കു, തീരത്തു ൭ കിമ്തനിച്്ന വീക്കില് കറി സ്വാധി സാദ്യൂയന് ശ് രിദ സത്ത പ്പം കാള്ിനീവി കീമ കമഞ്തി വും യന, വയ്ത്രഖറിയമേത കളി മമത കമി ലിമാതം ബോധേധണഞ്ങലം തടരിപിടിച്ചു പേടിച്ചു ഭമീച്ചു പ്രസ രിച്ചു ജെട്ടി ഞെരിച്ചു കിടി ുത്തു നഴുങ്ങി. സ്ന ചോപി. കയു ഫണഞ്ചാം പൊകിധനക്കി പ്പം വെള്ളത്തില് വീഴു ഭിച്ചുനീത്ുന്ന കണ്ണനെ കണ്ട വേഗം അടുത്തുചെന്നു കഴലിണ രില് കടിച്ചു. പരന്ന അവന് മമത മിമി ദം ക്കയും മസ്പമംകാണ്ി ൂടികഷയും വാലുഭകഷണ്ട ചുററഷയും ചെ വയ. ഇതുകണ്ട ഗോപമര് കണ്ണിര്തുഴി. മന്നം പല ശ്ശോ അം കണ്ടു മന്ന പരിമിച്ചു വഴശോദേയും നന്നും ൨ ഗോപാ വ്യയം ബാഖതും ഗേപേഗനമാതം രഭ്ധനനം വേഗം ചാടി പ്പെട്ട കാളിനിരടത്തില് എത്തി മഴ്നുനിന്നു, ബഖന് തടുക്ക ല് അവര് നമി മി ഇജാങ്ങിയില്യ. കാവിലന് ചുരീക്കാസായി
ഥസോരാധലനത്രിീകസഹീതം 9
അഘമനന്െറ ഉള്ളില്വച്ചിഎന്നഃപാല ഗേഖാന്: വളതുട്ങി. ഉടന് ഉടന് പെട്ടേമെന്നു മേന്നു അവന് ചൃറാഴിച്ചു ഫണങ്ങാം പരത്തി കോപം മുക്കാന് മേലിൽ വിധം ജലത്തില് ച്ച കൃഷ്ണന് ഫന്ണങ്ങളില് കയറി മാദിവിനിന്നു റൃഅംഭൂഭ്ി. ട്ടില് ഫണിനായചന്്ലശമിച്ചു തളനിൽ കത ച്ചു ച്ച് അനില കതുതുടങി; ഗവാം മിയി, ഷിയ, ജയാ മകം വേദന്തപ്പോഷായ ഗോപ ബാല യക്ൂടിച്ച, കാളിച! ദു ഖിദക്ഷണ്ട. മതികണ്ഠ ഞന് പ്രസിച്ചു; പരിച്ളളുകി നിഴ പപ. എന് പാചിഹ്ണങ്ങാം ഫണങ്ങളിലള് നിന്നോ ബസ്ധൂജന ത്തോയോ ഇനി ഗല്ഡന് ഉപദരവിക്കയില്ലി? എന്ന സയണ ൫൯൨ ആ്യെ ഒ സാല്ലയന്ന ശിര വേിച്ചു. പന്നഗജാരി കംകെട്ത്ത രോഭണേഭംകൊണ്ട് വിളങ്ങിയ ി പത്തു നവാീകാം ജാധ്യം ഒുബിംഗനായ്ലു സ്തു
രയി,
കഥ ൭൨.രഗിപമം,
സൂദ്യന് സ്ില്ചമകാണ് നനന രാമാ ഗോ പാലം കന്ുദിയങ്ങും അന്ന ക്വിനീീരത്തുരന്നെ ഒരു ഗുര സ്ഥല വിം ഡും അടക്കി വിശ്രാന്തരാധയരങുന്ന സ യം കാട്ടതീയവന ചനന എല്ലാവ ഉണന്ര പരിച മ വാമന കൃഷ്ണനെ ശണേം പ്രാപിച്ചു അദ്സോഠം യേ ജും അനലുഖനും ആയ ഗേന് േനേലെ ഭജിച്ചു.
കഥ .ു.പ്രലംബലധം.
ഒെഭീവസം രാകൃണ്ണൂാരിഫം ഗോേക്സ്ങാംെ കട്ട തു മേയാന് നിരീ ഓണ്ഡീരമം എന്ന പടവ്ൃഷ്മത്തിന ചു ട്ടില് പോസ്വയരാശചയ്ു കളിക്കാന് ജയങ്ങി, തല്ലില് മടങ്ങുന്ന വന് തഴ്സില് ജയിട്ന്നേചയെ എടുക്കനം എന്നു ശപഥംചയ്യ് അവര് ജയം തുടങ്ങി, അപ്പോം പ്രവംബനന് എന്ന അസുരന് ശോപദവഷാധരിച്ചുവന്നു ബലേന്മായോടട ചനം, ശരീ :ാ2ല് എ. അ ബാലന് നനെ ജയിച്ചു. അതുര്പാവെ ഭസസന് വൃഷ
0 സാ.്കിപപുഭഗേവതും
നയം ബലദഭൂന് പ്രലംബനേയും വെന്നു. അപ്പോം മുപ്പ രം കൃഷ്ണന് ശ്രീദംമാവിനേയും ഭദ്രസേനന്൯ വൃഷമനേയും പ്രലം ബന് ബലഭദ്ൂനേയും എടുത്തു. നന്ദജനെ വടയിക്കാന രുക്കു. മാണ് എന്നു കരതി രാന പ്രലംബന് പ്രയംസല്ലോട്ട വശിച്ചു മെബ്്! ആകാശത്തുപൊങ്ങി ഭയക്രരമാധ സ്രരൂപം പ്രക ശിപ്പിച്ചു. ബലന് കോപിച്ചു പ്രലംബരന്റ തലമല് രക ടിച്ചുതകത്തു. രപം ഒ ദൂഷ്യ ജീവന് വേര്ചപെ്ു പതം പരോ വീണ്ട, ഭര ആഷിച്ു ല്ലം ഗോപന്മാരം സ ന്തോിച്ചു...ശോക്കള വേര് നേക്കിയുപ്പാറം കണ്ടല്ല. അ ൪ പയത്തുമുടെ പഠോലാജനേഴിനകി മുണ്ടമണ്ണത്തില് ചെ അം അരിനുക്ളില് ടെ ച്ചുഷേട്ട എഴിലും അവവയക്കാ അയ്യ യന് വ പിദ്ിച്ചുവജത്കിം പ്ലം മം തൂണവയത്തിനു തീപിടിച്ചു, മി ചും വ ഒന ഡലിച്ച് ഒഡ്ും എത്തുന്നതുകണ ഗോപാ ഓമള്്ാ മോ രക്ഷിക്കാന് ആപേഷിച്ചു, എല്ലാവരും കഗ്സുഭകഷധി൯ എ, അ പാഞ്ഞിട് പൂതനാരോതി മുന്നോപ്പലൈ മു്ജഗ്റിയെ പ്രനം ചെയ്തു ശോപന്മര് ശണ്ണുയുറന്നു നോകിയ ഠം അഗിയക്ക ബി. കഥ ൧൯൨ലസ്ത്രപഹണം.
ഫേന്തകഷലയത്തു ഗേപേകുമാരികാം ക്ിിയില് കളിച്ച് ഭു്തുകാു ദേവീഭ്രപം്യച്ച് കളിയെ ധൂപ ദീപങ്ങളാല് വ രിച്ചു ക്കി കരിച്ച് ഇങ്ങനെ പ്ര്ധിച്ചു
്യവി! ഹോയ്... ഹോയോഗിസ്ധീശി! ന്ദഗേപേസുരം 3വി__പരിം മേ കുരു തേ നമ,
നീഡാസിനിമള് ഇങ്ങന പ്രരിഥിനം ലൂജിച്ച് അപോടിച്ചുഹ പിസ്സുർജിച്ചുബരതം മനേഷ്ഠിച്ചുകാണിരിക്കുന്നഫലത്ത് ഒരു ടി ഖസം നീത്യചമ്മാവസമഗത്തില് ഇജൂളവെയിദലാറ ധീതംമാറദി,വ സ്രൂ്ചാം ഒഴിച്ചു തരീരത്തുവച്ചിട്ം നിസ്രപം കളിനദിഷില് നഗ്ന കൂളായി ഇങ്ങി നീന്തികളിച്ചു. അപ്പോം കൃഷ്ണന് അവിടെച്ചെ അ ചേലകമളല്ലാം വാരിയെടുത്തു നീപവ്യമേത്തില് കി ശ്വേ
കഥാസാരം സ്രികടി സഹിതം രി
ക്റില് വസ്ത്രം തകിട കഴിച്ചു. മാദീകാം എന്തെ ല്ലാം പാ്ിട്ടം കണ്ണു ചേലക്െടുത്തില്ല. '*പുണ്യയായ കുളി രിഷില് ഡസ്രു്ൂടാനത സ്ൂറങ്ങി ലീലരചഷ്യയു പാപവും ഇശ്വര രിന്ദയുമാണ്. അതുമൊണ്ടു രല്ലകയരി ദിന്നു രണ്ടു വരും പൊ ക്ലി ഞൊഴ്സതാല് ഞന് ചേച തര ?_എന്ു കൃഷ്ണന് പഠ യും കുമാരികാം ഒതു കൊണ്ടു വിച്ചു വകക മോര് ൫൮ ടടവില് സലം രണ്ടു കയ്യും ഉധത്തി തുഴ. കണ്ണന് കരി ചേലുചാം ചെടുത്തിടട് ഇങ്ങന പറഞ്ഞു 'റിശ്ധ കെരിഴയുമടന്നേബ്ുിപ്പുവ കിച്യുംുകരിയുംനല്കടലാന് ഞന് 39൦ ഭോഗത്തിുഷ്ണാണ്ട സേവിപ്പുവകതും യോഗംവതത്തി കൂര മണ നിക മുക്ഴി, ഭ്ത്യൊദഗവതിരന്നെല്ിച്ചടിന്നൊത്ത ഫലം വതി, നി
ഒെദിവസം ജഗതിപയിക്കിഷ്രയ ശോപ്രാലബലേഡര് 'ിശ്ലൂര്കോണ്ട് ആത്തരായി ഇസ്ാം ചത്തുദ്രാകാമാന്നാള്ള കനെ പയണതമരിയിച്ചു._. ഇവിട ഒഴ ത്തു വിപ്രവായം പ
'സന്രമമോഭിച്ചിരികകന്നു, രിങ്ങാം യഭേശലയില് ചെന്ന് അദിച്ചിടട് അവര് പരയുന്നു വരുവിന് എന്ന ക്ലെ ഉപകേത്തെ സഖാക്കാം ശിസോ വഹിച്ചു. എന്ന (സേയ്ോര് ശോപസ്മാരാട ഒന്നും പഠഞ്ഞിലല._ എന്നാല് ഇനി ിങ്ങാം ൂസുപേതിമേ്%േ പഠി൯ാ_എന്നു കല്ലന് പാക. ജല് ബെലേന്മാര് രണ്ടും ശാലയില്ചെന്നു പയത ഗ്രഫിച്ലി ച്ചു. മുടന് ഗവര് ഭമതകളായ ബ്രാഹമണികാം മന്നോപഭശ അം വഹിച്ലുകൊക്ളു സ്വത്തോ തട്ത്തതു കൂടക്കോദത വൃന്ദാവനത്തില് നന്ദപുത്ര൯ ഇിടേന്ന സ്ഥലത്തു ചെന്നുകണ്ടു ബേത്രം സമെന്നു ചിന്തിച്ചു േഗീവിമാര് തങ്ങളുടെ ഹൃദയ കരമലങ്ങളില് വസിക്കുന്ന കമലാകഷുകന റ ഭക്തിയട്ടകൂടി വണ ങി. "്തേപുതരാദിക ഉപേക്ിച്ചുലന്ന നിങ്ങളില് ഞന് ക. മു. ഇനി നിങ്ങള് സംസഗ്ധം ഇല്ല. ഫോന്തേത്തില് ഭക്തിയും ലഭിടടം, പൊടക്കാവി, യോദധഗം വരുത്തരുയിനാ
ി സംമിപഭാഗവരം
എന്ന ഭഗവാനന്ര വക കേട്ടി ങ്ങകളപ്ലത്തേ ഒര സ്രീഷാം ചിന്മായിചണ്ണ്ണയി പഞ്ഞു. *കൂപമ്ലേ! സഃലോ്ലും സമ മീപ്യലും ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ഞങ്ങക്ക് ഇനി സാഷ്യളമോണി! തേ യി ഈ രൂപം അങ്ങം എത്രനളോയി ല്ലാനിമന്നി? ഗേ ലന പറഞ്ഞു." കദോസേറാണി, എന്റെറ ഹൃദയ രില് നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ ഫു ദയങ്ങളില് ഞാനും സദഃ വസിക്ക അം നിങ് ഇനി എല്ലാരിലും എരന്നെ കാണാന്ഷിഡും. നി അറപായി ധഗേം പൂത്തിയാടേവിന?_ ഖര് കൃഷ്ണനെ വനി ചയ മനു്ണില് എടുത്തുകൊണ്ടു ഓലേയിലേക്കുപാഷി, യങ്ജാധീപ ബാഷ ഴര്ദപന്െറ പത്രി യളയവും ഭത്തവിരന്റ തആജ്തയും ലം ക്കാന് നിവ്ൃത്തിയില്ലാതാജലപ്പോള്ം നാരായണനെ സവ്ലത്ഥനം സ്തരിച്ചുടതിപെടിഞ്ഞ് ഉടന് സഭിഗരിയെ പ്രപിച്ചു. കേശവ നെ ശബ്ദഗ്രഹമ്നംകൊണ്ട് വേ ധമമപത്തി പാശങ്ങളും മ്ലേശങ്ങ ൦ തീര കഴിധടും അം സച്ചിനന്തൂപിയയേ ആ, കേശവനെ വ് നേര്കങ്ങളളക്കൊണ്ട സര്ദ സേിക്കുസവ മ്മ ഫലം എടന്തന്നു പറയണമെന്നില്ലഷ്ല, ഏൂരണനഃഭിമാര് കൊട്ടത്ത അന്നവും ഉപദംശങ്ങളും കിച്ചു തൂപൂരോയി ഗപ ബാര് പുതുകഷടുകൂടി വൃജ്തിലകകപാി, 'ഗേവനര ഇ ചി ബ്രേണക്ൾ ഭക്തിയും ജമാനരുമുണ്ടാകുന്നതിന് കാണ മി. കഥ ൨.൧ ഇന്രദിനേം്യ ഗോവധിനയഗോം,
വനാഭിഷാര് യാഗത്തിനെരേക്കന്നതുകണ്് ഇ സംഭ രങ്ങാം എല്ലം എന്തിനെന്നു കമ്സന് ചേദിച്ചു. നന് പറ ടു... “മകന! ധരിത്രി സസ്തലുള്്റുയാണ് പ്രണികം സസ്ല ഒങ0ംകൊന്റ ജീവികന്ന. (സസ്യം വ്കൊണ്ടം ഷം മേഡ കൊണ്ടും ഉണകേന്നു, സസ്ല്ൂധീചന് മേംലവഹേനവയേ ഇന്നാ ണി. ഇസ്ര പ്നി്പിക നന് യാഗം നഃ പ്രരിവപ്ചൈയ്യണം, മ്മെ ശചീപതി വേണ്ടവണ്ണം രക്കികട??, ഇതു കേട്ട പിച്ചു കൊണ്ട കൃഷ്ണന് പര. ച്ഛേ! നിമ്ലത്വയേ പ്ലേ ഫത്ിൽിനിന്നു യക കമമവശത്താല് സത്വം രജസ്സ് തമ
ഥാസോിസ്രിഷടീകാസഹിതം ളൂ
ഇ എന്ന തരിഗുണങ്ങളുണടായി. ജീവന് രാസയുകമയേകൊ (9 ജീവിതം മദജോഗുണാംശമാണ്, ജീവന് ഭജോഗുണംമമരത്തെ (അനസരിക്ുന്നു: കമ്മവസനരമന്നയാണ്ജീപന് എന്നു പറയു അത്, ജീവന്നു വുസിക്ഷനേള് ലയ്കു ശര്ോണ് .കമ്ജാം ജീവ മ9്ങര്ംതന്നമഭാകരാലു ജീപാദ്മോവാണ് കമ്മങ്ജാം പുണ്ണ്യ രിത്രങ്ങുയേ പപങ്ങള്രം. വഷം രാ%സമ്തില്നിന്നണ്ടുമന്നു, ജോജനസാധനം ഉണ്ടാകുന്നു വര്രകാുതന്ന. കമ്കൊണ്ടു ലു യും ഉന്ന. ന്ന സമം കമാ ന (രഭിധകളം കമ്ത്തെ മശ്രയിച്ചിരിമ്നു, നല്ലു ചെയ്യല് ഇയയന് വല്ലതും പീ്തചെയ്യാല് ആപത്തും തതം. ഇന്നും കമ്മ പ്രാശബര്ധസാണ് , എന്നുേണ്ട രരിഗുണങ്ങളില്നിന്നു ജിച്ചു രരിമുദ്മിചം കമമപശതം ഖ്്യാ്തുചെയ്യുന്ന ജനങ്ങ ന ലു നല്കാന് ഇന്രന് ആധാവുകധില്ല. അത്ുകൊന്റെ കമ്മവശരാ യ നമുക്ക് ഇന്ന എന്താണ് സവധ്യമായിടു്ളത്, കലദേഖരു കുള ഭികുന്നവക ക്ക ശുഭാ എന്നു വേങ്ങോം പറയു അ, കുലദൈവങ്ങളെ ഉറപിച്ചു ധിക്കാരമായി അസ്ത്ര 9പ്േതക ലെ പൂജിച്ചാല് ഗരണംസിദ്ധികകയില്ല, എന്നു മര്രാല്ല ആപത്തു മയും ചെയ്യും ദഗാപപ്മക്ഴ ്തുകളും വേകം ഗ്ല ഭര, ഗാക്കം9 തൃണം തരുന്ന ഗോവധനം നമ കലേ പതയാണ്.. ഇന്രയഗത്തിനെറ സംഭങ്ങവക്ൊണടു ഗേധരിന ഗ്രീരിയെ സേധിച്ചുല് അത്തു നമുക്കു വേണ്ട ഫലം തതം? ഇതു കേട്ട സന്്ുഷ്ൂരായ ഗേപേവൃദള് ഗോക്കേമളല അലേംകരിച്ചു ഗോവ ഭന്തിനു മുന്നു വലംവച്ചു മുപഭീപഥീകറക്െണ്് ആഘോ വയല പൂഴില്ു പരയേസമ്മടമുതലായേതു നിേരിച്ചു. കൃഷ്ണന് പരദ്ൂതം ദേ പദ്ലതരാമ്േതിയില്ിന്നു നിവേഴ്ട രക്ഷിച്ചു ഗോ പ്രന്മര ആന്ഗ്രഹിച്ചു, പ്്ലതം പ്രത്യദധമിയുന്നു പറഞ്ഞതു കൊണ്ടു നന്ദനും ഗോപ്പവുന്ും നിച്ചു. അപ്പോം ഇന്്രന് കോ പ്രത്താല് പ്രജത്തില് ഘനുവൃഷ്ിയുണ്ടാകി. ൧ ൨൨. ഗോമ്ധനരണം. ഭൂ ശേഹസിച്ചുട ചട്പു്പ ല്ീച്ളിപം
യ സജിപ്പുേവതം
കത്തി ഗോവയനന്തപ്പരിച്ചു കൈയില് കുടയയ്റിചചു ഗോക്കോഥ്യും ഗോപരയും അതിന്റ ചുവട്ടില് നിരത്തി കഷി ക്ല. പഴ വദമനതൂപിയായ ഭഗവാന് ഇ്പോം വമേകരംകൊണ്ട െഖേരി.നമും വഖംത്തക്ഷ ചു വേറും ധരിച്ചു മമ ഗ്രാനമരേഴിച്ചു, കൃഷ്ണതൂപകൊ്യ നേത്രലും വേൈധകാണ്ട ത്രാത്രവും കീത്തരും നിശ്ചലയേ ഗേയം അത്തേലേതുമരി ഞ്ഞില്ല ഏഴുദിവസം ഇങ്ങിനെ സുഖി ഷിഞ്ുകൂടി. മേഘ അറം മനേതകട്ട വഷലനിത്തി, ഇന്ദ്രന് ലന്നുവോകി, ഗോകല ത്തില് അതിപ്പ്നിരകണ്ടി ഒരു തളി വെകുശപാലും കൂടി. വ്രൂര൯റ അഹംകാരം ശമിച്ചു, ആകാശം ഒരി, നനനദം ഗോപ ഗോവ്ൃനുദും പുറത്തു പോന്നു, യോഗശ_ര൯ ഗേ ഭിധാമത്ത മെല്ല അച്ചു
കം, മ്രണത്തു കൃതാടിഷേക ധേ. ദം തഥാ പുലയന്, ്രീഡ൯ ഗേപേഴിരംബിഡീദിരികതം, നസ്യ മുമരിം ദിശന് ഗോപിഫരകശഘഖചുഡാ ിഷ്ഠന്നമിഷ്ടാസുരം കേശിപ്യോമനിശചേരമേ ച ബദിനെ കൃശ്ലാനിശം പാതു വര്, സാരം വേഗം ഇന്രനാല് ചെയ്യുപ്ട അഭിഷേകടത്താട ക്രടിയവനായിം അങ്ങിനെ സമുദ്ത്തില്നിന്നു നന്ദനെ പിക്കു അഖ്നാജി, പുറം സുന്ദരികളായ ഗേപേവരിരേടടകൂടി നി അക്രീഡിക്കു്നെവനാിം വന്ന്നു മേ്ഷേത്തെ ഭനേംചെയ്യുന്നവ ധിം ഗേസ്രികള.ഫരിച്ചുകൊണ്ടുപകുന്ന ശംഖചൂഡമന്ഠ ഹംഭമത്തെ ഇല്ലാരക്കേന്ന്വനാഷിം, ആരിഫ്ഠ൯ എന്ന മസ നയും ബലവയോോയ കേശി എന്നും പ്യോമന് എന്നും പേരു
ഥാസധാര്ഷവസ്രികാടീകാസഹിതം ി
ഭൂ നിശാചരയ്മോദരയും ഹവിമന്നാവനായേ കൃക്ന് നിങ്ങള സ ൭ പാധിക്കുടടെ, അത്ഥം_ഇടി്്രണ (ഇന്നാ) ഒശ്ു (വേഗ) കൃതാഭിയോ കര് ലയനം (ചെയ്യുപ്പഭ) അഭി കത്തോടകൂടിഷവന് ഥാ (അങ്ങി) ഉഭേ (ഉധിജില്ം സ്ഭ്ര്തില്, നിന്നു നം (ന നം വളത്തളലുനെ) പാലയ (പഠലിക്നനവന്) രിത (൮ (൨൦) ഗോപിരംബിനീടിൻ [ഗാപവംശത്തില് ജനിച്ച നിം ബിനി (സുന്രികളേയ്ററികട) കൂാ കരീഡന് ഡീ ഡിണചന) നസ്യ (നന്ന) മുര (രക്തം മോഷത്തു ഷന് (നേംചെയ്യുന്നലന്) ഗേപീഹാരകശശ്ഖചൂഡ മന (ഗാപീഹാരകന് (ഗോപിക ഫിക്കുന്നവ൯) ആയ ശംഖു. ഡെ ീിപ്പിക്കന്നവന്) അരിഷ്ഠസുരം (അഭിഷ്ന് എന്ന അ സൂര) ബലിനെ (ബിക, ബലപ്മാര്, ആയ രണ്ടു ഒര) കേശിപ്യമനിശചരരഃ (കേശി എന്നും ബ്യോധന് എന്നും ഉ, (ക നിശം്േസ്മേമരു ച (ഉം) നിഷ്ഠ (ഹനിക്ന്നവന്) ആയ ക (ഉന്) അവിക (സമ) ൨ (നിങ്ങളെ) പാതു (പഠി മളം കഥ ൨൩. അഭീ.
സുദിയോും ഐദാവരത്തോട്ടംശുടി ഇന്രരന് വൃന്ധവന (അില്വന്നു കണ്ണനെ സല്ലു സ്്രിച്ച, ഭഗവാനകുണ്ട ശ്യാമം ശചീപ്തിയുമട മമേകന് മാസ്തി അന്നേരം സുഭി പയസ്സുകോണ്ും ഐദാവരം ആഭാശജലംകൊണ്ടം കൃഷ ന് അഭിഷ്കചെഷ്കും അദ്യാ ദേവയ്മായം ഭൂയികം ഗം നെ ഗോധിന്ദന് എന്നു വിളിച്ചും
കഥ വരയ
ന്ദന് എാദശിനോറര പിറദ്ദിനം പ്രഭതേത്തില് കാളി രിഴിള്ചെന്നു കഴിച്ചപ്പോം രസൂരന്വന്നു സ്വസ്ധമിയുടെ കല്യറഡ്രകമരം സൂരജേ വരുണന് ബമിപരത്തേകഴ കൊ പോയി നും കൃഷ്ണനകൂടി കാമിനിയില് മുളി നന്ദനെ അ നേഷിച്ചു വരണോലയം പ്രപിച്ചു. സമദ്ൂനഥന് ശേധനൈ
ി സംഭിപ്പുേഗവതം
ിച്ചിട് അച്ഛനെ തിരിച്ചുകെട്ടത്തു. നന്ദന് ലേേപാലന്െ ന ്രികണ്ടു ഒരുളി്ഞും ഗോപന് തിരിച്ചുവന്നതി തു ഗോ കലവസികം സന്താഷിച്ചു. കഥ ൨൫..രാസമ്രീഡം
്വര്ക്തമളയേ ഗോപകമാരികുടെ കാമിതം പൂടിപ്പികാള് ഒെീനം സൂദ്യന് അസ്മിച്ചുപ്പാം സു്ധൂ%ഖാദിിച്ഛാത്ത വാ രാമണന് വൃന്ദാവനത്തില്ചെന്നു മുരളീനാദം മുക്കി, ചയ്രരന് ഇ. രിച്ചു, ചന്ദ്രിക യമുനാസൈകരുത്തില് പന്നു, മഴ്നിക മല തില്ല കുന കരണ്ഡം തുടങ്ങിയ കസുമങ്ങാം വികസിച്ചു പരിക ഉൂദധോരണി ചെരഞ്ഞു, ടേല്വിലി കട്ട കമാരിചാം ആ പ്രേ മസ്ധതൂപിയെ വിചചഭിച്ചു സദ്യ ന്നു സ്യാമ ഭഗ പരനെ ശരണഡ്ധാപിച്ചു, സ്ന്േഹിക്കുന്നവക്രം ദേികുന്നവക്ം ാശ്വബദദ്യു ജഭിടന്നുവയ, ഗവ മുക്തികടുകന്നു, ഈ ൭൯ ഡ്രസ്വരൂപിയണ്', ഇഴശവരമന അച്ഛനായി, ഒര മമായി ആണ നായിഴ്ോ, അനദജ്നാി് മകനാധിട്ോം ഭ്മോജിദ്ദോ എന്നുവേണം എങ്ങിനെ എകിലും' മിച്ചു മ കൂടി കസ്മമാണ്. ഭേരി, വലയം, സ്റ്റം, യം പ്രേമം പ്ര ണയം ഇ്യാദികളളല്ലാം വാസ്മൂവത്തില് ഒന്നതന്നം സച്ചി ദും പരബ്രേഫവയ്്ുലും പരമമമമാലും ആയ കൃഷ്ണനില് ഭക്ഷി പ്രലേയിധത്തില് ഒ്്കിയാല് തല്ലാം ബ്രഹ്മസ്വഭോവമാണ്.ം ച്വന്രന്റ ചുദവം താരകം എന്നപേമേല കഴ്്ന്െറ ചുവ ശോപകുമാികം കിസ മസകരത്തില് ളിച്ചു കണ്ണന് ദേഖ ടെ കാമി മുറ്വ൯ സാധിപ്പിച്ചു. നദ്ദനന്ദ൯ ഞജദാംക് ഖ ശമന കുമാരികഠം മാനീച്ചുശിക്കാമ്പഠറം ഗോപേലേന് രധോയാ $ കൂടി മറഞ്ഞു. അബലകളമേ ൭൭ തല്ണീമണികരം കാ്ടില് ക. ൩ രീരഞ്ഞു കാണാഞ്ഞു കരഞ്ഞു ഭൂമിച്ചു വൃഷലരാദികഷുടടം പരഷിമൂഗപികളോഴും ഒെരാന്നു ചോടിച്ചുകൊച്ച് ഏരി രം അല തിരിഞ്ഞെപ്പോം ധേയെ കണ്ടും വിഷന്ധേ യേ രധേ പറഞ്ഞു. "സഖികളെ! മല്ലവിലേചനന് ഇവള രും കവടി. നിങ്ങളെല്ലാരിലും നല്ലതു ഞാനു ഭി
ഥസോേ്ി്്രികാടീകസഫിനം 7
ച്ച് എന്ന എടുനൂയകൊണ്യ നടക്കാന് ഞന് ഗോപാലാ ര്ഞു, അതിെതേങ്ങിയ ഗോപലനെ പിന്നെ ഞന കാണ്ടയി "സോമന് മാമു. കാമിനിമാര്മുന്ിരുന്ന സൈകരുത്തില് ചെന്നു നന്ദനെ ഹൃദയം വഴിമ്ജൈദ്യകന്ന ക്ഷി കൂ ഭിയ്്ൂിച്ചു മനസ മാജമിനുഷ്ഠനില് സമി യു ജീന സോമം മത വത്സലന് പ്രസസ്സയി പ്രത മീവിച്ച് ദത ടെ മുന്നില് വിളക്കി, പര്മനന്രപരവേശകകളേ ഗോപിക ൭ മിപ്പിക്കാനായി ഏകനായ ഭഗവന് അേനകതൂപംധരിച്ച്' 3 നിക ദരം ലന് എന്ന കണട വട്ടത്തില്നിന്ു ൮ ആശച്ചയകു, ആദിയും പാടിയും ചാമോടിയും അവര് രസിച്ചു ശേഷം ഇങിനെ ഏരിയൊരുനാറം കാള്ലീനീപപ്ിത്തില് ച്ചും കഥ ൨൬..നമുക്തിം അരന്നാരേ ദിനം രുന്ദദദിദഗപേ്മാര് രന്നിച്ചു ഭദവീവന അില് ചെന്നു സഭസ്വീനമിഴില് സ്്രനംമപപയ്യ പാധ്ലതീപതി ഇയ പരാമശവരേന പഴിച്ചു ബ്രാഹ്മണക് മിറം വാലും അന്നദാനം മച്ചല് ഉറങ്ങാത്ത ഉപവസിച്ചു. ആ രാത്രി യില് ഒരു പെരംപാമ്പു. വന്ന് നന്നപിടിച്ചു, ഗേപേന്മാര് കൊ ക്ലിലെച്ചു താഡിച്ചിടും പമ്പ കി പിട്ില്ലം. പ്പോ കൃഷ്ണന് അതിശ ചിട്ടി, ര ഉടന് ചത്തും ആഴിനറെഠ മില് നി അണ് ഒരു ജിദ്യതൂപം ഉധുവാധി ശേഖ വനമിച്ചുകോണ്ട പറ ആആ. “ഗ്വന്! ഞന് സു3മനന് എന്ന ലിദ്യാധനോണ്.. ൂന്ദരിമനമാചി ലേമേങ്ങളില് മാന് രമിച്ചു സഞ്ചരി ബ്ബ മന്നില് കണ്ട ജംഗിസസ്സ്റു തു;ിയ നിക ന്നു പഠന പരിഫസിച്ചു, വീ ഒരു പെരുംപാമ്പാി പോകേ ്ടെഎന്ന് ആ മുനികാം ശപിച്ചു. ദവപേരന്തേത്തില് നരേധണന് ന്റ ഇശമുണ്ടാഷി ശാപമുക്തിവരും എന്നു മുനിമാര് രബമതു കറി ഞ്ഞെരളി? ഇതു കൃല്സിന് വിശവനഥേനാണ് എന്നു നന്ദി കഠം ച്ചും കഥ ൨൭. ശ്മൂഡവധം ഒ ിപസം രാത്രിഴില് രാമനും കൃഷ്ണനും ഗോപിമാമേടട കൂടി
ി ബധമിപ്പഗേവതം
പുദവനത്തില് ചെന്നു കളിമ്പേദോം വേണഗനേംകേട്ട മോഹി യൂതങ്ങളത്തന്നെ ന്നുമമിദന്ന ആ സീമന്തിനികമളെ പൈ ശ്രപണമന സനയ ശംഖമുഡന് പേഥരിച്ചു കൊണ്ടു പോയി, അബല ഒരുമിച്ചു മയിടുന്നതു കേട്ട രാക്ലഗ്ണുയാര് ഓടിയടുത്തു. സാലപും പ്രിച്ചുറകാണ്ട വരുന്ന ബലാനക്കന്റെ ശം ഖ൯ പലായനം ചെയ്യും മന് നാരിമാരെ കുത്തു നിന്നു, നന്ദ അജന് ഓടിച്ചന്നു ശശ്ധൂഡാന്ലിടിച്ചു കൊന്നു ശിദോതേ മെടുത്തു ചൊന്നു ഉസക്ടെറ കരത്തില് ചെട്ടത്തു. കഥ ൨൮. അരിഷ്ൂവധം.
കലസഭൂത്യനയേ അരിച്ചു൯ ഘോരവ്ൃഷരൂപിയായി വരഃ ഞില് ബന്നു, അവന് ഗിരികള കത്തിത്തകത്തു ഒടിച്ചു ഞി ഞ്ഞു ചാടി മുകയിട്ട് കിര ചമന്തി വന്നതു കണ്ടവരെ ൦ പേടിച്ചു മൃതം പരീഷവും സ്രിപ്പിച്ചു, മേയുടെ ഉടല് പെഴ്ടിഷൊണ്ടു മൂടി, അന്നം കൃഷ്ണന് വൃഷസരാനടത്തു. പു ചം ഉഷതി്]ിച്ചുകോങു നിന്ന ക കേണ്ിച്ചുകൃ്നെ ക ക്തി, നാരാ ജന് കൊണ്ടടിച്ചു. ആ൨ ഒണ്ു മൂഴത്തു വൃഷം ീണ, എന്നാല് അവന് പിന്നേം പാഞ്ഞുവന്നു, ഒട മനെ ടുത്തി വെറ പണ്ണി കണ്ണമത്ത നനായ പിടിച്ചു രച്ചു പ്ര: പിഴിയുന്നതു പോലേ പിഴി ആ ഷാ കൊന്നും
൧ ൨൯൨കെശിവധം.
കപ്രഹിതനയേ കേശി എന്നു നേഖന് അശിട് ത്തില് ചെന്ന, വന് വ്ൃമേങ്ങളെല്ലും തമദ്്യുരകൊണ്ട പ ക്രിരയോപ്ാമല പെരമരറന്നു, കൃ്ണ൯ ഇ'രിയത്തു ലോകം വി ജാനി വരുന്ന 'അവമന്റ വായില് കരം കടത്തി. കേശി മറ. കെ കടിച്ചപ്പോഠം വന ന്തേങ്ങളെല്ലം, ചെയിനും സൂ ൯ പിന്നെയും പിണങ്ങി. കണ്ണൂരന്റ കരം വാമനാന്യുോ ലെ തടിച്ചദപ്പാറം ശവസേങ്ങളോടഞ്ഞ്! ആ കുതിര ചോര ച രച്ചു തരിച്ചു ഓലകാം ലി ി്ണീക്ക പോഥി, കേശി ഖെ െന്നേതുകൊണ്ട ക്യനു മേശവന്൯ എന്നു പേരുണ്ടായി,
(ഥസോത്ഥലസ്ിപാീകാസഫിതം ]
കഥമ്്ാ്യോവധം
കൃ്ലാിക൧ ഒരിക്കല് ചാടടില്പ്പോി.....ഗോക്കള മോ ഷ്ലീച്ചുകോണ്സ് ഒല്ലിക്കക, ൨൨ വിലര് രി കുണ്ടുത്തുരം ചി ൮൪ മേഷങ്ങളാരുകം വേറെ ചിലര് മേഷപാലന്മാരാുക?_.ഇ മന പാര്ല വിധത്തില് കളി യോസൂമന് പുത്രനഃ തര്യന് ന്ന് ചല് ഗോപി കൂത്തില് കൂടി അജങ്ങളാ പി റിന്ന ബമേസ്മമേര മോഷണംചയ്തു ഗുഹല്ലുത്തകി ക. മൂകം കൊ മ മേച്ചു, കൃല്ലന് ലസ്ത്രയരിനറ്ു വ്യോമ പിച്ചി. അപ്പോം അവനെ ോധളപം പ്രളയമായി. ൭ കന് വന യമലേകേഷ്കച്ു.
കം ൭.
ആൂരായ നിദേയന് നിവ. നിണം മുണ്ണുയന്
കഷ്ടം വക്വിപളിരികം: വീരചയന് കോദണ്ഡമവണ്ഡയന്
ത്തം വിനീപള് ന്തയഗീ_ മല്യാടയന് മഷ്ഠീരി_
(്വാഞ്യേരം സഹ മസി ധിലയന് കൂ്ലനിശം പാതു പം
സാ രന വി്സുശരീരത്ത അമ്ൂന്നു പ്രത്യാ രി കാണികന്നേവനാിം രജകനേ ചൂണ്്ിന്നേവനായി; ക്ലു എന്ന സൈയ്റ്രിയെ അവക്രയകോിമച്ചയുന്നവനായി,, കേ ്ഥത്തെ ഖണ്ഡിന്നേവനാധി, കുവലയപീഡം എന്ന മദിച്ച ആനയെ കൊന്നു രണ്ടു കൊമ്പിനേയും പിഴുന്നവനായി, മഷ്ഠിക സട കൂടി ചാണ്ുരനെ മഷ്ഠികാം കൊണ്ടു പിളക്ന്നേവഖനായ ദന് നിങ്ങളെ സദ പാലിക്ക.
അതിമ_നിഭവപ [നിജ (തമന്) പപ്പസ്സിരനെ (ശരീ തി) ശംഖാട്ലായുധങ്ങാം, പീതം:ബരം വനമാല, ഉദ്ധപു
30 സാിപൂഭഗേവതം
(രം, ശ്രീവത്സം, കൊതം, മകരകണ്ഡലംം ഇന്യാരികമേട്ടേ കൂടിയ വി്സരൂപരത്തെ. ക്രമ (അഭ്ൂന്ന) നിട്ശയന് (പ്ര മയി കണിന്നൈവന് നഴ്സും (നിഴ്്റുകനെ, ഭക ൫ വെള്ുത്തേടത്തിതനു ചുണ്ണ്ുധന് (ചുള്സും ആക്ിച്ചെയുന്ന നം പൊടടിയക്കേനാവനു കണം (കുണ്ലൂയം കനി) ഷ്രവി പരിമിതം 0 വക്.തയാല് (വ്വിനല്) വജ്ിക്കപ്പെളവമം രി കരയെ അവേക്രയക്ി എന്നുസാരം വിചേയന് [വിദശഷേണ (ചിമന്നേവന് (ചെയ്യുന്നവന്) തരിവികൂമന് മു ചെല്ലുന്ന ഗോരിയാ_ശരീവശ്രയെക്ടു കരം നിവത്മി വേഗം. ജക്കിരന്നല്ല മത്തെ മയക്കാളുമവറംകഴാക്ററി വച്ചുത രന്താന്നുപ്ലു 2 കോണ്ഡേം (കേദേണ്ഡത്തെം വില്ലനെ) ആഖ (ബ്ധയന് (ണ്ഡികസ്സവന്ം മുരികകന്നഖന്) മത്തേഭം (മത്തന് (ംീച്ചുലന്) ജയ ഇനത്തെ (ആനതയ) കുവപയാപീഡമമന്നു കിച്ച കബ്സ നിനി (്ശോഷണ പനേംചെ ചിട വധീച്ചിട്നു ന്തേയഗഥീം (ന്നേങ്ങളുമട (കൊടു യു ഗ്രിയ (ഇരർയ) രണ്ദമകന്മിനേയും എന്നു,സാം ഉരിപപാട ൯ (ഉല്വാടനം ചെയ്യുന്നവന് പിഴുതെഴുകകന്ന്വന്) ചാണ്ടരം (രഞ്ജന് എന്നല്ല) സഹ (ടെ മസി (ഷ്ഠികന് എ, അല്ലേട) മണ്ണിര (4ലികളക്കെണ്ു) വിദലയ൯ (യിശോഷ ലനം ചെയ്യുന്നവന്, പിളന്നവന്൯ം, കൊന്നവന് എന്നു സഃ 9) ആയ മൃ! (ണന്) പ (നിങ്ങളെ) അിശം (സദ) പം ശു) പാലീക്കടടെം കഥ സ൨യി്ണരൂപര്മനം.
ദിവസം നന് കസേമനമച്ചന്നുമണ്ട് ആമാ പും വം പരഞ്ഞടകോഷ്റണറിചചു. കംസന് ദേവഷീവസുദവേവാദമ യ ഉഗ്രസനനേയും ബന്ധിച്ചു ാരാഗരേത്തിലാകിട്ടം രാമു സാമ കൂടികൊണ്ടവരവാന് മഴ്രേനൈ നിയോഗിച്ചു. ഇതിനി ടം നന് ഗോകത്തില്ികചെന്ന കൃശ്സൂനെ വനിച്ു വസു ഹിപ്പിച്ച് ആനനമഗനനായി മററും വിഷ്ണുകേരാഗ്രണ്ിയായ അച്ഛ സമന് ആ്ജയനുസരിച്ചു വറി ഭഗവാനെ പ്ല
ഥോ സ്രീകടീകസേഫിരം ി
നിച്ച് ള്ളില് ഉറപ്പിച്ചു പലേ മദനാളയങ്ങളോടുകൂടി പരന ഇ്ിത്തനായി സണ്ധ്യസേമയത്തു നന്ദഗ്ഫത്തില്ചെന്നു ഭമമക്ന ഷ്മമര സിച്ചു. വേര് ഡഥയാഗ്യം അതിഥിയെ സരിക്ക രച്ചു. പരിന്നാലദിവസം പപേയ്്പയ്ുന് നിശ്ചയില്ചു വി ്ിഖരം രസിക മദിഷിച്ചു ഃമള്യാദര കണിച്ചു രേ ീക്കൊണ്ടവതിവാന് ക.സന് കല്ലി്ചയമ്യ വസ്ത്ര പ യ യത്രഷ്ം വേണ്ടയും കാര്യങ്ങളും കാന് എസ്റചെ യിട്ടു നന്ദന് ഉറങ്ങി. യാതി ശമനം കൃഷ്ണന്നം അക്രൂരന് കൊണ്ടുവന്ന മത്തില്കകയിപ്പുപ്പെടും നന്തി ംഗാപന്മര്, ശഗോരസങ്ങളും കയറി ചാടി, കല്ലന് സഃന്ദശകകാണി വിര ഹാത്തകളായ ഗോപിക നേസം തറി. രേതം ചാട്ടക ശൂ ഒടിത്തുടങങി, രാമകൃഷണന്മാരം ശയനം കാളിനീതീരത്തിറ ഒലി, സാഹാമര്മോര് മഹന്തുദീയും ജലുപാനരും പ്ല രഗ ഞില് ബന്നിതുന്നു മേ തരിച്ഛായയില് ഉറപ്പിച്ച് ശൂര കൂഷ്ലിസിയില് ഇറങ്ങി നദയണമുലമന്്രം ജപിച്ചു മുങിയവ്പോം രമൃല്ലു്മാരെ ജലത്തില് കണ്ടു ദൂമിച്ചു പെങ്ങിനോകി, ൪ സ്ലം ദേവര് ആ േത്ില്തമന്ന മന്ദഫസിച്ചുകണിരികകെ അതും രു ഭക്തന് കണ്ടു, പിന്നെയും അജോ മുങ്ങിയപ്പോ0ം പ ജിയില് അനന്തശയനത്തില് പള്ളികൊള്ളുന്ന മഹിഷി നെ ശാവചക്രഗര്ശോദ്റ്പാണിയായും, പീരംബനയോം, വന ാലിയയം കണ്ടു ഭക്ഴിപുവ്വം തഴതുനിലുമ്പോഥം ആ ദിവ്യ പരം മാന്തും മയന് പരിഭമിച്ചു നിഷ്ക്മിച്ചു പൊ്ങിനോക്കി ജപ്ോഠം കൃഗ്ണന് ആ തേരിള്രന്നെ ഉണ്ട്, യോം കിച്ചു സ സ്യയറയ വസിച്ചിട തേരില് കഴി. വര് പഫാതതില് ഒ) പുരിയുടെ ജഗ്രേര്ശേക്കു ശോദന ഉപവനത്തില് ചെന്നു. അരമന ണന് രജസന്നിധിഷിഃലക്ഷ് ഒയച്ഛു. വന്ദികളം കസ്നക്കണ്ട കാിലയ്ുാനായിപ്പോയി. കഥ ൩൨..രജകവധംം
അന്ന സയോഫാകാലത്തു കൃഷ്ണനം മോനം വയസ്ടുന്മാത
േള്ിച്ചമമുടപിചന് പുലം ജള ല്
മേ സമിപുദോഗവതം
കരീമനിന്നു കാമിനികര് ഗോപിലയുനിനെ നയനങ്ങംകണ്ടു പരനേചയ്ു മൃദ്ധവില് പ്ൂല്യങ്ങള്ം വംഭിയെറിമും ടി ന്മാര് ഗേവന ഗന്ധാദ്ലോമിക കിവച്ചു. ഇങ്ങനെ സന്തു എമി നടദ്പോ ദു്സിസിതനയേ രു ജേകന് ലസ്ത വുമയി വന്നതു ദംരന് വാ ണ്ദരാന് പര. '്കകളടിക! മൂരത്തുപാമവിന്. മല്മില് നി അം വെടുരപട്ട മരിച്ചുപോകും. രാജ്യ, കൊരി ല്ലൂമല് പപ ണ്ട്, ദൂപാവവുടുക്ന്ന മുസ്" ഗോപാ്നടടകകാ൯ തുടങ്ങിയാല് ഇശേവേതഗറ എന്നു നിഷ്്ര്ഷന് ധിക്കാരമായി പാഞ്ഞു ൂത്തമപുതഷന അവര ഒന്നടിച്ചു കാലഗഹത്തിദലക്ക് അയ ചൂ. രജകളതൃന്മാര് ഇകെ കെടടചി്ി മഴിയളിച്ചു. നീ ഖംംബരന് വീലാംബരലും പീതാംബരന് പിതംരലും 2൨൨. പേന വേര് ഥിച്ച മോലകും എടുക്മ്മ സന കമ്മുഭദവലകചചയ്തുന്നലന് സഞ്ചഭിമന്നെ ഭ്ാടി കം കഞ്ചുക്ങളും ഒരുപ്പികും കെടുത്തു വന്നി, മൂഷ്ിന് ആ വായില് കനിഞ്ഞു -സുഭാമ് സന്ഷേപൂമ്ലം മനും കൃ്ലനം ഓജ ജല കഴവച്ചു; അവന്ദ ഭഗേദാ൯ നിശ്ചലക്കി, യും പ്രദനേശലെല്ലു_.ലേജാദിതബളചേ വസ്റ്രങ്ങളും ക്ചുകങ്ങ കു ഉല ഷങ്ങളും കംരിച്ച്' രമഷണമാര് വിമി. ൧ ൩.൩.
പിന്നെ വയസ്ലയ്മായ രമേനുരമാരമിച്ചു കൃ്ലന് നട, ബോം അംഗരേഗം പാത്രത്തിരല്ത്ു കൂനിയെകിലും അതിസു ഭിയാ ഒരു തരുണി വന്നു, ക്ലുന ചേദിച്ചു്പോചആ സൈ ഡ്ര്രി സസ്ധാന്താഷം അംഗരാഗം കെട്ടതും കൂടമരട്ടകൂടി ൭ വണ് കുറിഴിടടു. ആ ഭക്പേരയണണന് അടുത്തുചെന്നു കല്യ ടെ പത്തില് ചരണേമംബജം നന്നായ്ചവിട്ടിയുന്നി വലതു. കൊണ്ടു തരി പിടിച്ചു മകരം സ്ടകത്തില്ന്റ പിുംചത്ു പെട്ടന്ന് ഒന്നുയത്തി, അപ്പോം അവാം വവുസിവന് സുന്ദര് ക്ക്! ഒല് സൂന്ദരിയായിത്തിനം, മസൈര്സ്സ്രി നോക്ഷപു്ലംരാധം രമണ സഭവേനത്തിലര മേണിച്ചു. പൂപ്പട ക്തം സ
കഥാസോോതിഡസ്്രികാികാസഫിരം 9
ഫീച്ചിട്ട് ജൂനി തുടിപസം വരാമന്നപഞ്ു കൃഷ്ണന് വെ യത്രയയച്ചും കഥ ബ്രചപേംഗം,
. പെ്മോല്ടെ ഉപായനങ്ങലം പരിഗരിപ്പുനട്ന് വര് യാഗശലേധില്ചെന്നു. രവി ജൂന്രധനസ്സ്ിന്ന സഴമാധ ഒതു കോണം കണ്ട, രത്താംബരാഭരണോദിക ക്കാ ഖംമരി ക്യ ുപീപാടികളാല് ഇ്ചിപ്പിച്ചു പുഴിച്ചുച്ചിരിക്ന്നചം പം മുമന്ദന് മകര. ത കുല്ലു ഭധിച്ച്പോറം തു രണ്ടായി ഒടിദേഴുംആ നദേംകൊണ്ടെ ലോഷന് 20 ഒങി, രക്കിവ്സുത്തെ ഹിംസിച്ച് അവര് ഒടി വില്ലുമാഴി പുന്ത്ുവ അ.സ റൂ൯ മറഞ്്പം ബാലയാര് പരമേബായനല്ല സസ്യുറധ വന്ിച്ച് ഉണ്ടു പരലുംകടിച്ചു സുഖമായി ങ്കി,
കഥ ഖ൪..,കുവല പീഡ.
നവകമേരാര്രിയധ ഭഗവാനെ വെര മരണനിമിത്ത അക സ്വന്തം കൂരാത്രിമ്യ കംസന് ശീവരാത്രിാധി നയി ച്ച; പുലന്വപ്പുതം േജമാഭന് ്ലേദോം അലകിപ്പി്ചു. വാട ഘോഷം മങി, നപയമാദരയുഃ നനദധിംഗപേഡ്മാരയയഥായാ ശ്യം സരിച്ചു മബേങ്ങളിപിരുത്തീടട സ്വസ്തി പരിവാര സപ്യ്യനായി ചതരചദരാദി രജേച്പിഫങ്ങളം ലിച്ചി" കസ ചപപലര്ഛു സുവ്്ുസി.ഫാസനത്തില് സ്ഥിരിലെല്ല. ലീം യേ മ്ികന്ം ഉഗ്രായ പണ്ടം, സായോദോയ കൂടം ശ ലനം കേസേലനന്തുടങ്ങി പീ്മോയ ഒല്ല്മാര് ഉപധ്യേധേവോട കൂടി പോേങങില്ലന്ു ഭോജശവമന വനിച്ുനിന്നു, ബാല ബലേരും മനം കസിനും മേഹശ തുണി ഒല്ലൂരഗ ആ്ആക്ക ചെന്നപ്പം കസരദിര കവലയപീഡം എന്ന മി ച്ച മനെ മാ്ുമുടകകി നിത്തിഷിിക്നെതുകണ്ു മുകുന്ദന് അ പരെ മാരാ ഗാലി? തൃ്ജാപിച്ചു. വചതിരിില്ലം ആകുട്ടന് ണ്ണ പിടിക്കാനായി ഗജമത്ത ഗിപ്ിച്ചു. മ ലോകര് പ്േടിദയ മി മായിട്ടു. കൃഷ്ണനെ വാരണം പിടിചു ക
ി സംീപ്പഭാശവതം
കന് പാത്ത പ്രഹടിദ്യം പിന്നെ നടജുകത്തി എത്തിയ ക ൫0 കാണമ്തു ഗാജന്രന് ഗ്രുണത്താലടിമ്മ കോപത്തോം മുടി പിടിക്കാന് ശുടങ്ങിയപ്പേഠാം ബാലന് പിന്നിലെത്തി ലഹ്ശേ ലംഗ്രഹിച്ച്' പന്നഗത്തെ ഗരുഡന് എന്നഃപമല നവി ല്ലം വലിച്ചിലലു. പുച്ഛുഷിട്ടയുടനെ ആന കോപം ത്തു ധോ ഒരഓനെ ചീറംകലന് പിടിപെട്ട. കൂ്ൂന് കുത്ര ര29 വീണത് ആ. ഗജം പലതവണ കുത്തി, രേം, ൫ിധിച മാത്രമെ കൊങ്ുമു, ണ്ടപോയ കൊന്ുകം ഉയത്താന്, ആന വല, ഞം അവന് ഏററം പണീപ്പെട്ട ചൊയുപഠിലു മുകുന്ദനോടട ളി. കണ്ണന് മല്ക്രംകൊണ്ടു മസ്പുകത്തില് താഡിദയ, ഗജം തല്ലു കൊണട് ഏററം തന? അല്ലോടചി മല്യ സൂയി പ്ിദ്യം കഥ ബന ന്തേയുഗളം ഇനി കെഷ്ലുണം എന്നുമേ തുസ്ധികഷരം പിടിച്ച് വലയം പീഡാമ്ത കസ്പിീപ്ിച്ച് കെന്പുകാം രണ്ടിനേയും ഫസ്ൂണാം കൊണ്ട പിടിപിച്ചു സത്തില് ചപിടടിപപിച്ചട്യൂാം അ വന് അന്തര അന്തികത്തി?ലകെ പ്രാജി, ഒന്തിപാലാന യും വരന് ൂ്ടുകായയം മ്ണന് ന്തിധനയത്താല് പ്രഹര ച്ചൊട്ടകകിം കഥ ൭. പാഞ്ടുഗ്ലീകവധം (9ല്ലയദധിം ല് കൊമ്പു രാമന്നു നല്കി ഒന്നു തന്െറ തോഭ്ളിരിവെച്ച് ദ്യ പെടിഞ്ഞ മപ്വ്ജും പശസുിനോി ബലേ ഭക ഗം പ്രഖമിച്ചനന്മ്ന ല്യര് ഇടിിയെന്നും, അസ്മോര് മനു്ലയയന്നം, വാരിമാര് കാമനൊന്നും, ഗോപന്മാര് ഗോപാലനും ഷ്പ ശാസ്തരമവന്നും, നന്നും വസു, വനും ദേരിയും പുത്രനായ ബാധകൃഷ്ണനെന്നും, സന ര ശ്ഞമനെന്നും കജികാം ലിന, ബ്രഷിത്തുദം പരയ്് മെന്നും, യറുക്കാം രെവേമൊന്നും വിചാരിച്ചു അപ്പോം രംഗം ീന്നതിപേ പ്രിച്ചു. നഗോസികാം ഭഗ വ്ൂപംമണ്ട്. ുഷ്ടിവരണ്മാല് ലീലാധിദശങ്ങള വിച്ചു. ഒന് ചാണ്ട
കഥാസാരത്ചോച്ചസ്രികാടീകസഹിതം 35
രന് രമമകൃഷ്ലഡാരെ 3൮൯ യുഭജത്തിനു ക്ഷണിച്ചു. രാമന് മഷ്ഠിക നോട്ടം കൃഷ്ണന് ചാഞ്ജരസ്പേടും മല്ലിട്ടു ു്നിചര്ി്ുട്ടിലിടിക്കയും മുണ്ലിയാല്മെയ്മേല്പസ്്രരുട്ടിയും ്ലിചചവക്കയുന്ത്കമിക്കയും പ്പെ്ുമിടിംല്പോലൈശബ്ിക്കയും അഡ്യൂരായത്തമില്നഖംകൊണ്ടുമന്തിയും പൊട്ടിയോലികന്നുചോപലധ്ി തെക്ഖവടക്കുിഴ്കപടിഞ്ഞം ംനാലിലുംതണ്ിക്രമോിക്രമന് ത്തുപിടിച്ചുമങ്ങളഹസിക്കയും കരത്തിയുംസ്കഷുട്ടി വരിക്കയും ഖാ്ങിയുംതുങ്ങിയുഫാടിപ്പതിക്യും. ഓങ്ങിയും്ലിത്തത്തുിിലകുയും അസ്ഥിമണരിക്കുയുംകുത്തിയമക്കയും മസ്മരശകൊണ്ടടി ചുംപല്്രിക്കയും ലിച്ഛെടാില്ലെടായെന്നങ്ങളുക്കയും ഖ്യു വവേയെന്നുമള്ം കൈകാടിപിടിരച്ചുടിപ്പ്ങ വില്ലയും മയ്യുകൊണ്ടുജടതങ്ങളിമുട്ടിയും ഫ്ൂരസിംഫങ്ങര്ഷപോലകുര്വുകം രൂരംംമത്തഗജങ്ങര്ംപൊതപോമല ചീത്തമോദത്തോടട്ലേിയോത. ത്തമരാമ്ശസ്മമാധിട്ട യുദധ്ങാംചെയ്തുതുചൊണ്സിയെപ്പിപ്പതി. നെത്രയുനിവരുതെന്നടങങുന്ന്ം, മേന് ട്ടില് മണ്ണിചുതടടി അണ്ൂനായി ഐക മീല് മിച്ചു. ജിയോ ആ ദുഷ്ടന് മരംപൊട്ടി പിഴന്നതുപോചെ ൭ മിഡില് പീണ്ട ചോര ചമ്ിച്ചുമരിച്ചു. മധവര൯ര അംഗഘട്ടന മേവ ചാഞ്ഞ ധായില് വീണ, എഷ്ണനം നിലംപരിച്ചു, ചം
36 സംകിപ്രഥവതം
ആന് പൃടിപ്പിടി്ചു മുകുന്ദ മാടില് കയരി ആത. കൃഷ്സന് ചീത കിടന്നു" പാടേങ്ങാം പിടിച്ച് ആ ല്ന മരിച്ചു പസി. നന്ദത്മേജന് എഴന്നോര കാലും പിടിച്ച്, ബലേ ബാര് പടി പീുന്നതുപോലം വേമ ബഴ്ചംുദിി ഭൂമിയില് അടിച്ചു. പഞ്ഞേമേന്റ ശരീരം ശിഥിലമായി പൊട്ടിര്ിച്ചു.
കേ രീ ല്ലോഹസേരോന് യാം രിന ദ്നോദിനം കരം മഞ്യഗതം ഗിപായ്ലിരേസാ പ്രഞ്ചരമാപദേയന ഭാനം തേരയഗ്രസവമപി തം ിധമ്മചേയന് ബന്ധന. നി കൃഷ്ണൂനിരം പവം ഡാം. ജഭധത്തില് ലിദശ്ധ്യയ മലയാ എന്ന ാസു്മോമെ യമരാഭധിയിലള്ം നയിച്ചിട് (കഷി ഭര പഞ്ഞുമകൊണ്ട് ബില് 'ഇൂടിക്ുന്ന കംസനെ സുഷ ച്ൂനേക്കിം, താഴെ തള്ളിഷിദ്ട് വേഗം പഞ്ച ശത്ത ഉണ്ടാരന്നേവ യി, അരുന വസുഃഭവനേയും മരേവേയ ദേവകിദയയും ആ. ഗ്രസേധാനയും ബെന്ധാത്തില്നിന്ന് ഒഴിച്ചു വീഴുന്വനാിം അവന്ന് (ഗസ്നി) ജജ്യത്തെ ദേെയയുന്നലനായിം ഇ പാസിരഗുരവയേ ദൃശ്ലന് നിങ്ങള പാലികട്ടെ. അത്ല._ല്ലഹോസുനേ (മഷ്ടിയുദധത്തില് വിദശ്ധന്മാോ യ മേയര് എന്ന ഫോസേയോമരു യാപ്ീം യമ (ക ൫൯൪) പുടിയെ (രജധാനിരയി വീര (നഴിച്ചിട്ട) ദ്ലോിസം ൫ൂദ്യാധിയെ, ദുദ്യക്കു പറയുന്നവരെ) ലഞ്ചശതം (മ്ചേത്തില് ഗ് തനനയേവരന) കംസ (സേമനിനിട്യണ്യ (നിദ്ൃണ്ണനം ചെണ്ട്. യി വറ ച്ചി വീചി) പഞ്ചത്വം [പഞ്ചത ത്തെൂരിയെ,മാണത്തെം ്രഥിഫി, പ്പ്, തേജസ്സ് വായും ആദോശം എന്ന പഞ്ചഭൂത
കഥസേരോത്ചെന്്രീകാടീകസേഹിതം ി
ഞി സ്ചയംമകാണ്ടഞ്ോയ ശരീരത്തില് ഉ ഉത്ാം ൭൪ ചം അഞ്ചോഴി്തിരന്ന സ്വയ പട്ചത ൭ എന്നു സംഭ ആപദേയന് (ഉണ്ടാ ചെയ്യുന്നവന്) താരം (അാതമനെം അലനും വസുദദപമസി മാതരം (മോതഃവിരാം അമ്മയ ദേവി യയ തം [അവണം സമസ മ്ഛേന) ഉഗ്രാസവം (ഗ്രാ (൭൫൯൩) അപി (൫0) ബന്ധന (ന്ധസത്തിിനിസ്) നിഷ ച (നിമചിഭന്നേഖന്ം തജിച്ചുിടുന്നവന്) ത്യ (അവ നന, ലഗ്ന. ളം (ഇഴ) ടിക (സേചയ്ു്ന ൯ ഉപാസിരഗര4 [ ഉപാസിക്ഷറ്റൺ ഗുരയിോ് (സാനി പനി) കൂടിയവന്, സാസീപനിമുനിയുടെ വേനന്ടില് ചെ അഡ വിദ്റുഭമൈല്ലാം അമ്സിച്ചവന് എന്നു സമി കൃ (൯) ഏ([ിക്ഷമയുനിക (സമ) പു (പരിക. കഥ ബ്ബ്യപമല്ലവധം.
ചഞ്ഞേരന് യമരേധനിയില് മല്ലയധത്തിനാധി പോയ (ഴം ബലഭ ലദ്മരന്താല് രാഡിച്ച് ഷൂട൯ എന്ന ല്ല െമക്കന്നു, ഉഭന് മാധവന് ശലന് എന്ന മല്ല പാത്തോല് ഹനിച്ചു, ഭനമ്യനനും രാമനും ഒരിച്ചുചസ്്, പോടിനുവസ കോസലന് എന്ന മല്ലരന രണ്ടാിര്യൂകിച്ചു. ചാണ്യരദി പഞ്ച ഖ്യു ിച്ചു്പം ര്ീയ്തിന് െ്കിനിന്ന ദേര ാര് ഒളി കട്ടകയി.
കഥ ൩൯ന്
പെയര് ഐകക്ഷണ്ണുന നദനനനേയും ബല മേയും തൂിച്ചു. സന് വാദലപക്കിച്ചു താമസഭാവന്തോടകു ഭിചമ്മികയപഠു _.**വസൂാവപ്തൂ്മാരായ രാമകൃഷ്ലയാമര നാ ടിനി ആളില്ലാത്ത, ഗോപാ വസ്ക്കമല്ലാം രാഭസ്വമകട്ടം ശൂമ്യുധി മായ നന്ദദഗപേരെ മെക്ക. നനന് എന്റ അള്ുന് ഉഗ്രസേനുന്നും വസ്വവന്നും െന്ധൂവാ ണ്. ഇ മൂന്നുപേരും പിടിച്ചുകെട്ടി കാ്ിനിഷില് തട്ടം പ്ല തി്ധുവാമ രേച്ഛൂന കെല്ലുകതന്നോവണ്ണം, രിന ക ജോയും ഇല്ലം
8 സംകിപ്ുഭേഗവതും
കഥര൨
സനെ ലസി. കന്ദ കംസന് ദുകം പ്രമോണമുംകേ്ടി അവനെ ൭ അ സൂിച്ചുഴക്ി ഒര ഉഗ്രന് ഇരിക്കുന്ന ഉന്നതമയേ ജയേ ്ഞില് ഗതഡമെല്പേലെ വേഗം ചെന്നു, കൃഷ്ണനെ കണ്ടപ്പം കംസന് കാലഭയത്തേടട എന്നവ വലം പരിചയും കസ്ഥേ ക്കി പക്കി പറക്കുന്നതുപോലെ പൊങ്ങി. എതിക്കന്നതിനു മ ബി ക്ല മാതുലനറെറ കേശത്തില് പിടിച്ചു. പോപനോയി 8 ജേശവരന് നിന്നു കുതിന്ദ്ലോം അവനെ ഭാഗിനേയന് തുംഗമ ബത്തില്നിന്നു 4 ത്ത തളിവിട്ടു, കംസന് മ്ല്രംഗത്തില് ലേനഴിച്ചുലീണ്െ മിന്നു പിടച്ച കഥ ൪._കസവധം. സന് പേടിച്ചു ശമിച്ച കനെ നോന്നേരിനിടക്് സ്്തേ്മിയയേ ഭഗവന് അവസെറ പസ്സ്റില് ചാടടിലീണും ന്ച്ടെ വീണപ്പോ കംസന് മിച്ചു, സരി കസനറ പാമപ്ിടിച്ച്' ആ ശളീരത്തെ ആ രംഗത്തില് വലിച്ചിലച്ചു. ബഃ ചര സ്തരഥ്ുല്ലം കൃഷ്ണനെ തലോടിന്തികി, സദ്യോ ഭീതി ടക നോയ ചിന്തിച്ചുോണ്ടിരന്ന സനു വീഗ്സു രപം ലച്ചു, അപ്പും ക.സനറ എട്ടു സഫര് പേരിനുണജു. അവരെ ൫2൯ പരിഘംകൊണ്ു തഗ്ലിക്കൊന്നു, ഭ്രണത്താന് റുഖിളായി രംഗം പ്രവശിച്ചു അന്നപുര സ്മ നനയിച്ചു ഒ്ിയിച്ച് പറഞ്ജയച്ചി മ്സന് സം സ്മി കമ്മ്ങം എല്ലാം വൈദിയന്മക്കൊണ്ടു ട് ര ൪൨൨ അഴിച്ചുവിട്ടു. ബന്ധുവില്ലത്തേവക്ട ബന്ധൂവയേ കൃഷ്ണനും രമേനം വേഗം ന്നിച്ചുചെന്നു ബന്ധനത്തില് കിടക്കുന്ന അച്ഛനേയും (വസുദേ ഖനേയു] അമ്മയേയും (േവകിയേയും) മോചിപ്പിച്ച് ഈശ്വര പരിഷുക്ിനിന്ന ആ പുണ്ണത്ധോക്ഷമളെ മായകൊണ്ടു മോഫിപ്പി ചൂ. മാരാപിരക്കേവമാര് കമര് ആഷിച്ചു മടിയില് ഇത് (ഞി ഹ്മ്രേക്ളാല് ദെഭിഷേകചെയ്തു. ബലേഡര് മാരാപി കോഡ ഒൃശ്വസിപ്പിച്ചു
കഥാസാരാത്െന്ത്രികടിക്ഷസേഹിതം ി
കഥ൪൩.ജ്യപ്പണം.
പിടന്ന രാമ്ലള്സനര് ചെന്ന് ആ ഇഗ്രസേനനെ ഒഴിച്ചു പിട റുരാജനായി അരദിഷേകചെയ്യുമതേമഹന പ്രസിപ്പി ക്ഴനോഴി കൃഷ്ണന് പഠ. "ഞങ്ങ വേദന ക്യാ. ോമേഥന്തന്നെ ഭജിക്കണം. അവിദ്ത്തെ ഒരു ജക ഞായം ഞങ്ങഥം നടത്താം, യയാരിശപേത്താന് യുക അദ്യാ ദോശം ഇല്ലേ, യദുരാജനയേ ത്ജേദ റ രാജാക്കാം രിതി, അന്ധര്, വൃഷ്സികാം ആദിയായി യറുവംശത്തില് പെട്ടവ _കംസമന്പിച്ചു വിദാശങ്ങളില്പോഷി പാട്ടി അവരേയും വരത്തി_.സുവാഷി പസ്കരിച്ു..ോകൃഷണ്്മാര് ന്ദ നെ നിച്ചു പ്രസീപ്പിച്ചു ശകഭണ്്ി വിച്ചു പൊന്നും പണ ലും ഖസ്ര്ും രത്നങ്ങളും നിഷ്ഷേപിച്ചു ഗോപ്മരയും നൃപ പി ഗോപനും മും മുപുണ്ലിവതത്തിട്ട ഞ
വദ? എന്നു പഠ ജതി അയച്ചു.പിന്നെ ലസൂവന് നന്നനമാക ഗ്ലൂുനി ക്ഷ്! ഉപനയന ങ്ങ ചെയ്തിച്ചു, ലേരി.ഷഭമാര്്ം ലക്ഷം പാത്ര മേള മശുശന് രം ചെയ്തു
൧ ൫ര൪൨ശ്രതമലവാസേം.
അക്കുലത്തു രാമശഡ്ാര് ഗ്യാന് ബ്രമ്മം സ്വി രിച്ച് കാശ്യനദയ സാനിപ ദിയ ഗുരവായി വരിച്ച് അദ്ദേഹ ത്തെ ശുശ്രുാദികന് പ്രസാിപ്പിച്ചു വേദം, ദംഗങ്ങള്ം, പിങ്മനേശാസ്റ്ു്ാം, വേര്ന്തേസരമങ്ജം, ഇരിഫാസപൂരോഃ ണം, ധനപ്ലേം, സൂത്രമുമം ഇവ അദ്യസിച്ചു, സ്ീപനി ദൂതര് ഡ്ും നിജം പടിപ്പിലു. മിയാ ശീ ദയന്മമ്കലാവിട്ടുകളച്ചിം ഗുല് യഥാക്രമം ഉപിദശിച്ചു. അ പേത്തുനാലുരിവസ്ധകൊണ്ടു മേൃഷ്ണ്യാര് സക വിടും ഗര ഹിച്ചുഎന്നു നദോയണിയത്തില് കാണന്നു,
ജെ.
[
നി പ്പരം
കേരം
ഹന്ധ പരഞ്ചജനം, മൂരഞ്ച ഗുരവേ വ സുതം, മഗധം
രിക തെയ ച സ്ത്ഗലേകലേയവനയ ൭൫.൧ ച ബിമോകഷയന്
പരേദയ്യേലു മത്തു, ഫിഷീ. ഷ്മ ബ്്ൂശന് പാണിനാ
(രം ഹംസം ഡിഭപം നീഫര്യ മിട ക്്ലനിരം പാതു വ.
സാര.പഞ്ചജനനെ ഫറിച്ചിഴട, ഗുരവിന്നു രിച്ചു യസുതനെ സേചഷ്ി്്& മഗധവംശഭാജനായ ജസേന്ധനെ ജധിച്ചിദറ, ൭ സൃഗാലവേയവനയേ ഹറിച്ചിട്, പാര ഭ്ജില്നിന്നി മുചുകനന് എന്നു ദിന വേഗം നിമ്മി (ഴന്നവനായിട്ടം എ$ | ഭാ്മാരെ വിചഹേംചെയ്കുന്നവനാസിഴ്ം ആ ഹംസയും ഡിഭകനേയും ഫനിച്ചി് മുഭീതനയേ ക്ല വിണ പാലിക്ക.
േത്ഥം.പഞ്ചജനം (പഞ്ചജനന് എന്നുപരന)ഹതവ(ഹ രിച്ചിട്ടു, കൊന്നിട്ടു മൂതം (മൃതം മഭിച്ചുവമന) ച (ഉം) സുതം (തനെ മവ ശൂ (ഗരവിന്ന്, സഡീപനിക്ക] ത്വ (രാനംചെയ്യിഴ) മഗധം (മാഗധന മഗേധരജ്േരത്ത രാജാവോ യ ജരസേന്ധരനു) ജിത. (ജഥിച്ചിട്ട) ച (൮) തെ (അവര് ര പേരു സ്തഗഃലകാലയവനെ (സൃഗാലകാലയവനആ രണ്ടപേമയും) ഹത (ഹനിച്ചിട്ട) പാതാള .(പാതമുത്തില്, ന്നു മുചുകുന്ദം (മുചുമന്ദനേ) ആത്തു (വേഗം) നിമ്മോക്ഷയ൯ (0ിമചികകസാവന്ം മോക്ഷം കെഴ്േകകന്നവന്) അന (എട്ട) മഹിഷി (മഹിഷികളം ഭാഴ്യോര) പണി (പണി കൊണ്ടും കമാ സ്തൂമന് (1ആിഭന്േവന്ം പാണിഗ്രഹണം ചെയ്യു അവന തം (അവനെ) ഹംസം (ഹംസ) ഡിഭകം (ഡിഭക.
നെ) നിഹത്യ (നിഹിച്ചിട്ട്,ഹനിച്ചിടട) മുടിത (മഭിതന്മോ
സോ സരികാടീകസേഫിരം ി
ഭിച്ചവന്) ആയ കൃഷ്ണ! (രൃ്ൂന്) പ (നിങ്ങളു നിം (൭) പു (പ്രലിക്കടടു. കഥ ൪൫..പഞ്ചഴിനവധം,
വുന്ന പ്രഭാസരീത്ത്തില് കഴ്ികമ്പേദോം കാണാത ഇന്നിനെ തേടി ക്കാണ്ടുതരുന്നതിയീതെ നീം എറിക് ഒ അ ച്ചയ്യനിച്ച്? എന്നു സഴ്ജീപനി പറഞ്ഞയുദട്ട ാൃ് അര് യോരി സ്ൃദീരത്തുചന്നനിന്നപ്പേടം ലന്നു വണങ്ങിയ രണട ഗുതപുത്നെ തരുവാന് വസ്ദദഭവന് ര്േഷില്ും ്രൂപംധരിച്ച് എന്റ ജലത്തില് വസി്മന്നേ പഞ്ച ൯ എന്ന സദന ഗുരുതര വമ്ജിച്ചുമി?? എന്ന വ രണവാക്നത്തെ ഒുധരാമാക്കി സ്സില് മുങങിരചചന്നു പേഷീ പൂതന് മന കൊന്നു, ശഷ്ചത്തില് ഗുര്സുതെ കണ്ടില്ല. പ്രഞ്ചജനമന്റ ഫഹേത്തില്നിന്ന ലരിക്ഷയാല് പാബസ്ും എ ന പ്രസിദധാേ ശം എടുത്തു വിഴിച്ചുഷ്ഷണ സോ്രയുക്ത ഒ കൃഷ്ണ൯ മടണവന്നും
കഥ രതആഗതക്ഷിണം
പിന്നെ പാഞ്ചയ്ക്ം മഴഷിക്ഷൊണട ൃഷ്ണന് ഡോനേകൂടി ഥി കാലപൂര്തിതലത്തിം അപ്പോ കാലമത്യഡാര് ഭമിലും ഖനി പേരിയ ചീഥിമേല് മരിച്ചു. കാലന് ശേഖരി ്തില്ധീണ്ട വണഞി ഗര്ദതദന ആഭ്വച്ചു സമ്യസ രൂ പ്ര യമനെ അനുഗ്രഹിച്ചു ഭമിധില്വന്നു ബാലെ സാ ഭീപറിടട നല്കി രാജധംനിധില്ച്ചു്നു മാമാപിരക്കോജായും ഗുതഭനങ്ങാളയും പണി, എല്ലേനം സുഖമായി പാത്തു... ഗോിനന് ഇങ്ങനെ മധുരയില് പദക്ന്നേമാലയത്തു ഭകേതാത്തമ യേ ഉേനെ ശോപികളൂടെ മല്ലേതിതീകനോയി ഗോവ അിലകയച്ചും ഗോപീജനത്തിനെറ കരിയും തൂുത്ിയം കണ്ട് ഒരെളിഞ്ഞ്: ഉ്ധവ൯ അവര സദ്രത്മറ വേന്ിച്ു. കൃല്സസദയേ രും ഗ്രള്ിപ്പിച്ച തിരിച്ചുവന്നു വാസതതമെല്ലംം ഭഗലാനട്ട പ ദിവസം കൃഷ്ണൻ ഉഭവേനേടടകൂടി അംഗരാഗക്െടട ത്ത സൈദസ്്ിയുടെ ഒന്ദിരത്തില്ചെന്നു സല്ലുരേമേറര്് അവള
മ സാമി ഭോവതം
ടെ കാമി പൂഭിപ്പിച്ച് അവര്ക് ഉപാഷ്ാന് എന്ന ഒരുപ്പ രനും പ്രദാനോചയ്തു, കലേന്തേത്തില് ഈ ഉപേ സാഖ്യയേഗോചാഷ്ലനടയിക്തിന_മേനും കനം ഉദധവനുശ് ഭീ ഒജിിവസം ബ്രരന്റ ഭവനത്തില്ചെന്നു ഇപ്പജ് സ്വീകരി ച്ച് ഒ ക്ത അയഗ്രഹിച്ചു. പാണ്ബാവ്മാതമെ വരി ദിദവരന്നതിനായി കൃഷ്ണന് ഭൂ ഫാസ്ടിനപുരേത്ത കഴ് അയച്ചു. അയമാം അവിടെ ചെന്ന മന്തിവധയും, ഭീക്ടിക. മേയും ലൂതായ്രിനയും മറം കണ്ട് എരു ദിഖസം അവിട അമമസിച്ച്! ക്രമം ഗ്രഹിച്ച് ഒരു ഉത്തമടൂരുമന്റ നില ജില് കരമാടന്നു വേണ്ട ഉപദേശും നല്കി തിരിച്ചുവന്നു ധേ രോമ വൃത്താന്തം വിപ്ര അദിധിച്ചു. കഥ രരം,
കസല്ലേ്യോയ അസ്മി പ്രാസ്ിഡം ധഗധരാഴ്ചത്തുചെ സി അച്ഛനാ രസമാ സമം പാതുകേട്റ കോപിച്ചു വേഗം യുദത്തിനൊയങ്ങി, ഇതപാത്തരോഴിരത്തി എണ്ണി എപ്പി (21, 870) ആനയും, അത്രയും തരും, തേരി മുന്ന ഗുണം കരിയം, അഞ്ചുുണം മും ചേരിന്ന സേനക്ക്! ഒരു അാഫിണി എന്നു പായുന്നു, ഇങ്ങ ഇത്പ്തുമുന്ന് (൨൩) മഫിണികൂട്ടി ആനകപഹോടിവാദയ ഘോഷങ്ങള് ടി മറിയ മഴധന് ബഹുഭപേലേഴുക്കിമി പരപ്പ സ്ൃൂജപോമല മുരപ്രിമ വ. സാനം കലിംഗ മിന്, മന്തവക്കന്ം വിഡൂരഥന്ം ഉലുക൯ം മശബ്യന്ം മെ തുടങ്ങിയ ഭൂപതികഷം പൂദ്യര് ത്തിലും, വി൯ന്ം, ന്ദ വിഷന്, നാമം വിടന് എകലപ്യന്ം ബാല്ിഫികന്ം ആദി യയവര് ഭക്കിണർ ത്തിലും, പൊര ന്ം ബൂഹല്കത്രന്ം യന് യുധാജി്ത്, ദുിശ്രഖാ, അശ ഗ്ൂപനന തുടങ്ങിയവര് മെസസധ്തുസമരം പശ്ചിമധത്തിലും, റ്ൂപദനം ശിശുപാലന് ത്രിഗത്തനം ജയദ്രഥന് ശകുനി, സോമാ, കണിനന്ം ജരാ സന്ധന് ഇവരപ്യോഖം ഉത്തരത്തിലും യുസന്നമധരായി വന്നുനിന്ന് സിഹാടേരും, ശംഖവധനിയും ഭേരിരേമും മക്കി,
ഥാസാഭത്ചസ്രികടീകാസഹിരം ി
അപ്പോം അംത്തില് നിസി! തേജം ചക്രദ്ലോജുധങ്ങളും ഖന്ന മണ്ട. യറ്ുരാജന്റ ആോനുസരിച്ചു ഭമകൃണ്ൂഡാര് രഥ ത്തില് കയറി, യാഭവഡാോം യുഭ്തിനായി പ്പെടും കൃതവമ്മാ ലും ഉദധവനും, ൃ്ണനും ലൃദ്യോത്തില്കടയും ഉഗ്രസേനന്, പശ വീപശും സുമി കൃ്ലന് എന്നിവര് ഭക്കിണര് ൪ ്ഞിങക്ടെയും സമയോം ഗനം പ്രസേനന്, അഖ്യരന്, 4 ശൂന് ആഭിയഷേലര് പശ്ചിമ മത്തില്ക്ദയും കരാമ ക്രനയേ കൃ്ന് പാഞ്ചഭസ്്ം മഴകകി ഉത്തര് ത്തില്കൂടടയും സമസൈസ്റ്രയി പുറത്തുവന്നു ശത്രമരിരിട്ു. ഏകവും (ബഫ്ഹുവായും ഇരീമന്ന ദധമമയനായ ഭൃ്ലിന് നാലു ഗോപൂ രത്തില്കൂെയും ഒരകാലത്തി' നലോയി പുറപ്പട്ടതില് അത്തൂുത പ്പെനില്ലുല്ലാം നല്യ ഗോപ രന്തിലുംിന്ന് യദുദസനന് നാമഖട്ഴിവസം രാപ ജധദമാ പഴമോ ഇല്ലാതെ യു ്ധചെയ്തു. ശിുപേനും കൃ്നം തമിലും, മാഗധനും രാമനും ,ൂമമിലും പെടിയ സമരങ്ങറം നടന്നു, ദി കഷ്ടം സൂയ്യനും രേ അമ്മകൊണ്ടു രണം യറുസൈസ്് ശതൂസധജുമടെ ജസ്്് പഷങ്ചുപ്പം ശസ്തരപാതങ്ങളുലം പിഡിതുി മോക്ു വര് ക്രയ യുഭമാരിച്ചു. ഭഗവാ പാബസ്റധവനി യും, സുശനത്തിനെറ പരനദുംകെണ' ശത്രും വീര ച്ച. ടേനമാരുമട സ്യം പ്രതിനിമിഷം ചുതങിത്തുടങ്ങി. ഒച്ചല്ലനേമിടരിതമ്ലിലോ കൃഷ്ണന് മ്പ വപയാമാ ഒെമിച്ചു കൊന്നു, വില്ല്, ശരം, വ, ശതി, പരിഘം, ഗാ വേല് രിയ ചക മന്തം, മുസലം, മുതലായ ആൃയയധങ്ങര്മേകാു യു ചെയ്യുന്ന ശരൂക്മമ കൃച്ണന് പ്രടിംഛണം ശതങ്ങളായും സ ഹസ്തരങ്ങായും മന്നുമകാസ്സ് ഒടുക്കി, സൈസ്ത്നശേണ്ടു കോ പിച്ചു ജരാസൂതന് രമമനുമായി ഗയേദ്ധശുടങങി, രാനൂപേതിട (ഭം അ്നോസശകിയും, ശരീശേക്തിയും കണ്ടി എച്ഛവേരും അതു അപ്പു. ഗധന് രാമന് മോത്ത് ഒടുവില് മുഞ്ങടിച്ചു. ര ൯ അമു തട്ടി ഗാ ദൂമെ തടിപ്പിച്ച. ഉടന് ജരാസുതന് വീട്ട തൂ രം തൂകി. രാമന് സീത്തോല് രഥമടിച്പുപൊടിച്ചു മഗ
ക സംിപ്പുദശവതം
(മയ പിടിച്ചുകെട്ടി കൊല്ലാന് മുടങങിയാപ്പാം._ എക: മഗ (വെ യ്ലുമര വീടയച്ചാല് ഇവി സൈഡ്ലം ശേരിച്ചുക വരും. ലൂ കൊന്നു മീം ലീമ? എന്ന കൃഷ്ണ ൫൯൮ വരട്ട് സീരി വരനെ മെളയച്ചിടടു, ദേഗധന് മനം കെള ഖി. ഇപ് കോണിയും വീ ഗും ശിച്ചു; ചിന്, വിടന് റൂപടന് ടിയ വപ വര് മാഗധന് നിമിത്തം തങ്ങ യമുക്കാംമ് ശത്ുക്ഷധിന്തി വല്ല എന്നു പശ്ചത്തേപിച്ചു മനം! സവ അദി പോധി, വിദിയശ്രീധല് ആധിംഗീതന്മരോയ യറുക്കാം സുധ യിപ്പാത്രം പ്ിരന്നയും മൂന്നുംമഃസത്തില് ഒര ദിവസം പ്രഭാതസമയ ഞി ഗേധന് ഇതിപത്തുമുന്ന് രോദേഹിണിരം ശേഖിച്ച്ം ത്സയന്ം മാമുവന്, പേരീശന്ം കരം പാലന് ചേരന് ക ഞളനം അവന്ത്രീരന്ം ശിരേന്ം ഗാസ്ധന്ം, സൃമ്ജയന്ം കലി.ഗന യന് ആനത്തന്ം മെണ്്റനം ഹേം സൈ സവനം രിഗമ തടകി ൂപയമുളരി ദധമിഡായി ഖന്ന സമ്യമി ഘോരസമലയ്! അവത ധനം, ലതുഗ ന ജൂല അക്കി ഖുരാന ച്ചു യസ ചരരിക്ചേസി േൃ്സൂയര് എതിത്ത ശത്രസൈദ്യത്തെ മുഴവന് കി ബലഭ ഭരാസന്ധനെ പിച്ചു സല്വണ്ണം മദിച്ച നനന തത്തത്തു മനെ ശം പ്പിച്ചു. ര അസാ സന്തരഷിച്ച് മം ്പരിവാഴിരം ആന്യ ഒരുലമജം ശഗേത്തേയും രഞ്വവമം ഭരശവങ്ങളയും, രണപിഭശ്ധദ്മരോയി ഭയക്രര്മോരായ മുന്നൂറ് അ സൂരദ്മോധരയും ുദ്ധസമേഗ്രികളയും സ്വരേത്തേയും കമ്മി യായ ഒംഭാസശപള്യാരയും അസ്യും സേവയും ഗേ ടുത്തു. സേ്ധന് ബലസമേതം മപ്പുംഭിലസം മൂന്നും ധുേഷ വം ജറുസന എതിരിട്ട. സാത്യികം ണ്ഡ പിണങ്ങി അയ പലയേനം ചെയ്യിച്ച. ഇതു
കരഥാസാരോര്ഥമാസ്്രിമാടീകസേഹിതം ടട
കണ്ട മോപിച്ചു കൂപ്ന് കൃതവമ്മാവിംനാട ഏറ്റവ. എന്നാല് ആ അസുരനും പരാലിതനായി, ബാണമന്തരീക0ം കൊണ്ടുവന്ന പരഭധിള് മധികഭഗും നശിച്ചു. ശേഹിപ്പ സേനായടടേകൂടി മ (യ്രിധര് മാഗധനെ ഉപേഷിച്ച ശോണിരപുരാ്തഷ്ം മടങ്ങില്ല ഖി, %0സുതനും ബവഭദ്രനം തമ്മില് കേശാദിപദേന്തേവും പാ ംമീംകശാമരും അടിച്ചു. ടടവില് മേന് ദേശധനെ രവം, രല്യാന് തുമ്ിയുപ്പാര്ം "കൊല്ലി? എന്ന് അശരീരി മോഹിണീനനനന് യുരധഭ്മിഷില്നിന്നു പോയി, ജസേന്ധന് പരിയഭാവത്തില് തിരിച്ചുപോയി സ.പുരംപ്രപിച്ചു. കല്ലന് ൪ രായ അനവധി രോക്കു്യും സസ ത്തയും ഫനിച്ചും കഥ രയവ._.്തഗാലവധം,
രാമകൃ്സു്മാര് ഒരിക്കല്, ഗോമന്തപപ്യുതം കാണ്ോനിച്ചില്ു ുരഷില്നിന്നു ദഷിണമുഖമായി പറപ്ര് യമുന കന്നചെ ന്റ ഒരു വനത്തില് ഇന്നു പ്സ്സറചെയയുന്ന ഭഗ്ന കജ നിച്ച് അനഗ്രഹംവാതി കരവിേഴ്ചത്ത് എത്തി ശം ഖം മുഴക്കിയ ഭേ മദിച്ചുപളച്ഛു കോപിച്ചു സ്തൃഗാലവാസു വ൯ സമസ്ൈ്കുനയി ലന്നു മേഹിണീസുതനോട്ടം ദേവമീപുത്ര ബജ എരി. സഫന്മോര് ആദ്യം സൈന്നത്തെ മുഴവന് ടിച്ചു, വസഃദവന് സ്തൃശാലവസ്ടോവരഠ ശിം മീരീട പുഷ്ടി ചരക മിച്ചു ൫ിചിചിട. ൃ്ലാര് ഭണ്ഡാ രം മധുരക്്യച്ചു._ചെമ്പകം, അശോകം കടന്പ, ഈ ത്തല്ം കരക പുന്നാഗം ഇസി വൃഷഷങ്ങളലും; ലതാിാശഷ പം, കാളീവനങ്ങളാലും, കോഭിവാമിപക്കികുടെ കൂടിത അപംയ നിമലുനദി ലും ശോഭിതമാധ ഗോമന്പപ്യത്തേ യും, ആ ഗിരിയുടെ മുകളില് ശീവ്വയായി വിമ്ങന്നിപ്രവണം? എന്ന കെട്ടമുടിയേയും രമേകൃണ്ണുന്മാര് സന്തേഷേപപപ്ലം സന്ദ ചിട്ട കപീരത്തില്വന്നു നഃലുമാസം പാത്തി! ഭരവിട്ുത്തെ ഒര ണം ശരിയാക്കി മഹാദസനയട്ടേകൂടി മധുരയില് വന്നു.
കഥ രന്_യവനവധം. വസുദദേവന് സ്തഗലേവാസ്ുചരന വശിച്ചുതടിഞ്ഞു ക
6 സാമിപ്ഭാഗവതം
പിച്ചു മശേധന് ബഹുസ്സനായുക്തനായി മധുരയില്വന്നി എഴുദീ രസം മധവരമേന്മാര്ോടറ യുഭചെയ് ഒ്ടവില് തദേറമബ്ി. ഇഞ്ജനെ പരിനേഴ്ചതുവണ ജരാസൂതന്൯ കൊണ്ടുവന്ന അക്ഷഫി ണിക എല്ലാം ഭമൃഗ്ണാിക൧ം അന്നന്നായി കെരേന്നാുകകി, 4 ഷലുന്മാരായ അരസംല്യം ജങ്ങളുടെ മരണംമൂലം ഭൂമിധുടെ 8ംഭ്വു മട്ടു ശമിച്ചു...പടിക്ഞാേക്കടലില് മആുനത്തന്െറ വകയായി കരശസമലി എന്നു ദീപ് പരുണന് മുക്ടിിട്ടിരുന്നത് ൫൭ ജലാ രീപരിജോട്ടവാങി കല്ലന് വിശ്വകവിനേക്കെണ്ടി അതിവ ശമായ ഒരു പുരി നിമിപ്പിച്ചു, ഏഴമതിലും ഇത്പ്തെളു ഗ3 പുരയും, അസാധ്യ ഗൃഹങ്ങളും, മമ്യഹമ്യ്ങളും, പ്രോഫ യം, പാലയങ്ങറം ആ്ധിയമവയും, അന്ധകര്ം വൂക്സികാം തുടങ്ങി എട്ു്സുത്തില്പ്പ$ യുക്കാംക് എല്ലചേക്ം അധിപ സക്ഷന് ആവസ്ലു സതധങ്ങളുറു ബ്ല, ആപണങ്ങാം തേലയേവയും ഉണ്മകിച്ച് മധുരയില് പാത്ഭിരന്നെ സ്്രീബല ്ൃദ്ധവധി സമസ്പൂലോകരരയും മകൃഷ്സൂ്മാര് ൫.രകഎന്നു നാമം ചയ്ിച്ച നലയ്വീപങ്തില് പസ്ലിച്ചു; അവിടെ ഉച്ചന്നു ചേരുന്ന രിന ഡോജയേതമായ ഴെ സേതു ജലധിയില് മുണീക്കിടകന്നു ബിം ശത്രക്ക പന്നാല് ഈ സേതുവില്കൂടെ കടക്കാന് നിവൃത്തി ല്ല, വരുണന് മിത്രങ്ങംകക വദിഷെടടക്ളൂം സകല സുഖസമു ലയും, പ്രമൃരിരാമണിയകലും ഒമുയ വകയില് ശഗേഖാന് സ്വ ശ്ലൂവംസസൌയ്്ലഉണ്ടാക്കി_ജാസുതന് പരിവെട്ടമേതും ആസം ഖ്യും സേനകളമാധി മശുരയിലേ്ം യുദ്ധത്തിനു പുരപ്പടപ്പോം സഹായിക്കാനായി, ജവാനും ജുച്ഛു്യുഹ്തോഴ് ഒന്നിച്ചുവന്നും രിമേയുധനമജി സഭമഭ്യത്തില് നിലൂകു്ന കൃല്റനെ കണ്ടിട്ട് യവ ൯ ആയധമില്ലുതതെ പോഷിനടുത്തു. മേന് പലാധനംചെ ഭൂ.യവനരജന൯ അനുധവനംചെ്ലു. കണ്ടക അടുത്തടുത്ത വട്ടി, എന്ന മട്ടില് യ മുകുന്ദനെ ഒരിടത്തും കാണാ തെ ഒരു ഗുഹയില് കടന്നു ചെന്നുനോക്കിഡ്യാം രാം അയി ടെ കി്നങ്ങന്നതുകണ്ടിം കൃഷ്ണനണെന്നു വിചാരിച്ച് യവനന് വാ്ങിനിന്ന്' നനെ ഒന്നു വിട്ടി. ചിട്ടുകൊണ്ട ഞെട്ടി ഒര
ഥാസാരാതിചന്രീകാടീകസേഹിരും 7
ജേം ഉണന്ിതന്നു ടിച്ചു കണ്ണൂം ലീപ്പു പിച്ചു യവന നെ നോകി. അപ്പുറം വവനന് ബേരൂശിധില് ഹിച്ചു. കഥ ൭, സ്ഡോരാലന്ന മഹീപരിയ്യട പുത്രനായ മുചുകനന് 3 പോത്തു ചെസ് ഏറിയേരേ കം പേരിട്ട യു ഭം ചെയ്യ് മര ഒട്ടക സവഗ്ല്തു വാണ, പിന്നെ ഉഹ ,വനമടെ പരൂനയേ കുമരന് :സദപേരി മേയ്പോഠം ഇര ബോ അന്്തയും വര്ദ ഖാണി മുചുമസ്ന് വളക്കാം ഉ ഞ്ോഴിരന്നതുൊണ്ടി ഒ ഗുഹയില് വന്ന് ഒരു ഭീഷ്ധിദ്ൂയെ ലഭിച്ചു. നിദ്ഭ്ധഗം ചെയ്യുന്നവനെ മുചചകന൯ നേസ്പാാം അവന് സ്ൂമാകം എന്നാജിരന്നു ഇന്രന് കെട്ത്ത വരം.മുചുക ൫൯ ഭഗവാനെ പ്രത്യക ലാസ ഗ്രഹിച്ചു ത്ത ലീണുനധസ്റ്റരിച്ച് എഴ്ുന്നോവ ഗല്ഗ്ദരയുകനേയി സ്ത്രി ക്യൂ യക മോഫിപ്റിമ തന്നു പ്രാ്ഥീചച. ചിത്തയ്രധിയു ഭപുമന൯ മുകനാനാ$ ില്രാമദമരിയും വരിച്ചു ബയ്യോശ്രമ അില് ചെന്നു തപ്പസ്സു ചെല്യുകാണ്ടു േദഭത്തേമപദം ിര്പ്പരിയെ പ്രാപിച്ചു; പിടന്ന മഃധപന് മധുരയില് ചെന്നു യ പനസൈന്റത്തെ വന് കെസ്സ് അവരുടെ വിത്തരും എടു പ്ലിചയു ഭു മേഷിലക്കു രാമസര്മതം പോമന് തൂടങ്ങാമ്പാം ഇ സൂതന് ഇതപത്മുമുന്ന് നക്ഷഫിണിയോടകൂടി വന്നു. രാമ. ര കൃഷ്സുനം വിന്തമൊമക്ഷ ഉപേഴിച്ചു ഒടി പ്രവള്ണശഗിീരി യില് അയോ പ്രാപിച്ചു. സഭസൈസ്റ്നയ ഗേധന് പദ്യ്രം ഭി ദനഷിച്ചു എഭിചും വസദഡ്മാമര കണ്ുിടടിിലല. ദധസദ്ധന് മലയ്ം ചുര്വം തീയിട്ടു, ഭാ്ലഴ്സ്മാര് 3കേയില് ശൂഡധിപ്പോഷി സുചി പാതു. ബല ധവന്മാര് വി യി ഹിച്ചു എന്നു ലിചരിച്ചു ഒസേന്ധന് ജയാ ദുഴക്കി സപ്രംപ്രാവിച്ചു. 'ചഥ ൫൨. തധിണീസ്വയാവരം,
ഡത്തനയപനേ രൈവരന് (ദേവതെര) വേതി 1൩ പുരിയെ ബലദ്രേധമ൯ വിവാഹം ചെയ്തു, ല്േഷ്മാരു പ
ി
ി സംമിപൂശേവരം
ഞ്ഞിട്ടണ രേവതന് മകള ബലഭ കൊടുത്തതു. വിജയ ത്തെരിമമൂന് എന്ന രാജവിമ൯ഠ ആദമരത്ത സന്ത്മാനലും സെൌന്ദ്ലധാമരുമയേ തധിണി ക്്ൂതന്ഠ ഗുണങ്ങഥം അവരവര് പ്രയുന്നതു കേഴ ദ്ദേഹം വരനായ വരണമമന്നു സുദഡ്ധായി നിശ്ചയിച്ചു, ശേവദ്മരും തുതമന്ന, എന്നാ ജീന് പ്രഗമപത്രനായ അധി സഹമിമയെ ബന്ധുവായ ശിഗ്ുപാലന്നു ഇല്കണം എന്നു ലീച്ചുപ്പെടത്തി, അച്ഛന് ജ്േ്സമനാ ഹിമത്ത അനുവത്രിക്കയെ ഉളൂ എന്നറി്ഞിരന്ന മാടി കൃഷ്ുന്നു ഗൂ ഡി ഒര സുരന് മുഖന്തേരം ഒരു സനഗമയച്ചു. വിവാഹ സമയമുറിര്് ഗോവി൯ന് ബ്രൂഹേണനോണ്നിച്ചു ഭി തന്ന ആനത്തരദ്തരത്തെ മാരികൂമിച്ചു പത്തു നാഴികക്കു കണ്ഡിസത്തില് എത്തി, ബലഭഭനശസൈല്യലും വസതിക്കു കൃ്ലൂനെ ഹായീക് പിന്നാലെ ന്ന, ന്തിപുംസ്റ്രീമാം ക്കെ [ രിപ്പിച്ച് ഇണ്ടയഭവയും ഒപ്പിച്ച പ്രബ്ലാഹം ചെയ്യിച്ചു. നിവഹേത്തിന്നാജി വന ചൈല്ലനയും ൨൨ രജേക്ഷോളയും അശീധം ഭീ്കുകനം യഥായോഗ്യം ബ്്ലിച്ചു, സാലധന്ം വസേന്ധന്ം വി പൂരഥന്, പൌര്രുകന്ം, യേ (രന് തുടങ്ങിവര് ശിശുപാലന് പക്ഷത്തിലു്ുവരാണ്. ൪ ഖ൪ മഖണ്ടിഖന്ാള് സഹിക്കാന് ഒര്ങിയണു വസിക്ക അമി മനമേ സിമാതമൊനിച്ചു വധുണീയയ തിണ ശൊിേ വന്ിപ്പൂന് ആപ്പും പുറബ്്ക സ്യ ഹരിക്കണം എന്നു കരുതി മുകനന൯ ഓരോരൊ വിചിത്ര ഒം നന്നേ കണ്ടി കര ശഗൊരീഗ്രഹാന്തത്തില് ചെന്നു നിന്നും ലി ഭമിലുച്ലം ഗേവരിയെ ഒഴിച്ചു പിന്നെ മനി്യത്യം (ലും ചെയ്യു പാത്തു പപ്പട്ട പരമേനപ്പ്പം മന്നം ഓർ ബ്ദം കൃ അൃത്തുമെന്നു ക്മയുടെ പഠഞ്ടിപത്മത്തെ പ്രിമച്ചു ചേഗം രഥത്തില് എടുത്തിരിത്തി യുസേനയേടടകൂടി യാത്ര രിച്ചു. ജരാസന്ധന് മുടങ്ങിയ രാഭക്കേന്മാര് യാദവ മരൈ തടുത്തു യുഷ്ധം തുടങ്ങി. രാമാദികാം തിക രണം ചെ യൂ. ശത്രസേനമയ നശിപ്പിച്ചു. അപ്പോം ഷ്ലേപന്മാരുടെ ശര
കഥസേദോനിപസ്രികാടീഷാസഹരം ി
(൭0൪ യര്ദവഡ്മര് ഷീണിച്ചു, വധു ലഭിച്ചു കൃണ്ണരന്റ മുഖത്തു ഗോളി വിഷമിച്ചു, വന് വിയ സാന്ത്വനം ചെയ്യിട് രവ് തുടക്കിധപ്പോമം മൂപന്മാര്പ്രാണസകകടത്തോട കൂടി ്ജിെഴ്ിച്ചു, കന്തയക്കാമിച്ചു പോിപണഞ്ജ ീഷ്പേ കിച്ചു പലായനം ചെയ്യു മഖിച്ചിരന്ന ശികുപംലാനാട്ം ദൈ ശ്ര വരന്നുമ്ലം. ജമദൂദും സഹിക്കണം എന്നു രാസ, ൯ ഉപവശിച്ചും രസ -ഫേതൂപേണ സഹജരേ ഹരി ച്ച ധേവരന കൊന്നു കസ്തുകയെ വീമകാണ്ടു വന്നില്ലെകില് ലോല് കണ്ഡിനത്ില് കില് വലകഡില്ല എന്നു പ്രരിശ്ത ചെയ്ത പോഴിനു യന്ന തധിമയെ കൃഷ്ണന് യുദ്ധത്തില് രോഴ്ിചചു വൂ ആ ത്ത ൨വോന് ഭിച്ചുപ്പാം തിണ മപപഷിക്കയ യല്യ്ിി്ചുകട്ടി കേശലും മീശയും മദം കരിച്ചു വിരൂപ ബാക്കി, ദപ്റം വിദഭസേണമയ ഴഖന് രോല്ിച്ി്ട വന്ന രാ ഒ൯ ബന്ധത്തെ ഒേപിച്ചു തശീയുടെ ബന്ധനം പാ കൂടി.ൃ്നനകമ്ട യാതരയയപ്പിച്ചു. ചെല്ലാതെ കൊലചെയ്തു യാല് അധി ലളിതനാി്ലാഥി കണ്ിഡാന്തിക്തില് ഭാഭ, ഭം എന്നി! ഒത പുര നിമിച്ച് അവിടെ പരത, വംീയുമത യ കൃഷ്ണന് സമെസസ്ത യേ സോര്രനാട്ടേകൂടി ദവവരി രില് ചെന്ന, ന്ത ്ര്ത്തില് ദേ ഭധിണിമെ യ ദഥാവിധി വിവാഹം കഴിച്ചും കഥ ൭൨. ്ബവരി._സദ്യരാമ._.്യന്തേകം,
പരു സത്ൂജിതന് എസ യാദവന് സ്പൂ്യൊ പൂജിച്ചു സേ വിച്ചു പ്രസംിപ്ലിചചു സന്തം എന്ന ദിവ്യങ്ങം വാക്കി കണ്ണ തില് ധരിച്ചു ധിമങ്ങി; വിയും ഭമമിധവിട്ടേകൂടി ബ്രാഹ്മണര് പുളിപ്പും! എട്ടടോം കം ൂടടമേമ ഇ രം കൊടുക്ക. രത്സഹാീതു പാരി? എന്നുവ്യായോ സ്ൃമന്തകം യദൂരാജ ൯ നില്കിമാള് വേണ്ട ധനല്ലം തരാമെന്നു ക്ണന് സത്രാഭിയ നോ ഒരിക്കല് പറ സൂ യില്ാത്തതുഴകാണ്ടു താന് ര അന ചെയില്ല എന്നു യാദവന് ക്ട്ടിപര് ജ്സുംഗി ണ്ടിപരം ഗൂഡമായി സിച്ചു. രക്ഷോലത്ത് ഒരിക്കല് സത്ര
] സംഭമിപ്പുശേവരം
ഭീദമിരന്റ സാഹാദന് പ്രസോന് മണി കണ്ഠത്തില് ധരിച്ച് അശംഭതൂഡധനായി നായോട്ടചെയ്യാന് പത്തില് പോയി. ഒരു വീ രസി. പ്ര്സനാനെ കുതിമടടകൂടിക്കൊന്നു മണ്ടിലും ക്ഷ പോധപ്പോം ജാംബവാന് ആ സിംഹമമ്തെ സംഹരിച്ചു രന മട്ു ഗ്രിൽ ചൊ ചെന്നു കനു കഴിക്കാന് കൊട്ടും സത്രാജിത്തു വനത്തില് ലീമ തിരണ്ടി അനുജനെ കാണാ കാമു വീടടില്ച്ചെനന ബിച്ചു കൃന്നേകിച്ചു രോ രപ ദം പരാ, അര? അടിവേഗം ൨3 മൂ്ചവന് പരന്നു, നേ ഒരെ ആരും ഒന്നം ഉരിയാടിയില്ല. എന്നാല് ചാരത്തും കേണലും ലീമ വിസ്രയണ്ടുതാനം, കൃഷ്ണന് ഭ്യവാസികുട്ട കൂടി ഘോ മമ വനത്തില് നായാട്ടിനു പോഷി തിനി മരിച്ചി മന്ന പ്രസനനേയം കുരിരയയം കണ്ടം പിന്നെ സിംഹത്തി ൫൯൭ പരം നക്കിനന്നു പെന്നാഡ്പോ, വന് ചത്തു ഭോ അത്! അവര് കണ്ടു. എൃ്ലാദിചാം പാനരമന്റ പാദലഞ്ചനം അക്കി ഗുഫചില് മചചന്നു, അന്ധേകദേം ക മറു ഡോരാ 3 തില് നിര്ീഴു വസ്വന് എര നടന്നവപ്പം ര കപി ബാലന് സ്കൂന്നേകം എമു മളി ടന് യതു മന്നം ബന് ുന്നമം "പടി? മേരീ, ജംബവാന് ന്നു പ്ലനന ഒഴിക്കും കടിയും, തുകയും ഇടിയും, ചെ ൂ.ഒദ്ഉല്യന് ത്തു നിന്ന് ഉജ്ും പി്നേര് പേയം വ്സിാണദ്യഷങ്ങളേക്കൊണ് അതിഘോരമോധി, ഇത്പ, െഴ് ദീചസം മത പോല യുദ്ധ ചെയ്തു പില് ഭ്ഖപാന് (്ിഷില് മോഫിച്ചു വീ സ്ുയറിക ശവ സ്ര,
പ്രിപ്പിചു റ യ മയക്താലോടി കപ്പം രീ സംഗരിപഠണ്ും ജാശ്ബവന് വരമേണിയായ സ്യന്തേക ഞ്ഞേയം, ബഖരമണിയായ ജാംബവരിയയും മുന്ന ചെട്ു്ും ക്വസസലന് ഭക കനിഞ്ഞെനഗ്രഹിച്ചു കന്യകത്നാത്ത ുംസ്മന്തകണങത്തേയും ഗ്രഷിച്ഛു പത്തു വന്നപ്പം യമുവ് അതത് കണ്ടില്ല. പ്തുണ്ടരിവസം നിസനിട്ം വസ്േവേെ ക൧ ഞ്ഞു ദുലിച്ചു യാ3വന്മാര് 3. കേയില്, ചെന്നു വൃത്താന്ത
കഥാസോോത്ഥ്വസ്രിടീകാസേഹിതം ]
രിച്ചു. യമകം സൂജിത്തിനെ ശപിച്ചു, മശ്മാലം നീക്കി ൭ ൯ വശം വരന്നതിവാമി എ്ലവേരു മഗ്ഗൂയേ ഭജിച്ചു, പൂജ നത്തില് ഭക്മിണസമയത്തു ജംബവാറ മട്ടി ക തന് വന്നേ, സത്രജിത്തിനെ സഭയില് വരുത്തി വ്ര ഗ്രഹിപ്പിച്ചു വാസുദേവന് സ്തൂന്തചം കെട്തതു സത്രാഭിതന ൫ യന്നദു്ിച്ചു തലിച്ചുഴിന്നു തവും വാങ്ങി ചാജല്ത്തോ കൂട മന്ിരത്തില് ചിന്നു പലതരം ചിന്തിച്ചു ഗവ മിത്ര ാണമന്നുച്ചു ശരധന വിനു വല്കണമമന്നു കരിയില് അ സത്യഭാമ എന്ന പുത്രിയും സ്യന്തേഷത്തയും കൃ ക ലച്ചു, മകന് സൂന്ദരീര്കത്തെ ദധീചരിച്ചു സസാന്താഷം സ ന്ത്കത്തെ സഭ്രാജിത്തിനുതമന്നെ കൊടുത്തു യമത്രയയച്ചു. പിന്ന കൃഷ്ണന് ജംബവതിയയും സൃമയയും കല്യാണം ഷിച്ചു.
ടിയും
സാ്ഭികുടങ്ങിയ വീധം, യറുസേനധോട്ടഎടി മു. കൻ ഖുണ്ഡവപ്പസ്ഥന്തില്ച്െന്നു പണ്ഡേവയോയും മന്തി േയുംമണട സുദ്ധാായി ഏതാനുംഭിവസം അവിടെ പു. മര സ്നൊരിവസം നന്ദനും പതനുമൊന്നിച്ചു നയി കള്ളി ീതിരത്തുറചന്നു ജലപാനശചയ്ുനിലയമ്പോം സ്ൂ്യപുനയിയം ഭിക്ളിസി എന്ന കസ്ുകരയ കു, വോ മുക കഴിച്ചു പെസ്സറുചെയ്യുവന്നു എന്ന ബ്ര അഭജുനന പരടട ൪ രപ വമ തേരി2വറിര്കാങ്ടപോധി നാലും കി. ഞു .ദേമയില്ചെണ്നു നല്ലേ ഗുമു്രത്തത്തില് ൭൭ സ്കൂ പ്്രിയെ പരിണജിച്ചു.
കഥ ര ിതൂവിന്മാവിപഹം.
അവന്തിരളുത്തു വസൂര്വസാഹാദരിയയേ രജോഗ്വാധി ജട മകം മിതൂിന കൃഷ്ണനെ വരി നെ വരിച്ചു. മിത്ര പിയുടെ സാഹാദരന് വിനമാനുവി൯ന് ദുമളധനപപരിയം ജിനി അവ സ്വയംവരതന്നെ ഒടുവില് നിശ്ചയിച്ചു. ൭
ടമ സകകിപ്പഭാഗവതം
ഗ്ല സ്വയവരത്തില് രാജക്കന്മരെ വെന്നു മിത്രവിന്ദയെ വീ ആ ഒ. രേകയില്വന്ന് അവളെ വേട്ട. കഥ ൫൭. സത്യസ്വേയവരം, പരമന് ഉന്നതമ്മഖം പരീിച്ചിിടടുടവണം സ്വച്ു തരി സതയ വിവാഹംചെയ്യികാന് എന്നു നി.വയിച്ചുല്ു കോ സാല നോയ രഗ്ിഴിത്തു സപ്പവയഷങ്ങളെ ബദ്ധിമന്നേഖന സ്ര ഭാനധരചയ്കും എന്ന് എല്ലായിടത്തും അരിമിച്ചു, പാലോ ഭും വന്നു പാല ശ്രരാ്ുംചെയ്തു. വാരണമുല്യങ്ങായി ങ്ങ പഷ്ട് ഒനും ഘലീച്ചില്ല, എന്നുതന്നയ ൮ ആ ശാചപര്രന്മിമൂലം സപന്മാര് “അംഗങ്ങ രിപ നണംകെട്ടാപധി ചിലര് വിഷമമാണ് എന്ന് രിച്ചു. ഇണിവെ രാജഷ്യോര് എല്ലാവരും സപ്ലധാമങ്ങനള ഭയ പ്ല മങ്ങി ധഡ്്ൂാ കൃശ്ണനന് പാത്മസാ്േകൂടി മപി ചെന്നു, ശശ സ്പോന് കൃഷുന്നമെ സപ്ൂരിച്ചു. വാ 08൯ പ്പുരുപരാഴിനിന്നു സച്ൂപറശങ്ങളാല് സംവ അമ സമയത്തു ബന്ധിച്ചു മഘഗംഭിരശബ്യത്തട്േകൂടി നി ണ്യം ഒ ക്കം കരണ മീട്ടു ത0% ചരി വീണം കസ്യ സസ്യ മകന്നു നമി. ക്രയ ഭസ്് രുബ്ഭ്യയും സ്വീചഭിച്ചു ലന് യ്തരപുപ്പടപ്പോം പലം ജും എരി ുദ്ധശചയ്കും നിജയത ററ ശിക പമ രേദോഖ്പ്ലുമി. മുകുന്ദന് ദ്വാരകയില്ചെന്ന് ൭ ഡെധഖുണ്ടു സമ്കുയ വേക്ിഷിച്ചു. കഥ ൭൬... ഒറ്രാപരിണയം. ഖസൂദേവനെറ സംഹരി ശ്്രതകീര്ടിയെ കേകധര്േന് ീപഫംചയ്ഠിരു്നു, ശ്രൂതകീര്ിക? ഒടടില് ഉണ്ടായേ റ എന്ന കര ക്തുമയാണ്.. നയുടെ ഭൂതം വസുദേവ ക്ഷണിച്ചുരുരിതി ഭദ്രേ അദദഹത്തിനു കെട്ടത്തു, കൃഷ്ണന് സ ന്യേഷില്യവ്വം ദര പാണിഗ്രഹണം ചെയ്തു; ൧ ൫൭ പംഷയണസ്വോവരം. രാധീപതിയുട സുത മേ ലക്്യണയേ കൃഷ്ണന് സ്വയംവ
(ഥസോരാതലസ്രികാടീകാസഹിരം ]
രത്തില്ിചെന്നു രാസാദ രീ അപഹരിച്ചു ഥേത്തില്, കയറി, എഴിത്ത േഭാക്കളേയും ജയിച്ചു, ൭.00കയില് കൊണ്ടു പന്നു വടം ങ്ങിനെ ധിണി തുടങ്സിക മഷ്മഹിഷികളോടട കൂടി ാസ്വോവന് ദവരകില് സുഖ്വാധി പാളും
സല്ധരജ്യത്തെ ബ്രംമമത്തന് എന്നു രാജിനു ഹംസന് എന്നും ഡിദചന് എന്നും രണ്ട പുത്രമതണ്ടാധിരന്നു, അവര് ത പസ്സുമചഷ്ലു ശീ പ്രസാിപ്ിച്ചും സുമഃസുവോര് തങ്ങള ജ കയില്ല എന്ന വരും മിദ്യസ്റ്രങ്ങളും വാങ്ങി മദിച്ചു വാണം ക്ലി ഒരിക്കല് ബ്രഹ്മര്ത്തന്റെറ മിര്രമാമ മിത്രസഹ ഒന പതം സ്വവഡസ്തുനും ആയ ജനട്ടേനന് എന്ന വിപ്രോ ഭൂടി ഹംസഡിഭചഡാര് നാധശ്ശിനു പരപ്പ, വേര് വേളം ഭിന്ന പുഷ്രരീഷനതിലിങങിിച്ച് വെജുവുംിച്ചുയി ശ്രമിച്ചു. ആ തീത്നിനറെറ വംംകാഴ് പരമഹംസന്മദോയ അസ്യ ശിഷ്യാ കി ്യിക്സനയി സ്ഥിരിചെയ്യുന്ന ശ്രീുദ്സേസ്സി ൩ ഹസന് കാലദീതനാധിട്ടു അദ്ദ ഹത്ത മധനിച്ചു ുമ്തുപിറിച്ചു കപീനാല്ലാംല്ല കമ ഡല്വുര്ച്ചു ഇ ല്യ്ത്തിലേ സമമുലായ ജനദ്ദേന് ൭ ഭഞ്ഞിട്ടം നിന്നി്ഛ. രോഷ്ത്തിയായ മഹഷി പറേ... *ശാപ ഞാ നശിപ്പിക്കാന്, എനിക കഴിമം. എനാല് ഞാന് അതു ചെയ്യുന്നില്ല, യാദവശവനോയേ കൃഷ്ണന് നിങ്ങളുടെ ഹേമം കളയും, ജനാ നിസി ്ടദിസത്തിനകം ഗേവവ3േനക്കാ ണന് സഗഗരിയണ്ടാകും, ദറ്ൂസേസ്്ു വകേഡില്ചെന്ന കൃഷ്ണ ക്കെ വസ്തുരയരിയിച്ചു. ആ ഷ്യ ഹനിക്ഷുമമന്നു ഗെ ലാന് വശ സംചെയ്തു._ഹംസഡികേഡാര് പേട്ടക്ീഞ്ു നാട്ടില് പന്നു, (ഞങ്ങ അച്നേമക! ശ്േധധംെയ്സിക്കന് വി വയിച്ചു. അതിന് ആവന്തമ്ള ലവണണധും ഒരമുകൊ്ടേവനം ചേരണം എന്നു സാനശത്തേട്ടചടി രജപയത്രധര് വവ നെ ഭവകേയിലേക്കയച്ചു, ഭകമശിംമണി യ ലിപ്രന് മൂ, ദേപ്ലോലതമ് ആനനദമശ്വജി ശേഖമൂപം പ്ലാീച്ചൂോ
ി സംഭിപപുഭഗേവരം
9 നന്നുനനു ുദ്ൂസസ്്ും, ന്നും ബലഭ തുടങ്ങിയവ രം ആയി സംഭണംചെയയുന്ന ഭാമപേതിയേക്ക്ു നിച്ചു വാ ്അിയുഞത്തി. സഭവോസികാം ഇതു മേട മകകട്ടിച്ചിരിചച. ഞാന് ഇതുവരെ ആകം കരംചൊട്ത്തിട്ല, എന്നാല് ബ്രമ ഭത്തന്നു നേ ആയയധംകയന തിറകട്ടക്കാം, പടസ്ഥലം എ, ിടെ എന്നു നിശ്ചയിച്ചറിധിക്കണം എന്നു ഭഗാനറെറ 2൨൮ ഭരി പരയാന് ജനാദനന് ഒടിച്ചെടിലൊ എന്നു ശിച്ചു വാസു വന് സാജ്ലേിയേള്ളടെ നിയോഗിച്ചു അടുത്തരിധസം പുക രാമന് പ്രഭാതത്തില് പടയട്ടുശൂടി പുഷ്ണതിരഥക്കയില് എ, അി. ഹംസഡിോര് പത്തി അക്ഷൌഹിണിദയാട്ടകടിവന്നും സാഹാര്ദദ്മോരെ ഈ യുദ്ധത്തില് സഹായിക്കാനായി സ്ധിയും കക്കയും ആയ വിച്ചശ്ര൯ എന്ന് ഒനേവന് അസമയം അ സൂര്യരേട്ടുകഭിലും, അവഭന്ര മിത്രവും രാസരനും ആയ ീഡി.ബന എണ്പരിനായിര വീരഷശസസവാരടചേന്രം ബുഭധസ്ഥവരത്തത്തി, പിന്നീ വോസരയുഭപോമല ഉണ്ടായ ഷോദസമരത്തില് ചഷ്രയുധന് വിചരൂനക്കൊന്നും വസാ3വ, ഴും ഉഗ്രാസനനേയും ചഴടിപ്ിിച്ചു രീന്നന്മുടങ്ങിയ ഫി! ഡിംബന ബലദദ്ന് രട$ത്തപിടിച്ച് ബിച്ചു ടേക്ി ണ്ദനാിക. ദു എറി പിന്ന അവനെ കണ്ടില്ല. ചത്തു ശേധിച്ചു രോ സദ്ിയൊിച്ചു. അപ്പം സൂനം സമരത്തില് മറഞ. അമു ഗോധരിധേത്ടില് പോോംമേമന്നു പറാ മേധക്കളം പ്രോയി_ണ്ടോശിവസം ഗേപേദിധ്യത്തില്വച്ചുണ്ടായ മാസമ ത്തില് സേവക ഫംസഡിഭചിമര സഹായിക്കാന്ഡന്ന ശു പാണീകളായ കുണ്ഡോദരേയും യിത്ൂപ്മോയയും ച്രപ ങി പിടിച്ചു ചുഴി മമകലാസത്തിലേക്ക് എറിമറകള്ഞു. പി ഒന്ന പക്ി നടത്തിലന്ന ഫംസ൯ ച്െടിച്ചു ക്ിിില് കാ കീറ മിച്ചു യത്തില് ചാടി ഒലിച്ചു. കേശവന് കൂടിച്ചുടി പിടിച്ചു അവന പടിച്ച, ഒ്യക്ാത്തിചചദിച്ചെജിച്ചു വ യ കൈടാരി മടിച്ച.
ഥാസോരാതിയ്രിഷാദീകാസഹിരം ര
ശ്ശേകേംവവം ഘബ്ചാേള്്റുഗരിം വീരീയ്ു കളെ താമ ഗിരീശരം പിനുന്നംഗജധ്മേജബെ ജനയന്ം ിയ്്യണയന് പൌ്തുകം, ശശ കശിപുരീം സ്യമന്തകമണിം കാന്തം സ്വയം ഷായന് കൂദ്ണേശ്ശനധന്വനേപി നീധധം ക്ര്ലാനിശം പതു 4, സാരം ഘണ്ടാലട്റ്മാമഗതിമയ നേംചെയ്തിും വെള്ളി സ്നോ െ്വാസത്തില്ചെന്നു ഗീരീശനായ ശിവമനിന്നു പരേത്ത വാങ്ങന്നവനായി കാമദര്വനായ പുനെ ജനിപ്പിക്ക അവനായി, പൌത്രനെ ഹനിക്ുന്നവനാധിം കശീപുരിരയ ഭഹിപ്ലിച്ചിു, മരുധനവിമന്റ പധത്തെ ചെയ്യുന്നവനായി, (ന്തം എന്ന രദ്നമത്ത തന്നത്താനെ ദശോര്യേട്ുകൂടി അണി ുന്നുവനായ കന് നിങ്ങ സദാ പാലിക്ക. അതിഥം_ഘണ്ടാരണ്സുഗരിം (ഘണ്ടകേണു്മാക' ഗിയ) പരിതി (ിഷരണംചെയ്യിടടം ശേചെയിട) കളത്ര (ശേ ധൊതാഴ്ിയില് വെള്ളിരന്നില്, കൈലാസത്തില്) ഗിരീ ല് (.ഗിരീശനില് (ശിവനില്) നിന്ന് 2 വരം (വരത്ത) വിന് (അദിയുന്നവന്ം, വാജ്ജന്നവന്., പ്രപപിഭന്നവന് അംഗം (അഗജന്െ, കമദവരന) ആത്മജം (ആത്ധജനെം തനയന്റെ ജയന് (ഇനിപ്പികകന്നവന) പെടഞ്ുകം (പെഴണ്രുകനെ) നി ണധന് (പ്രാണനിച്ലരുക്ന്നേപനം, കൊല്ലുന്ന) കശിപു രീ; (്ാശിപുരിച) ശ്വ.ം (ഫീപ്പിച്ചി് ശഭധന്വന (ശത ന൩ലി൨െര) നിധനം (വധം) അപി (ഇ) കഡ്യാണ$ (കസം നം ചെയ്യുന്നവന്) സൃന്തേകമണിം (സ്മന്തകമണിമയുസ്വ യം (തന്നത്താന്) കാന്തം (മന്തിയേടടം 2ശാദധയട്ട) (ഷയന്, (ശൂഷണം (ലലാം) ആക്കി ചെയ്യുന്നവന്) ആയ കൃഷ്ണ (൭ പ്ലിനി (സജ) പു (പാധിക്ട്ട. ൽ
ി സംളിപ്പഭാഗവതം
കഥ ൭൯.൨.ഘണ്ടാമള്്്റഗതി.
ാനിനിമമഭില് മണിയായ തധിണീ രമേക്ന്റ്റററ ഭാ കൂപം ലരില്ലതുകഷണട് ആനനമംബുധിഥില് മനി വ അകാലത്ത് ഒരിക്കല് പുത്രനുണ്ടാഭായ്്കയാള് വിവരം വരനോട്ടേ പ ഞു. രാമന്, സാലി, കൃതവമാവ്, ഉഗ്രസേനന്ം ഉദ്ധവന്ം വസ്ൂവന് എന്നിവരെ രാജ്യം രിക്കാന് നിദയാഗിച്ചിട്ട അധി .ങിയടടകൂടി മുകന൯ ഗ്രല്ഡരൂഡനാഴി കലസേത്തിലലക് പൂവപ്പേട്ട സായഹോത്തില് വിശ്രുതമായ ബാികാശ്രത്തെ പ്രാ പിച്ചു. അവിടെ അധിവസിക്കുന്ന മുനിമാര് ധേവരനയും ദാര അടയും ഷ്യം, പാം വസ്ത്ജനംഇര്യിഷ ക്ഷിച്ചു. ഭൂ പുളിച്ചു; അന്നു ഗവ രപവോരോമടാമിച്ച്! അവി പട തു. രാദ്രിയില് ഘണ്ടാലയറയാര് സേയം പിശാചയമാ്മും ശ്വക്ഷാടടഏി നായാട്ടിനായി പന്തില് ലന്നു, അവരുടെ ഒ യകരങ്ങളുയേ ചേഷങ്ങും ശയര്ങമായേ കമമങ്ങും കണ്ടു പേടി ച്ച് അഗിഫോത്രാരിചും മ്പേിച്ചുരനിമര് കലന ശരണം പ്രാപിച്ചു... "ഞാന് പിഴ്്ും എരന്റ ശവം വിഷ്ണും രിിക്രമന് അന്തമന്ന, എഷിേശന് ഞനോണിം ബലിയെ ബദ്ധില്ചതു ഞാനിത്ര പുതിഷോത്തേമള് ഞോന്, സുദശന് ഞാന്, നോയ (ണ൯ ഞാ? ഇങ്ങനെ സ്തന വിശ്വസിച്ച് ഉറമക്പറ ഞന കളിക്കുന്ന പി.ചേന്മരര വിളിച്ചു കൃല്സന് വത്തമനേം ചോഴിച്ചു. അവര് "നമഃ നരോയണായി? എന്നു ജപിച്ചു ഗേ നെ വനിച്ചു. ഒര പിശാചന് പറഞ്ഞു.ഞാന് ഘണ്ടന് എ അ ശീവൃസ്യനാണ്. 8 രേകയില്ച്ചെന്നുകണ്ടു ഭഗവമേന നമ സിക്ക പുറപ്പെട്ടു. ഹരിയും ശവപമ്വനും എന്നുവേണ്ട സ്റ ചും ആയി വത്തിക്ന്ന പരമത്മവിനെ ഞങ്ങാം ഇതാ കാണ അം ഞങ്ങക്ക് സദ ഭക്തി യുണ്ടാകാന് അനുഗ്രഹിക്കണം??, ര ഗ്രാന് പിശാച്ന്മര സ്ൂീച്ചു ശീചക്കേന്മാരയേ ത നിറ്്രപേ മാമെ അന്ദേഗഷിച്ചു. ഘണ്മന്റ അന്നേനോയ കണ്ണനെ പ്ര കം സ്്ൂിച്ചു. അപ്പോം ഘണ്ടാഭള്്മാര് സുന്ധ്മോരോിത്തിന്രം അവര് സൂസ്വരഗീതങ്ങളുാള് കിച്ചു. ഗന്ധദ്രൂപികളായ ഘ
്രഥാസത്ാചച്ര്രീകാടീകാസഹിതം ി
ടൊമള്്ററ്ായം കൂട്ടതം പ്രതോവളയില് കൈലാസത്തെ പോഷി, കഥ ൬൨.വര്ീകരണം,
രാവിലെ ജശിണകച്ുമാരും മുദി ബരരികയിിനി ണി ഗരുഡന് പ്റത്തിരുന്നു കൈലസേത്തിലേക്കു പ്രേ സ്വം ബ്രഷും, ന്മായം, ദിമപാലദ്മം, വിഴ്യാധരദ്മാ അം ചരണയാരും മരം മൂകന്ദനേയും സദഭ്ിനേയും ജിചച കു വനമിക്കാനായി കൂടെ പപ്പടം ഇവര് മകലസേത്തില് ചെന്നുചേരുന്നതിനുമുമ്പുതമന്നെ പാവ്ലതീയുക്തനയേ പരദമശ ൫൯ ഉതങ്ങഡയട്ം പൈയും ചേസ് വസദദദ്വരന സഴുരിക്കുനായി ഒരുങ്ങിനിന്നു, ശിവനും മൂഷ്ണനും പര്ജൂരം വ നിച്ചു. ദേവനായ ജൂഷികളും രണ്ടായിക്കണ്ട ജവ ഒന്ന് എന്നറിഞ്ഞു ക്തില്വം യ പുര്രങ്ഥം വരിച്ചു കൃക്ല്ോട്േ രിവന് പാരു. "ഞന പരം പാണ്ട തന്നിട്ടുണ്ട്. എന്റെറ .ത്രാഗിയില് ദഹിച്ച കാമന് പതി എന്നെ സേവിക്കയാല്, രീതി ഇനിയും വരികള് "ശഗവര നക സുരേ യ വൈരമീമധവന്മാര് േവമുനിമാരുമൊരുമിച്ചു വാഹനത്തിട്യു യീ മൂന്നംഭിഖസം ബരഭികയി എത്തി, അവിടുന്നു യഥാക വം 3.൪കയില് ചെന്നുചേന്ര,
ഥെ അ...
ശ്രീപതരനായ കാമന് മൂലന് മറസ്സീല്നിന്നു ഭധിണി യുടെ ഗര്ത്തിലേക്ക പ്രവേശിച്ചു. ദേയി പ്രസിച്ചസമായത്തുത ന്നെ പ്രഭയെ ശംബരന് എന്നു സുരന് മരണീരിയാല് മയ മെണ്ട്' അപഹരിച്ചു സമുദ്രത്തില് എറിഞ്ഞു. ആ കുമാരന് കല് ീനം ലഭ വിഴുങ്ങി. ഒര മീനത്തെ ഒരു കൈവത്തന് പി ച്ചു ശ.ബനദേ കവച്ചു. അസൂധ്ധേഹങ്തിം! പചേഭപ്വൃത്തി ചെയ്തു താമസിക്കുന്ന ധോതിരയ ശശ്ബരന് ഈ ബ്ടം എല് പ്ലിലു; കമതന്ര പനജി കിച്ചു ഒരി നദധ്ലത്തെ മേ നിച്ച് സ്വനാധതൂപങ്ങളെ മോച്ചു പഠചകഷിറ്ുയില് അഭധിതീയ ധി ശംബരഗ്ഹത്തില് പാക്ന്നേ മായാവതി ആ മത്സ്യ ത്തേക്ക്
8 സമിപുരഗവതം
രീോക്കിയഡ്രം രിസന്നരന ഒരു വോലനേക്ക് സംശ ഷരിച്ചിരുന്നു, മന്നം നന് മചെന്ന് മാധവേരി യോ വസു രം പരഞ്്റ മറു, അവം മൃതമരിയമേത ബലേന വള ഞി, വന് യുവവോയാപ്പാം അവറം വയ്കതമയല്ലാം അവനെ ഗരി മുള വെ പിനയിിചച. മജു ഭം ചെയ്തിട്ടു ഫലിക്കാ്്റയാല് ശംബരന് മേയര് മച്ച്തുനട ക്കി, അവമന് സ്ദൃശ്രമങ്ങളും വിഫലാജി, ഒടുവില് യു വി! ശബ ഹനിച്ചു മന്തം സൂരൂപിണിയും ആര രീവിമട്കൂടി ധിഴണയന് 8.ദേകയില്ചെന്നു, മിന്നലും മേഘം പേ വിമുണടന്ന ലധുവരദ്മോരര കണ്ട ൪ കാവ സിക അത്ജൂതപരയനത്രേധി, നരേദന് ഉടന്വന്നു സംഗതിക ഘം ൃ്രികമെ ഗുഴപ്ി്ുകവോസിചം ഒഴീചമ രെ കണ്ട് ആനന്ിലു; അധിനിയും നം സ്വപുത്രനയേ പരമ്ുനേയും ഴ്ക രതിലേയും ലാ്ീചും ൧ ൩൨. പൌത്ുവധം,
ഓന് അന്പോടിധില്ച്ചുന്ന നന്ന യശോദ രോഹിണി തു ണിയ ഗ്രതജനങ്ങളയും ഭമതകളയയേ ശോപസ്റ്റീകളയും ക. ഒ ആവര പ്രീരിദലണ്ടി ദേയിടെ രണ്ടുമാസം സുദ്ധമായി പാത അകാലത്ത്! ഒരുദിചസം പെട്ുഭവാസു ഭവന്റെ മൂമന് ഒ കയില്വന്ന ക്നാ പറഞ്ഞു. 'കരശയപ൯"? എന്നു വിശ്രുതനമേ ജനാബ് വാസ്വദഖന്യ വീ വസേദദവന്, എന്ന പേതം, ശ്ധചശ്രഗദപേത്മധി യേ വിഴ്സുചിഫങ്ങളും റിച് എന്റ കാല്ക്കല് വഴണം. ജല്ലി എന്നേ ുദധഭചവയ്യണം, മന് നിമന്നുകൊല്ലും. രണ്ടു വസഭവനാര് മിച്ചു 'ഭീലിച്ചിരുനനുകൂട?. രണ്ടിലൊന്നു ചെയ്യുമെന്നു പറ ഒ ദൂതനെ അച്ചി കശ യൂ സധേടടകൂടി കാതരമായ തുന്നു യദചൈഷ്യ ശത്ൂമസസ്തറരത്ത മുഴവന് നമിപ്ലിക? പ്പം പൊസ്രരന്െ ഗംബഖച്ര്ലോയുധങ്ങളും, കൊയ്ത, രനമാലം പീരാ,ബരം,കേരകങ്ഡലം ഇവയും കത്രിമയി ധരി ച്ച തേരിലേരിവന്നു. വാസവന് പൊഴ്രുകവസേദേചനെ ്ലോസേമടന്തേത്തില് ചകരംമൊണടെ ക് ജറത്തു കൊന്നും
(ഥസോജാതി്രികാഴീകസേഫിരം ി
കഥ ൬൩...കാശിദഫനാ.
ഭപരസ്രുകതന്റ പ പിടിച്ചു പോടിനുചന്ന കാശീശ ൫൯൨ കണ്ണം പോണംകൊണ്ടു ഖണ്ധിച്ചു ശിരസ്സ് കാശിപരിധില് ടിട് കൃഷ്ണന് സേനായയതനാമി ദവമേകഷ്ലം പോഥി, പുരിഷില് ചെന്നുപീണ ശിസ്സ്സും കുണ്ഡലം കന്നി രജജല്ലേതം പ്രത്രം ദുര് ത്താല് പീലപിച്ചു, പരന്ന സുദക്ജിണന് എ, അ രാജന്ന സസ്ലാദി കമ്മ: യഥാവിധി ചെയ്യ ശേം വാരോണസീപുരപരിയയേ വിശേ തപ്പസ്സിചെ് പ്രയകമമോക്ി തേഹന്ത്ാവിരനെ വധിനനരിനു വേരിലും ശൂഹത്തില്ചെന്നു ബ്രഫ്മേണമമൊന്നിച്ചു ക്ഷിണംിധില് ൭ ഭിചാി്യാ ഫേിച്ചു കൃത്യ ഉണ്ടാകി യു് ഒന്നു പരീ കഷിച്ചുനക്കോ൯ ശിവന് പരു. സുഭ്ഴിണന് ങ്ങേ ചെ യ, അശിയിും ജലിച്ചു തേജസ്സ്, ഘോരമാം, ചെ ബിച്ചു കേശം, ത്തിക്കുന്ന മൂന്ന കണ്ണു, തരിശു വരയ -ഖഹമകണ്ഡത്തില്നിന്നു പുറപ്പെര് ൃര്യസുഭകകിണനന്െറ പ്രാ, തിനയനുസഭിച്ച്' ഭിം എരിച്ചു ദേയി പോയി.ജദേവന്മര്പ്െടിച്ചു ചൂതുകഷിച്ചു രസിച്ചുകഷണ്ടിരുന്ന ൭ ക്നാ സംകഭമുണത്തിച്ചു; ഭഗവാന് പദ്വവര്മിയഷേ സുഗ ത്തെ നിദയാഗീച്ചു, കാലാഗിപ്രദയടേകൂടിയ സുദശനഭത്തക്ക ഏല്യ വാരണസിധിലേക് പലായന ചെയ്തു സൂര്ദ്നംപിന്നാ ലെ ചെസ്ിം കൃത്യയേയും സുര്ഷചിണാനേയും ഹാരക്കോളയും എ
അലേണ്ട ശംരാമമത്രമിച്ചു കാശിപുടി മഴപനും ഫിപ്ലിചചു.
൧ സ൪൨.ശതധന൩ വിമന് വീധം
രാമകൃഷ്ണ ഫാസ്ിനത്തില് പണ്ഡേവനമാടെ പത്മാ (൩൦ അറി ഒ പോഷിരുന്നപ്പോാം ആക്രനും കൃതവമ്മാരുംുടെ സ്ൂഭാമാകുകനാഷിരന്നെ ശനി പ്ലറിജികക്കി ത്രി യില് പേനകൊണ്ട് സതരജിത്തിക്കൊല്ിച്ച സ്ധന്തകരന ത്തെ അപഫിപ്ിചചു. ഭാമ ദിച്ചു താദേഹം തലത്തോ അിിദിട്ടു സുഃജിച്ചിട്ട് ഹാസ്ിനത്തില്ചെന്നു ത്ിമനക്ക ആ വാതകം കരാമറൂരകാണ്ടു പറമെടട കോപ്ലിച്ചു. ശരുധ
[ സഷ്കിപ്പഭഗവതം
ണ്ണി വധിക്കണം എന്നു തീച്ച്യാകി ഭാമയും രമമ്ഷ്സമമാതം ൫വരകയില് വന്നു, അപ്പോം പാഞ്ചാലീവിവാഹം ദൂതന് അദി ്രിക്കയാല് രാമള്ണ്ണുമാര് പാഞ്ചലേരാജയത്തുചൊന്നി വിപ്രദ്ധരോ യിനി ശൂ പണ്ഡവവമക്ണ്ടരി്റെ സന്തോയിച്ചു. കൃഷ്ണന് കരളകാമലയത്തില് പ്രവേശിച്ചു വസൂദദവസഹജയായ കന്തി േക്കണ്ടു മേര്വേണ്ട സംഗി പരഞ്ഞ നിശ്വധിച്ചിട് സ്വയം ശംകഴി് ദ്യേ്ലനോടകടി ദ്വാരകയില് വന്നു, ാമക്ലുമര് ക്യാന്വരുന്നു എന്നറി ശര്ധനുണ്ണ് ഓടിച്ചെന്നു വിവരം ,ദ്ൂനേയുംക്ലതവമ്മവിദനയും റിയിച്ചു.കൃശ്ലൂനെ ജയിക്ക പ്രഷാസമായശുകരണ്ട്' എവിടെ എകിച്ും ഒടിയെളിച്ചു രമ ്പെടോന് വേര് പറഞ്ഞതനുസരിച്ചു സതൂമന്തകം അ്രരേകല് സ ബ്റ്ിച്ചിട്ട പ്രതിദിനം നൂ൨യോഭന പരയുന്ന വിരി ശരധ 0൭൮ ീരന്ന ഹൃ ദയോത്താടകൂടി പവരിക്കിലും പഞ്ഞം വദി (യെ ഗ്യ സീരീയും മാധവനും ഒരമിച്ചെത്തുന്നുണ്. ീഥിലാപുത്തേ' എന്തിയല്ോഠം കുതിര ചപത്തുവിണു, ്മയ്ണ രെ ഴ്$ത്തുകണ്ടു പേടിച്ചു ശരുധന്പപ്പ് ഒഴി, മൂലന് രാ ങ്ങി ഓടിധോടി തുട്ടു തൊഭാതയും മിഥീചംോ്യത്തിരന്െറ ഉത്തരദാഗത്തുജു ഉപയനത്തിമന്ര സ്വീപത്തുവച്ചു 'ശരുധന വിനെ പിടിച്ചു ചശ്രംകൊണ്ട കൊന്നു, പരിശോധിച്ച് രസം അ നെറ മകവശമില്ല എന്നു കൃ്ലുന് പറഞ്ഞു, മന് ഒകക ലി കാണിച്ചില്ല. സമന്തകം അന്വേഷിക്കു൯ അനുജനെ ഭരി ചചി്ട് രാമന് ഗിഥിലഷില്പ്പോഡി ആരവം പാതു. ഒന്നു ബ ലവന് സൂഃചധേനമന ഗാായേധള്സിപ്പിച്ചു, ശരധരണ്ണി നെ ഫനിച്ച് രവഴ൯റ അധീനത്തില് രത്ില്ല എന്ന് രി ഞെ ഉടന് കൃഷ്ണന് ഗ൯ഡാരൂഡനായി ഒ കേയില്ചെന്നു ഭാമ കേക്കാണ് യഥാവിധി പിത്കമ്മങ്ങാം ചെയ്തിച്ചു സ്ൃമ്തേകവും തേടി അവിടെ സഖി വസിച്ചു കഥ ൬൫൨. സ്തൂന്േകശേസം
തവും നൂനം സ്ൂന്തേകഗോപനത്തല് ഗവ
യെ േബ്പട്ട കാശിഴില്ചെന്നു ഗൂഡമായി പക ര്നസഹായ
കഥാസര്ത്ചഗ്രിരാടീചാസഹിരം 61
ഞാൽ പല യാഗാദീസല്കമങ്ങം ചെയ്തു. അക്കാലത്തു 08 കയില് ആഥിദതികമായും, ആധിദൈധികമായും അസം ദ്യം അനത്ങ്ങം ഉണ്ടാമി, നോപവേ്ിീനിമിങ്ം ഉയിച്ചു ആപത്തഴവന് ദ്രരോമന വരത്തി വാല് തീയമന്നും അവ ൭൫൯൨ അല്ലന് ഗാനിനി പടു കാശിയില് വദീ ഉണ്ടാകി എ അം യുവ ്മാര് പര്തെനുസമിച്ചു കൃക്സന് അയാം ഒര. കയ്പു; അഭ്ൂന് പേടിച്ചുവിച്ചു 6. ഴില്വന്നു വസ്തുതയെ പലം തുന്നു പറഞ്ഞു. സ്യന്തേകം ഭഗേവമേന് കാിക്കല്ച്ചു ൊസ്ത്രിചചു ഗേഖദന് അതു സ്വയം കണ്ണത്തീലണിടു, വാസൂ വിത്ജുന് ീഷികികിന് ലനം ന്തി പൃത്താന്ത, എച്യാം എപ്യാവേരേയും ഗ്രഹിപ്പിച്ചു മുമനന് അത് അ്രേനേതാന്നെ ചെട്ടത്ു. നി 1111 രദദറസ്ററ രാസ നോ ത്രീ നയന് സ്വസ്പുതം ഷ8സാഹസ്രയുതായുതം പരിണയ. അല്യാദയന്നാതമജാന് പാകി ച ഖാണ്ഡവല്യേിപിനം ിദിഹേയന് മോചയന് പോന് ബന്ധനരശ്ഖ ചേദിപരിപ കൃ്ാനിശം പാതു വം സാരംമുരന് എന്ന അസുരനോട്ടേകൂടെ നരകനെ ഭേരി അവനായി, സ്ഗ്ലുത്തുമ്മ വൃകരത്ത ഭൂമിഷിദക് കൊണ്ടുവരുന്നു നാജി പതിനായിരം (മന്യ) വിവംഹംചെയ്യുന്നവനാ ജി, ആജന്മ ഉല്യാടി്നേവനായി, അ്ളനനേോക്കാണ്ടുത നനെ ഖണ്േവം എന്നു പ്രസിദ്ധമായ വിപിനത്തെ ിപ്പിക്കെ അവനാധിം രാഭോകക്യാമ ബധനത്തില്ിനിന്നി ജഴിച്ചുധിന്ന
[ സംിപപഭഗതം
നായി ശിശുപലേതര ശൂവായ കൃഷ്ണന് നിങ്ങളെ സമഃ പ ലക്കം
അതിമ_.സമുരസൂരം (സരനാട് കൂടിയവമന) നമ (ഇകമനും ഭിന്ന (ഭിനാനന്, അ്ചിക്ടന്നവന്ം പിന്നേ ഖന ച (൭) സ്വസൂരും (സ്ഗ്ലിതുദ്ധ തരവിമനം വൃത്തം കഴ്യവ്ൃകാത്തു) ധാത്രീ (ധാത്രി, ഭൂമിരയ) നയന് (നയി ന്ന ഖനം കൊണ്ടുവരുന്നവന്) ദ സസ്റ്രയുതായുതം [ജ' (ആ 61 സഹസ്രം (സഹസ്്രത്തെ സംബന്ധിച്ചത്, ആയിര) ത്തോടു തം ആയ (ടി) അയുതം (പരരിനാിരേത്തു പരിനറേിരം ക്യൂ പരിണയന്(പരിണിദന്നേഡന്ം വിവഹം ചെ രൂന്നപന്) ആമ്ജാന് (ആത്മജനമാമര, പുത്രന്മാമര) ഉപ്പാദയന് ധലൂദിന്നേവന്ം, ജനിപ്ിരന്നേവന്റ പഠതി (പരഞ്നെം ജനനം കൊണ്ട ബൂ (തന്ന) ൮ (൭) ഖാണ്ഡവ പ്രീനം [/ഖാണ്ഡവം എന്ന് ആഖ്യ (പേര്) ഉമ വിപിനത്തെ (രാടടി്പി നിൂഹേഠന് (3ഫിസ്്ിക്കന്നപന്) ദൂപാന് (പാ ടെ ജക്കെള) ബന്ധന (ബന്ധനത്തില്നിന്നി)ച (മുനി മയന് (അദിച്ചുനിഴുന്നലന്) ചേരിപഭിപർ (ചേഴിപന്റെറ (ചെ എന്ന മ്യത്തെ രജോവയേ ശിഗ്ുപാലനന്െരുളിപ (ശത്രു) ആയവന് കൃ (൫൯) അനിശം (സാ) വർ (നിങ്ങളെ പര തു (പഠിക്കട്ടം
കഥ ൬൬.രസുവേധം.
ഹിരണ്ദേനെകൊന്നു പരഹരൂപിയയേ ിഷ്ണു ഭൂമിയേ സ്വസ്ഥനേതതാക്കി, അന്നു ഭൂപ്തരനഃയി നകേ൯ ജനിച്ചു. നേ പസ്ണൂകതലും, വധത്താലും, അബ്തര്ധാധി ടീനഭാവത്തന് മ ിഞ്ഞിരന്ന സമയത്തു ജനില്ചതുകൊണ്ടേ ലിഷ്ണുപുത്രനാണെടി ചും നകൻ പാപിയും രുഖ്ലയദധിയും അസുരനേം മരൃയിട്ട തീന്ര അച്ഛന് വോയണാസ്്ം കെട്ടത്തു പുത്രനെ നഗ്ഹിച്ചു മ ടും നമേന് പ്രാഗ് ഭോഭിധം എന്നു രാളത്തു വന്നു അഗ്യമാ ഒരെ പുരം രീത്ത്' അതില് ഏറിയ കലം സുഖി പ ടയില് അവന് അസുനന്മോദോട്ട ചേന്ര പരമുഷ്മനായി
(ഥാസാരാത്ലചഗ്്രീകാടീകാസംിതം ി
അീനം നരക രിഗ്ജയം ചെയു ജക്കെ ഹരിച്ചു സം ഖം കസ്തുമര കദേവത്തിലക്ി, ഗോവധം വിപ്രവധം ജു ര്യ ബ്ലേംം പും ചെയ്യു ജെലീവസം സുദധോകത്തു അ ദേവാ ജയിച്ച് അദിതിയുടെ കണികയും ജന്തുവും രൂ്ടിപ്പിച്ചുകണ്ട പോന്നു, ഇന്ന് കയില് ബന്നു സകൂടമ രിഴിച്ചു. മൃശ്ശന് സത്യഭാമയോടകൂടി ഗല്ഡാതരഡനായി സൈ യ്ൂയാമതം പ്രാഗ് ജോതിഷപുരത്തിനെറ സമീപത്തു ചെന്നു ഗാ (യാല് മദ്രിദഗ്ഗൂത്തേയം, ദെസ്റ്രുങ്ങളല് അഗിജലവയദ്സങ്ങ യം, നാന്ദകത്താല് മുപോശ്തേയും, പാഞ്ചജസ്യനാടത്താല് ന്ത്രത്തേയും, ഗദയാന് കിടങ്ങമുതലയേരിനേയും സഹിച്ചു ശം ഖം മുഴക്കിക്കൊണ്ടു ത്തു കടന്നു, ര്യം പഞ്ചശിരസ്സ് യ മുരാസുരന് എഴീറവ രരിശുഖയുക്കൊണ്ടു യുദ്ധം തുടങ്ങി, ഗല് ഡന് മുന് മുഖഞ്ചാം ീറി, മുരമോധഖബാര് ഘോസേമരം ചെ സ വില് കൃഷ്ണന് പക്രത്തല് മുന ശീസ്സുകം മറക നം മു. രാമന് അന്തമീകന്, ശരവണന് വസും വിവസും ൩ സ്വാന്, അരുണന് എന്ന എഴു മുനേസനവരര് മഖം ക ആ ോപിച്ചു പേമിഷലന്നു, സമസ്യ സപ്ലുനനനദമമര യും കൃഷ്ണന് കൊന്നും ൧ ൬൭൨. നരകസുരവധം,
ഇ വത്തമനം മേട മോപിച്ചു നകേന് പഭഹാദിഷേഷ അട്ടം സേനമരലുടം മയ്യുവീതേമമാരമിച്ചു പപ്പു വന്ന കൃഷ്ണ യും ദിന് സേനമമ നായകാ രമിച്ചു സ്സുത്തേജ പാഞ്ജയച്ചു, ഐരവതവംശത്തില് ജ വിച്ച അവപത്തുനാല്യ വരേണങ്ങള്ലാടുമൊത്തുവന്ന വരകന് ബണേങ്ങള്ം ഉ കണന മോഹിപ്പിച്ചു; ഡ്യൂ മേ നഖ നോടേറ൨ തോറവപ്പോകാരെ നിനം പെൊരേതു, ഗരുഡന് ഗജങ്ങ ശൂടെ മുഖങ്ങം ചിട്ടി കൊത്തി ചീറിപ്പില്മ പന്തിയിലക്ക് ഒടിച്ചു. തര്ക്യനന്െറ നേരെ ബന് ൨ യച്ച. ന്നേരം ദന് ഉണര ജാമും യുുടങ്ങി, വരന് ശൂലിച്െട്ടത്ത ശുലഡയയമിചച്ം ചൂപണി ചക്രത്താല് നാകും
ി സംീപപഭഗാവരും
ശരജമ്ങിനേരയും കത്തു മരിച്ചു തിട്ട. ഛത്രകണ്ഡലരതന അട്ടം നകേപുത്രനായ ഭഗര്ത്തനോടം കൂടെവന്ന ജി കൃഷ്ണ നെന്തരിച്ു പ്രസാിപ്ലിച്ചു. മാധവന് ഭൂമിയെ അയച്ചിട്ടു ദമ ി്ങില് ചെന്നു ശത്തെ രാജാവാക്കി കദേവനത്തില് കിടന്ന കഴ്ുഭമരെ വരുത്തി വ്തി ചാം ചെട്ടത്തു സ ഞ്ഞോഷിറ്ിച്ച് വടെ അത അന്ദസരിച്ചു ശിബികംളി ലര ദ രേകഷില്ക്രയച്ചു. ഒരാനയെ ദഗര്ത്തേനു കൊടുത്തിട്ടു ശേഷം രേതസ് ആനയേയും സ്വനഗത്തിദക്കെത്തി ജാന് ക്്ുന് ഏറ്റ ചെല്ല. ൧ ബവ്വ._പാിഭാതേഹരണം. യന് ദോമായടന്നിച്ചു ഗല്ഡാര്രഡനായി സ്വഗ്സിത്തു ചെന്നു അഭിരികെ ലനിച്ചു ണ്ഡലം നിക ദേവഡ്മാതമടെ സ ല്ലരോമാവ ഹരനും ഭിവസം അവിടെ അാസിച്ചിഴ്ു രൂമിയിംല വം പന്ന സന്ദര്ത്തില് പ്രീ ഷയുടെ കാമിമത്തെ പൂരിപ്പിക്കാം ധി ഒരു പാടിഭത്തയക്കു പിഴുതു കോപിച്ചു യുഖധത്തിനു ന്നു ഇന്നെ ഭിച്ചിടട 3വ9കേയില് എത്തി സമല്രിയഡയയേ ങ്ങളുടെ ഗൃാമേണത്തില് അയനം എന്ന പൂവ് അ ഗം വിണു വൈഭിുടെ ഗൂഹേണത്തിലാണി, കഥ ബനന്.പതിനാോഷിരം കസ്റുമമേമട നിവാഹം, പണ്ട് ഒര രാഴിനു വത ഭാഴ്മാരണാിരുന്നു വീ, ഒര ഭിവസം ഭീദ്യരൂപരിച്ച് വത്മട സന്നിധിഷില് ചെ (അ. നാിമാര് ന്തി ഉപേഷിച്ച ഭിക്ഷുവിന്റെ വശം ചേ അവന് ഗ്രഹിച്ചുതരി് രജോവ് വേരെ ശപിചച._ലില്ു ഭത്താവായി പരമന്നു ആ നാരി? ഒരു വരം ഉണ്ടി എന്നും അന്നത്തെ ഭാജാലു നകേനാി ജനിച്ചു എന്നും കൂടി പക്ഷാന്ര അം ഉണ്ട... രേദയാല് ഈ സ്റരീഫം ബ്യഫ്മിനെ തപ സ്ൂചെയ്തു പ്രസാദിപ്പിച്ചു പിഴ ത്തവോഴി വരം എന്നു വം വാങ്ങി എന്നും ഒരു മതി വിഷ്ണു ഭത്താവായി വരട്ടെ എ അം നരേദന് അന്ഗ്രഹിച്ചു എന്നും പറയുന്നണടു._എതുയോലും പ്രി ജേതിഷത്തില് ജിന്ന കണ്ടു വന്നു പതിനദോഷിരം കസ്
ഥാസ്ധോരാത്പപന്രീാടീ സതം [
മാരേയും ഭഗവാന് ത്രയും രൂപങ്ങാം ധരിച്ച് ഒരധിച്ച് ഒരു ഭരീവസം ഒരു ശുദ്ഗ്രത്തത്തില് ളി കഴിച്ചു. ഇഃശവരമേല്് എന്താണു വാഷ്കത്തേതു. ചഥ പയര്.
പുരി ഭാജ്മാകെല്ലാവശ്ദം പ്രമം പ്രത്യേ രോമ ിഗ്ലഹം തീവ്ലിച്ചു ചൊട്ടത്തു, ഒരോ ഭവനത്തിലും ഭഗവാന് പ്ര ്േുണ്ടുതാനും, നിസ്ുംഗനായ നരോയേണന് ഗൂഹസ്ഥായി പ ഭി:പല പുന്ന കാലത്തു വാഭിമാക് പരസ്സരം മരത്തിനെ ദാ കണുണ്ടാദില്ല, സുനനഭിരോയ കുന്തമരര യഥാ ചും ിപ്പിച്ചുകോണ്ടു ഭഗവാന് ദവകേയില് സുദ്ധമാധി പ്ളം കൃക്സൂന്റ പരിപറോഷിരത്തെട്ട ഭാകം പത്തു നനന ഡാര് ലീത്യണ്ടി, നനദനനാരന്റ സനഴ്ലിഷ്ുികം ഈവ നയാജിഎപ്യവക്ുണ. രൂളന്, പോന്ന ായാഹേന്ം സൂ്പാരം ചരേഗുപ്പന്ം പം ചാച്ചന് അതിചരേം ഖരേ എന്ന പത്തുപരം വൈഭഭീപുതരഡാതംയ രാ ന സുനു, സ്വനം പ്രാനം ഭാനധാന്ം വന്ദനം ബൂഹല് ഭാനും മേവിന, ശ്രീന, പ്രതിദാനും എന്ന പത്തുപര് മോ പുത്ൂദ്മരേമാണ്', ജംബവതിക്കു സ.ബന്, സുമിത്രന് തുടങ്ങി പത്തുപുത്രയാരധിരുന്നു, മനുചയ്രരദി പത്തുപര് സത്യ ഭം രരാധിപത്തുഴ്പര് കാ്ിനിലംയപ്രാഘാഷാധിഛം ലണ്ട് ഭം വയഹംസാദിചം മിരവിക്ം, സ്ധഗ്രാമചിത്താഭികാം മ (മേപതരവാദേകുന്നു, കണ്ണപത്രനേ ഉപദ്കേനമാപ്പുടെ ശ്രീ കൂന് ജേ ലഷത്തിഅപതിനാഷിര്ി ഫയണ്പത്തുന്നു സ ്താനങ്ങ0ം ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇവരുടെ പേരല്ല ഒരു ഗ്രന്ഥത്തി ചം പാഞ്ഞിട്ടില്ല, എന്നാല് ഫരിചംശത്തില് നിന്ന ലച്യരര ന ങ്ങ ഗ്രഹിക്കും ചെയ്തും,
കഥ ൧൨ഖാണ്ഡവഹേം.
പബ്ചോലീസ വരിഞ്ഞു പണ്ഡേവാര് ഇന്പ്പസ്ഥ (അില് സുദ്ധമാഷി താമസിന്നേ കാലത്തു ഖാണ്ഡവരത്തെ ദഹി പരീക്ഷണമെന്ന മേനി അജിനാനാട് പിച്ച. ക്ലി
66 സംിപ്പൂഭഗവരും
ബദ്മാര് വനത്തില് ചെന്നു. അഗ്നി പ്ചോനു ഗാണ്ഡീവലും അര കഷയതുണ്ിയും നല്കി. ഫേസ ഫിച്ചതുടങ്ങിഷാപ്പാം തമ കരനയും കുടുംബത്തെയും രക്ഷിക്കാനോധി ഇയൂ൯ ലന്നു ലഷീച്ചു. .ൃക്സൂസാരഥിയായ പ്ര്്മള് ശരകൂഭം കെട്ടി വിം തടുത്തു. ഖാ വം മുിവ൯ വെന്തു പെളുത്തു, ഖാണ്ഡവാഫേസമധത്തു യ നേ ഫു ൯ രമിച്ചുതുമൊണ്ടു സാന്തിച്ചു വിശ്വകമ്മനി ക്കിഷമായ ഇന്രപ്രസ്ഥത്തില് ജലസ്ഥലഭന്തിയുണ്ട ന്നേ ഒരു (സര് ൭ അസ്മശിപ്ലി പഠണ്ഡവദ്മാ്ബക്കി കെടു. ൧൭൪... പേന (ഗേധവധു).
സേസ്ധന് പിടിച്ചുകെട്ടി രോഗത്തില് പാസ്്ിച്ചിരി ന്ന നൃപന്മാര് ഒരു ദൂതന് മുഖാന്തരം ഗവാ ശരണം പ്രാ പിച്ചു. അദ്യം ആുരേമ്തുറിന്നിറങ്ങിവന്ന നദദന് മേരാ മനേ ഡ്രസും ചെയണം, എന്ന ഗ്രഹവും അതു ഭഗവന് ചെന്നിരുന്നു വേണ്ടവദ്്ും നടത്തണം എ. അ വേഷ ളും വ് "യടി ജദ്യതും മനിവരദല്ചതുഗ? ത്ത്! താന് ഉഭനേരി ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണി എന്നി മന്ത്രീശ്വനോയ ഇവനാ കാല്യവയമ നാി്സന് ചോഴിച്ചു, സ്ൂയത്തിന മിഗ് ഭയം ചെയ്യുമ്പോ ധന ഷെഡ്യ; എന്ന് ഉദ്ധവന് സമാധാനം പറഞ്ഞയുഴകേള മാധവന് നരനേയം ദൂതനേയും അയച്ചിട്: ജനയപ്രസ്ഥത്തില് ചെന്നു ഭീമാജിലന്മാരൊരധിച്ചു ഗേയം പ്രപിച്ചു യുദ്ധം വദിച്ചു. ജരാസന്ധന് രണ്ട ഗാവരുത്തി ഒന്ന ഭീമനുകൊട്ുത്ിട് ദധതൂഭ്ങി, ഭീമമദഗധന്മാത്ടെ സമരം അരതിയകരരമയിരു അം ഗദ പൊടിക്മസ്യോം മഷ്ലിയദധം തുടളി, കൈകാല് ണെ രിം ഇടി, അഭി, സിംഹ റേചചയ്ണംപല്കിക്കുകംം ുത്ടികമോടുകൂടി മ്ലിയയ്ലു ര കഴിഞ്ഞും മത രൂിക്് ബ്ലോ ീണ്ടായി. സജസ്്റും വലീയ ഭീമനു നല്കി പ്രതിയോഗിയെ ചെല്ലാന് കല്ലന് സംകണണിച്ചു. അ ളനന് പച്ചിലഭീടി തിരിച്ചിടടുാട്ടി. ഭീസേനന് മഗേധനെ 8 മിഡില് മ്ിയിട്ട് ഒരു കല്: സ്വകരങ്ങചില് ഗ്രഹിച്ചു പ്രതിയോ
ഥസോദത്സ്രികടീകാസഹിരം നി
ഗീ മരി ചവിട്ടിഴയിനിന്നി ആന ഇപ ചീറും പോലെ ചീന്തി സന്ധികാത്തവിധന്തില് തിരിച്ചു ദൂരെ ഏറി ഞു. രസന്ധപപത്രനയേ സഹേ കന് ഭജപോഴി വാ രിച്ചു. ഇപേയിനാഷി്തി എണ്ണൂര സൂലയാതടെ ബന്ധത്തെ മോചിച്ചു കാാഭവനത്തില്നിന്നു ധേവന് പ്റത്തുര്കാണ്ടവന്നു രാജസയത്തിനു വരന വരെ കഷണിച്ചിട്ടു ഗവ യത്ര
ച്ഛ. കഥ ൭൩...ശിശുപാലവധം, സഹഃവേരന്റ സിവദനമനുസരിച്ചു് ദഗ്രയപുജഴ്ം ഗേ മന വരിച്ചു മമനികനകസിംഫസേനത്തില് ഫര ്തി ധമ്ധഭന് ാലുക്ിച്ചു തീതി ശി്സ്ി*ലററ. ഇതും, സങ്ങളുടെ കൃസരി കേടും കോപിച്ചു മതിയായ ശിത്ുപാവന് ക്യ നയം പ്ര്ഡവഡാേയും കിച്ച കയിരവകോം പറാ. കൃഷ്ണന് അനങ്ങിയില്ല, അജിന് കോപിച്ചു വില്ലത്തി യഡ്ധത്തിരനാ തങ്ി, ജീമാദിച്ചും അഴത്തു- ചിന് വാള്ലം പരിചയും എട മുതു പായ്ധധികളെ ഭര്ത്ിച്ചുകാഷുനിന്നു, യണ്തരഗുണ്ടാമ, തെന്നു ചതി മേന് സൂദശനരത്ത രച്ചു. ശിശുപാല കണ്ണം പേടിച്ചു, ഒരു മിദയപ്പർ ആ മുതശഭീരമ്തില്ിന്നു കൃഷ കരില്ലേന, ല്ലാവതും ദിശ പുരി കോം ക്കം ചെന്തയന ച മയന് ശ്രമുവരം, സ്ഞ്ഖേനിഫ്ന്ം വശം പാപപദോു വിധേയം വിപിംം സഡന് വധേര, ക്വ ബണേമ്ജാന് മൂ ച ഗിരിശ, ഭി ഗമമണസ്വിരും ഭതവഖ്ലുവമന്തയ മദി കൃഷ്ലനിശം പരു ൨൪. സാരം_കന്തീപുതരനായ യുധിക്സിലക്കൊണ്സ് സം എന്ന ശ്രേഷ്ലമായ യഗേമത്ത ചെയ്തി ഭന്നവനാധി, സമം എ
ി സംഭിപ്പഗവതം
വിമാനത്തില് ഇന്ന സാല നെ സെന്തോടകൂടി ഫി ടന്നേനായിം പിവിദന് എന്ന വാനര പീഡിപ്്ികന്നവനഃ യി, യുദ്ധത്തില് ദൂവഗണങ്ജയ്യടടകൂടിയ ശിനെ ജിച്ചിട്ട,ബാ ണാസുമന്റ (൯൯൬) ഭജെ ചോടിച്ചിട്്ം ല്യലാസുരനെ കലേന്നു ചൊട്ുതതിട്ടു മുഭിതായ കല്ലന് നിങ്ങലെ സമാ പാലി ക്കളും
തിക്ത [കെന്തേയനെ (കന്തീയുടെ പു തൂ) കൈബിം യുധീറ്ലിേനക്ഷൊണ് തൂമുവാം (നുകകളില് (യാഗങ്ങളില്) വരേത്ത (രര) വിശ്രുഭമായ ദസ ത്തി കഴരയേ൯ (ചെയ്തിക്്നെവന്) സെ ( സൌഭമത്ത (ആ, കശേത്തില്കൂളെ ആരം കാണാമതവന്ന വിമനേത്ത) സൌര് .ഞില് കയറിവന്ന സ്ധുരിഷ്റന് (നിന്നവന്) ൮ൃഗം (വഗന് എന്ന രാജപ്പിന) പോല് (്രാപത്തില്വിന്ന്) ഒ ശൂ (വഗ) വിദമച്ചേന് (മേപിപ്പികന്നചന്, മാഷ കഴ ന്നോചന്) ച (ഉ) വിപിരം (ിവിദമന) ഖരം (വാസരം കരങ്ങനു) ിഷ്്റീഡയന് (നി്ീഡനം ചെയ്തുന്നപ൯ കൊല്ലുന്ന പ) മൂഡ (ൂവത്തില് യദധത്തില്) ച (ഇം) ഗണ (ഗണ അദ്യം രേഗണങ്ങള്ളഷ്) സ്വതം (അസ്പിതനെം ശൂഴിധല ഒന ഗിരിം (ഗിരിശ ശിവമന) ജീമ്വം (മയിച്ചിഴ്) ബം മജാന് ബാണന് എന്ന അസുറ (൯൯൩) മജ (കൈകളി ചിരം (ചോദിച്ചിട്ട് മച്ചി) ലച്ലുഖം (വപ്പുലന് എന്ന അസ്ര) മന്തകയ (അന്തകന്്, കാഖന്ന് ഒരു മ (ചെട്ടത്തിടട ദിര (ദീന്, മോദിച്ചുവ൯) കയര് (കന്) ൮ (൫രിങ്ങളെു) അനിശ(സമ) പമതു (പാലിക്ക;
കഥ മ ജസ്യം.
മിന് നാലഭിക്ം ാലേന്ഭയമക്കണ്ടേ ജയിപ്പിച്ചു സധസ്ടൂരജക്േസാോട്ടം ഭിദവോങ്ങി രാജസ്ദയത്തിനു വേണ്ടമയ മൊരി. അശേഷര്ായുമതനായേ കൃഷ്ണം തരാശൂനുംമ ക്കം, രീഷ്ലോണാഥികം, ഗന്ധോരിതുടങ്ങിയ ഡ്ൃപദോ്ാര്ം, ആംഗവംഗരധിംഗാദിഭപലഭാലം, മുനിമാര് എന്നുവേണ്ട ചാതു
ഥാസാദായിേ്രികാടികാസഹീരം ി
ഞ്ുവ്ുവും ഇന്രപ്രസമത്തില് ലന്നുവിര്ന്നു. പ്യൂസേന്, പരം നയ പചനം സൂമന്തും ധൊമ്ലോന്ം ദിന് അസി തനം ഗൌരമന്ം ലീതിഹോത്രന് കണ്വന്, ശിം [1 ലം മെമതരയന്ം കശ്യപന്, ഗസ്സ, വസിഷ്ണനം ബോ ലീ നാരദന് തുടങ്ങിയ ദിവ്യം ഈള് തുല്യം ആയതു [7
ധാര കൃ്ിന്ര ആ്ഞയനുസദിച്ചു മാന് ലധികം കളായി വരിച്ചു, സഭ്ജനപുഴമ്? അജ്ളുനനേയും, വീപ്രമ കാല് ്ിഭിക്കാന് കൃഷ്ണൂനയും മഹാനുസത്തിദലയ്ണ ഭീമഃനയും, ഇല വെച്ചു വിളസ്ധിദന്നരിനും രം ദുശ്ശൂസനാര്നയും, േത്തിനു കണ്്ുനയും കലവര സ്യധേനാനയും നീയമിക്യും, സമസ. രാവും രീ്ംണംിംക്ീൽ സാധിക്കും ചെഷ്ിടു ുധീക്സിരന് ിശസേനയടേകൂടി യധി്്ായി ശാലയില് പ്രവേശിച്ചു യാഗംതുഭങ്ങി, പൃദ്യവേദക്രമം ചെയ്യുമ്പ0ം ഇന്ര്രാദിസ്യൂദേവ മായം മൃനന്തുനില്മാരായി വന്നനിറമഞും യഴ്തംകൊണ്് എ. ക്ല ഭലകേത്തിലും മഗലുണ്ടാധി. ന്നേപനോദികംകൊണി എ ല്ലാപതം തൃപ്തി, ൨൪൯ ഭൂ്ധിമക്ളയും യഥാവിധി പൂ രിച്ചു അഗ്രയപുയക്ട കോപിച്ചു ചേദിരജനെ കൃ്ന് നി ച്ചശേഷം ധന് യാഗം രൃത്തിക്കി ഭൂത്ധികസാസ്ൂര വ ച്ചു ഹിണചെയ്തു അവേകചതന്സുമേവും്ിജ്്ു രി രാജ ിജേനാജി വിതി, ചാമുദ്ബ്ലുത്തേയും യഥാടയഗ്ലം സല്ലൂരി പ്പു ധന് ത്രേ. കഥ ൫൪൨. സെൌഭസാല്വടന്തവക്രുവിഡുര്ഥസംഹാരം, ൃശ്ശന് ശിതുപാലനെ കന്തു കോപിച്ചു ഞന് യ കേഷത്തെ ഒന്നുണ്ട് എന്നു സാസ്്ില് പ്രരി അചെയ്യി്ട സാ ൯ പോയി, ഭഥിപരാഗമശ്ലീമയും ഭളിച്ചുചാകൾ പയോഗിമ ഭയത്തില് ജൂതന് ദേഭികിനമയ തപസ്സുചെയ്തു മിലെ പ്ര സടിപ്പിച്ചുപ്രര്യക്മമോകി സരം എന്നു ഒല് വിമനേരും വയ ലി അതില് സെസൈഡ്യസമമേതം കയരി ആകാശത്തു ഭകേയില് മെന്നു ശരം വീ. സ്ലാം മോനും, പ്രദ ഭിം യാസേനായക്ടി ന്ന മത ലാം
0 സംിപ്പുാഗവരം
അയച്ചു ശത്രമസസ്നങ്ങളുടെ കരചരണിംം മരിച്ചു രൂീഴി ലീട്ടു. സാഖവന് സെൌഭം ഉടന് താത്തി ദൂമീിചിറങ്ങിനിന്നു യ തുടങ്ങി. ഇതപക്ഷത്തിലും ഉദ ഭടന്മാര് പ്രതിക്ഷണം മളി അ പ്രദ്ൂളന് മോിച്ചു രേരില്പീണെ, പിന്നെ എഴസീറ ഇ തപ്ത ദിപസം യം സാല ബുദം ചെല്ലു. ത ശ്യാം മന്ിമിത്തങ്ങാം കണ്ടു പാ്ിഥമോദരട്ടേ യാത്രി ഒ രമയില്വന്ന വസദദദവന് പരിഘങ്ങം, വസങ്ങാം, ഉപവന അം മുതലായുകരള േദിപ്പിച്ചതു കദേ കോപിച്ചു സാഖ്വനോ ൪ പോത്തുടതി, സാല കൃഷ്ണനോ ശഴ്്ം ദൂരെ മരിപ്പിച്ചു. കൂട സന ഗരയേറര ന്നു സൌത്തിനകയറി മറ വിന്നുകൊണ്ടു സല്വേന് മാധകാട്ടി. *വസുഃദവമനെ ശത്രര അപഹ രച്ചു എന്നു ദേവകിയുടെ ദൂതന് ക്ല അിയിച്ചു. അരം സാധനം ആകാശത്തതനിലയണ്മും കൃഷ്ണന് കൂ, ശത്രു, വസു ഖെ ശിദസ്സുൂരിച്ചു ഭമിധില് എടിങ്ഞിട്ു മാനു, അല്ല ക. ഭീാപ്പുമേ ഘിൃശിദ്സ്ുകാണാ്കുയമ് ഇതല്ലാം േയാണ് എന്നു ഗ്രഹിച്ച തൂസെസ്യത്തെ മുഴുന് നശിപ്പിച്ചു. അ ശ്യം ഗപോണിജ്ി യുദ്ധത്തിനുവന്ന സാലെ കണ്ഠം ൯ ചരക ഖ്യിച്ചു സ്മഭാത്തയും നശിപ്പിച്ചു. ൭ ത്തവക്രന് ദഗേവാനോ$ച സലൻ മരിച്ചപ്പോ ഗദ. ഞി, പതിനായിം ആനയുടെ ബലമുള്ള അവരന മധേവന് ഗ ചൊലടിച്ചുപൊടിച്ചു ഉടന് രന്തവക്രന്റ ദനേജന് വിഡയര 4൧൯ യുഭധത്തിനുവന്നും കംസാരി സുദശനത്താ! ആ ലീരദനേയും മൊന്നു, ഇങ്ങിനെ ശര്രസംഹരേശചെയ്യശേഷം ഗദധേരന് സ്വ ഗൃഹത്തില് സുഖമാധി പതം കഥ ൭൬. ൮ൃഗോക്കം,
ഒിചസം സാംബവികറം വെയിലുകൊണ്ട കളിച്ചു ഷീ ിച്ചു ഭിച്ചു വല്, ഒത കൂപത്തിനെറെ കരയില് ച്ചു്ന അക്കി. ആടില് വെള്ളം അദശേമില്ല. ഒരു വവീയ ഒത അ ഭരിള് ട്ട, മരിനെ കരയ എടുത്തു രഷ്ികണമന്നു ക തരി മേര് ചെയ്യ ശ്രമം എല്ലം വിപഥമയേ്പും ഭഗവല്
ഥാസാോ്ലസ്രിീഭസേഫിതം 2]
പുത്രര് നീവരം കൃഷ്ണനെ ദിയിച്ചു. അഹം ലന്ത ലകാ സത്ത ി്രലാസം കരഷക എടടമുമുവച്ച്പോം മതു മില പരരിച്ചുജി്യസുക്കുച ജങ്ങറം ചേകകമോവ ചക്രപണോി മോഴ പരഞ്ഞു." ഇ്വോവിെറ ഒന്ദേജനായ സൃഗനധാ ഒം പ്രതിദിനം മാന് മു ഗോക്കമ നേശപെയ്യവന്നു, ഒരു ഖസം ഒര സദന കെടേത്ത പതു ഗോംലേയില് പ്രവേശി ചു. അടടത്തദിഖസം ഞാന് മജഭിമന അടി ചെ മോരേ ഭൂസൂ നു ചെത്തും ഗസ മിഛം കണ്ടുട്ടി പഴ്സും പിണങ്ങി ൪ ഒരര വന്നി എന്നേക്ടെ വസ്തുവും രഷ്പപതം പരരൂജിനെ മാമാ വേണാന്ു ശിച്ചു. ഞാന് മി ചി രണ്ദപോദാടും കൂടുതല് കൂടതല് പുക ചെട്േക്കാന്നു പ്രഠാജയം എന്നാല് അവര് രു സൂമ്മരിച്ചി്. ഒയില് രണ്ട
പരം പിണങ്ങി പ്തുവിനെ ഉാപഷ്ഷിച്ച് എന്നെ ദേധീഷപി പ്രമ പഴി, ലേന്തേത്തില് ഓന് ളിച്ചു യമലംത്തു ചെന്നാപ്പാമം ൂശ്ണരമാ സ്ര മുന്പെ അനര്പി:കകണ്ടാതെ ന] ചല, യമാ! ജന് ഇങ്ങ ലകലസരരപംധരിച്ച് ഈ രിണാരില് പിച്ചു. ആയിരം വക്ം കിമ മാധവന് ഒര നോം പാപി ഇവി വന്നു മന്നും യമധമ്ന് പറ തിരുന, പൃഥ കൃട്നൂനെ വയിച്ചു ഒന്ദേവദേവങി വീധ ഒഞികകരി സ്്ലൂത്തോപി. ദഗവാന് പുരുഘമോട്ട ജയ മാഹാ്ലോത്ത വിച്ച. ൧ ക൭൨.വിയിേധം.
മനന സഹജം, അശിനീപുത്രരംം സഗീവയയ യ നര ഇസ്ലം, ദു്ുന്ും ആയ വിവിഴ൯ എന്നു വനേ ൯ സ്വാ്ഹിരമിറ വധകേള് കോപിച്ചു ബ്രാഫേണഗ്ഹങ്ങാം. രീപച്ു ചുമ നിചളടെ തപേിഡ്ഠ.ചെയ്ും സ്റ്രീബംലവ്ൃ രെ ഗുഹയിലടക്ം, മുത മത്ത്യ്ാംെഷ്ട ചിപ്സ് കൂടികകല് ദൈവതകള്ടിയില് ചെമ്പും രാമന് മല്ലലത്തനായി
മോഷണിമൂടെ നട്ട മട്യകമുംവച്ചുകോണിരിക്കന്നതുക [1
പി സംിപ്പഗേവരം 8 ഗോ്ലികാട്ടി മബലകു പടിപ്പിച്ചു ശം മൈ കഴി പൃഷത്തില്കയി. “ബല വസ്ഗ്രഹിച്ച്' ഒരു വലിയ ക ഖ്യു വനെ എറി. വന് കല്പിച്ചു പൊട്ടിച്ചും പിച്ചു കലശം തക രാമ എറി, മോന് ഗാമകാണ്ടം പഡിക൯ മര.പിഴ്തും യുരധതുട്കി. ഒടുില് വിചി തല (൫ ത്ലിത്തകതതു മുസലി മനെ ഭൂമീയില് വീംത്തികാള്ും കഥ ച്._ബാണന്ം
മഹബലിയുടെ മത്ത പുതൂനയ ബധണന് വ്ൃത്തകാലേളൂതു ത്ുചെട്ടി പ്രസാടിപ്പിച്ചുകൊഴു ശംകരന് വന്ന് ആയി രം ബഫ്രേകാം വാഫി. പിന്നെ മതവായ ദണേമനെറ അപ്പേ ൭ അന്സമിച്ചു പന്നഗരഷണന് പാഠ്ുിയോ്ടം ഗുഫഗാണ ദിദൂരങ്ങഡാടുംൃടി ബലിപുത്രന്റ ഗപ്പത്തില് വണം സഹസ്രം തിക വ്യഥ അ്മാണന്നും ഡെ ഭൂ മെകലാസ്ലാസിയ്യര ൃതമില്െന്നും ബാണന് ഒരു ിവസം പറഞ്ജ്റാര്ം കോപിച്ചു ിവനരി...*റിന്െറ ക മു മരിയന്നരിഖം നിണ യഭധത്തിന് എണ മുദ്യദയേ രവതം, യേന പ്രി ബേലമമഭ, ഇതുാക്െ ബാ ണന് സസ്തുഷ്ണനാധി ഗൃഹബ്പേശിച്ചു പ്രരിരിഖസം കൊടിവരം
ോകിക്കൊണിരുന്നു, കഥ ൭൯..ഉഷ്നിരുദധം,
ബരണേറന്റ മദളയേ ഉഷ ഒരഭീവസം പഠ്റീപരമശവര ാമെ വനിച്ചു. അണ്ഡം ശിവസ്മയായ പാപ്ിരയോപ്പാമെ രി രമിച്ചു സികഷന് എന്നു സാധിക്ം എന്ന്! അവാം വി രിച്ചു വീരം റിമ ദേവി വേള രനേഗ്രഹിച്ു. ഉഷ മൂന്നാംിവസാ ഭരി സ്.്ലത്തില് ക പുനെ ഉണ കാണാല്ലുയാല് പിടിച്ച. അന്നേരം ബമന്തരിമായ കു. ധാന പുരി ചിത്രഘമ എന്ന തേഷി ദോവയത്തോടയും മന ശയം ചിതം എഴുടികകണിച്ച. പ്ര്ലനേഷണ്ടാു ഉഷ പ്ിച്ചുനിനനു, ഉടന് ചിത്രലേഖ സിത പത്രം രാണിച്ച്ലാം അദ്ദഹംതന്നെയമസ മകന് എന്നി മഡ
വഥാസാര്മരിഡയസ്രികടീകസംിരം പി
സമ്മഭിച്ചു. ഒംഭാസോപ്പതരി ആ രാത്രിതന്നെ ദവാകേയില്ിചെന്നു യൊണ്ടു ക്ലപത്രനെ ആകി ്ൂരകോണ്ടവന്ന്' ഉഷ, െട്ത്തു. ഗുഡി വസിച്ചിരുന്ന ബജ ഓസ്പരിമേടെ യന്ന ത്തം എരന്ദേിവസം കഴി രിക ലിമി പരീ േ്തില് ചെന്നു ബാണന് നിമ കണ പിപ്പ? മധ നെ ബന്ധിക്കാന് ജപിച്ചു. എഴിത്ത ദൈത്യയ്യരെ ൮ ൯ വഭപ്യരിഘകൊണ്ട കമാന തച്ചുകൊന്നു. ഉടന് ബാണ ൭൦ ആനിര്ദ്ധനംതമ്മില് ഒര വദ്വീയ യുദ്ധം ഉമാ, ബെമിപു ൫൯ പീണിച് എകിലം േബേഖത്താല് നഗോസ്റ്തമ ജമാമാപിനെ ബന്ധിച്ചു. ഇങ്ങിനെ നാപ്യദസേകലം കഴിഞ്ഞ
71111111) കമി.
൧ ൮൦.ശരന്ോയണയള്ം,
സദ്ല്യമിക്ചയ്്യന്ം സശ്ചന്, തുര്ീയവിഡോതംം യു മെസസ്തരും മേന്മ ശോണിരപുദത്തേദ പുറ. അര അ ബാണമന്റ കേരി കഴി യാം യുദ്ധത്തി ഡൊ ളി, യു ദേട്ടേകിങകുരചാധയുകം തത്ത മത്തു കാന് തുടങ്ങി പ്പം ഉരഗണങ്ങം എട് ര സഹാ ലിന് ബസുവും എത്തി, മന് കസേ വാര കൊന്നു. ഗ്രഹനം പ്രദം, ബാണപ്പതരനം സാ ബം ബാണം സാത്ല്േിയും, ശംഭരനം വണം തമ്മിലും ഘോരമായ സമഭംവാല്ലു, ശവവും ിയ്്ൂജ രും പു രം വുരെ പിണ, ടടവില് ശിവനും ഉരഗങ്ങളും ധർ മീഷില് റിനു മരി,
൧ ൮൧.ബാണയദ്ധം
ക്യൂന് അസ്ൂസൈയ്യ്ങമു ഒഴകി ക റ്റ ക്ലി വില്ലുകും ോപരങ്ങമില് ബാണണങ്ങളം കിച്ചു ബാണ ബൊണാടിചാട് എരി. ദേണനരം യുദധമി മഴവന
േവബ്സേഡായടെ ബാണം മും മൂക്സന് ശതി ൫൯൪ അന്യം വില്ലും ത ല്ലാരമട്ടകിയന്റ്റം ദഗവരന് സ;
ി നി
പുരൂനെ ഹനിച്ചുടില എന്നു ഭയന്നു മതോയ മോട്ടി ൩ അമരി കേശവന് മന്നില് വസ്സിന്നു. ഉടന് ഡു അര അധമമോണന്നുകതുരി ക്ലു വാതി. ലോണേന് ഒന്ന പ്രാത്ില് ചെന്നു വിഷസ്ണനഃയി കരെ നേരം ജന്നി പിന്നെ ൦ തേരിലേരി യുദ്ധത്തിന്നെേരിന്ന, ക്യ ചലന ബാണന് ഉമങ്ങാ മുഷ്ം ചേഴിച്ചു തുടങ്ങി, ഖണേന് പ്രി ച്യൂയിംക്കു.ശിവധപ്യമത്ത ആധി ബിര ഭഗവന് ലയ ബും മത്രം ചെട്ടത്തു, ബാണന് ശിവാധ്മയാല് നിയമമോ സാസ്റ്റഥം കൃ്സ്പംങ്ങളില് സമസ്റിച്ചു. 4. ലന് ശിവനേ ബണേനട്ടം ത്രേ ചൊല്ലി ഉഷാദിരദധനാാ ടും സേനായേടേുടി കയില് ചെന്നു സുധി പാളും കഥ ൩൨. വ്ുഖധംം
അധീപാമന്തിടത സൂയി; പാണ്ഡവം ര തമിം] കലുഹ്ടോമാന്നു കരി മന് പ്പ പൂണ്ട രീഭ്ധങ്ങളാടി ഒരികല് ൈൈഴിശോണ്ടന്തിരിചെന് മനി ടെ അല്ലു, പൂ, അന്നു മനിസസ്ണില് ീരോസദത്തി ിരന്നു പുരാണംപറഞ്ഴു പോ്ിരന്ന വയ ഡമിദ്യനമ സൂത െറുഗ്സിനീരമന്നുച്ചു ബല്രേള് കഷാസ്രഅല് ന്നു, മുനി സം കനു രാമന് ഗേവത്ചഥ പറ ഷ്ടി മി സ്കമമന്ര ദേഹത്തില്റിന്ന് ഒരു പുത്ര ഉ ൊക്കിക്കൊളത്തു. ധര വന്നു മാഗയിഡ്ഠു ചെയ്യുന്ന വ്യ ബാസു മത്തു ക്രി തക്ി. ഫലധന് ഹ ഖമ വ്യ മൊന്നു ഹഷിമാ വയിച്ചു പരയാ ഖും വമി പരധ തീതി മേടിന്നും
ടെ കം കെയന്തമയരിപസംഹരൻ പസി.
ഭരം കചവോദം ക്ൂഞ്ോപി ച തിണ വില സന്തോധധന് വം
ക നസാര്തിെന്ത്രിചഴീകസേഹിരം ി
ീപ്രയോു സമ്യയന് മുരു ധി ശം യന്
ല്ലി തനയാന് പ്രട്യ സുഖന് യ്ലോയിശം പാമു വാം
രം പാണ്ഡവയേക്കാണ്റ ഭൂമിയുടെ ഭേത്ത ഴൂ സംഹരി്ണവനായിം കാചചലന്നി അല്ലരര്യമത്ത ചെയ്യുന യി രധിഡ പില്ക്്നെവനായി, നേന സന്തോഷിപ്പി അവനാി,ിച്ചുപപയേ പത്തു പുരരയാരെ ബ്രാഹമണന്നു ഗം ബമമികന്നേചനായി, കനിംഗസ്യപമസെ കന്നു മെടടന്നവ നായി തവ ദവകികമിച്ചു ആര പുരൂഡാര വിപ ലെ കാണിച്ചു സൂഖിപ്ലിവവാേ മൃച്ണല് നീക്കു സദാ പ ചിക.
ത _കകരന്തേയ [കെഴന്തന്മോം (പധ ഒരു ചെണ്ട ക്ഷിന്തധമാര് എന്ന പത്തിനു കന്മിയാട മ ക്കാം എന്നാണു പരദാതിലം വശലസഹമവദ്മാര് മാദ്രീപുരരഡാ ണൈജിപും ൫0 ഭേഗംനാകി മേരു തരി കഃ ന്തേഡാര് എന്നു പര എന്നാ, മാഭോമേ്ന്തില് ധ ഴെ ദ്രോഞധനുസരിച്ചു അധികം ശതരൂ. ഹനിച്ചു രീ മിള സയായായളുശ ഇങനെ നിചിശിച്ചു എന, ഴ്വ അപപ മാദ്രി ഭ്താികറ ചിരാശികില് ചാടി കൂടല് വെടി ജം ശ്ധിവീനനനയാരെ ല്ൃത്തിചതു മന്തി മതു ചെണ്ട് പൂണ്രന ആവദ്യട കന്തഡോര് എന്നു ഗണി യ എന്നാ സമധോസാപ്പണം) പസൂമതീാരം (വസുമിയ ടെ (മിടു അരം (ഭാമ ഉപഡംഹേ (ഉപസംഫമിക അലന്, അഖസാനിച്ിടന്നവന്ു ചോല [രചേഖന്നു ഭയം (ദ്യോയോശ്ച കൂ (യാണ, ചെ്കസവന്) അപി ചൂളം അധിണം (ധികം ജിനിയും മൂത്ത സഫാ ഭന) വിഭലയന്(ലിശഷേങങ പം ചെയ്ുന്നപം പിള അവന കൊല്ലുന്ന നാമേ (നഃേഡു സന്തേചേയന് (യ ന്തോഷിച്പിര നവന ദൂരസുരാന് [കൃതോ (രിച്ച) സുത
ി ്ജീപ്പടശവരം
യാമ (പരൂദമമരി വിപ്ര (വിപ്രന്നം ബ്രഫേണന്ന) ആത്ത (ശു സമ്യ്യന് (സ്ള്്്ിക്ക്നേഖന്ം ഫി പാരല കട്ട അലര്) കാധി.ഗമം (ലിഗം, കി ാമേളത്തെ രാജാവി ഒ) കലേയന് (ധന കൊക്കു വന്, കൊല്ലുന്നവന് മു (മേദിനി, രമമയ്്ിം വിക്ക്) ഷഭ്യാധാള് ൧ (൭ ൮ തനയദ്മോ (പ്രതൂമാദര) പണ്ടു കസവാര് ഹതഡായ ചീ ്ഞിധന് തുടങ്ങി വധി പനനന്മമര പ്രവ പ്രദപ്ലിച്ചി ഭം പാര്േത്തില്റിന്നു മാണ്ട വന്നു ാണിമി്ു സുഖധയ൯ (സൂപിപ്പിം വന്) ആയ കൃഷ്ണ! (ആക്ൂന്)ഫ (നിങ്ങള) അ നകം (സാ) പാതു (പഠിക, കഥ ൮൩... രരേയം
രാഭസ്തുാവസത്തില് ധ്രജ്യേബഷിരുന്ന സഃജാധ ൯ മരി മായ സില് ജലദ്ഥ്ന്തിധാല് വിത്തു വീണ മുറ്(രിത്ഞതുകു രീചന് കൈചെട്ിയു; പരഞ്ചോധി വാഷ് പൊത്തിയും ഫസിക്ഷയം മനദഫസിക്ഷയും ചെയ്യണ സൂപ്പ സിദധായേ ധഹാദാതേദഥയുടെ മാലും ദാതേയയദത്തിറ കാ രണം, അല്ല്യില് പാണ്ഡവയര്്ല ല്ര്രരം രം മ്മില് രീത ജീരാത്ത മരവരമഃ വാശി ഉണ്ടാമുകഡില്ലു യിന്നു... ലതയ്ക്൯ ജ്യ കന് ആയിരന്നു എകിലും അന്ധ തുക് അനമന് പാണ്സുവാണ്ട രാജ്യം ഞ്ഞത്, ജ്യ വെ ണ്ണൂമിച്ചാട! മരികഷടട എന്നു കിന്മന് ശപിച്ചുദരഷം പാ ഴൂ വനത്തില് മന്തിഴ ട്ടം മിട്ടി പാരിന്നേചലത്തു രമാഴികളില്വിന്നു ദൂ്ലസോുകൊടടത്ത മന്ത്രശക്തി ജ രിച്ചു യുധിക്ണിരേദിം പിതാവു സ്ലം ഗമിച്ച്പാടം ശത ൂഗപ്യതത്ിനിന്നു മുനിമാര് കൂ്ിക്കൊണ്ടവന്നു േസാ ത്തില് തരാന വാസ്മ്യപുദ്റം സീകരിച്ചു സവന്തം മക്ക ്യാലരമന്നെ ആയിരന്നു ലചത്തിലന്നത്, എന്നാല് ട്ടി ലില് അക്കവേത്തു ഭില്യ ധാം ലയനന്നാ്റരാഴംണി സ ജവൻ ചായ ദൃ്ലതയ്ങറം ബരിപ്പും. ഭീഷ, വൃതാ, തടയു
ന നീഷക്യം ഗംഗയില് മെളിഷിട്ം മത
ഥാസമരത്ഥപസ്രികീസേഹിരം ി
കരയ സിയോ ചെയ്യാള്ുമാലും മിജന് ഇത്തം ഗുഡ ധി സ്ൂഷില്യതുരകാണും സുയോധയന പണ്ഡവന്മാ ലാ ഹത്തില് ഇ തിധയ്ാന് മയും ബായി. എഴിലും ഫൃഹം സ്താകിച ഭീകഡനന്കമനെ മളി, നല്ലാ രാകി പരന്ന പാണ്ഡവ കൃ്ലാവിവാഹകണ്ടേ പോല ഒന് ജിശിഷ്ണ ജുനാഥേനാധ ക്ലന്രയും മൈത്രി ലി ചഡ്യാം പുത്ചചപേല്യത്തെ മച്ചു മൃതഭഭരേന് ഇയപ്രസ്ഥം അന്റ ക്ഷേവം9 ചെടത്തും രേശുമകാനു ്സേരം കലകര ഭണ േസാനിിരന്നും വിശിഷ്യ േസ്ദയംകൊണ്ടു പഠ ്ഥവനമാരിടെ പ്രദപേദും പ്രശസ്മിയും പരമമായ പ്രി ചു; ഇ അവസത്തിലാധിന്നു പഞ്ചലിയുടെ ചിഴി സുമം രന൭൯ മഉക്ൂര്പലയമിച്ചു, രിന മുത പ്രതി്ിയയാഷി ദു ്ലധേണന് ശകനിവുഖന്തേരം പഠണ്ഡപന്മമ മൂരില് ഴ്ച ്ലോസനനക്കൊ ദ്രെപഴീവസ്ററമഷപം ചെയ്യിച്ചു. ചീര ച്ചിഡ്യില് പതം വസ്റ്രാസപ്പവും പാലിയുടെ ശപേും ഉ രരിമയിച്റയിനന. വന്തം സ്റ്റു ഖതതിനും ഒ ശൂ വൈരനനിനും ഇടയാക്കി _.പാണ്ഡവര്മാര് പ്രി ഭിപപയ്ുണ്ദിന വനഖസേല്യം ഒരുവശം വിഴി അ സേം ഷിച്ചു. അഭിഡ്ു വിദാമപതരിയേ ളിത്തരമയ ലിയു. േഭിമാഴിത്തിരുന്നരിനുള്യ ബന്ധുകറുടെ ശ്ര ജിവന് വീലമാഷി. മട്ടില് ഗേവദൂമുമിഞടി ഇതകൂടരം കരക്േത്രത്തില് ഡു്ധത്തിനു ഷ്ണദോയി, പരണ്ഡേഖപഷത്തില് പ്രരിടടൂരിചസും സോ നിവ്യ എന് താന്നെ ആ പിരന്നു. പ്രതിപഷത്തില് പത്തു ദിവസം ജീഷ; ഖ്വേദിവസം ദ്രോണരും ജ്യിഖസം കളും ദിവസം ശല്യതം സേന യകറ്മമോദയിരുന്നും േഭ്രമിഷില്! ഉണ്ടിരുന്ന മിക്ക രാജാക്ക രേം ഭാതസമരത്തില് പമൊണ്ടു.പാണ്ഡവ സാക് എട്ട് ര ചെദഫിണ്ിയും സ്ൂായാധനനു പരിനൊന്ന്' അമക്കഫിണിയും കണ്ടായിരുന്നു, ധാര്മരാഭ്രൂഡമേര (വന് ഭീമനാണ് കൊന്നത്. ഭീ്ചെ ശിവഭയിയും ണെ പൃഷ്ടം ഗ്ന അട്ട
ി സം്ീപൂര്ഗേഖതം
ച ശല്യരര ധമിജനും, ശനിയെ സഹാദവനും നശിപ്ി്ചു. രീതസ്റനനേന്തരം കുരുഷേശ്രത്തില് എത്തിയ ബെലദ്റേ്റ എനനിള്ിമച്ച് ഭീമന് ഗര്ജയേദ്ധത്തില് സുധന് മുടക്കി ചയ നീലപ്രിപ്പിച്ചരിനടടകൂടി സമരം ഭവസാനിച്ചു. മുത ടെ സാസ്തുരോടികള്മങ്ങളും ഉദ്േഴ്ിയയും മററം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ധീക്സിനന് ഭിഷ്ുകല്നിന്ന് ദിഘണ്ടരേ്ലം രാരിഞ്ഞെ ജോ ധിദജോയി അനേകം ജഗേങ്ങും ചെയ്തു മീത്തിമാനായി ബ്ല അേവഷിം രജ്യശലല്ലം കഥ പൂരകചേലോദയം, ഘാവിഷിചഹം ശീലിച്ചു വിരഗിയും ഭക്തനമയ ക്വ ലനം ഒരീസം മരികഷിമാത്രമജിലും പുത്രാ? മുഹം ചെട്ടകാന് വിവ്യന്തിച്ചണമു വിച്ചു സബ്രഹ്മചരിഷായ കൃ്ലാന ചെസ് ജത്രയികഷന് ധമദേങങാം പ്രാത്മിക്കയാരിം. ചം ല്ലം കരിക്ടടയം കമം കലന ന്നിൽ പ്രാതമാഷി രി ചീന ണിമില് കെടടിക്ഷത്തിലംകകിം േന്തചചിന്തം ിഖശന്തേലും ഭകിപരലശനും ആജികച്ചു്നു ഗോപുരം ല്ലി, പന്തില്ൃഹം, മരീലുകഷം ൫ രണം, വല്ലൂര്്യ ഖെ എരുലമേതു കഴന്ന തിധിബിഭവവത്തില് പ്രവശിച്ചു ഡ്മ മുന സരിര്മൂരസെ സസംഭമധപുണറ്ര പണിയ ഹീ കൂടികോടുപോയി ഞ്ചേക്യുദിദവാഥി ബാവ കും ചെയ്യുന ഒ ഭകരമദറ പം നന്നാരി കര്ഷ മു ഭസ്മ! തീം ശീ്സറി:വാര. പിന്നെ ലാ്ീവ്്യന് ചലന ലകീര്യസ്ിഹിരു്തി ടിപ്യപഗദഗവും ക്യമറ കം നല്മിപ്ുലിച്ചു. വൈരി ല്യം വീശി. കൃഷ്ണന് കുല ടിച്ചു "സാവി വെന് നിസ്ഹനാരണിലും നദ (പേയ ജ്യേഷ്ട ലഥാവിധി ധം ചരിക്കുന്നില്ലു' ഗു വ ഡ്ങില് വിമകിന്നപോധനും ഇട്ടും ലിയും വന്നതും നാം ച്യങാതെ വലഞ്ഞ മനി റമ ബന്നുകണ്സ് നഗ്രഫി ലം റവ, ണ് ഇന്റ 00. ശജികാനില്ലുയണ കച്പേലന് പ ര പിഗാേ നം, നാബിപുക്കാം
0
ഥസോത്ല (രീകാടീകാസഹിരം
ഴം എന്നയവണ്ട സമസ്ൂത്തിന്നും ആത്മാലും, ചരചചരങ്ങളുയേ സമലധാലകേണാഫം സ്ഥാനും പരാഗുതരുമേയ ഗേവാ൯ സാ ബീപഡിഴുഫത്തില് പരക്കാന് രമിച്ചു പറ്തതു വൂ അ ആൂഖധായികികെന്നി?, കൃഷ്ണന് പ്രാഭനം ചോദിച്ചിട്ടും ക്ലാൻ തുടക്കാന് വാണിച്ചു്ി0ം കേയി കിരിപിച്ചെ ഞി ഒഴിച്ച് മര പിടി മില്ൂവാടിത്ിന്നു, ര്്മതും 4 പ്ലിപിഴി്ചുപ്പേഠം ഭശിണി തത്തു. പിന്നെ മാധവന് തിഥി (കി ആുഹാദാദിസല്ലൂേം ചയ ഒരോ വത്മമോനങ്ങാം പറദമുത നന മാതരികിച്ചകൂടി, മില സ്റ്നമും അശ്യും കഷി ൫ സുന യാരൂെല്ി ശവമേനസ്തിച്ും പേേകാല്ല പറയന് ന്നതും മനോജും നടന്നു ചെന്നറ്റേ0ം സവ ഹസ്ാവ്മു മണിമയഭവനഞ്ളു പാലവിള കനകധരിലുകളം ചിത്ര ജപ്രരകേങ്ങനും . റഷ ല്്രമനിയ്യേലയമായിക്ക വല്ലാതെ പീഴഥിച്ചു നിന്ന. അദ്യാ നധീശര്ങ്ല് വൃ പ്രണയിി പര്ൂദദുകൂടി എരില്ലന് സ്ഥി പത്തു വന്നസമയം ഇരു ദഡവന്െറ ക്വീയണൈന്നുംം ഹ ഭീചരണങ്ങള ഗതിയുളള എന്നും സനം മറച്ചു ചല ഗ്രില് ചെന്നു സഖ്യ പള. ഒന്്യാലത്തു മക്കയും ഖച്ഛു.
൧ ൮൪..൫യിവഡവം
സവധധവവസരന്തില് കൃഷ്ണനാൽ അാവമോനിരനായേ ത ശരി മൂന്നവിം, തപസ്സു ശീചനെ പ്രസിപ്ലിച്ചു ശതം ഹാര്ിനാി ഒരു ലപോവാങ്ങി സ്യം ഡപയമെ ജയി ച്ചിജന്നേപ്രഡി ചാട വാണം കൃഷ്ിനോ$ ഡേഭി്ടാല് വീപ്പ ൭൭ പേമേമെന്നു ശിവന് രേ നഷ്ിരുന്നതുകൊുെ തി വൈരം ഉക്കിലൊ്ുകി പദ്ള്മുവതിനനകാലത്തു സ്ോോഥീസ്സ്റേഹ ഒത മ൯നിര്തി ധരി എന്ന പുരരിധെ ല്ധിണീപത്രനയേ പരന്ന വിവാഹം ചെയ്യുകോടടകന് നിശ്ചധിച്ചു എതിത്ത ഭജിക്കള ്ര്ൂന ഏരധാി നിന ജയിച്ചു പിന്നെ മൈ
ചു കറ് ലേമരിയെ ഭവാനെ പത്ര കെട്ട ദം
80 ബാപ്പ.
തു മാലോന്തത്ില് തീ പുത്രന് പുര്രി പേനയെ മെ ല്യാദപ്േിച്ചു പിതാമഹൻ നിജലമേസക്കെ്ടു ഡ്യണേം ചചിപ്പിച്ച. ഒ 2ഗേലമ്ത്തിനു മക്നിയുകകളും, വി യും മരം ഒന്നിച്ചു ോജട്ിം! വന്നിരുന്നു, ന്നു കലി. ൫ ഗൂബ്മോപദേശമനുസരിച്ചു ധി രാമ? മുതൂകഷിച്ു. ്രീഡാപതുനല്യാത്ത രാമ മര പലേനവണ ദവപ യിലും ഒടടെധില് ഷിച്ചു; അതു സമ്മരികാരരെ തമിഴും കൂ ര ശിച്ചു. മ്ത്റിലിലും മേന് വിഭധിചാഥി. ഓതും തന് ന്നെയണ്ട ഒയിച്ചതു എന്നു തധിപറമ്മധയ മ. “രധിയെ മന് ജജിച്ചു, മൂതില് മോട്ടി രേവ? എന്ന് ശേ രീരിയുമയി, ഒത ഭശരിരിയെ ബിക്കു ഭധിവും രഃ ഭക്ഷ്യം രമോയം യുകട്യലു അഗീഷപിച്ചു. ധന് എഴ അരോ അധി പിഷു രച്ഛന്ന, കു്രന_വധാഹേനം. ഭഗവന് തിന്ത ഭദ്്മടചചടി പാന രിഎക്മെ എന്നി രിധണമെന്ന കതി നന് ഭര്ധിവസം യതി ജില് ചെന്ന തി്ധിഗ്ഥത്തില് വല്യ നക ബം ശവ്വിയത്തില് പ്രേശിക്ചിരന്നെ ശേധാന് നാരേ യ ഗ്രിഫി ചൂടിച്ചു. ലവി ഭധസവത്തില് ചെന്നസ്ററം കൃഷ്ണ സാജുവായി മൂയ്യകളി ന്ന, വേരതേഗ്ൃഹത്തില് മാധവന് പുതരെ മട്ിഥില് ഇത്തി കിറി ന്നതു ദ്ൂഴി കും ഒരിട കന് കിരണം മരെറാിടത്തു ഫോം കിണ്ണം പി നനെ ഒരിട മേരി പിന്നും ഒ്യേത സസ്യ ഖനി നം രാരിടത്ു പിടന്ന, വേദി ആയല്ല യുന്നു. ഇങ്ങനെ വാ 3൯ പരിാദധിരേതടടു ഭവധങ്ങളിലും ചെന്ന ഗേ
ചെയ്യുന്നും പിസ്നെരിടത്കു പ്രീമ
പരരല ജവികാം ചെയ്തുനതായിക്കണ്ട് മൃവനദമശ്ശനായി രഞ്ജാ ലും മ ഭീഗൃഹാന്ത പ്രാപിച്ചു. രവരമമഹിമരയ ലു കണ്ട സില് സച്ചി അനുഡമവോ്ി നാ അശ്ചത്തില് “4, എനു ഭപിച്ചുകണ്ട “പായി,
ഭു
കസായി ികസഹിരം 1
൧ ൭൨ സന്തനോഗാപോലം,
ശവ ധരം മീക്കവാം രീജ്ള 4 കയില് പത്ര പെരി മിത്ര്്ുകൂടി സുധി മസിക്കന്നമേത്ത് തിവ ഒര വിപ്പന്ം ഒരു സുരന് ഉണ്ടാരുകയും തു ജനി ച്ത്തെന്ന മരിയം ചെയ്ുമല് ശവം ഗേപ്പേരക ൯ ആതി! ചൊണ്ടവല്ല വിലവിളിച്ചുകൊണ്ടെ യൂക്കോ മന്നാ യാര അവസ്വമം എസ്്ൂർമിിച്ചു, ആം ഒന്ന ഉരിയാടി ഷ്യ, വിയന് സമ്മാ കലദി പിച്ചി ഉദ ഹം എട്ുമ്മുകെണി ആലയത്തിഘപ്പോി. പിന്നേയും സ തന് ജനിച്ചു ഓമും മിച്ചു. ലീപ്രന് മുന്നെപ്പോലെ സഭയെ രിം അന്നാ മീണ മദന് മടി ആലയത്തില് മകന്നു ഖിച്ഛുവാണും ഇങ്ങ മുര ആ രീസരവി എടുപുരുവാനേ ദയം അവരര്്ലവേരം ികയും മല്ല. ബ്രാധണന് ന പ്ലം വൂയ്കത ഗഡ ീഴില്ലയം മില്ല. എന്നാല്, എല്ലം നിലം ഒന്നെ. മൂന് ബ്ിരാഭിക്യം പുർ ഡാ രാമ നിമ രയ ക്നിച്യവതത്തി ഒരു ഡഗചപ്ലുകബിര അ വേസമമ്തില് പവമറാവനമന്റ വലയകക വ്നു നിന്നു ൂനനശലല്യ നിഷമസ്ധോഷി സക പറഞ്ഞിട്ടും ആരും മി ണ്ട്ുവമല് ഓ്യനന് മൊത്ത ഭി... ിപ്ര്ധണ രജി ഇവി ജമുത്മിച് വദധവര് യാഗം ഒഴിച്ചു സോ ൯ തുണ്ടു! ബയണ; ലനിപുത്രനബന്ന എഷില് ൯ രഷികകാം ിച്ചിദ്യഭില് ഇ വില്ലൂജധി പാരിന് മം ളിപ്രവശം ചെയ്യുന ന, ഹാന പേയ ്്സാിക.
ല് സസ്യ ക്ല, എന്മിനു വിദ ലില് ലഥിച്ചുല അസ്സ എന്നു ചാടിച്ച ൫൧: ജിഷ്ണു ബോതും ഖം ഒറ *്ധമുബ്രാഫണ; ബന് രമ മലച്ഛനരല്ലേ. ലി ്വവിഭധികാഴ പാരി വാന് ചേടടിടി്ല് ശ്രദിച്ചു ഷം ക. ബന് പാേലേനെ ബന്ധിച്ചു, ഭത്രിധിലെരിന്ത ഗ്ല മെ ജയിച്ചു, ലാാക്ഷളുരിച്ചു പഞ്ചാലിഷെ വേട്ട, രീതിലമിനും സന് ഇ യില് എിത്ത യയ എല്ലം യി
ി സംീപ്പുശവതം
ദു കൃ്ലൂസഹോര്ിയൈ സുദ്ദേയ ഞാന് അപഹരിച്ലു. ശര ഭെക്ടി വശത്തു ഖരണ്ഡവത്തെ ദഹിസ്്ിച്പതും ഞനോണ്ം, രാജസ്ദയത്തിന് ഉത്തമദിഭ്ുഴടവന് ജയിച്ചു തീരപാങ്ങിയമും ഞനോണ്ട്. യുയയംചെല്ു പ്രസാദിപ്പിച്ചു ശിവോട്ടേ പാശുപതം പാങ്ങിമതും ഇട ഞാന തന്ന, ചിത്രഥേനെ വെന്നു സുദ്യോധ, അദി അഴിച്ചവിടതും ഭാരേയുഭധത്ില് കണ്ണൂികഫാദഥയാ യും അസഭ്യം സേനകാളയും ജയിച്ചതും മോല. യമ ഭിമ്ചെജിലും ഓന് ബാലനെത്തരാ??? ബ്രഹ്മണര് ഇമ ൫ സമാധാനപ്പു്ടപയി, പത്ത മതത പ്രസവമലോയപ്പോം ശര്ഛേടറുഗകള പതിന് കാത്തു നിന്നു, പുത്രന് ജനിച്ചസ്സൂം അന്നെ ഉടാലടടു്ടി മറമ്ജും അഭിന് അധിപ; സഹി ച സ്ഗ്ലാടിലാകങ്ങളിലും ജപേ, ജികിഷിട്ടും ബേ കാണായ്ക്ര മേല് അഗ്ിപ്രവേശത്തിമന്നരേ്ങി, അദ 0ംൃഷ്ണന് പരന്നു പാ്ചാന രീല് കറി ജ്യാപരം കൂടി പാലിയില് ചെന്ന് അനന്തശാജിയെ വിച്ചു പത്തു ബാലഡദേഘും ഭഗ, ഖദസഴയ വഞി ഭൂമിഷില് വന്നു ബ്രേണന്നു കെടു സ ത്താശിപ്പിചചു. കഥ വുപരിംഗവധ
രനോട്േ ുതുപൊവാന് അധിയെ പടിപ്പിച്ചു കിം ന്ദ. ഭധിക്് രരനുകൂമായിഷിന!! ശരീരി വിശ്വസിക്ക യീല്ലേന്നു ശറിച്ചു രന അഗിഷപിച്ചുരില് പ്രധോനനും ക. ചലി.ഗന് തന്നും തധിയെ കൊന്നഡ്ററാം പേരിച്ചുകിയ കിം ഗ്രന ബവരദ്രരാമന് ചടിപ്പിിച്ചു ഭന്തമിരിച്ചു പുര ്ഞ
ഥാ ്യന്പുത്രദനം.
രാമമ്ുത്മാര് ഇൂാശരാവതാപപതഷഡ്മാരാണെന്നറിമ്ന ദേവി കസനാല് ഫനിക്കപ്പ$ പുരുന്മാരെ കാന്നണം എന്നു പ്രറകയല് ദേധവന് മ്്്നോട്ക്ി സുതലത്തില് ചെന്നു മ ഹാബി ക്ക്ടും ആ ഭകതന യഥാവിധി പൂഴിയ യേ ശേ പരഞ്ഞു. പ്രസിദ്ധയായ ജ൨ മനുപതൂനര്
(ഥാസാരോില സ്രീകാടീചാസിരം 8
ഹമശാപത്താല് ഫിരണ്യുപശിപുവിന്റെ ഭനയാോഷിറും ര മതു ദേവകീസു്മാരായിടടം ജനിച്ചു. ഒടുവില് കംസനാല് വ ികകപ്ടി് അവര് വന സമീപത്തു പരന്നും ഏര മായി കാണിക്കാനായി അദമര എറി, മരണം, മനപ് രൂവാജേടെ ശാപംതീന്, ഏരന്റ പത്തോ താവക്ര ചേര കാലവുമായി", ബലീ ഗേവനൈ വണങ്ങി മനപ്തരഡാമത കടത്തു. മക്ല്ു്മാര് ഒല റ്മാരോടടകൂടി മൂമിഫിള് പന്ന ൭ ്മമക്കണ്ട വദിച്ചു. മി മള ആദശൂഷിച്ച് പരമാന ശനി, പിന്നു ഒനുപയതൂന്മാര് മദതദവിരന്റ അന്ദവാപ്പമാ രം വീഴ്സുപഠം പരിച്ചു പിന്നെ ഭഗവാന് ഭമേോദായ ശൂര വന് എന്ന ബ്രഹ്ണാന്റയം ബഹ്ഹുവാമാന് എന്നു സപ ഒ൯രയും ൃായാര്് മര അന്രഹിച്ചു_.ൃല്ന് ഭലക്രീഡ തുടങ്ങിയ നനോിധകമലകളുല് പരിനോചിമ്്ത് ഭലേ യ്യ യഥാ മലീറ്ിച്ചുകഷങയ മ യില് സൂഖമാി ദ രിപസിച്ച
കോ കരം ദ്ധോ ലീമദദ്ധവായ വിമലം ഞാനം മു ദൈവീകം നോേമിനികായചണേഗമണ. തല് ബോധിരാമമ സ്വയം യാം മോഹമയീം വിധായ ഭഗതാ യ്യലയന് സ്വം കലം ഹേഞ്ചാപി സ്സ വസരിഃ കലാനി പാതു വം സരം__പരമാത്ഥലുദ്ിയുളളവനും വിരകനും ആയ ഉദ്ധ വന്നി വിതുദധമയേ രാനത്തെ സന്തോഷത്താടച്ഛടിത്തന്നെ ഉ പരദേശിരന്നേലനാഷി, പല ജിപി പ്പെട ദവഡാരുടെ സ ൂഹങ്ങളാല് സ്വ്മോവിപെ മിറ ികപ്പുടു്വ യി തന്ന ആരേന ലോക്ങാം' മോഹമധിഷായ മായമയ ഉണ്ടാജീടട സം
ി ബംജിച്പുാശവരം
ത്തം വംഗത്തയം സഹത്തയും ഉസ്ലവറം പെയ്യുന്നവാി പ്രത്കടലില്പോയി പശ്ികഷട്ടന്ന മലയന് നിങ്ങളെ സദ പാലിക്ക,
അത്മ... അദ്ധാബ്വമ്മദുധേവയേ അഭ (സദ്യ പരധ തി) ബുദിമാന് (ബുഥിഴക്മവന്) ആയ ഉേന്ന് (പരമാത്ഥ ബുദ്രീയം വീരക്കിയും ഉജുവന്൯ം തവാനി അഥവ ആസ്മി പ്യ്യശിഷുവന് എന്ന ദവി വിമലം (യീഗരമദധ മലരത്തം രകരം നിമ്ഖം, വിനൂ) ജാം (നേരത്തു മും (സ ന്തോഷത്തോടചടി ഏവ (തമന്ന) ആദിശന് (ഉപദേശം ചെ, തന്ന) നാവാദലിയികയേചരേണഗണൈന് [നന (പല) നാഭി (നാക്തിലുള്ളവരമടം സ്വാസിക നിചാ യങ്ങാലും (ദികർ കൂട$ങ്ങളാല്യ) പാണേഡയെ (പരടി കൊണ് ൪0൧. ഒരര വയാ) ഗണ (സ കൂഫ) അളം (വിദ്യാധരന്, രപ്പേര്സ്ം യാമം ഗന്ധദന്ം സനം സിധന ബയാടി ഭേഖഡാരില് പലേ അവാന്തദവിയ ഗരി ഉല് (ബാധിത (ബധിര (രി പ്ലെ] ആത്ധാവിഡേടുകൂടിയവന്ം സ്വാഭ്ജോനിനെ ഓജികഷപു ഭവന്സ്വഗ്ലാരോഫണകലി എന്നു ദേഖഡാര് അദിധിച്ചു സ്വയം (തസ്ത ജഗ (ഗത്തുിം ലോകം ഹമി (ഥാഫമഷികു മായം (യേ മ) വിധായ (വിധം ചെയ്തി, ഉണടാകീടടു സവം (സ്വയം സ്വന്തം) കുലം (കല ത്തം വാശമത്തു] ഹം (ഫേമത്ത നവശരീരമ്ങു] ചം ൨൪ പി (൭) ഉന്യയലയന് (ലന ചെയ്യുന്നവന് വശിപ്പികക വ) പരദ്്മഭുവസറി* | പഷ്ണളം (പാതക) ന്ന വസതി (വസേസ്ഥാനന്തോടുകൂടിയവന്) ആയി. മുഷ്ണ (4 കല) പ രിക) നിം (സ്ഥ) പതേ (പാലിക്ക
്] പോം
ഭവന്. “ശ്രീലയ ഗേവ്ലാമാത്തഷ്? എന്നേ കൂട്ടിക്കമ്സേപോപണം.
ഭഗവന് തം തു സും പരീള്.-ബ്ലേഹം സ_ഭവബ
[11%
സരോ യ്രീഷിസേഫിരം ി
സു മഴ്ഖയ്യനസ്സ്റയുമ_ സമൂ വീചരസ്വേ ഗം (രപ അം മായയാണ് എന്നറിമെമും, സ്വജസ്സേഥം വിടും നസ്സ് എ, കല് സാറ്റിച്ച സചിത്തനയി വന് സഞ്ചി, ഉദ്വമന്ര ഇരുപരതതാന്നു പേലും ശേവമന്റ ഉരലും. പല്ല. ഗോവന്! സഗഗംമേയാന് ഉപായരമത്തു?ം രൃത്തരം...'ലധവര്! ലോമത ത്ത വിധി (ലേ ത്വവിധമനത്ങില്! അനുഗുണമയ രവ്ധൂതയദുസാദലും പാ പാപ്പി ചേരം “വിഷയങ്ങളില് ലതി ഫീ വിഷ ഗില് ബന്ധുണ്ടികായ ഇിന്നേയും ബന്ധുണ്ടമേന്നതും എങ ലം ഗുണഷു വഅ്തമാധപിഹനപാപ്പല് ഗ്രണൈന്ന ബയ്യ 3ഹീ._.ബഭ്യത്ര വാ കഥം വീ) “ബന്ധം മരിറ്നകണ്ം മാ നീ ൃമകണ്ടം ഉണ്ടാ
രന്നിം ചേടസം "യിർ ആദി,
൧ രിവ്രീഷയാനം, ഗോവതഡത ധികം ലം കന്ദേഗ്രഫപരന്മതേം ആയ മഫാ്മോര് ലിദവാന്മോരാണ്ട്",
ചേരം മേരി എന്നാല് എന്ത.
൭൨ "സറ്യൂത്മനാ ശഗേവമേന സ്റ്േഫിദന്നള ക്കി കാം വാദേ മസ്്ി ഇമ എപ്പം ചെയ്യുന്നതല്ല ശമി ചെയ്ുന്നതുതമന്െ മക്കി. ഇരയകൊണ്ടു ഡാക്ക രും സിഷ്രിക്കും.?
ചോ "ബദ്ധ ബ ധീഷയമാിന ഉ... 'പരാവേണ്ടേ ബന്ധാമേങങറക്െല്ലാം വിചയം, പരമാത്മാ തസ്േതമന്നു അനോദിയായ മായായട്ട ചേരുമ്പോം. ഗ്രണബന്ധം നിമിത്തം ജീവാരധ്യേ ആകുന്നു അങ്ങെ വിഷ
സമമായ ജീവമന്റ മയാബദധരത്തെ സത്ധിപോസന കൊണ്ടു പാക്കി മപ്ിയിക്കും,
. "ലിയാം േപത്തിനമുലിഎന്നപ്പതുക്ക രം വിദയ സവിക്കാന് പരണ
ി സംിപ്പുരഗവതം
തു “അനുത്തോക്കളായ ദേഹാദികളില് അഹംബുദ്ധീ ആ. തമായില് നിന്നുകൊണ്ടു സ്സ രജാഗുണയുക്കമമേന്നു._. കാമം ര്ുണധ്യൂനേകൊണ്ടുണ്ടര്മനനു._.ഗൂണയീതധായ ഒ, ആഅയിനെ ്ലാനിച്ചിട്ട സ്സിലു്ധ രസ്സിരന കളയണം.
ചേതം 'ഹംസസനകസംവാദം എന്തു?
ഇ." അയ്ക്കോസ്തം ചേന്നിരിക്കുന്ന വിഷയമസ്യു ടെ വേര്. പ് എതു നാള നകി േിച്ചു മുത്തം രോന്നോഞ്ഞ്' ഏരന്ന ബ്രമാദു സ്തിച്ചു, ഞാന് ഹംസ മാധിടടുപരരിച്ച._.'ഭയോിരനാധിരീുന്ന എന്നെ സനം ആ, രിച്ചു വിയ ര്പെടുത്തണം?_എന്നു പ ഞ്ഞും
പു. *ഹംസസ്ധവാദത്ഥം പലുണ്ല്ലോ: അതില് പ്രഡസ്ക്േമറിയരി എത”
രസമായി കേടിമ്ഗത്ന്ന്
ലന്, ല്ലാവമഗ്ഗം എങ്ങി?
൨ പ്രാണവിേവിയെ ജയിച്ചു പൃടിപത്മത്തിലെ റിക. ൭ ശേവറൂപം കളി യാനിക്കണംം
നി ല്ലാ നല് ഉണ്ടാകുന്ന സിഷികളവിറ,
൧൨*രെണിമികളയേ ്യൈശവള്സിഷികാം, ശവ ക്ല ിദ്യിരിയതലായവയാണ് , സചലതും ഇശ രംശധണ് റ,
ചോ. സറ്ുംശസ്വതൂപഹേതം വിധ്ികികകിം
൭൦ "സയയ്ക്ുക്കളിലും അന്തര്വിച്ചിരിചുന്ന ഗണി ൫൯ ഞന്രന്ന്! ചോ_൧൨. *സേമ്രേങ്ങംദം നാനാ വണ്ണ രയം ഭകടിാാല്പാ, അുര്മാണടു ദ്ശ്രമ്ങളൂയം ക്ഷിസ്ധഡാഖളടേയം തവങ്ങളും വമ ശ്രം അം രാരി സേസങ്ങളുയേ കമിങ്ങളം ഫരന്തല്ലണ്,
ഒ. 'സദ്ലയകക്ിലും സുസധോരണമായി ഏകി
കൂട്ടര് ൃത്അവോണ്.. ഒ ആമിന അരി ധണം., ഇതിനു കാ എസ്സ പറയന്നു, അവി സുതിമയ ചിന്തി
ഥാസോത്ലന്ിടീകാസഹിരം ി
അതു വിനത. ലോകത്തിലെ കമ:ബഫ്ഹുലതവം കണ്ടു ൈരാധ്രണ്ടാക്കണം, തവത്മ്ടാനം, വികനംം മവരാധ്ചംം ഗേഖല് വഥാസക്കിം മീര ശ്രമം ഇവരയപ്ലാം കേീസാധസ ണ്,
ചോ, (യമനി 2മാമീഡള വിരിക്കുക,
ഉ ഫിങ്സമുഭാമയ ഇരിഷണ്തും, ഇയിഷനിഗഹഠും, ബുദ്ധിയുടെ അടക്കും റവം ശധമമോദികളാണ്.__അ്തരിറ്്ിയ രിഗരഹം, മറ്ശ്ശന്തി, സവമ നിവൃത്തി ഇവ ശമമുപ്യ ബഹി രിന്രിയിഗുഹം, സംയമം ജവ. മേലും ശരീരംകൊണ സാധി ന്നതും മറര യമരതാന്നി യും ഉര്പക്ഷിക്കാത്തതും ആയമ്മ ക. ക്യ, യമരുപയ (അഹി,സം, സമ്യവചനം... ബ്ല ൨ അസയിരി പരമണ്ു..യമാശ്ചവ വ്രതാനീച്യ പ്ര തി്ജം ഉപവാസാരില്ലരം, ബന്ധനം നീബ്ചയം, സജല്യം ഇന്റ ഒ പരലെ തിങ്ങി ഉളതും, ദേശകാലാഗീസാധസാാപഷഷമര ഡസാസ്യ്ുപസനപരിക്ും യവും ആന്നു, (ശേമിള തപാ ം_.സ്്യോദയാപസ്മനിഗ്രഹി... രനമമാധപേവാ സഞ്ച._സ്്റാന ദരിയമാ ശീ).
പേര, ദോഷം ഗുണംകെണ്ടു ദേമോയിട്ടു വേത്തില് പായുന്നു മരപ്പമാം വേദം രദ തകരണമാധണ?,
൭. 'അഞാനം,മേരി, കമം, ഈ മുന്നു യോഗങ്ങളും പുരുഷാ ഥസധനങ്ങളാണ്.. ജഞാനകാണ്ഡം വിരകതംതനൊ, കാമിക്ഷു മനസ്സില് കമ്മമന്ൂധി വരണം. കമമപോകാത്തേ അവസ്ഥയില് മേരിയുണ്ടമന്നു, ഷമ്മത്താല് അനേത്തിന്ന് മം കഴ്റിച്ചാല് ഗുണാദഷ്താനും രാഗ മമമവിരഷകയില്ല. ഇ ധി ഞഞരോനാമായ വിവേകത്തിന്നാധി ണം
ചേ. "രതവസം്യ എത്ര,
തത്വം മായാമാ്യുങ്ങളകയാല് മയ യുക്ത മോര് ഒസ്്,മുന്ന്ം പരിമനാന്ന്,, ഇത്പന്തണ്' എന്ന് പാല പ്രിധത്തിലും വിധിക്കുന്ന.
ചോ... *പ്രമൃതിപത്മടടത്തെ നീദിപിക്ക,
സവ ങ്ങും തോന്നിന്നതു പ്ലം
1]
86 സംീപൂര്ഗേവതം
കല ചൈരുന്യു്തേവോയി സപ്ലഗനായിലിസൈര പുരാ ണ്. എന്നി പ്രകൃതിയും പുതജനും രജല്ല ഏകതാ.
ചേ. *നനാമരണ്തൂപായ സംസാരത്തിമ൯റ ഫേ കക എഫി,
ഉ മസകയുക്തമയേ ല് നോ ശരീഴത്തില് ചെന്നു വയപിച്ചിടട ജനവും മരണവും ബാരന്നും പൃല്യദേഹത്തി ൯൨ മില്ലാതെ ആകുന്ന അവസ്ഥയാണ് മരണം, പിന്നെ ഒരു ഹേം ഞാമനന്നുകണ്ടു കണം ധരിന്നേതു നന്ന എന്നാല് മൃതോ പരധോത്്ോസത്ില് ജനവും മര ണും ഇല്ലം
ഡോം ആത്മാഭിമാവരത്തെ ഹനിക്കാന് ഉത്തമമായ ലുമെത്തി.
ക. "സംസാത്തിരന്ര പരത ചിന്തിച്ചു സംസാ രാഭിമാ നങ്ങ കഷയയന്നം. (രിദയഗിര ഭശവന് പറമറയയസംസാ ദിഷാ ഗുണമയമാധിദത്താന്നും. ഗുണമേ വിയത്തില് പോര ഗുണമായ വിഷമം വിടല് മയദയ വെടി പുര യാത്ത സാധി (ഉദാഹരണത്തില്! ഐകൂറ കഥപ രം
പരത്തന്റ്പതാമറത്ത ചേറ്റത്തിര ഭഗപരിപുജാവിധി യെ ശവ ഉപര്ശിച്ചു.
ചേ_.൨, "സംസാരം ഒുത്മാവിനോ ഹന്തി,
൫ "ആത്മാവും ദേഹവും തമ്മില് സംബന്ധിക്കുന്നതാണ്! സസാം
ചേ. 'പ്രയണ മനസ്സാധോനമുമ യോഗി ഈ യോം ദൂസ്ണുധാമയാന് മോമ്മസിഡിക്ക് എടുപ്പവഴി പയണം”
൦ സ്ലൂതേങ്ങയും ഇശ രാമകയി കഴിച്ച് പ സിക?
ഇങ്ങിരന ഭഗവാരന്റ ഉപദേശങ്ങാം കേട്ട തൃഹ്സിപ്പെട് ഉ ൪൯ ശോധന നസ്പിച്ച ഭഗവരത്തയാല് ദ്ഗവഭ്യന അകി ബര്്യശ്രമ്ിനിരംപ്ന രപ്പസ്സൂചല്കു പരിത
കഥാസാരാത്ഷേയ്്ിമടീകാസഹിത് ി
ഥക൧ം._ ഗേയല്്ക്രി.
(൯൧) ികാം, സിം ഗന്ധ ന്മാ, വില്ലനോ, ന) കാം തേഷാം യുന്രാദിദടവ ാര്ം ബ്രി, ശിവന് മതേ പര് അശ്ത്തില് വന്നുനിന്നു പുമലര് തുഴ ശേവാനെ സ്കൂ ച. (൯൨) നീറ്റും നിഖിലലോലഗ്രയനം ആയ ഈശ രന് സത തനാ കിലും നീലളനാഴിട്ടാണ് നി ന്നതും ആപ രബ്രമത്തില്നിന്നു മയ ഉത്ഭവിച്ചു, ബൃഷ്മത്തിനു ദയോബസ്ധമി ഖ്ലഭിപും അയ്! ആരില് ചേന മഴകകി, യുക്മ ബ്രഹ്മ ത്തിനു മാധരി 9ല് സ്ൂവ്യകമായ ഒര പുഷ്പം ഉണ്ട് എന്നു തോന്നി. യോഗനി൫ ഴിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന ആ മാമം ൫൯൪ വഴീസരോജത്തില് പ്രഷ്മാുണ്ടാജി, ബ്രഹ്മാവ് സച ഫ്ലിഏം ചെയ്തു. (൯൩) ജാരന് ആദ്യം സനകന് സനസ്൯ സ നല്കി സന എന്നു നലേിള്* അവാരിച്ചു. ബ്വമ ചദ്യിക്യെ കാണികാനാണ് സനകരിഷം ജനിച്ചതും (൭) ലേകേര്ഒ സാത്വതതര്ന്ത്രാപദശശചെയ്കാന് സ്ധിമവ്ധ വാര ഭനദധി ഗവ അവതിച്ചു(സ്മുരപാബലമത്ത ലോകത്തില് പ്രമദ ൪ നിഴ നസായി േരരിച്ചു (൯) ത്രീപ്ങിയായ അനസ്മൂയില് ഭത്തത്രേയന് എന്ന സം മേട്ശൂടി ജറിച്ചു ഗേവാന് ബ്ഷേനിികല്ലം പിചു
(൯൭) ബ്രമഖ്തുറിന്നു വേം ഹരിച്ചു ഹയഗ്രീവനെ ഗി ശുമബ്തമായി ജനിച്ചു ഹനിച്ചു. (൯൮8 സേഗ്ാപത്താല് ജനേ വന്നു ലേദ്മാക്' മമ്തംഖരിക്കസോി സൂസദര്മോര് യോ ൂ മന്ദരഗിരിയെ മത്താക്കി വാസുകിയെ പശമമക്കി പോ മ ്ടോമ്പാം തണ പ്യുതമത്ത ഉയന്തന് നരോയണന് കൂമ്ധാ ജി ആവത്ിച്ചു, (൯൯) മനം അധികം പൊ്ങിയ്ം തം ഞാന് ഒന്നേ കൃഷ്ണന് പക്കികഷി അവതരിച്ചു ( മുചാല് ക്ടടില്നിന്നു വയ്മാകി? അദ്ൃതംകാണ്ടുവന്നു ചൊഴ്ുക്കാനും ടഃ ശികില് ആദ്യത്ത ഉപാദശിക്കാനും യി വൈകണ്ണന് ബാത്തരിയായി ജയിച്ചു (൧൧) അസ്മോ: അള്േതവോണി സ്ൂ്മോക്ക കൊട്ട നിതിനും ശാസന ജനത്തിനുമഷി ിഷ്്രേറസ്സു നടറിനിവേഷം പൂണ്ടും
ി സധാമീപയദഗവം
(൧0൮) സനകാദികളുടെ ശാപത്താല് ജയന് എന്ന വീഷ്ണ പരന് ഫിരണ്യൂക്ഷനായി്ിച്ച ഭൂമിയെ സമത്തില് രാം ഞി. അബ്ലരാമം രിഫായി മുക്കില് ലിന്നു പരാഹമായി വ രിച്ചു ഭാമേര ഴസൂരനേമകന്നേ മിനിയെ സ്ഥാവേത്താ കരി. (൧൩) കയാധുനിനെറ ഗരര്ത്തിര വച്ചുതമന്ന നാര്കരല് ന്നി പദശംസിിച്ചു പരഭോഗവരധായിത്തിന് പ്രാ എന്നു ബാന രക്കികകാനും, ത്രലപ്ലേകണ്ടകനായ ഹിണ്ടേ കിപുവിനെ സംഹരിച്ചു ലോകത്തിനു കുശലം ഉണ്ടാക്കാം ആ ളി എൃഡീകശന് സൂംഭത്തില്ിനിന്നു നസിഗമായി പ്പെടും (൧0൪) പയോപ്യതത്താല് പ്രസാദിച്ചു കേശവന് ദിതീപതര യി മപ്തരന് എന്നു നമന്തോടകൂടി ജവിച്ചു, നമ്മദാനീരത്തു യുഗംിച്ചുക്കണ്ടിരുന്ന ഹബ്വലിയേട്ടേ മൂന്നടിസ്ഥലത്തിനു ചായി ആകാശ്യമിപാേങ്ങള ഭരീപരദമായി വാധനരൂപി ലിബു.
(൧08) തരണ്ങകയുടേയും ജാര്ഗനിയുടയും തനയനാഡിജെ വിച്ച മന് ശിവനെ തപപസ്സൂയ്തു പരശു വാങി, സുബ്രഹ്മ ബ്ബനുമൊേീച്ചു രിദ്ദ്യസേെയ്യ പംകന്ന കാലത്തു കാത്ത പീഴ്യൂന് മേവപപശൂുവി൯ഡ കരസ കഷ്വണ്ി സ്വപ്പിതാധി സെ വിച്ച വസ്തി വന്നി ഇതുപരത്തന്നേതവണ ഉപ്പ ഭഷിണംമച്ു േത്രിയഡാരെ ഒടടകയയം, സമന്തപഞ്ചേകം എ അരു ക്ഷ്യം ഇണ്ടക്കി രില് പിതൃക്രിമ ചെയ്യം വീര ഹ്ത്പോപത്തെ സശിപ്പിക്കന് ദളഖ്ധം വരണാനാടട വഃ ഴി ബ്ര്മേണക് നോയ്യും ഉണ്ടായി. (൧0൬) ജയവിജയ വര് ജന്ാമതു രാവ്നകഭമ്്യോയിത്ജിച്ചു ദേഖയമമേയും സാധുക്കള്േയും ഉപദ്രധിക്കയാര്ല് ദേധവന് തനേന്തശംഖച്ചക്ര്ങ മോ (്ക്യണര്തേശത്രഡ്ുഡരോടടികൂടി ശദഥപതനായിി
ച്ചും രാടക തുടങിയ വിയോമര കൊന്നു ദിവ്യസ്ത്മ്ത്ര ഒം ലഭിച്ചു, വിശ ക്ട യാഗം രിച്ചു, അച പം
സ്ക്തല് പരിുധോങ്ങം ചിവചപം മച്ചും സീതയെ പ്രമിണയിച്ചുംപരത്ും ജയിച്ച ്ങയ്യേയില് രാജയം കൂടി സുഖ്വായിച്്ു. കഷി പ്ല
സോദോം ്്രീകാടീകസസേഹിതം ി
തിഥിനോയ ദശരഥനെ സദ്യയവാനാക്ഷനോഷി സീരാലകളണവാ ട്ടകൂടി നിഷാദനറെര വബ്ചിയില്കയി ഗ്രഗകന്നു 80329 ഴെ വിച്ചു പചരി പാക്ണ്നെ കത്തി ലയണല് സോദോം ചെയ്യു്പെ ശുദ്ണദ്ധയുടെ സഹായ ഖര) ഷണത്രിശിസ്സുപളയും സവ്യം യമപപരന്നക്കി, ഭവ ണന് രാമ മീപാദയയില് ഭമപ്പിച്ചുകരി സീതയെ തപ ഫിച്ച് അഗേകവനികയിലാക്കി, ലിക്ണയുക്തസായ രാമന് ജു ണ്ണി സംസ്ലരീല്ിച്ചും ബന്ധന ഹനിച്ചു, ശരിക്കു ൫ പമ്പരേടത്തില്ര്ന്൯ ഹന്നൂമവനാട്ടകൂടി സുഗ്രീവനെകകയു സയ്യു ബാപിവെക്കൊന്നു മരംഗര്ശ്രമത്തില് പാതു, ഒരു ്േട്ടധച്ച വാനേരന്മില് പ്രധാനനായ ഫന്മമാന് സാദ, അ ലയില് ചെന്നു ല്ലി ഭൂഷിചച സീതക്ക് അഫ്ഗലീ യം കെടുത്തു യ്കരയരിയിച്ചു മുഡാധണി പാങി മോണ മു രിച്ച് എഴിത്തുലന്ന രാഷ രാന്ന ബ്ര്മസ്ത്രബദധം രി േണനക്കണ്ടി ആ രാജധാനി വന് ചൂട് വിഭയിയാധി മെന്നു നെ വയ്ച്ചു രാമന് കപിക ക്കൊണ്ു സ്വത്തില് ചിരയിരിച്ചു ലഭയില്ച്ചന്നു പതരധഷ്സ്ായേക്തനയേ രാ പരണനന്നു ശികൂദധ മദ പ്രി്നായെ സ്വീകിച്ചുപു കത്ില്ികൂരട തരയാജ്യയദീല്ചെന്നു പ്രക രക്കിച്ചു പ തു. സള അപവാദംകൊണ്ടു സീതമയ വനത്തി മദപേക്കിച്ചു ശേഷ വിശ്രുതമായ അശ്വമേധംചെല്ലു ശന ജഴ്യംകുത്ു സായ്യവദിഴില് മുങ്ങി വൈകണ്ണം പ്രപിച്ചു.
(ഷാ) ദൈദ്യോി കപിലനാി ജനിച്ചു ദേവായ ദേഹ രിക്ക് ഉപദേശം റ ല്മയും, വപതിസായിരം സഗരപുത്മാരെ കോപഗ്നിയില് ദഹിറ്ിക്കയും സംംഭ്യമരം സ്ഥാപിക്കയുംചെ (ശ്വ വേദത്തെ വ്യസിക്കന്നരിനും പുരാണങ്ങളെ നിമമികുന്ന രിന ആയി ഗരഡധ ജന് ബാരയണഭയി തരിച്ചു. (൧൧൯) സഭിഭയയും ശിവനേയും ണിക്കാതെ അവമ്ാനിച്ചു ജാ ഗരയുടങ്കിയ രഷ്ഷനെ വീരഭദ്രന് കൊന്നശേഷം വനമോലിയുടെ സാമവാല്ലത്താല് സംഹാരി ൭൫ പ്രേരിത ജീവീപ്പി കാന് ബ്വ്ാവി! അനദഞതകൊടടമതു (൧൧0) മാരോ സത
9൭ സംിപ്ൂരാശവരം
പീയാല് ആധി ജീപ്പു സുവീരീപതരന് ഭയോമത്തെ വയ ്രിള് നരമനോട് രപാശോവ്കി തപ്സ്സുെഷയുസ്ം ബലി (൧ സിപ്രത്യമോയി ന്ന് ഒ ദ്രൂവരനന്ന ബാലനെ മനേ
ഗ്രഹിച്ച സുരി കട്ടതീിപ്പെട്ട മഭിചുശേഷം ഉത്തമന് എ ന അന്നെ കൊന്ന് മയാ എറിയാം ര ഭൂയ ദ്രൂവന് സുഖായി പാം
(വ്യുപ്രവത്തിയചി അവരഭിച്ചു ഈ കസരി രിശലിയായി പ്രജകളെ പിച്ചും (൧൧൨) പഠണ്്യരാജനാധ ഇനൂളന് അഗസ്ധ്യശപേകണ്ട് ഗരി പരിണമിച്ചു പരമക്കടലിരസറ നക്കു രരിൂടഗിരിഷില് സ്ചധി ന്നെ കാല അ ഒരു മയത്തില് തമേപ്പെയണുമില് ല്ലാ്ിയല്ലോം ദേ വലരപത്താല് മുരുലമാധിത്തീന ഫര എന്ന ഗന്ധധ്യന് കാ ലില് പിഴിക്ട, ഗ്രാഹരത്ത പിഭീക്ഷന് ദിന്നിഷി്തെ വ്യ ക്ഷോലം നിന്നന്ന ഗാഭയൂന് ഭദ്മപ്ലൂവു പരിച്ച് ധോ ന അച്ഛിച്ചു ീച്ചുപ്പാഠം ഭഗവാന് പഴപാണിയാഴിവന്നു നകൂത്തേ ഖങ്ിച്ചു യമുന സാത്യത.
(൧൧൩) അബരീശ്മന്ര ഹരിവാസരം ടകി കൃത്യയെ കൊണ്ട സംഹിപ്പിക്കാന് ടങ്ങിയ ദുദസേസ്സറിനെ വിം ൫൯ അയച്ചു വയം സദ്യൂഘാമങ്ങ്ളിലും ീപ്ി്ച് ഒടുവില് ൪ ക്തവത്സവന്൯ ഒ ക്തമന് കഷ്ലയതിരമന്ന ഒര മനിരയ ശരണം
പ്ിപ്പിച്ച. (ക൧൪) ഏകമശി മുടക്ഷാത്തപുെ രാജ സന്ധ്യ കി 3൯ അവേക്ഷണമെന്നു ദിതി ധരങ്ങളയേ ധോഹിനി ജപേ കമിച്ചു്പോാം അഭിന കിയ ഭക്തനെ മകി ഗല്ഡാ രൂവനോയി വന്നു ദദ്േഗ്രഹിച്ചു മേകദാസന് നൂട്ടുകമ മു്ിഖന് രികടുത്ു (൧൮൧൪൮ സദ്ൃത്തിനുവേണ്ി ജ്യ രാമു പുത്രന് ഭാഭിഎന്നു വേണ സ്യം ഉപേഷിച്ച ഫരിശത്രന് സ്വ ഞന മരിച്ചുരിടക ചാം സിലാഷയാരണന്നടിങ്ങിട്ടം പ്രി ടം
സമയോം ്രീവ്സല്മന് പ്രര്യഷമാധി വന്നു ഭക
ചഥാസമരത്ധപ്്ിവാടീകസേഹിത
(൧൧൬) ശകനിപപത്രവയേ കന് എന്ന ദസദരന്൯ വാര ന്റ ഉപഭശ്ഡ്വം ശിവതന തപപസ്സറല്യ രയി സവകരത്തോജി മൂ ാില് തട്ട കൂട മമ ആം രിക്കണം എന്നു വരം വരങ്കി ഭഗവന് ശിസ്്റിതതമന്ന അട്ട പരീ കരിക്കണമെന്നു നിശ്ധയിച്ചു. അനുഗഹിച്ചിട്ടു സിഗ്രഹിര്സോര് അധഗ്ലേമേണന്നുകതതി തരിപുരാരി വൃഷഭാധിരൂഡനാധി ദെ, 9. സ്വോന് പിന്നാ ഒ ല്ലന്നതുഭമ് വാദദയണന് ഒരു ബാ നമി ചെന്നുരിന്നു വൃക സഗഗരിചാിച്ചരിഞ്ടിട്ട ചു കാട്ടിൽ വൃത്തം ചെയ്യുന്ന ചാമിയുടെ വരം ഫലിക്്യ എന പാമ ജോധിറുിച്ചു. ജൂശോരേയേയില് ഭൂ9ിച്ു വൃ സ്വശിസ്സസീല് ഫസൂംവ്ചു ഭസ്ല0യി, (൧൧൭) സരസ്വരിീരവോ സിഷ്യായ രപേസധ്മാദ്ല പണി ബ്രമവിഴ്്മഹേശവഡോമ ൭ ഗു പരിഷിച്ചു. ഫൊവിള്ണുയിവെ്ല തല ഗാന്തനായി തരും ഇ. ൮ എന്ന രീച്ചപ്പെഴു്തി.
(ബു ഭിയുടയും മേരവിയുടയും പതനം രസി രൂ ആയിരുന്ന ജ4 എന്ന ജോം ശാമ്ലീതന്നെ. (൭൧൯) കലിഷലം ഒറ്റു അവസാവികോകാമ്പറ് വിഷ്ധകള്സവന് ലിയ വതി, സ്ന്േഗീഡ്ന്നവക്ട, ദ്വോഷിക്ന്നവക്കം കാിഷ്ന്നവശ്ം, ഭഭിപ്ചന്നാഭ്ദം ഖജിള്ുന്നവദ്ല ല്ലാനിഴ്സല ര ്ത്രിഷ്സപരിഭം രാഗീചമി ധായ ഭഗയാന് ശ്രീനദോയ. ന എുകരികൊടട ന്നു, ധമ്മത്തിനു വാളം രട്ലമ്വാക്കേയും കരവത്സലന് അവഴരിച്ചു ദധമ്ത്തെ പിച്ചു ധമ്ത്തെ സ്മാപിടടന്നു, ഇപ്ര കരണാശാലി ഷി പേ രിച്ചു വിയന്ന ബിവി ബ്രഡികം വിവിധ സു മനതരലക്കരംഷു ്ക്തിചചു പ്രസധിപ്പി്ചു.
ന്നു
ബ്രാി്യാല് ഇല്ബോധിതനയേകള്ണന് ശഗേധസമരം രോമം ഒിഭധാല് ഒരുവിധം ജോം ഒടിപി എടിലും സ്വന്തം പുതൂപൊയരികലകകൊണ്ട മാ്ഷില ഞി മിക്ക ഭാരം ഇ്മായിമി ടേനമുഷുടി ഭീഷണം എനം പിചിച്ചു മിരി സ്വേ ഥമ ജേ ,വസി്ലല്ംകശയ
ി സാജിപ്പുഭഗേവതം
പരന് ഇുടങ്ങി മുനിമാര് ശവ കണാന് ലന്നു, അം വേരെ പരിഹസിക്കാന് ?വണി യദുക്ഷളില് ചിലര് സം.ബ്വെ ഒര ഗ്രിണിയുമഭ വേഷംകെട്ടിച്ചു ീരത്തി രവം പെറന്നത എ്യയാെന്നം ആമണാ പെന്റ എന്നും ചേദിച്ചു, പസ മാര് പരസ്ണ്രംനോകകി, അധി യാം പെറു _ പോടുതുും ഇവറം ഒരു ഇത്പലഡ്്ു പ്രസവിഷ്ണു:, ആ ഉലയ്ക്ുതകണ്ട നിങ്ങ ടെ കുലധും മുടിയും? ലൂികം ഭഗവമേഡ വണങ്ങീട്ട സന്ത ശമൂഡാരോയി മരം സന് പ്രസവികയ മുസലമത്തെ യറുരജ ൯ കല്യനപ്രകം രേംകാജ്ട രാകി പൊടിച്ചു സ്രത്തില് കലക്കി ബാക്കിവന്ന ഖണ്ഡം സമുദ്രത്തില് ഡറുകഃറം എറിഞ്ഞും അക്കാലത്ത് അഴ്ളുസന് ദ്വാകേഷില്വന്നു പാ്ധനണ്ടായി തന്നും വ യോം
യില് മുന്നിമി്ങങം കണ്വ ൃച്ന് ല്ലേ നേട്ടം പുത്രപെരധികാമാടുശടി പ്രമേസതീര്ധത്തില് പോധിം (അവര് തീത്്്റാനം ചെല്ലു പൂജയും പിത്ത ണും ബ്ര ്മണക്ഴ വേരും മരം കഴിച്ചു. പിന്ന യും കളോ ്ണസ്തര ളാല് അലര്ജി ഗവരിരബ്ദുരിപ്പ അഹം കിച്ചു മയം സേധിച്ചുമിച്ചു തനന്ന മാന്ട സന്നേവും വെടിങ്ഞു ഇൂദശോരമോജില് മുഴി പര്യം ശയ്രക്ലധി ഞം
കഥ ക൨൨൨.കലനാശം.
ലുക്ക മാം പഴിച്ചു ൂിച്ചു തങ്ങളില് പകുത്തു ന്ന ആയുധ്ങാംചൊണു പൊയ തുടങി, ആയുധങ്ങാം ഒട ങി ഫിച്ൂ്ുകളൂടെ കണിങ്ങാകൊ പരസ പ്രഷരിച്ചു ക്യ? പുരുപെരികും മിത്രങ്ങളും യദ മുഴുവന് വേഗം മരിച്ചു. ഇങ്ങ മഷരകാണ്ടു മോഹിപ്പിച്ചു (ഞവയഷ്രുമായ ഭും സമ്യിവയന് ശ്ധിവലിച്ചു.
൧ ൧൨൫൩. ബഖദവമുമരി. ഇങ്ങലെ കുലനാശം കണ്ണൂകോണയ ണ്ടെ ബലഭദ്ദമോന് പ്ര
ഥാസാരാഴ്ലസ്രികടിഷാസഫിരം ി
ഭാസതീത്ഥത്തില് യോഗസ്ഥവായിരുന്നു യോഗാഗിധില് സ്വശ ഭീം സ്കി കാരണമ്തില് (അന്തക) ലയിച്ചു. കഥ ൧൨൪..വസചരമുക്തിം,
ഇത്ല്ലകണ്ടു കൃഷ്ണന് ദഹേന്യാഗം ചെയ്തു യാന് ചുവട്ടില് ചെന്നിരുന്നു, ശംഖചക്രഗദപോണിയാഷി ധോഗാസ ത്തില് ഇരിക്കുമ്പോ വനചരനായി ജനിച്ചു ബാലി ഭഗവത് പ്രദം മൂഗമണട് എന്നു ഭൂമിച്ചു മുസലഖാസ്ധകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കി ശരം പ്രയോഗിച്ചുചരണത്തില് കളിച്ചു ഭഗവാന് വന ന്നു മുകിചൊടുത്തു.
൧ ൧൨൪. രേകപ്പേഷണം
്മപ്യ0ം ദജകന് കൃ്നെ അനേഷിചചുവന്നു ക്വ സൂയി ദുപിച്ചു, സഃ സഃരഗീകൊണ്ടവന്ന ദിയ ഖല ഗേലും അന്തരം എല്ലം മറി, ശേഷന് പറ ൫. കാലല്ത്താല് പരള്വര്യയാം മിച്ചു. ആേദ്ലനും പ്രഗേരിയെ പ്രൂപ്ിച്ചു. സ്വസ്ധനായിരിരന്നെ കൃഷ്ണന് ദസ്ഥവ തലിചുും ഞാന്, ടമ സ്വസ്മാനകേന് ഭാധിക്ഷയാണ് ഇനിസ്വദ്രം ൭ കരയ ആൃദ്മിച്ചുകകം. ആരും അവിടെ പ തുക. വദ്രരനെ യദുരഃജനായി പഴിക്കാന് നാങ്നാനോട്ടേ പര യും അിളനന്തന്നെ ദ കോവ കൂടടിക്കെസപാജി ഷിക്ഷടട, വിധിമെ മാറാന് മേ ഷികില്ല. അതില് രം വിക്രം
കഥ ൧൨൬൨ിയയൂണേം.
ഉഗ്രസേസന് വസൂവന് മുടങ്ങി വായ്യഷന്മാരാടും, ഭരഹിണി ദേവകി എന്ന മതോക്കുന്മരട്ടം, അശിണി രാമ ആ ീഷയ ധമ്മപത്തിമം!ാുംഅവരടെ പുതരപൊത്രദായ്മാാരട്ടം, അജിളസനേടേട േകയിലുള്ള ററ ഹോജനണ്ങധാളും വൃതാ ്തമരിഷിക്കുനി ഭഗവമമവ വമസ്ത്രി്ചു കരടു കൊണ്ടു ശേം ൫൯൫൪ സാധഥിയായ ദാരുകന്. ദാരമളുപോയി. ശരരീക്ണ്ണരന്റ മതം മറരം ശഗിയില്ചാടി സ്വശഭീരങ്ങാം ദഹിപ്ിച്ച്
മൈമമ്േപദം പ്രാപിച്ചു.
ലം സിപ്പുാഗവതം
കഥ ൧൨൭ ദഹര്യാശം,
ഖകീപുത്രനും യാശദദോനനും ആയി നാനാവിധ ലീല പയ വാണി ൫അരംഴവന് തത്ത മായാമധനൊമ നാദ ണന് ഇജുശരീോഷി വേഗസ്വാദ്തില് ഇന്നു പ്രാണ യിച്ചു സൂയിലൂടെ യോലാട്ട് അഗിെ ജലിപ്ിലയു രി ഭൂലാ സ്വാധിനം, മണിപൂരം, നേഫേയം, വീതുഷിം അ എന്ന 9൭൨. ചക്രങ്ങളും ഫോപ്ിച്ചുമൂമപിള്ക്കുടെ പല്്ൈര് ഒ മിദ്ഷ്േസ്റ്റ് സശിരത്തെ ലാക്കി വാക മെറി വിലക്കികണും
കഥ ൨൮. സ്വല്പ്പം
വാര് പുശൃഷ്ിയം ഭേവസറ്്കം ഡും മല്ലു ൭ രീഖേദയം രയും മുഴി, ദീപു മിച്ച്യാിസ്്റിപെ പനിച്ചു സ്തതിചും പ്രമേയ ഒ ലിദ്യണ്ണുിസ്സു സവ രമത പ്രഫിച്ച, പോലും പയ്രേഷമുലും ആയ സ ച്പിഡയന്നു വു? ജോവലയമി്ല. എന്നാല് ദണ്്ാമൊ നിഗ ഹിച്ചു ലീമ ഭകിച്ചു ഖമ്മത്ത സ്ാപിക്കാവായി മ്പി ന്തി യക; ജഡിക സ്ീകീകന്നെ, കാണുന്ന തും കോം്നതും, കാണന വക്ുത്തേതം കേക്കാന് വയ്കാ്ത രും കണബതും കോണ്ടും എന്നുവേണ്ട സഭലതും ര ഓരി ശ്്രീവസദദര്വന് വമുക്ക ഭഗവല്ിചഥകളില് മ സമഭിയും, ശേഖരി കരിയും നശ്വരമായ പ്രപര്ലത്തിരി ദിര കൂരിയ പരമ്യേ്ജനേദും ഹോന്തത്തില് മുക്രി പരം ചെയ്തൂടെ.
കണ്വ. (ഫലശ്രൂരി) കൃ പപയ്ിര്വഭകിത്രയിഗളത്_ സമസ്വേയ്ഘിരൈര് ചൂ ദശഐൈ്സസസ്ുചചരിതം സഷിപ്യ സന്ധാഥിരം,
കഥാസാരത്ചചസ്തരികാടിസേഹിനം [1
സ്റ്രോരരൃക്സൂതാവരാരനിഷയം നീതു പരന് മനേ ലിന് ചീന്തിധരോഗതഞ്ചേ കിം വ്ര പരം യസ്തു, രി ശ്രീത്ാ്രോകതം സം്ിപ്പാഗവരം സ്സ
സാരം... ശ്രീൃക്ഛുന്െറ പാദദയത്തില്വമ്മ ഭമരികൊണ്ടുമാ ര വിഗ്ുത്തുഭധയാധ ശബ്ലുങ്യാല് പൃഴനീയങ്ങളയെ പന്ത്ര ബാ മ്യരപന്ന ചെയ്കപ്പേള വേതാരത്ത ലിഷയമാകി സാസ്ൂരിരവത്തയും സംഭജപിച്ചു സന്ധിച്ചു ച സ്യേത്രം നീര്യരും പരികകന്നമാന്ഷന് കീത്തിയും ഒ ശ്രൂത്തയും കവിതയേയും പ്പിഴന്നവനാമി വിഷ്ണുയിന്റ പര ത്തെ യാനം യ്തു,
അതിലു _കൃ്യഡ്ിര്യഭക്തിമത്രനിഗളരസസ്വര, ഘി [ൃക്മന് രംംഡ്ി (33) ഭയത്തില് (രില്) ഉ രതി മത്രം വിഷ്മത്തുോക (പരപ്പന) സാര സ്വനങ്ങലന് (സരസ്വിമയ സംബന്ധിക തൂ ാല്, ശബ്ല്ങ ല്, ശാലിരങ്ങം (പൂഴനീഷങ്ങാം) ആയതു ദശ (4 രാശി പറ്ണുകാല്) കോ (ശ്ാകങ്ങ ലാ) ശൃ്തൂതവേതാഭവികയം /കൃ്ലുരദപണ കൃതമായ (ചെയ്യ ഒല) അരാമേത്ത വീഷയാരക്കിയരിസ] സമസ്മചരിരസ മയ (എല്ലാ? മേയ ചരിതം (പരിരത്തേം ചിന്ത കഥ യി സ്ധാജിപ്യ(സപിച്ചിും ചുക്കി) സന്പീതം (സമ്പം യിക്ക്ലെടതിന റു സ്ോതം (സ്മാരരത്തം സുവാസ്മാതം സൂരി തി എന്ന പായ) നിത്യം (രിഡസം മോരം) പരന് പറിക്കുന്ന ൪ പാരായണം ചെയ്യുന്നവന്, ഹൃദിസ്ഥാകിച്ചെട്റു്നവ) മാന [മാനഷനന്ം മനുഷ്യന് ഓനുഷശബ്ലും ജാതിവാചിയംക യാല് സ്റ്ീയും പുരധദനയും ഗ്രഹിക്കാം, സ്ത്രീ പുരുഷനും ഈ സ്പിതം ചൊല്ലാന് മഗീകഷര്യണ്് എന്നു സാരം) കീത്തിം (രീതതിയു, യശസ്സിരനു അഗം (രാഗ ഒുദോ
8 സമിപ്പഗേഖതം
ശ്ൂത്തം രോഗമില്ലാത്ത അവസ്ഥയെ നീര സു്ത്തി) കി ര [കവിരമയു വി൯ന് (ദീഴുന്നവന്ം പ പി്ടുന്നവന് ഒ, ജിപി (വിഴ്ണുവിനെറ, സ്റ ലയപപിയയേ ഭഗവന് ശരീ രായണമന്െറ) പരം പദത്തെ ചാലിസ സ്ഥാനത്തോ, വൈക മത്ത അല്ലുക്കില് പാഖഷ്ചിയെ എന്നു. ഭഗവന് പര വിന്ദങ്ങളില് ചേരും (മുക്ഴിയായും) എന്നും വിഷ്ണു വേത്തി ഥു വമ വിഴ്ുപര്ത്തില് ചെല്ലും എന്നും അത്ലാ യസ്തേ (യാനം ചെയ്യും പ്രപിക്ക) ഫലത്തെ ഉദ്ദശിച്ചു പിച്ചാ കീത്നിമട രിയവെ ലഭിച്ചു ഹോന്തത്തില് ലിഴ്പദത്തെ (ആദാശതത്തെം സ്വഗ്ലൂത്തെം വിയ സുപ വേ പുശസ്താമാശവിഹാജസീ എ അ പയ്യേ) പ്രാപിക്കും എന്നും, ഫഖാദ്ദഗനം ജ്്തെ ക്കി പദ്യം ലൂ സ്ധാജിപ്പിരഗവത, ജപിച്ചു ഹി ംത്തില് ചീ ആയമികാം ലഭീരന്നഭിനു പുറമെ (ഫോമില് ചവൈകണ്ണ ശപ്രപ്പീയം തനന്തം വിഷ്സുസജയള്വുംലഭിക്കം, ഐഫി കത്തിലേദ്ട പരേതരികത്തിധ്കം ഇത്മം വയ വ്ം പഥലകഷ ഇപ്ലത്തേവക്കം ജപിക്കാന് ഫാ സംിപ്ഗ തം ഇത്തമമണ്., ഭക്തനും വിരക്നല്യ ഭക്തനും നിയും പു ചെല്ലാന് ധിഷരിഷ്യണ്്, വപ എ രൂ വേണടി മിടു, ഒനം വേണ്ടാത്തവന്ന് ഒടുവില് മ ട്ടം, രയയകൊണട്' ആസ്പികവമെല്ലവതം ഇയു ഭാരിയ ഖും പഠിതാണി എന്ന് ദൂദീശവരന ഉപധഗിക്കുന്നു ങ്ങനെ ശ്രീുകപ്രാമരമോയ സംജീപ്പുദോഗവ സയുഷ്ണുമായിം നി ശ്രിഭേഗവതസ്വക്േപചഥാസമര്ന്രീകാ ോണെ രച്ിത ടീമാ മശ്രണീതിശസേവിഡം
ശ്രീമു പ്ലേഷണ നലം ശൂ.