۱ ۸ 7۷۶۲ ی سراف تن ۲ ری
۳ هی مرژوزن) سگر رسیاس تیار ابرگٌمراد سرالا است ٍِِِ
سس زد رخ مکردت سر
, تا وان را میس راروگرر ؟ سووال ۳ سا
۲ ۲ 2 # مس ۰ ات ۳ سس ر ۳ ۸ 1 ۳ 1 ۱ که رآ نا سوک ادنی زره ها اوا رلک صاسبار ی مثیح .... شام طررسریا رسمار ۶ در هر موی رایوبت 1 اه بان نام یلا کوب مور 1 وسبرط ب هرت رطبفاک اسر فراب گرم 4 انم 1
هل ,۵۱ صعرح مب تریاً از رام اک
: : سرهنیوعا مارم رد ً صذبی مك م 7 دفیر ری هک آقمز ند ی ین
ما ۳ ۳ ها مر و / ۱ ۳ 1 زک پل وس رف ده ما ستعم) سم مر مره راز هرز رز
2/2 تم عتام مویالیی رفرانح ها 1 سانل تا مل الرفتری روش زاروبورتلیت ترنت لت دیا / مک مزر درمز رهم وز رال آرضم ات
دِ هگن رش لبس یه رورت رو گر یل دار کی وه مار ۲ رای ,ادن فلبا یرو رام گز >
ج موساش نیرمت سوم رد اه اس وهای شراب ان
رکف شش تردن ا کی تا 0 مر با مب زره"
ام رس .یم داز مزر نت و را اکن دستشی
اسف ری و را و را #میارزن ا درو و کار بنزه (. 7 .. / رآ :۱۳ مه بم
یس دسا رات رارف طفم | ی ناس ان با
!1 تا هه 0 وه باواص ام راگرد ۳ 1 ۲ ۲۲ مایا اي وا رورا رم ۰۷ و ۳ راب هي ار 1۳ هه مره : ۹ 3 ادن مل عمش عمب سین (ز زوس طبن 7 ها 4 رگد هکت سوت ۷
۱
هم
۱۳ هکرابم و رت 5 : 0۳۳۲۳۱۱۳ موز زر تن رخا لا 7۳۳۳۲۳۳2۳775۳۳۳1 با با نم هم یت ری ,هملعت سرم ردیح نب ی زار 0 )هل ۱
شالت کیا رگ یال رانا بای زک مرس هذرضو مد قیرت ا مق رال 2 میات گر له دهد "اکن چام ری لر ره
۷ سکن وم هي دتلیغ درسان عم تهای مرم اسی
ماه ۵ مزلم از ماریان هه مرن ناج ت اها هل یت رک مابل کین کته هاینیزدمرگریت با [ ۲ ان 1۳ حلاق نگلین «م. + یا کی کل درم هو حک گنت (زهرگرنهمصت اقلا ۵ رشان گنر۷ ۱۵6ا نزو ارطفم 4 برون اک دمیق ۷۳۱ متا ریما لیس فردرا ین ن رای وطا یت یه دمواست را ر 9
۹ب ۳۰۶ ۲۵کس صوبیا ل رگزات وت گس گ درعل امد کن هک زیاس اسنگ ورط 2 وتري و صل حرلرنه سل مرش دمرکرامّب مسا بمشهه ارم گیریال
رگلت فت .
یماگ مداد
ما یف
۵ وه
+ تالک بت
لت بت او لاد ره گم را بو را ارقنف_ : "وق چات" مرو ل رورا یرام ال واو رن لیت ت۲2
ز مارا هاش استو «هرتررس,ا کم مار و
فلز > نا مازا وانه مرتق رهم 0
بت لبط ۲2۵ بر بقصدم دنارگ *"
نکر ببرزیبرن زا و رهب کح من تالم برری آزه اممصت. را دک < منم فا کچ وبل ایا ملع
م
عذ بیس هرروز سایز ه
رها رال رت د رای مبارری شا لاه درا ۵
کمن سانو رین ؛ 7 مبا زره دیگر ۲ مراب رم میا مرهوم ادها( ۲ هرا هه عرر 6 (هجّم م راهم و ررّنم
س تین ابه
لیر
كِ
خواهد نود. اهامام خو اهند ورزیده (ص-۱). بدینطریق مار تیلف» پس از آغاز سخن در باره انرزی انقلابی و مبارره فعال برای سرنگون
کردن حکومت مطنعه» بلافاصله بسوی انرژی حرفهای و مبارزه وعال در
راه نزدی>ترین منافع منحرف شد! بخودی خود معلوم است که ما |
تمیتو انیم مبارزة داندجویان. لیبرالها و غیره را در راه «نزدیکترین متافع» آنان رهبری کنیم و لیکن بحث که بر سر این موضوع , نبود. آقای اکوئومیست بزرگوار! بحت بر سر امکان و لزوم | خرءت تیبرمای اجماعی گوناگون. برای, سرتگون. کردن. حگومت ایت مور قشرهای گوناگون ایوزیسیون» عیتو انیم رهبری کنیم» بلکه. اگر بخواهيم «پیش آهنگ»
مطاقه بود وما این «فعا
واه تنها
باسیم» حتما" هم باید رهبری بکنیم. برای اينکه دانشجویان ما» لیبرالهای*
3 کیره وبا رژيم میس موحوده ما مصادم کردنده برای ابر مود تا باه بل از ها رد از سب شوه پلیس و خود مأمورین عالیرتبه حکومت مطلقه اهتمام خواهند ورزید. میخواهيم دموکراتهای پیشرو باشیم باید همان مصروف انتظامات دانشگاهها و یا ۱
*وای ساه اگر آن باس که فکر اشخاصی را که فقط از فقط از ز مستواها (ع۷) و غیره باراصی هستند به یوج و مصرف بودن
تمام این شم -یاسی سوق دهیم. ما باید وظیفه ای بر عهدة خود
گریم_ که تحت رهبری حزب خود موحبات چنان مبارزه سیاسی همه جأببهای را فراهم آوریم که ۳ گونه قشر های اپوزیسیون مبارزه و باين حزب یاری نموده ند. ما باید از پراتیسینهای
طد حکوعت بتو اند بقدر مقدور باین ء واتعا بیاری و مساعدت آن همت مار سوسیال دموکرات چنان پیشوایان سیاسی ببار آوریم که بتوانند | تام مظاهر این مبارزة هبه جانبه زا رهبری نمایند: بتواننده در عوقع لزوم, هم به دایشجویان مضطرب. هم به ناراضیان زمستواهاء هم به پیروان خشمکین فرق مختلف مذهبی. هم به آموزگاران
تودهای ر جیده خاطر و غیره وغیره «برنامٌ مثبت عمل را دیکته کننده.
ری ار دب رز ان سگرن کرد ۰ خر بر
ار تبنف بکلی عاری از صحت است که ما
باین جهت این ادعای ما
در مورد آنان فقط نقش منفی افشاء کنندگ نطامات موجوده را متوانیم بازی کنیم... ما «قط میکنست امید واری ها ثیراکه آنها کمیسیونهای مختلف دولنی دارند برباد دهیم» (تکیه روک کلمات از ۳ ماست). مار تینف با ابن اظهار اتش نشان میدهد که در مسئلهُ نقش حقبتی «ییش آهنگ» انقلابی این نکته باشد. آنوقت به ممهوم حقیقی این آخرین گفته های مار تینف «ایسکرا» ارگان اپوزیسیون انقلابی است که نظامات
مالقا جیزی نمبفهمد. و هرگاه خواننده متوجه
بی خواهد برد:
| ما و بویزه نظامات سیاسی ماراتا آنحائیکه با منانع قشرهای عاملا-
| گوناگون اهالی
تصادم مر ی فاش و بر ملا میکند. ولی ماه فقط در راه آرمان کا رگری ۶ ر کرده و خواهیم کرد و با مبارز پرولتاریاء رابطه درونی محکم داریم. وقتی ما دائره تاثیر و نفوذ خود را راهم بفرنجتر میسازیم» (ص - ۳). مفهوم حقیقی این استنتاج بدینقرار است: «ایسکرا» میخواهد سیاست تردیونیونی طبتهٌ کارگر را (که پراتیسین های ما از روی سوع تفاهم يا پواسطه آماده نبودن و یا از روی اعتقاد اغلب اوقات باین سیاست اکتفا مینمایئد) تا درجهٌ سیاست سوسیال دموعراتيك
محدود ميکنيم بدینوسیله خود تاثیر و نفوذ
|[ ار تقاء دهد. ولی «ر ابوجیه دلو» میخواهد سیاست سوسیال دمو کراتيك
و آئوقت با اینوضع باز مر ابوچیه دلو» به همه و هر کس اطمینان میدهد که این - «دو خط مشی را میتوان در کار عمومی کاملا" بایکدیگر وفق داد» - * اهانهنآوهنه ماءععه ,0
وا تا درحه سیاست تردیونیونی تنل دهد.
مرال ۷ ۲۸۲ ن رورا دارم گرد ریز قرررا سوفم._ ما طنهیت۱هال ۳ وت سس گ ات۳۳
۳9
چه باید
۱ سر 5 ما آن 1۳ ح هت تبیغ 9 حقیقی. همه حانبه و زنده در اختیار کار گران گذاسته شود. 7 وله تام ات ایقشی) کر لت رترسسیای اهر ۳ ماء که اغلب متمایلند این موضوع را انکار نماینده آن گام بزرگی را که بمکان شناسائی فنر های درونی محرک مکانیسم دولتی ما در آنجا از ال و ام تاد ی زا مست. از «افراد خودی» یعنی سوسیال دموکراتها وجود داشته بانند. و اینگونه اشخاص نه تنها از لحاظ نرویح و تبلیغ بلکه بمراتب آن ار لحاط تشکیلاتی لاز مند.
فراموش میکنند. اینها «دنباله روهای» حقیقی هستند که اغلب تحت تائیر تصورات دوران ابتدائی جنس ماء که مدتها ات زندگی میکنند. آنزمان واقعا" قوای ما بطور حیرت انگیزی کم ۱
بود. در آنزمان تصمیم راسخ باینکه همگی برای کار میان
گار گران بروند و تقبیح شدید هرگونه انحراف از این کار يك امر
طبیعی و مشروع بود» آنزمان تمام وظیفه ما عبارت از آن بود
[ که در میان طبقه کارگر استوار گردیم. اکنون قوای عظیمی بجنبش
جلب شده. بپترین نمایند گان نسل جوان طبقات تحصیل کرده تماما"
بسوی ما رو آور شدهاند. در همه جا و در تمام ایالات کسانیکه درحنرش
شر کت ؛ءوده یا مایلند در_جنبش شرکت ورزند و اشخاصیکه گرادٍ
و حال آنکه در سال ۱۸۹6 سوسیال دموکراتهای روس را با انشت بود شرد) یکی از نواقص اصلی سیاسی و سازمانی جنبش ما این که ما 0 همه ن قوا را اندازيم و به همه کار ۱ سب محول نمائيم (در این باره در فصل آینده مفصل تر بحث خواهیم نمود). اکثریت هنگفت این قوا از امکان «رفتن میان کار گران» کاملا" محرومند و بنابر اين در بار خطر انصراف قوا از کار اصلی ما جای سخنی هم نمیتواند باشد. برای اینکه يك دانش
مورال ۳ - ان مالیت همین ام طب ت(ها( زفینبهر زاسح موی س_ ۱ ۰ سس
در مقالةً «از چه باید شروع عرد؟» (.ایسکراه شمارة
مرن بار آن ذیلا"
1 ماه مه سال ۰)۱۹۰۱ که لازم خواهد شد در خنبی ۳( بظور مفعصل بحت کنیم» نوشته بودم-؛ ما باید در قشرهای نده_و میشود که دستهای ذاراضی. دست4 دیگر بیشتیانی ایوزسیون ۱ 9 و سای از ۰ سس ت ِ ۱ ی آباید متا شد از اینکه نداهاثی که برای افشای رزم 1 امیسوار و دستة سوم به قابق دوام نبودن_<کودت_طقوییتی | ار اه یت وود اگریر آن ممتقد گردند. اگر ما باين وطینه_خود آگاه نبودیم که ل 0 2 3 ۱ به است. علت این فسجوحه سارشل ۶ د باید از همه و هر گونه مشاهر نار ضایتی وزارت لا ها ی ۳ ِ-- ۰ تیست »که علت آنته اشخامیکه قادر و آماده افتا اعتراضش راء ولو در حالت جنینی هم باشد. جمع آوری نمائيم و مورد مطاله؛ قرار دهیم. در ایتعورت فقط_ در گفتار سیاستمدار» و سربیال_دموکرات_میتوددم رکه نظاثر آن در زندگی بسیار و بسیار ۱ است). لازم به تذکر ثیست که تمام تودة چفدون میلیونی دمقانان
۱ ۲یا برای فعالیت در میان تمام طبقات اهالی زمینه موحود ۱ [ است؟ کسوکه_اینرا نمیبینده در اینجا هم با سطح آگاهیش. از ۱ ات۳۳۳۳ ۱
سری پلیس کردن میباسند فاقد تریبونی هنتدند که از مد که یا خوق و درف ۲
آنجا بتوانند سخن
رگو یند - فاقد شنوندگانی هت ناطق را گوش عنتد و او را تشویق و یشت گرم ایند - ایزه اسخاص در هیچ حا بین مردم چفین نیروگی را نمیبینند که
.ده داشنه باشد در معابل آن از حکو مت ءومال مایشاعه
زحمتکش, بیشهور آن» طنعتگران خرده يا و غیره نیز همیشه با ذوق ررب
[ وشوق به تبلیغات يك نفر سوسیال دموکرات کم و بیش ماه رگوش خواهند داد ولی آیا اصولا" ممکن است ولو يف طنته از اهالی را تعان داد عه در میان آن اشخاص, دستهها و محافلی وجود نداشته باشند عه از بیدادگری و خود -ری ناراضی بوده و بالنتیجه در دسترس تبلیغات يك نفر سویال دموعرات که بیان نده | ی ا ۲ خود به خلد ستحم کلیات حاب 26 هن متا از درد ناکترین نیازندیهای عمومی دموکر اتيك است قرار تگیرند؟ و اما رجوع شود به حلد پنجم «اپ ) ص ٩ ت اگر کسی بخواهد چگونگی این تبلیغات سیاسی يك نفر سوسیال ی دموکرات رادر بین تمام طبقات وقشر های اهالی درنظر خودمجم " نماید. ما اورا متوجه افشاگریهای سیادی بمعنای وسیع این کلمه میکنیم ۱ کت که بیثابةٌ وسیلاً عمدة (ولی البته نه یکانه وسیله) این تبلیغات است.
وی ات نمایند... ما اکتون یار ای آثرا دارم و موطفیم
که برای افتای حکومت تزاری در برایر عامه مردم قرو ی |
: ۱ بر با کنیم؛-چنین تریبونی باید روز نام سوسیال دم وکر اتیگ
۱-۷
چنین ننوندگان ایده آلی برای افشاگریهای سیاسی همانا مه
کارگر است که برای وی دانش همه جانیه و زنده سیاسی قبل از هر چیز و بیش از هر چیز ضروریست و از همه زیادتر شایستی
آنرا دارد که این دانش را در مبارزءٌ معالانه پکار بندد. ولو !نکه این مرزه وعده هیچونه» ۶شايج محوسی» را هم ندمد ۱
و اما تریبون افخاء در برابر عامهٌ مردم تقطمیتواند يك روز نامه
| برای بو وه بشد «در ارویای فتوی جندی که تس
داشتن نام سیاسی باشد بدون ارگان میاسی غیر
| روسیه هم از این لحانط دون شبهه جزو اروپای کنونی میباشد اکنون دیر گاهی است که در کشور ما مطبوعات بعنوان
ممکن است» و
تیرونی عرض و جود میکند و گرنه حکومت برای تطمیع آن و یاری رسانیدن په هر گونه کاتکوف ها و مشیرسکیها ده ها هزار منات صرف رد و انیم در روسياٌ استبدادی تازگی ندارد که مطبوعات غیر علنی بند های سانسور را شکسته و ارگانهای علتی محافقه کار را وادار ساخته _اند آشکار! ۱ ۱
ز آنها سخن رانند. در
سالهای ۷۰ و حتی ۵۰ سدد گذشته یز ان در اهمیه مر
و ی و و و ی ی آماد خواندن مطبوعات غیر علنی هستند.و - بنابه گفتهً که نامه برای «ایسکراه فرستاده بود ([شماره ۷)- میخواهند از ر,ء
ردق
این مطبوعات بیاموز ند که «چگونه باید زیست و چکونه بای مرد», افز ده شده است. همانگونه که افتاگریهای اقتصادی ببیز له رو شر لد
چنگ_به صاحبان_فابريك_است. _بهماگونه نیز وتارس
اعلان جنگ به حکومت است. و هر قثر این اقدامات افشا کننده 1 5 سس پر دامنه تر و شدید تر باشد و هر قدر آن طنقه اجتاعی که
اعلان جنگ میدهد تا شروغ بجنگ نمایذ بر حمعیت تر و مصیم تر
اشد. بهمان نسبت یز این علان جنف همیت معتوی یشتری
دس دا پم اس مج ی نات یرای انعاگرای اس تخودی رد > ۰۹۰ص
از وسایل توانای متلاش ماخ رزیم متخاصم» یکی از وسایل حذ
تواند بیش "هگ قوای انقلابی گر دد که بتواند موحبات افشاگریهار ! واقعا" در مرابر عم» مردم فراهم سارت و بصع حسحته تست
» «عامه مردم» دارای مضمون بسیار وسیعی"است.
آهنگ شدن همافا باید طقات درگر را حلب گرد) -سیا-تمتار ان هیار و اشخاص. خوتسردی هستند ۶ حساب کار خود ر٩ وارند اینها بخوبی میدانند ۶ حتی شکایت از دست مور دوز ره هه هالی از خطر نیت تاه رسد بتولت ها مایشاه» روس. و سر
فقط هن می
شکایت واقع"
کایت خود را رد ما خواهند ورد ۵۶ مه یت ار
او اد مومر واقع ود و ها چگ تیروی, سیاسی, راب
برای اينکه م۱ هر انظار_ اشخاص میکانه چتن «بروقی +شوس بابستر
در ارتقاء ترجه آگامی و امتکار و ابررزی خومش سیر مرسختی نمام کار کنبم؛ برای حصول ام «تصوه هم گمی مخواهد ور ِ
آگن ما به تلوری( و عفن که هی" خفیقت: پسر آهدکه 4حتر سس خیم بیش آهدگ» ور میوء
و
جنه فد هرمز یک اش وی ار مد ۳ مرها رت رن زب 6 با وا" رم مد مررم راهم مزر
و وا ت99
۸ چه باید کرد؟
و اما آن کسی که با پشتکار نامتتاسب باخرد خود «رابطهٌُ درونی محکم با مبارزة پرولتاریای» را ستایش میکند از ما خواهد پرسید و هم اکنون می پرسد عه اگر ما باید عهده دار فراهم ساختن موجیات افتاگری واتعا میگانی اعمال حکومت باشیم» در این صورت طبعاتی جنیش ما به چه_صورنی ۲-باین صورت | بیا نوید میدهند و در آن اعونومیتهای ما دیگر عقب مائدگی عه ما سوسیال _ دموکراتبا_موجبات_ این افاگریها را برای عامه | خود را بکردن کارگران نخواهند انداخت و عدم کفایت انرژی مردم فراهم میسازیم؛- باین صورت که هبه مسائلی عه در امر | خود را بدینوسیله که گوئی توای کا رگران غیر کانی است تبره نس وه وا روج سوسیال -جموترانک نخواهند نموده از دست دادهایم. ما از اکونومیستهای خود مییرسیم:
بعدی قوایکا رگران برای این مبارزه گردد. اکنون بجستجوی متفقینی در صفوف لبیرالها و روشنفکران پرداخته است»...
آری» آری» واقعاً هم که ما هرگونه حشکیبائی» را برای «رسیدن» آن یاعت سعدی, که مدتها است «آشتی دهندگان» رسیدن آنرا
تشریج شده و میچتونه چشم پوشی واغ.اضی تست به تحریفات | «تجمع قوای کارگران برای این مبارزه» باید عبارث از چه باشد؟ عمدی و_غیر_عمدی_در مارکسيسم نخواهد شد؛ _باین صورت آیا بدیهی نیت که این باید عبارت باشد از پرورش سیاسی ار تتیغات حاسی هبه چاه از طرف حزبی_بمبل خواهد آمد که هم عاوعران" و افقأی تام جوانب حکومت مطلقه متفور ما دو برابب حبله بحکومت بنام عموم مردم. هم پرورش انقلابی پرولتاریا را در عجن آنها؟ ۲یا روشن نیست عه اتفاقا" برای همین کار «متفقینی از عذوف یی بر( اتصانی یرگ لیبرالها و ووشتلکران» لازمند عه حاضر باشند در افشای مامیث 5 استفاده از آن تصادمات خود بخودی وی با استثمار عتندگان را | لگ رکشی سیاسی علیه زمستو ائیهاء معلمین. آما رگران» دانشجویان و ی وربا راب با نداشته و باردوی
که بیوسته قعرهای ۱0 اش عیره با .۱ تعريك مساعی نمایند؟ آیا حقیقتا
ذهم این «دستگاه بفرنع» ب ود ابنجزی شعد ارگ مس ات13 معکل است؟ مگرآپ. ب. ۲کسلرد از سال ۱۸۹۷ بای | ۳ ولی یکی از مشخصترین صفات اکونومیسم ما حاستربی | طرف همواره بشما گوشزد نییکند عه: دوظیفاً جلب هوا خوامانی ی تبردن به این ارتباط و علاوه بر آن: پی نبردن به تطابق بین نیازمندی از طبقات غیر پرولتار و یا متفقین مستتیم و غیر مستقیم از طرف مبرم برولتاریا (برورش همه و یداب سیامی سوبیال دموکراتهای روس؛ پیش از هر چیز و بطور عمده برسیله چگونگی فعالیت ترویجی در بین خود پرولتاریا حل میشود؟ ولی با
تمام اين اوصاف باز هم مار تیلف و سایر اکو نو میستها قضیه را اینطور
بی نبردن نه فقط در حملات
که به نظریه باصطلاح طبقاتی
تصور میدبایند عه عارگران نخست باید «بوسیلاً مبارز؛ اقتصادی
مدکور همان اسنت منعکس علیه کار فرمایان و حکومت» برای خود تحبع توا نمایند (برای سیاست
۹ 2 1 ۳ بردیو یو ی) و بعد- از قرار معلوم ازمرحله«پرورش روح *
ای باه رها دادن نرب جومسی د فعالت بعيوة سوسیال دموکراتیگ «بپردازنه! کح آ[کونومیستها عت ادابه میدهند «... «ایسکرا»_در پزومشهای یستها چنین ۲
که تضاد های
3 خود غالبا" از نظريه طبقانی
گوناگون است. «ایسکرا» که وظینهٌ مربوط به اقدام فوری بمبارزه بر ضد حکومت مطلقه ر بوسیا» فرمولهای تلو رتیك...» (نه بوسیله درشد دای ری حال رشدند...») «حل کرده
۳ ِ ۲ ً رن دکه «اسکر ا»«به تحبائی سّت واز فرار معلوم تمام دشواری این وظینه را برای
تب عه از صدقههای حکومت اوه دند باری طبقه کار گر را وعده میدم و کارگران در شرایط کنونی احساس مینمایده... (و ته فعظ احساس |[ رو ,های حکومت تاخوشنودند باری " ر ثر را و و
ید ۳ تن
ظنه بنشر کارگران دشواریش 7 ن س ۳ : ۳ ۳ 1 + بان نمیاور د». ذُو اننده به م له های «حکومت معلها
وئومیست» که برای کودکان اهالی برز ن تیاده رخا ی ی ۲
خردسال دلسوزی میکنند» زیرا کارگران حتی برای تقاضائی هم. که
يك کل هم در نا اختلاف طبقانی این قشرهای
مینماید بلکه نخوبی میداند که |
کمتر ست تا بنظر روشلفگران : تا زمستوا» (در دباره های ۲ و ع «ایسکرا»)» که نکارندگان نامه
۱ 0 مر احعه نماید ملاحطه خواهد نمود که بقو ل مارتیتف آبدنشان: وعدت هیجکونه «تتایج مصوسی» را نمیدهند رد ئّ حکوعت نبت به «تبلیغات ملایم زمستوای
صنفی بوروکراتيك» و «حتی وعالت طقات دارا» اختصاص داده شده د که در عایسکرا» بأین نامه اکو نومیستها است. در مقاله گفته میشود که کارگر نبایستی
بقع آنتهی. ها از انتبار این نامه | بر ضد زستوا بنظر لاقیدی بنگرد و نیز از زمستوائی ها هم دعوت
به مبارز حکومت
بحت در اطراف اینکه در «ایسکرا» نقطهُ | شده است نطقهای ملایم را دور اندازند و هنگامیکه سوسرال دم وکراسی دیر گاه بود عه از جوانب بسیار
* ضبن" در _میان_اين قالهها (در شماره ۳ «ایسکراه) ی ما
تتط ق جسموي فزضت مناسب ۳ ِ
تدادهای طبقاتی در جات ما در و3
ج بودیم تا آنکه پاسخ آنرا بدهیم. | بخصوص در بار ۲ مقابل حمله با دفاع نه, بلکه با حمله | (رجوع نود به جلد کلیات. چاپ ء روسی» صفحه ۰۰۱-۳۹6
متقابله حواب دهیم. مت
چرس ماه آگروذسی
چه باید کرد؟ ۰۹
انقلابی در مقابل حکومت کابلاد قد علم میکند. سخنانشان محکم و شدید الحن باشد. نگارندگان نامه در اینجا از چه نارای اند؟- بعلوم نیست. آیا آنها میپندارند که کارگر از کلمه های: «طبقات دارا» و «زمستوای صنفی بوروکراتيك» سر در نءیاورد» و یا اینکه ترغیب زمستوائیها باینکه از سخنان ملایم به سخنان شدید الحن بپردازند بمئزلهً «پربها دادن به ایدئولووی است؟» آیا آنها
تمور میکنند که اگر کارگران. از رفتار حکومت مطلقه حتی نسبت |
به زهستوا هم چیزی نداننده باز برای مبارزه بر ضد حکومت معلقه ۱ میتوانند «بتجمع قوای خودبرردازند»؟ همه اینها باز هم نا معلوم نیماند. فقط یف چیز روشن است که: نکارندگان نامه از وظایف ۱ نیاسی سوسیال دموکراسی تصور بسیار مبهمی دارند. این مطلب از عبارت زیرین آنها باز هم بیشتر واضح میگردد: «روش «ایسکرا» 4 نیت به جنبش دانشجویان نیز بهمینترتیب است» (یعی در اینجا [ «تضادهای طبقاتی ماست مالی میشوده). لابد ما بجای اینکه کار گرانر! دعوت نمائيم که بوسیلهٌ تفاهرات عبومی بگویند کانون ۱ حقیقی تعدی و بیداد گری و لجام گسیختگی - دانشجویان فیستند باکه ۱ حکومت روسیه است (شمار ۲ «ایسکرا» *) میبایستی مطایق با روج «رابوجایا میسل» صحبت کرده باشیم! و این افکار در پائیز ۱۹۰۱ از طرف سومیال دموکراتها بیان میدود. یمنی پس از وقایع ماه های وریه و مارس و در آستان؛ جلبش تازه دانشجویان» و این خود آشکار بیسازد که در این مورد نیز جریان «خود بخودی» اعتراض. برضد حعومت مطلقه از رهبری ۲گاهانهٌ سوسیال دموکراسی بر جببش شند > چیوجهد خود +خودی کارگران به طرفداری از 1
پلیس و قزاقها مورد ضرب و شتم قرار
بیگیرند از ٩ گاهانه سازمان سوسیال دمو کرانيك پیش میافتد!
نکارندگان نامه ادامه میدعند: «و حال آنکه «ایسکراه تقالهای دیگر هر گونه صلح و مصالحه ایرا جدا" تقبیح مینماید و لا" بدهاع از رفتار تحمل ناپدیر گدیستها میبردازده». ما بکانیکه ولا در مورد اختلافات بین سوسیال دمو کر اتهای امروزی بايك
چنین روش خود پندانه و اید
اختلافات مهم بیست و بانتعاب نیارزد.-تومیه ميکنيم که در
ار این سخنان خوب بیاندیهند. آیا در
افرادیکه میگویند
۷ در مورد آشکار کردن خصومت حکومت مطلقه نست به طبقات تملا" گوناگون و در مورد آشنا ساختن کارگران با اپوزیسیونی
" در های کاملا" کوناگون فسیت بحکومت مطلقه وجود
دارد بطور شکفت آوری کم کار کردهايم و اين کار را ءصلح و
غلیه کار فرمایان و حکومت» میداننده ممکن است بااحراز موفقیت ار کرد؟
ماه بمناسمت چپلمین سال آزادی دهقاذان (۰)۷۵ در باره لزوم
مبارز 5 طبقاتی به روستا (شماره ۳) و بناست یاد داشت سرء
رینته, در باره آستی ذایفیری بین خود مختاری و حکومت مطلقه(شمار رت ند * رجوع شود به کلیات چاپ ). جلد ). ص ۳۹۳-۳۸۸ ع. ت.
سالحه». و از قرار معلوم صلح و مصالحه با تفوری بارزه اقتصادی اب رجوع شود به حلد کلیات. جچاپ ع. ص 1۰۱-۳۹
صحیت کردیم؛ ماء بمناسبت قانون نوین. باصول سرواژ زمینداران و حکومت خدمتگذار آنها حبله کردیم (شمارٌ ۸) و بکنگره غیر علنی زمستواها تپنیت کفتیم و زمستوائیها را تشویق نمودیم که از التماس های خفت آور بعفرند و به مبارزه بپردازند (شبار؛ ۸ *۳):- ما دانشجویانی را که شروع بدرلا ازوم مبارزم سیاسی نموده و به آن مبادرت کرده بودند تشویق کردیم (شمار؛ ۲) و در عین حال هوا داران جنبش «فقط دایشیجوئی» .وه که دانشجویان را به عدم سترکت در نمایشهای خیابانی دعوت مینمودند. برای این «نافهمی عجیبی» که از خود بروز داده بودنده به باد انتقاد گرفتیم. (غباره ۳ بمناسبت پیام کميتاً اجرائیه دانشجویان مسکو مورخٌ ۲۵ ماه وریه)؛-ما «آرزوهای خام» و «تزویر و سالوسی» شیادان لیبرال روزنامهٌ «روسیه» را افدا کردیم (شماره ۵) و در عين حال فجایع سیأه چالهای حکومت را که «از ادبای صلح جو. از استادان و دانشمندان سالخورده و از زستوائی های مشهور لیبرال قصاص میگرفتنده گوشزد نمودیم (شماره ۵: «تاخت و تاز پلیس به مطبوعات»)؛ ما معذای حقیقی برنامهٌ «مواظبت و مراقبت دولت نسبت به بهبود شرایط زندگی کار گران» را افشا نموده و از این «اعتراف گرانبهاه که میگوید «یحای آنکه منتظر تقاضای املاحات از پائین باشیم بهتر است با اصلاحات از بالا بر تقاضای این اصلاحات از پائین سبقت جولئیم» حسن استقبال کردیم. (شمار؛ ٩ ***):-ما آمارگران پروتستان را تشویق نمودیم (شمار ۷) و آمارگران اعتصاب شکن را مورد سرزنش قرار دادیم (شمار؛ .)٩ کسیکه این تاکتبك را تاكتيك مشوب ساختن ذهن طبقانی پرولتاریا و صلح و معالحه با لیبرالیسم میشمارد - تابت میکند که بهیچوجه بمعذی حقیقی برنامه 66۵0» بی نبرده آست
و هر قدر هم بخواهد آنرا رد کند باز ۰ ٩: همین برنامه را عملی
مخماید: زیرا 4۶ او بدین وسیله سوسیال دموگراسی را بسوی «مبار رم
افتمادی علیه کاردرمایان و حکومت» میکشاند و از وظیفا خود که
دحالت فا در هر مسفز لیبرالی» و تعیین روش سوسیال دموراتيك نات نت 2 ِ 2 ح وب
خودش نسبت به این مسئله است امتذاع ورزیده بدینطریق در برابر
- فردهکارک اوسمها وان زیون
۰ پم ۰ منوری قر درفيم ار : 7 ۶ ف ده مما رز" مادی روریمه
۱ ۰
اکرزوستنما 4 سرژو دآربدن سمل وت قر درد مان
ترس 7 سرد زارد رم ول گون فزد یز دج هي ر غشس فرق الاده ۲ لین بر ی ز منوا ی کم کي در امتم با اما ن نمرارنه دا لست اسله و را با برقت #ایرتژی 3 تسب نریم 9۱
[ رابت دار نت گردریت شالت سای بل رتری لیا رمازهاز را ترس میم و مان ۲ [ تیوه وهی
خرده کاری | کونومیستها و سازمان انقلایون
ادعاهای که و فوفا نبا را مور ۰ ترا دادیم و حاکی از اینست که مبارزة اقتصادی يك وسیلاٌ نبلیذا ی است که از مبه بیشتر قایل استفاده میباشد و وظیفا ما اکتوق ایستکه به_همان_مبارزة اقتصادی حنبه
۱
ی بدهيم و غیرد. نثان
ابی ما نیز محدود ح «مبارز؛ اقتصا علبه_کا 7 و خکومت» هیچ احتباجی
دق
۰ ق خوده نه تنها محدودیت *
آزمانی | هم تقد به آن صورت قانو نی میدهد. د. اب د هل 2 دار لب د ادن ورد هم
حتد مانند همیشه_درایوچیه_دلو» _ارگانی است ت که آگاهی وی در مقابل رش خرد بخردی سیر می اندازد. و ال آنکه کر در برایر | ۵ شکلهای سازمان که خود بخودی بوجود می و
اینیوضو ع که عا ساز ان ما - محدود و بدوی است و تا چه
2 ات۳ ی است که ا انحطاط نوده بلکه بیماری
ین - بیماری
شد_است. ولی بخصوص الان که میته ان |
شد بخصوص در این موقع لازم است
که علیه هو دفاع از عقب ماندگی و علیه هرگونه صورت تانوتی دادن به محدودیت موجوده در این رشته بطور آشتی ناپذیری مبارزه نمائیم و بخصوص لازمست در هر فردی که در فعالیت عملی شر کت دارد. یا همینقدر در حدد شرت در آنست. روح علم رضایت از این خرده_کاری را که در بین ما رایج است براگیخت
و عزم راسخ برای رهانی از آن را بوجود آورد.
الف) خرده کاری چیست؟
سمی ميکنيم به این پرسش بوسیلً تصویر کوچکی از فعالیت
| یکی از محفل های تیپیک سوسیال دموکراتيك سالهای ۱۹۰۱-۱۸۹6 پاسخ دهیم. محصلین این دوره نسبت به مار کسیسم اشاره کردهايم. البته این دینتعی تپا متوجه مار کسیسم بمثابه
يك تلوری نبوده و حتی میتوان گنت که بیشتر متوجه پاسخ
به پرسش «چه باید کرد؟» و لشگ رکشی علیه دشمن بوده
است تا مارکسیسم. این سپاهیان تازه رسیده با مهمات و تدار کی
که به طرز حیرت انگیزی بدوی بود
ما به شیفته شدن همگانی
دعوت به
به یورش می رفتند. در اکتر اوقات حتی تقریبا" هیچونه مهمات و هیچکونه تدارکاتی در کار نبود. آنها مانند دهقانی که از پشت کاو آهن آمده باشد | فقط جماق بدست بجدگ میر 21 رابطه با کار کنان سارت
رابطه با محافل نقاط دیگر, یا حنی سایر
يك محغل داندجوئی. بدون داشتز
| هیچگونه دار جلبش, بدون داشتن هیچگونه
2 قسمتهای شهر (و یا مدارس
| دیگر)» بدون هیجگونه سازمان دادن به قسمتهای مختلف فعالیت | انقلابی» "بدون داشتن هیچگونه نش مرتب فعالیت برای يك مدت نبا طولانی؛- با کارگران رابطه بر قرار نموده و بکار اقدام مینماید.
: 1 رفته دامن
محغل رفته ترویج و تبلیغ را وسیع
بمناست, همین واقعیت پدید آمدن خود حسن ز
توحه قمتی از
سانده و داگا"
ونیم کار گران و حسن جامعاً تحصیل کرده را که
۱ 5 ۱ | به «کمپته» بول ر دستههای
موقم
شباره روزنامه و با نخستیز
لیات بلافاصله کار
رسعکه عملیات خدام
فا وه از
همان دانشحوئثی خود ر میغناخت و فةط در انتظا انتشار لحظه کاملا" مناسب 9 بدام انداختن آنان
۱ «ثناسانده بودند»
بود و برای آنکه * ۵:1 7۳5 محسوسی در دست داشته باشد عمداً
به محفل فرصت میداد تا
توسعه دهد و همیته چند نفر ۳
(ِنَ
داشت
من اطلاع دارم هم از ط میشود) عمد!"
دهقا ان حماق
تدست بر صد
باید از جان سختی جنیشی تعجب نمود که. ینش معرذ آورد. درست است که از نظر تاریخی
کافت آنادگی نو مه
پیروزیهائی بدست می
کلیه سوسیال دموکراتهای فکور
ی و
,یعنوان کبوتر پرقیجی" طرف
باقی مگذ اشت.
بقدر کفایت رشد نموده دامنةٌ 9
رفته رفته حس اس" 3 با اینکه نا آشنا
خود را
از استخاصی را عه بحالعان وقوف اصطلاح تکنیکی است و بطوریکه ما و هم از طرف زاندارمها استه
جنگی را نمیتوان با لدگ رکشی
امروزی مقایسه ننمود.
ن فقدان
بو وت لك جنین
وسعت می یافت و رشد ۳
و فقط
فوق بوی اشاره شد مراجعه مینمائیم. امید واریم شاهد مثال طویای عه می آوریم موجب ملالت خاطر نشود. ب- اف در شمارة 7 مرابوچیه دلو» مینویسد: «هر آینه
انتقال تدریجی به فمالیت عملی وسیعتر. که با آن دوره انتقالی همکانی عه اعنون جنبش کار گری روس آنرا از سر میکذر اند, دارای ارتباط مستقیم است» یکی از خصائل مشخصه محسوب شود .. خصلت دیگری هم در مکانیسم عمومی انقلاب کار گری روس وجود دارد که آن نیز کمتر از این جلب نظر نمیکند. منظور ما عدم تکافوی عمومی نیروهای انقلابی قادر بعمل است *
که نه تنپا در پتربورگ بلکه در سراسر روسیه نیز احساس باوجود رونق عمومی جنبش کارگری» با وجود تکامل عمومی تود؛ کارگر. باوجود روز افزون شدن اعتصابات. باوجود مبارزه تودهای بیش از پیش آشکار کارگران که پیگرد های حکومت. زندان» باز داشت و تبعید و اخراجپا را شدید تر میسازد. مع الوصف این علم تکافوی نیروئی که دارای کیفیت انقلابی باشد بیش از پیش 0 میگردد و بدون شبهه در_عحق_و بر نمیماند. بسیاری از اعتصابات بدوث انقلابی حریان می یابند...
میشود.
تاثیر مستقیم و یرومند 3 زمانهای عدم تکافوی اوراق تبلیغاتی و دوع تور" عللی. محودوس اس معیای کارکری بلوت یلع مس باند.. در عین تال يك نیازندی داثئمی به پول احساس میشود. خلاصه کلام اینکه رمحا جنبش کا رگری بر رشد و تکامل سازمانهای انقلابی بيشي میگیرد. تعداد موحود ا:تلابیونی که وارد عمل هستند فوق العاده
کمتر از آنند که بتوانند در میان تمام توده کار گر ی که بهیجان آمده چنان نفوذ نمایند که بتمام این هیجانات اقلا" نگ هم آهنگی و تشکل بدهند... محفل های جدا حدا و انقلاییون متفرقی گرد
آورده نشدهاند» متحد نیستند و ی سازمان واحده قوی و با
انضباطی را. که قسمتپایش از روی نقشه تکمیل شده باشند. تشکیل نمیذهنده محفلهای حدید بجای محفلمای را ثابت مینماید... کاملا" شایسته ر
... سپس نویسنده پس از تذکر اينکه پیدایش شکشت خورده «فقظ قابلیت حیات ولی هنوز وجود عد کافی از اف | چنین خاتمه
انتلابی ما میدهد: «عدم آمادگی عملی انقلابیون پتربورگ در نتایج کار آنها
انشان نمیدهده گفته خود ر
است. دادرسی های اخیر بویژه دادرسیهای گزوه
نیز منعکس
میکر دند که این جر رز
مخود آزادی» و گروه «مبارز؛ کار بر ضد سرمایه» بطور وافت نثان داد که مبلغ جوانی عه با شرایط کار و باللتیجه با شرایط تبلیغات در يك کارخانهٌ معینی آشنائی کامل ندارد و اصول پنپانکاری را نمیداند و فقط نظریات کلی سوسیال ده وکراسی را فراگرفته است» (آیا فراگرفته است؟) «فقط میتواند در حدود ۰۵ ۰ ماهی کار کند. سیس باز داشت پیش می آید و از پی آن هم اغلب هم سازمان یا هیچ نباشد يك قسمت آن
تارومار میشود. سئوال میشود که آیا برای يك گروهی که
مدت موجودیتش ماه شمار است فعالیت موفتیت آمیز و ثمر بخش
* تکیه روی کلمات همه جا از ما است.
ممکن خواهد بود؟.. بدیست که نواقص سازمانهای موجوده را نمیتوان تماما" بحساب دور انتقالی آورد... بدیهیست که 8 که وارد عمل هستد
ر اینجا نقص کم بازی نمیکند و نخستین ول کت دموعراتهای ما... باید عبارت باشد از اتحاد_واقمي
۱ ترانها وتان # دقیق اعضاع.
نِ رد کیان
ندانی کا
رای کسانی هم که از همان ادن توت مار کسیسيم_انقلابی_بیروی_ میب عدم_آمادگی بخودی خود هیچکس
آمادگی چیز دیگری هم در بر دارد و
کلی محدود
بودن تمام دامته فعالیت اقا
22
سر فرود
ِ به_گفتن_ این تک نمودند که: دانجام انقلاب
آنرا انجام داد ۳
خود تور ۷ و 7 قرص اقلابیون. که پرولاریا را برای مبار و 7 هثررلظر روش دهد نیست؛ برای این کار کاهست
با آن آشنا هستیم و در «دسترس» است
لوا ات سم
رورم
و با زر یز ۲ 7 ارزو 9و فرانیح) لا سط 7) عرا روا ۵ ۳۸ ی 2 رزرر دار
97 70 هآ و با بر 8 اسلا و زج که رل ربا را مرا هما رز امسر
هروا خیش ها ط دم گاریر و > اسان حلاگی از ل۵ )يا لتذرنر و وروی ۱
ب) خرده کاری و اکونومیسم
ما اکتون باید دن مسئلهای مکت نمائيم» که دیگر قطعا" بفکر
هر خوانندهای خطور کرده است و آن اینکه آیا میتوان این خرده کاری را که بینزلهٌ بیماری رشد و مختص تمام جنبش است. با اکونومیسم که بمنزله یکی از جریان های سوسیال دموکراسی روس میباشد مربوط ساخت؟ آری بعقبده ما میتوان زیرا عدم آمادگی عملی. و 1 ری فده ما وان زیر اععیم اعشیی یی ۱ ی در کار سازرمانی در حقیقت بر
دند_عمومیت دارد. البته افیا 2۳ عبل هستند متهم نماید. ولی مفروم «خر ان عبارتست از بطور
ات
که با وجود يك چنین محدودیتی از انقلابیون هم سازمان خوبی
و در آوردن آن .صورت یك «تلوری»
آوردت در برایر حریان
پوت تلویح و اشاره صحبت کرده باشیم بایداینطور کفت: ما ید
* مرابوچایا میسل» و بر ابوچیه داوه و بخصوص «یاسخ- :
و کرو کنو
ویا اینکه جریان «یزمرده و خمود» نیش
اعتصاب عمومی بر پا کنیم *
آن اطمینان ندا ند و نخستین و ضروری_ترین وظيیفً ی اج ما ر
که عبارت است از: ایجاد سازمانی از انقلابیونی که قادر به مار ۶ سای باهد درله کته
انرژی» پایداری و ادامه کاری_د: تون 7تتختان ۲ ب-اف را راجع به اينکه «رشد جنیش
» هم کار گری بر رشد و تکامل سازمانهای انقلابی پیشی میکیرد» نقل نمودیم. این «اطلاع گرانبای يك نفر ناظر نزدیك» (اظهار نظر روزنامً ۱ مر ابوچیه دلوه در باره مقالٌ ب.-اف) برای ما دارای دو نوع ارزش از طرفی اين اطلاع نشان میدهد که ما حق داشتیم علت اساسی بحران امروزه سوسیال دموکراسی روس را در عقب ماندگی رهبران («ایدئو و کهاه, انقلابیون و سوسیال دموکراتبا) از جلبش خود بخودي تودهها بدانیم. از طرف دیگر اين اطلاع تشات میدهد که هب این قضاوتمای نویسندگان نامه اکونومیستی (در شماره ۱۲ «ایسکراه) یهنی ب. کریچفسکی و مارتینف در بارة خطر مبا غه در کاهش اهبیت عنصر خود ِ_ و مبارزه روزمره عادی و تاكتيك پروسه و غیره همانا #عبارت است از ستایش و دفاع از خرده کاري. این اشخاص که نمیتوانند واز؛ توریسین» ر؛ بدون آنکه روی را بعلامت تحقیر ترش ایند بر زبان رانند و کرنش خود را در برابر عدم آمادگی و عقب ماندگی در کار های روزمر؛ زندگی عشم زندگی» می نامند و در عمل نشان میدهند که نزدیکترین وظایف عملی ما را نفهمیدهاند. باتخاصس عقب انده فریاد میزنند: پا بگیرید! جلو نیفتید! به اشخاهی که از نقصان انرزی و ابتکار در فعالیت سازمانی و نقصان «نقعه» بر اء
است.
ای همه ما و از آنجمله انحراف از نقطهٌ نظر
برای این ده _کاری» غیر از علم
نکته
تج تا مرو
لت 0ج ادن
ی کار دامنه دار و جسورانه در زحمتند فریاد می زنند «تاکتيك بو اب ت که وخایی امن و تشکیلاتی را
* و «مث » مبارز؛ روزمرهُ اقتصادی و آنوقت برای ما غزخوای میکنند که: به همان مبارزم اقتصادی باید جنبهٌ سیاسم داد! بار دیگر میگوئیم: که این عیتا" همان مشم زندگی» است که بهلوآن يك افسانه تودهئی در
مشاهدة مراسم تشییع حنازه بروز
جح متام نز دیكگ محسو
ز میداد و فریاد میکنید: #خداوند
9 کر تج ارتان برکت بدهد و هر چه برید تمام نشوده.
بی نطیر و در حقیعت خودبندانه
4۶ فوظایف سیاسی. یمعنای
4 یحاتف تعلیم میدادند
بعتی معنای مارم
ی* ممک
1
2 1 2 ته هیه ما حماقی را ۴
تخواعیم ]2
رز *تلمریا را نز نو کرت میارز ن) ای ود وس سا رام لا مرت :
اکام زار وض را ایکا 7 مب رز
سفاه 6۶ احساق 1 ما ان ۵ مرو رشن ۳۹ ی
علیلررن سعه 1
7
ی 0
م۷
۱
دح
این خرده کلران علاوه بر آن شیفتكٌ خرده کاری خویش هم باشند.
اینان واره عملی» را حتماً با حروف درشت مینویسند و تصور میکنند که عبلی بودن مستلزم آن استکه وظایف ما تا سه فهم عقب ماندهترین قشرهلی توده تنزل یابد.-در اینصورت بدیهیست که این خرده کاران راه امینی باقی نمیگذارند و واقعا" هم برای آتها وظایف سیاسی عبوما" غیر قابل درک است. ولی برای محفل برجستانی از قبیل الکسی میشکین. خالتورین و زلیابوف وظایف سیاسی, به تمام معنای واقعی این کلمه. به این دلیل و تا آنجا که مواعظ آتشین آنها در میان توده ای که بخودی خود بیدار
ف و
میشود انعکاس می یابد و انرژی طبعهٌ آنقلابی دستیار و پشتیبان آنرزی آنپا است قابل درک است. پلخانف هزار بار حق داشت وقتیکه نه فقط این طبعهٌ انقلابی را نان داده نه فقط ناگزیر و حتمی بودن بیداری خود بخودی آنرا ثابت نمود» بلکه علاوه بر آن در مقابل «محفلهای کارگری» يك وظينهةٌ عالی بزرگ سیاسی هم قرار داد. اما شما برای این به جنبش تودهای که از آنزمان بوجود آمده استناد می نمائید که این وظیفه را خوار کنید. و برای آنکه انرژی و دامن فعالیت «محفلهای کارگوی» را محدود سازید. ۲یا این بجز شیفتگی یکنفر خردهکار به خردهکاری خود معنای دیگری هم دارد؟ شا به اين میبالیذ که اهل عبلید اما واقعیتی را
روس معلوم است نمی بینید» نمی بیتیدکه نه فقط آنرژی يك محفل بلکه حتی
انرزی يك شخص جداگانه نیز قادر
ر ات چه اعجازی در کا بروز دهن. یا شاید شما خیال میکنید که در جنبش ما فمیتوانند برچستگانی مانند آنهائیکه در سالرای ۷۰ سددّ گذشته بودند وجود
داشته باشند؟ چرا تمیتوانند؟ چونکه
داریم آماده ميشویم. به آماده شذن ۲
ات است که سطخ اب 7و۱
9 سك ر فرمایان و حکومت» را در کشور پید! شدهاند که در پیت؟اه جریان خود بخودی زانو زده جبهه بزمین
۱
ِ پرواتار یای روس رد
۲ دو! ِ 5 رای ابش ای ود ۲ ۱ امه عا عمل بودهاند هرگونه قصد خوار تمردن وطایف سیاسی و دامنه کار
گیرد. و خاطر جع باشید,
علیه مرابوجبه دلوه
جنین نوشته است انسان در ظرف ۲ ساعت تأکتيك ۶
تبئیفات خود را در مورد فلان سثله بخصوص و یا تاکتيك خود رادر مورد احرای نلان حزء از کار های سازمانی حزبی تغییر دهد.ولی اگ رکسی در مورد این مسئله که آیا لازم است بطور کلی و برای هميشه و
بدون جچت و چرا يك سازمان پیکارجو و تبلیفات سیاسی در میان
چه باید کرد؟
توده وحود داشته باشد یا نه, نظر خود را نه تنها در ظرف ۲ ساعت بلکه حتی در ظرف )۲ ماه هم تفییر دهد. بدون سك فاقد هر گونه پایٌ اصولی است» * مرابوچیه دلو» چنین جواب میدهد: «اين اتهام «ایسکرا» که یکانه اتهامی است که دعوی واقعیت دارد. دار ای هیچگونه اساسی نیست. خوانندگان «رابوچیه دلو» بخوبی میدانند که ما از همان بدو امر بدون اينکه منتظر پیدایش «ایسکرا» بشویم نه فقط به تبلیغات سیاسی دعوت مینبودیمه... (در حالیکه میگفتید که نه فقط برای محافل کارگری «بلکه برای جنبش تودهای کارگران هم میسر نیست نخستین وظیفاً سیاسی خود را سرنگون کردن حکومت مطلقه
قرار دهنده وفقط میتوانند مبارزه برای نزدیکترین خواست های سیاسی
را وظیفهٌ خود بدانند و نیز «نزدیکترین خواست های سیاسی پس از يك یا حد اکثر چند اعتصاب در دسترس توده قرار میگیرده)... «بلکه پوسیلً نعریههای خود نیز مطالب تبلیغاتی سوسیال دموکراسی را که جنبه متمصر بفرد داشت از خارجه برای رفقائی که در روسیه فعالیت میکردند میرساندیم»... (ضمنا" در اين مطالب منحصر بفرد نه تنها وسیع ترین تبلیغات سیاسی را فقط در زمينهٌ مبارز؟ اقتصادی می نمودید بلکه کار را بجائی رسانده بودید که این تبلیغات محلود را «از همه وسیعتر قابل استفاده» میدانستید. آقایان آیا شما متوجه تیستید که اصولا" همین استدلال شما- در شرایط شیوع مطالب متحصر_بفردي از این نوع- لزوم پیدایش «ایسکراتو لزوم مبارز؛ «ایسکرا» را علیه مرابوچیه دلوه به ثوت میرساند؟)... «ز طرف یگر نعالیت نهریاتی ما عملا" زمینهً وحدت تاکتیکی حزب»..
(وحدت اعتقاد به آنکه تاکتيك عبارتست از پروسه رشد وظایف
حزبی که با حزب در حال رشد است؟ وحدت گرانبپائی است «و بدینوسیله امکان ایجادهساز مان پیکار جوئی» را فراهم میساخت که برای ایجاد آن اتحادیه تمام آن چه را که بطور کلی برای يك سازمان مقیم خارجه میسر است انجام میداد» (برابوچیه دلو» شمارء ۱۰ص ۵)- اینکه شا هر چه بر
یک کوشش بیهوده ایست که برای خلط مبحث و فرار میث.
نِ
بان مسر بود کردها من هرگز در فک کار
نبودهام. ولی من مدعی بوده و هستم که فپم کوته بین شبا دار
«میسر» را محدود میکند. نده آور است که اذ
ان در د
پیکار جوئی» صحبت کند که کارش مبار زه در راه «نزدیکترین خواستهای
سیاسی» و یا «مبارز اقتصادی علیه کار فرمایان و حکومت» باشد. ولی
«اکونومیستی» را به خرده کاری به بیند. در اینصورت بدیهیست که
خواننده میخواهد تامکار های دلبستگی و عشق
باید توجه خودرا از «رابوچیه دلوء ی اکلکتيك و نااستوار بسوی «رابوجایا میسل» ثابت قدم و با عزم معطوف نماید. ر. م. در صفحه ۱۳ عضمیمه حداگانه» نوشته بود: «اکنون دو کلمه در بارگ خود باصطلاح روشتفکران انقلابی بکوئیم. راست است که این روشتفکران انقلابی بار ها در عمل نشان دادند که کاملا آماده اند «با تزاریسم برای نبرد قطعی دست بگریبان شونده. ولی همه بدبختی ایتجاست که روشتفگران انقلابی ماء که از طرف پلیس سیاسی بیرحمانه مورد تعقیب هستند مبارزة علیه این پلیس سیاسی را بمنز لا مبارزة سیاسی علیه حکومت مطلقا
* رجوع شود به حلد پنجم کلیات. ص ۰۲ -ه. ت.
3
نز
میداند. و بهمین جبت هم تا کنون این مسئله که «از عجا باید برای مبارزه علیه حکومت مطلقه نیرو گر فت؟» برای آنان لاینحل مانده است».
۲یا براستی. این تحقیر بز رگواراناً ستایشکر (ستایشکر بمعنای بد) جنبش خود بخودی نست بمبارزه علیه پلیس بیمانند نیست؟ او حاضر است عدم مهارت ما را در پنپانکاری اینظور تبرثه کند که در شرایط چبش خود بخودی تودهای در حقیقت مبارزه علیه پلیس سیاسی آنقدر ها هم مهم نیست!! بسیار و بسیار کم کسی پیدا خواهد شد که این استنتاج عجیب و غریب را تصدیق کند زیرا مسئله تواقتص سازمانهای انقلابی ما بینهایت برای همه در ددالا هیده است-مولی آگر مثلا" مارتینف استنتاج مذکور را تصدیق نکند علتش فقط آنستکه نمیتواند یا جسارت آنرا ندارد عمق تز های خود را تا آخر به بیند. واقعا هم مکر دوظیفه ای» نظیر اینکه توده خواستهای مشخصی را عرضه دارد. که وعدهّ نتایج محسوسی را بدهد» محتاج باینستکه انسان برای ایجاد يك سازمان مستحکم» متمرکز و پیکار جوی انتلابیون تلاش مخصوصی بخرح دهن؟ مکر این «وظیفه» را آن توده ثی هم که هیچ مبارزه ای علیه پلیس سیاسی» نمیکند انجام نمیدهد؟ از اين گذشته: اگر بجز عده معدودی رهبر. آن عده اصریت هگفت) عارگرانی که مهیچوج* قادر په جارزه اب پلیس سیاسی» نیستند در راه این وظیفه مبارزه نمی کردند. مگر این وظینه انجام پذیر بود؟ اینگونه کار گران» افراد متوسط توده» قادرند در اعتصاب. در مبارزه توی خیابانها. بر ضد پلیس و ارتش انرزی و فداکاری عظیمی از خود نعان دمند. قادر ند (و فقط آنها میتوانند) بر توشت تیام جنبی ما را تعیین کنند.-- اما لازمهٌ مبارزه علیه پلیس سیاسی داشتن صفات مخصوصی است. این سبارزه خواستار انقلابیون حرفه ای است. و تلاش ما باید نه فقط این باشد که توده خواست های مشخصی را «پیش بکشده بلکه علاوه بر آن باید این باشد که توده کارگران بطور روز افزونی از این قبیل انقلابیون حرفهای
سازمان
مشفول کرده بود. در پیراءون این شود. ولی قبلا باید. با يك ماد مدال دیگرء استللال نت خود را
در بارگ رابطةٌ خرده کاری با اکونومیسم بایان دا
آوّی ۷۰ ۸۰ در بیاسغخ» خود نو
اه ۱ خواستار مبارز؟
ز این قرار است: موجود مدف عای نها
وتوضیحی برای این کیت باشد زیوا در بر نامه سجن بلکه از حنبش تودهای است. ولی توده نبیتو برود. مگر اعتصاب پشهانی میکن است؟ مگز و پنهانی ممکن است؟» (ص-٩۵ محله 0۷۵۵60۴۵۵۸۸۸)- نو یس
«یروی مادی» (بر پا عیتدگان اعتصابات و تضاهرات) و عطرق"
چه باید کرد؟ ۱1۵
مبارزه تزديك شده ولی با وجود این دچار حیرت پریشانی آوری است زیرا وی در برابر جنبش تودهای «سر فرود میاورد»_یعنی به این حنیش بمتابهٌ چیزیکه ما را از فعالیت انقلابی خود رهائی میخشد
آنرا به راند. پنبانی - برای شرکت کنندگان آن و
سح . برای اشخاصی که مستقیما" با آن در تماس میباشند-غیر ممکن است.
اما برای تود کارگران روس این اعتصاب ممکن است مپشپانی» «علیه پلیس سیاسی» لازست. مبارزهای که هرگز همان توده وسیعی که در اعتصاب شرکت مینماید نخواهد توانست فعالانه انجام دمد. سازمان این مبارزه را باید اتخاصی که بطور حرفهای به فعالیت فراهم نمودن سازمان این مبارزه از اینکه اکنون توده خود بخود به
انقلابی مشفول هستند «طبق تمام تواعد فن» فراهم آورند. لز
مبارزه جلب میشود کمتر نعده است. بر عکس, در نتيجهٌ اين امر» سازمان لازمتر میشود» زیرا اگر ما سوسیالستها نتوانیم مانع این شویم که پلیس هر گونه اعتصاب و هرگونه تظاهراتی را مخفی سازد (و گاهی خود مان نیز آنرا بظور مختی آماده نکنیم) در اینصورت
در پیتگاه توده وظایف مستقیم خویش را انجام نداده ایم. واما ما
ایتکار هستیم ژیرا توده ای که خود بخود بید ار میگردد
تعداد روز افزونی «انقلابیون حرفه ای» بعرو
ط اینکه ما بفکر این نينتیم که با آهنگ های
خواهد
مختلف کارگران را دعوت به درجا زدن نمأئیم-
۱
۰ - سازیا نها ان رسازبان اسلسن
و
اه 7 اشماع مفپوم «سزمان
ت. و از آن هنگامی که این اختلاف نش ۲عا
ری چِ
سر جعبهٌ اختلامات ما از عجا بود؟ از اینجا که اکونومیستها پیوسته در مسائل سازمانی نیز مانند مسائل سیاسی از سوسیال
دموگرآنیسم به تردیوزیونیسم -متحرف میشوند. مبارزه سیاسی سوسیال
دموکراسی بمراتب دامنه دارتر و پیچیده تر از مبارز اقتصادی کار گر ان علیه کار فرمایان و حکومت است. بممین ترتیب (و در نتیجه این) ما تارمان ری هلان ی وتان آدهوکرانک اگوی بای ار نوع رو زاس باشد که کار گران برای این مبارزه دارند»
(بدیریست من چه در اینجا و چه پائینتر فقط استبدآدی را در نظر دارم)- بر عکس» سازمان انقلابیون باید پیش از هر ی ی نس سس ند چیز و بطور عمده اشخاصی را در برگیرد که حرفه آنپا فعالیت |
"سس انقلابی باشد. (برمین جبت هم من از سازمان انقلابیونٍ "صحبت ِ
وسظورم هم انقلابیون سوسیال دموکرات است). در مقابل این
کا رگران و روشنفکران بکلی_ زدوده شود تفاوت حرئه هاي ی که دیگرجای خود دار د. این سازمان حتما" باید آنقدر ها وسیع_نباشد و حتی المقدور باپشانکاری پیشتری دم وجوه تمایز سه گانه را مورد دتت قرار دهیم.
4 " ط 2 7۹ وف ونر مبارز اکتا ینیم اسارزرااوی ۳ 9 فص ۳۹ 2 ۰ همم مارا زر مت * مان ۳
سر
در کشورهائیکه آزادیسیاسی وجود دارد فرق بین ساز مان حرف ای و سیاسی کاملا" روشن است. همانطور که فرق بین تردیونیونم! و سوسیال دمو کراسی روشن است. مناسبات اخریها با اولیپا بدیبپیست که در مبالك گوناگون. بر حسب شرایظ تاریخی و حقوقی و شرایط دیگر» بطور ناگزیر تفییر شکل می یابد. اين مناسبات ممکن است کم و بیش نزديك, پیچیده و غیره باشد (از نقطهٌ نظر ما این سنا در عمکن است نزديكتر و حتی المقدور کمتر پیچیده با
اسات باید هر
اتحادیههای کار گری و هر گونه محفلی ممنو ع است و نمو دار عمده و آلت
مرارزه اقتصادی کار گران -- یعنی اعتصاب - ,طور_کلی جنایت_(و ۲اهي
طرف فکر کارگرات را» که بمبا مسائل سیاسی «سوو
را یه اختلاط :
میدهد» و از طرف دیگر فکر سوسرال دمو کر ات
نرديونيونييم با سوسیال دموکراتیسم سوق میدهده
متس تست (و هتگامیکه کریچفسکی ها » مارتیلف های ما و شرکاع آنها با حرارت ی ی ار ی ۱ ی
ن» نوع اول دم میزنند متوحه ءسوق دادن؛ نو ع در
قعاٌ هم اشخاعی را در یت و ٩ صنم
وقتشان غرق مبارزه «اقتصادی علیه کار فرمایان و حکوعت» شذه است.
عده ای از آنپا طی تمام دوره فعالیت خود (وسد ناه) یکبار هم فکرنان به مسللهٌ لزوم ایجاد ساز مان پیچیده تری از انقلابیون سوق نیافته است: عدل دیکر آنپا شاید فکر شان بهنوشته های نسبتا" رائج برنشتینی سوق می یابده و از روی آنها ایمان راسخی به اهمیت فوق العاده «سیر
مسا رز 0 ما مرسوا لا داي رابت زامن دار و رکوره را رازم مادنا نهذ رژا وان رصق ۱؟ ورینی ساوما ی ص سرسی ل ی با مهم رز نری رتور ۱ ز سازها ۵ ام ۱۶۵۵2 کا لا مارز ۵ (ارم
سا زعالکا ان
ا- 9 فه )6 ] گر ٍ ری ۵ ماسی تع یم
- با یر حی آمورو هگ بر با در 3 7
زر دک ورف رین ط لسیجالیررب | نم
6 ۲-7( ی وکا لد لا ول ,مالس رر
۷ ۳
نسله ق لو وا ۱
ید کرد؟ ره سر نت سم سیم پیعرو مبارز8 عادی روز مره» پیدا میکند؛ سر انجام شاید دستهُ سوم آنما هم شیمته این اید؛ و سوسه انگیز شوند که نیون جدیدی از «رابطةً درونی ۱ محکم با مبارزه پرولتاری» یعنی رابطةً میان جنبش حرفهای و سوسیال :دم وگراتيك را بجپانیان نشان دهند. ممکن است این اشخاص اینعاور استدلال نمایند که هر قدر کشور دیرتر پا به عرص سرمایه داری و بالئتیجه به عرص جنبشس کارگری بگذارد بممان نسبت سوسیالیسته
بیشتر میتوانند در جنبش حرفهای شرکت جسته و از آن پشتیبانی کنند و بپمان نسبت هم ممکن است و باید اتدادیههای حرفهای غیر سوسیال دموکراتيك متر شود. چنین استدلالی تا اینجا کاملا" صحیح است ولی بدبختی در این است که اشخاص نامبرده از ایشمم حلوتر رفته و در آرزوی آمیختن کامل سوسیال دم و کراتیسم و تردیونیونیسم هستند ما هم اعنون در مقال «آئين نامٌ اتحادیه مبارزه سانکت پتر بور گ»» خواهیم دید که نظایر این تخولات در نقمه های ساز مانی ما چه انعکاس مضری می یا بد,
ساز مانمای کار گری مختص مبار زه اقتصادی باید سا مانمای حرفهای | نماید و در آنپا بطور فعال کار کند. این درست است. آیکن این را در توده محدود خواهد ساخت. بگذار هر کار گریکه بلزوم اتحاد برای
تست سس 1 مبار زه علیه کار فرمایان و حکومت پی میبرد در اتحاد یه صنغی ش رکت نماید.
اگر اتحادیه های صنفی همه کسانی را. که فممشان ولو فقط تا این درجه ابتدائی رسیده باشد» متحد نمیساختند. اگر این اتحادیه های صنفی
سازمانپائی بسیار وسیع نبودند. آنوقت خود هدف اتحادیه های صنفی هم | غیر قابل حصول میشد. و هر قدر که این سازمانها وسیعتر باشند همانقدر شوه وتات ما نی در انا و یت میکردد. نمود و تاثیری به 4 ق از رت «خود بخودی: مبارز؟ اتتصادی بلکه علاوه بر آن بوسیلا
تاثیر و نفوذ مستقیم و ۲گاهانةً اعضای اتحادیه در رفقای خود اعمال میشود. لیکن در صورت کثرت عدة افراد سازمان. مراعات پشمانکاری کامل (که آمادگی بمراتب بیشتری را از آنجه برای شرکت در مبارز؟ اقتصادی لازمست ایجاب میذماید) غیر ممکن ا تضاد
آزوم کثرت عدة افراد و پدبانکاری عامل را چکونه باید با_هم نمود؟ چکونه باید باين مقصود رسید که برای سازهمانبای صنفی هر قدر
رز «مکن است کمتر پشرانکاری لازم باشد؟ برای اين منظور بطور کای_تنیا
تون مجاز شدن ۳ مای وی حِِ ه رای و غیر
سیاسی در روسیه, هم اکنون آغاز شده است و جای هیچگونه شبمه ای |[ ئیست عه هر گام جنبش کار گری سوسیال دم و کراتيك ماء که بسرعت رو برشد میرود. باعت فزونی و ترغیب کوششمائی میشود که برای این مجاز شدن بععل می آید- کوشد که بطور عمده از طرف مواداران رژیم کنونی ولی تا حدی هم ازطرف خود ی نیز از | طرف روشنفکران لیبرال بعمل میأید. پرچم این مجاز شدن اکنون دیگر
تست سس
مر 9 از اک هن مایرق ازیتری راز یت ای سرخ
(ورا و
مت اک مها 6 *فشفی)" تروز بر ره
آش دیش لزرم گرا عره ازا دریشه نها ری 6 حل
۱ ۱ادب ؟ یصنتی ما تون" ها ررر6
۲۳ - یلا مه اه با اروی با را زوا 7/4 قبررنی رس رنف ر] > رومام رگ رد۵ عم ۶ 1 1 ترس" تدرماشم ز بر
اِ ۱ رال رم ری رم
از طرف واسیلف ها و زوباتف ها افراشته شده و آقایان اوزروف ها
ورس ها شنم داری وه وت راو داده اند ر میان کار گران هه اکنون دیگر پیروان جریان نوین وجود دارند. و ما از نمیتوانیم این جریان را بحساب نیاوريم و تصور هم نمیرود که در باره اینکه چگونه این حریان بحساب آورده شود میان سوسیال دموکراتبپا دو عقیده وجود داشته باشد. ما موظفیم هرگوثه شرکت
مت سرام میت زوباتف ها و واسیلف .هاه ناش و بر ملاسازيم
این ببعد
و نیات حقیقی این شرکت کنندگانرا به کار گران
۱ سا ی اج بفرمانيم. ما همچنین مو ظفیم هر گونه نغمه های آشتی طلبانه و «هم آهنکی
طلبانه» ایرا که در جلسه های علنی کار گران از گفته های فعالین لیم تراوش میکند هاش و بر ملاسازیم-خواه آنرا این نغمهها_را_از
روی اعتقاد صدیقانهُ خود بازوم همکاری مسالمت آمیز طبقات بسر ایند ات سس
و خواه از روی تمایلی که به خوشرا
ارو واه از روی ناتیتری سر انهام
جلسات علنی و مجامح مجاز «اشخاص با حرارت» فتنه انگیزان را از راه
داخل نماید.
متسد
ولی انجام اين عمل هرکز نباید موجب فراموش شدن این
همانا عاید ماست نه زوباتوفها. بر عکس, ما میاه وا کننده خود علف هرز را از گندم جدا ميکنيم. علف هرز را
هم اکنون نشان دادیم. و اما گندم عبارتست از جلب توچه
تشرهای هر چه وسیعتر و عقب ماندهترین کار گران بمسائل اجتماعی و سیاسی»-.اين عبار تست از آزاد کردن ما انقلابیون از قید کارهائی که در ار کتب مجاز تعاون متقابل و امثال
و اس ههار (است (: اینها) و بسط و توسعه آنها ناگزیر برای تب
-__ سس تس بدست ما خواهد داد. از این لحاظ ما ميتوانيم و باید به زوباتفها سس ُ 9
و اوزروفها بکوئیم: سعی کنید» آقایان. سعی کنید! تا وقتی که شما برای کار عران دام میکسترانید (اعم از اینکه بعنهوم فتنه انگیزی | یا عا کار گران از
و 0 ) ما در افشای شما ميکوشيم. وقتی که شما
آشکار باشد یا بمفهوم ابید فمودن «شرانتمتدا :4 اذمان
ولو به کل «مانور خالئفانه» هم با خواهيم گفت: بفرمائید! گام واقعی
میتواند توسعهُ واقعی میدان عمل کار گران باشد.
ژاندارمما و کشیشما_را در_اين جریان
قصی در مقابل روسا دارند و ما مو ظفیم کا رگرانرا از دامیکه ی ی یر نا مت لت سر تم ۱ مت رای رکه ماس مت
را پائیده و میکوشد
سازمانای علنی سازمانبهای غیر علنی_نیز
شود که آخرالامر قانونا محاز شدن حذیش کار گری فائدهاش |
کامی واقعی بجلو بر می 2
امروزی را را يشه کن نمایند و هم گندم فردا را درو کنند*.
ص اه مجاز ساختن نميتوانيم مسئلهٌ ایجاد يك سازمان تا حدی» چلین راه حلی را برای ما ممکن می ساختند ما بسی خرسند ميگشتيم -و برای این هم تا ممکن است ما باید باشدت بیشتری علیه آنها پیکار نمائیم!). تنها راه حلی عه_باقی میماند سازمانهای پنهانی حرفهای است و ما باید بکارگرانیکه مم اکنون دارند در این راه یاری وساعدت نمائيم. سازمانهای حرفهای نه فقط میتوانند فایده مهمی هم برای تبلیغات سیاسی وتشکیلات انقلابی برای رسیدن باین
میتواند دستیاران بشوند. نتیجه و برای اینکه نهضت حرفهای را که در کار آغاز شدن است بمجرائی که برای سوسیال دموکراسی
پیش از هر چیز لازم است مهبل بودن آن نقشه سازمانی را که ایناف تقریبا بذج سال است اکونومیتتهای پتربورگ با آن ور میروند بطور روشنی در نظر خود مجسم نمائیم.
اين نقهه, سم در «آئین نامه مندوق کارگران» منتشره در ماه ژوثية سال ۱۸۹۷ («لیستگ «رابچهو»» شدار؛ ۱.-٩ ص ٩ استخراج از 2 ابوچایامیسل») و هم در «آثین نامه سازمان متحد کار گری» دی ماه اکتبر سال
جاپ شده و در شمار؟ ۱ «ایسکرا» به آن اشاره شده است) بیان گردیده
۰ (ور قهٌ مخصوصی که در سانکت پتربور گ
است. نقص عمد؛ هر دوی این آئين نامهها عبارت از تشریح جزئیات سازمان 0 کارگری و مخلوط _نبودن سازهان انقلابیون با 37 نامه دوم را که بهتر تهیه و تدوین شده است بگيریم. نامه مشتمل بر ۵۲ ماده میباشد: ۲۳ مادم آن ترتیب
وطرز انجام کار و حدود وظایف «محفل های کار گری» را که در هر يك از فابر يك ما تتکیل داده میشوند (هو عده هر بك از ۱۰ نفر بیشتر نیست») و نیز «گروههای مررکزی (فابریکی)» را انتخاب میکنند شرح میدهد. در ماده ۲ کمته میشودکه « گروه م رکزی بر تعام اموری که در دابريك رخانه وی روی میدهد نظارت «گروه م رکزی هر کنندگان گزارش میدهدء (ماده ۱۷) و غیره.
دوده و وفلم نا
فابريك است».
ماهه وضم صندوق را تتمام 9 وف رد
۰ ماده به «
تادف حهت مها دن» از این قبیل هم بنفع ما قمام جواهد شب ای دیش مجامم زو بت «محاز نمو را که در آن دیگر فتنه انگیزان صوسیالیستها را بچنگ نیاورده | جنبش ار اخص زمانست تا این حوادث عطیم (ساری)
موسیالیستها برای خود مریدانی بچنک میاور ند
خواهد کرد. خلامً کلام کار ما اکنون ایشت که علیه علفهاق |
هرز مبارزه کنیم. کار
سبز کنیم. با ریشه کن کردن علفهای هرز ما زمین را براي رشد و رویاندن ای ی تمس دنکیم و مادامکه آفاناسی ایوانویچ ها باتغاق پواخریه ایوانووناها (۷۷) به رویاندن یاه در اطاق مشفول که هم بتوانند علفهای هرز
سباشند, ما باید در و گرهائی آماده نمائیم
ی
ما این نیسته در گلداننرای توی اطاق گندم
با یر
و مخدوشی از دور نمأی آینده حثیش کار گری روس» (هدانحا مر
ورن 0 سر مان ره رل بت
سباراحل :سازما )6 ها هرثه ای ۷
14۸
تاحیهای» تخصیص داده شده بیتهایت بیحیدء
و ۱٩ ماده مربوط است به ارتباط ی امن ری با ی اه هساک پتربورگ» (که از طرف هر ناحیه و از طرف «گروههای اجرائی» یمنی «گروههای مبلفین و برای ارتباط با ولایات. و خارجه و برای اداره کردن انب رها ونشریات و مندوق» انتخاب میشوند). سوسیا دموکراسی س «کروسای اجرائی» درمورد مبارز؛ اقتصادی کارگران! مشکل بود بتوان از این بهتر نعان داد که چگونه انفیعةٌ يك امونویست از سوسیال دموکراتیسم به تردیونیوئیسم منحرف میگردد وچگونه او از هر نوع تصوری مبنی بر اینکه سوسیال دموکرات باید پیش از هر چیز در فکر ایجاد سازمانی از انقلابیون یعنی -ازمانی باشد که بتواند بر تمام مبارزه آزادی
بخش پرولتاریا رهبری کند. عاری است. سخن گفتن در باره آز ادی 1 :1 ۰ 1 ِ ۳ وی رصح کی رات بر کر
عین حال نوشتن اینگونه آئین نامهها برای سازمان. معنیش ندا
هیچگونه اطلاعی از وظایف حقیقی سیاسیسوسیال دموکراسی است. در میچيك از این یتجاه و اندی ماده کوچکترین اثری هم
از فهم اینموضوع یافت نمیشود که تبلیغات سیاسی برد
میان تودهها لازم است تا تمام حوالب سیمای طبقات 9 حتماعی و هدفهای سیاسی ب تابل
بر سب حخره؛هها ایجاب میشماید که
بلکه حتی هدفهی عدنهای
اجرا نیست. زیر
له است: ۱
ولی تصور نبیرود هیچ چیز شاخص تر از نقل و سنئیتی حیرت |
انگیر تیامی این مسحمء باند که میکوتد هر فایریک ت۱۱
«پئهانی» که در هر فابريك دارای گروه مرکزی میباشد کار
راویرای اراد ساختن شربه مای این مرحله از نهضت را وسیعی از مندوقهای کارگری بودند. عطی کردهاند ولی خیلی زود فکر منصرف شدند زیرا دیدند که با این عمل فقط بهر؛
خ ه از ی
فراوانی عاید زاندارعها مینمایند. اگر ما بخواهيم سازمانهای اشوین
ی ی ۸ ضربههای " وسیع یم و موحب خشنودی وانذارمها گردیم» باید سمی مان سازماها بهیجوحه صورت رسمی ندا باشند.
که سبط ارت بر ام ی هدر فابريك روی میدهد و وقایع نگار حوادت آن بودن» (ماده ۲ آئیننامه).
5 وتان هو گزااعی
۲یا حتما" باید باین عمل صورت رسمی داد؟ آیا نمیشود این عمل را بوسیلهٌ درج اخبار در روزنامهه ی غیر علنی و بدون تشکیل
چه باید کرد؟
دستههای مخصوصی یرای انجام آنخیلی بهترعملی نمود؟.. «... رهبری بر مبارزه ايکه کار گران برای بهبود وضعیت خود در کارخانه مینمایند» (ماده ۳ آئین نامه). باز هم لزومی برسمیت ندارد. اینراعه کاررگران در صدد خواستن چه چیزهائی هستند. هر میلفی که آنذکی فهمیده باشد از يك صحبت عادی میتواند کاملا" در یابد و پس از در یافت میتواند آنرا به سازمان محدود و نه وسیع انقلابیون اطلاع دهد تا اوراق مربوط را برسانند. «... تشکیل صندوق... روبل». (ماده ٩ آئین نامه)-و سپس دادن گزارش ماهیانه وضعیت صندوق برای همه (ماده ۰)۱۷ اخراج اعضائی که حق عضویت نمیپرداز ند (ماده ۱۰) و غیره. اینجا است که بهشت برین را به پلیس میدهند. زیرا چیزی آسانتر از مخفی «صندوق مرکزی فابريك» رخنه نبوده پولها ر و بهترین اشخاص را هم دستگیر نمایند. آیا بهتر نیست تمبرهای يك کیکی یا دو کیکی دارای مهر سازمان معین (خیلی محدود و مخفی) منتشر شود يا بدون تمبر وجوهی گرد آورده شود و بعد روزامهٌ غیر عللی صورتحساب آن وجوه ۱ یوسیله رم بجاپ رساند؟ در ایتمورت همان منظور حاصل میگردد
مشکلتر خواهد بود سر رشته را
و اخذ ۲ کيك از -هر
این نیست که بتمام این امور | ضبط کنند
۳ و برای ژاندارمها هم صد بار کشف ممایند. رای رون حت ۰929 ی آدن میکنم همینقدر هم که گفته شده کار گران کاملا مطمدن» تسس تیا اد ۳ سر اس و۹ آزموده و آبدیده» که در نواحی عمده دارای اشخاص مطمانی تمام قواعد پنهانکاری کامل با سازمان انقلابیون مساعدت الا" وسیع
ین نامه ادامه دهم ولی تصور ۱ و کافیست.وجود هه کوچك بهم پیوسته ی از
بوده و_بر_طبق مربوط باشد کاملا" میتواند. با استفاده از
ء سازمان حروهای است دهد و بعلاوه آثرا چنانکه انجام دهد. فقط بدینوسیله است
ندارمهاء
کیم و توسعه جنیش
زمان نبیتواند بخود بگیرد.- شاید نمیروم. وی این «سازمان بدون عضوء نت انجام خواهد داد واز همات آغاز امرار اط محکم تردیونیونرای آیندة ما را با سوسیالیسم نامین خواهد نمود.
هکس مه کرد ور جک امه ما رگا منوت
کار گری با انتخابات و رسیدگی به حساب و اخِذ رای عمومی و غیره
امر
باشد.- صاف و ساده. يك خیالاف املاح ناپذیر است آید ساده است: اگر ما از انقلابیون
نتيحهٌ_اخلاتی_که از اینجا بدست می کار را از پی ریزی محکم سازمان استوار متشکل شروع_کنیم. خوامیو توانست استواری جنبش را من حیث الم<.وع ۱ عملی سازيم و_هم
نود هم کرو ل/م نتم 6 زرا سکن"
سا زه رورا ۰ م2 ۰ ۸ مت رن تس کر ماود
۸
مدفهای تردیوئیونی را و اما اگر کار را از سازمان وسیع کاررگری که بامطلاح آز هبه بیشتر در «دسترس» توده باشد (و در عبل از امطلاح از هه پیشتر در با سس
عه ایدٌ تبدیل تبلیغات سیاسی_به ترور تهبیج کننده ما
سیاسی _ بعقب محتاند. مبانطور هم اینبوضوع سل کوششی
هبه بیشتر در دسترس ژاندارمها بوده و انقلابیون را از هبه است برای عقب کماندن ما از لحاظ سازمانی. راستش اینست که تسس سح
بیشتر در دسترس یلیس قرار بدهد) شروع کنیم. آنگاه ما نه این
من در خود يك عمععع۲:۲ 00 ۵۳۵۵۲۲۵5 * واقعی احساس میکنم ونميدانم سس ول تخواهی رد از رد: | تبزه و تطیل این بای را موایودا مرش ماه عاری خلاص نخواهیم شد و با پراکندگی و اضبحلال_دائمی_خود شروع نمایم. برای وضوح مطلب سعی میکنم از يك مثال شروع کنم. 2 ترا از توع زوباتف یا ازرف_میتوانیم_ بیش از | آلمنیها را بکیرید. امیدوارم منکر ایننشوید ه سازمان آنها جماعت ترس نوده اقرانآدهیم: رالرا میکیرد. همه کار ناتی از جماعت است. جنبش کارگری راه با وظایف این سازمان انقلابیون اصولا" باید چه باعد؟_در أ رفتن با پای خود را یاد گرفته است؟ در عین حال ببینید چگونه این باره ما اکنون متسلا" بحت خواهيم کرد. وی نخست یکی | ادن جیاعت میلیونی به آن «ده نفره پیشوای با تجربةٌ سیاسی دیگر از قضاوتهای عاملا" تیییک تروریست خودمان را عه | خویش ارزی میدهد و چقدر سخت و محکم از آنها پشتیبانی باز هم در همسایکی عاملا" نزديك اکونومیستها قرار گرفته است | میکند! بارها میشد که در پارلیان نمایندگان احزاب متخاصم به (چه سرنوشت حزن انگیزی!) مورد بررسی قرار دهیم. در محلهٌ | سوسیالیستها طعنه میزدند عه: «عجب دموکراتهای خوبی هستید! سوابودا» که برای کارگران چاپ میشود (شباره ۱) مقالهای تحت | جنبش طبقاً کارگر برای شما فقط حرف است,-والا در عمل ج گردیده که نگارندة آن میخواهد از آشنایان میدانداری با همان يك مشت سر دسته است. سال میگنرد. ده سال
تردیو نیون
عنواث «سازمان» درج ود یعتی کارگران اکونومیست ایوانووزنسنسک دفاع نماید. میگذرد باز همان ببل و هبان لییکنخت سر کارند. اين نبایندگان او میئویسد: «بد است وقتیکه جماعت خاموش وجاهل شماعه باصطلاح از طرف کارگران انتخاب شدهاند از مامورینی هم
معلا" ملاحشه کنید: دانمجویان | که امپراتور تعیین میکند تغییر ناپذیرترندا». لیکن آلمانیها این
ری دنه هی تلاشرای عوام فریبانه را که برای بر انگیختن «جماعت» در مقابل
خود میروند- و جنبش کار گری متوقف 1 دستهها» و دامن زدن غریزههای نایسندیده و شهرت طلبانه در جیبش کارگری که از کنار بتکان آید م تست و از بین بردن استواری و پایداری جنبش بوسیلهٌ لب اعتباد واقعی باشد؟ از کجا میتواند... هنوز راه رفتن با پای خود تودهها نسبت به «ده نفر عاقل» بهمل میامد. فقط با لبخند 6 کر ها تردن ی وت پتجیتوال است: دانشجویان که رفتند کار متوقف میماند؛ عنایت تامل یاه و اندوختٌ عافی از آزمایش دیاسي. دارند قا
را نیاموخته باید زیر با
ای از ترشیر ات ارف مر بت 5 عه در جامعاً عتونی برای هیچ طبقهای اگر یك رصرل .انز و بتارم با ره میشود؛ «عبیتهءرا که باز داشت نمودند- تا کیت جدیدی «ده نفرء پیقوای با قریحه و استمداد [انخاص با قریحه و استعداد
بدنیا نمی_آیند), کار آزموده,_از لحاظ_حرفه
تعکیل شود باز هم خاموشی وسکوت حکمرواست؛ آنهم معلوم
نیست چه عیتهای تدکیل شود-شاید هیچ شباهتی عم به کیت
خود آمادهه در مکتب طولانی تعلیمگرفته و سابق نداشته باتد: آن یکی اینطور میگفت این یکی عکس زر | نداشته باشد, مبارزه پایدار سکن نخواهد بود. آلبانها هم در بین به «صدها ابله» تبلق گفته
ء ۱ ۳۰ 1 و2 و( بودند که میگوید. رابطه دیروو ا امروز از دست میرود» تحر به گذشته خود عوام فریبانی را دیده :ود
۳ ۳ 1 اد رت : درس آینده نمیشود و علت همه اینها هم آنست که در | انها را نالا دس وده عاول» برار یدادند و به مسشت پولادین» یعنی در میان جباعت ریشه دوانده تشله است. آنکه مر | توده خوش ایند میگنتند و آنرا (مانند موست و با ماسلمان) برای
۱-1 ۳1 عباً
«انقلابی» تاسجیده تحريگ میگردند و برضد پیشوایان
ابله ثیست بلکه ده نفر عاقل است. ده
۱ ۰ 1 1 ۳ با استقامت و پایدار تخر عنم اعتمان میکاشتند. و نقط در سایه
نفر را همیته میتوان بدا انداخت اما وقتی سا
شتی نایذیری عل» هه و هر گو نه عناصر عوام
۱ یاعد یال انا تا ترجه ز سم 3 1 3 یارای آنرا نخواهد داشت که جنبش را از بین | ِ طلسم بو تست 2 زر روص د مر ا ال ۰ رس شین تورا اس بدا ات مب م () 7 ببرد» (ص-1۳)- ببفت ردیر سك ۳ 1 زرح گ ۳1 ۹ ى 7 تملول آن است که تودههائیکه بخو بت نم واقعیات صحیحا" شرح داده شده و خرده کاری ما بد تصویر پم | سومیال دموئرانی رون مسدد < شرت فاگ ادبم لود ۵ مر
.انا تیه کیریای 29 زه از 2۳0 خیس حیجرت وچ از فررکزد ببرارس ها قاف2 رهران بو گنا ]ماه رده رز مردوهستر رای ظرا سك ربرنب ۶ ی گر حنمی ری(
لحاظ ناسنجیدگی سیاسی خود همان در خورد ترانوجایا میب
منتها درجه غیر عقلائی است زیر نویسنده يك مسثلُ فلسفی و اجتماعی و
تاربخی را در باره دریشه» و «عبق» آن با يك مسثئلة قنی سار مانی داثر به
رزه «هتر علیه زاندارمها مخلوط میسازد. این منتهای ناسنجیدکی سیاسی
۰ جرخ ات ویر ند بجای اینکه علیه رهبر آت ید دست بدامان رهیران
۱
خواهد 0
9 0
1 و ی ص 9 کی را رد قاری بای تافت: ولی ان اینجا چنین بر می_آید_ که کمیتهای ی از تست
اما ُّ مرعب از انتلابیون حرفهای لازم است .و در اینمورد هیچ فرقی جدام اسان ده شر عاقل بت است نا ك نفر ابله».
2 3 سح هنود را انتلابی حرفهای پارمی آورد این حقیقت درختان 0 در سك ِ اپ صد تفر ابله برای
کیت ۱ رک از ان سررج وانتجو باتد یا عارعر. اما شم چنین نتیجه گیری سح ری میکنید که جتیش ما کف خواهد زد) فعقط برای آن بخودی خود واضح بنظر میرسد یدای ۰ درتر 2/11 کار گری نباید از کتار بتکان آید! شباء بنابر ساده لوحی سیاسی خودتان. که شبا ضبن جریان استدلال. از شاخی به شاخ دیگر پریدید. شا
ئ هم تمکنید که بنفع_آکونی تهای ما و خرده کا صحبت خود را از بدام افتادن «کمیته» و سازمان» شروع نءودید
کار میکنید. احازه بدهید بپرسی مکه این «تکانی» که از ما بکارگران وارد نها ان و ۱ دانشجو اطلاعات حسته گریختهای را که از سیاست داشت وخرده مانی را عه ازایدههای سوسالیتی عایدش شده بود(ز بر اغذای عد فکری دانشجوی امروزی- ما رکسیسم عللی است که آنپم چیزی جز الفباء و خرده ریزمم ی از ما رکسیسم نمیتواند بدهد) برای کار گر می برد. تازه یک چنین «تکان از کنار» هم در جنبشی ما چندان زیاد نبوده. بلکه بر عکس رم و 2 زیر! که ما با اصراریبیش از حد در شیره خود می حوشيدیم و در
۲ 2 ی ۳ ای 2 آن ادانه هم میدهید ولی اکنون بسئله دام افتادن «ریشههای» جثبش «در عمق» پریدهاید. البته جنبش ما فقط بدانعلت که صدها وا اه را عق دارد بدام آتادتی تیست ولی محبت
عه آبدا" بر سر اینموضوع نبود. از [حاظ «ريشه در عمق داشتن»
آن مرگونه ادامه کاری جنبش_از_ بن یت داریم و نميتوانیم_ هم نداشته باشیم. ولی حال عه شا موضوع «بدام افتادن» سازمانیا را بیان میاورید و از آن عدول نخواهید کرد لذا من
میرود»
بعما میگویم که دام افتادن ده نفر عاقل براتب دشوارتر از صد
دی کا ی ابله است واهر قدر هم که قواعت دا بت پوت ی
دموکراتیسم» و غیره من علیه من برانگيزید بار من از این نز
دفاع خواهم کرد. علهٌ «عاقلها» را از لحاظ سازمانی» چنانکه من
بارها خاطر نشان نبودهام. تنها باید تامل آنقلاببون حروهای دانست
من حدا" معتقدم که 89 بدون سازمانی استوار از رهبرانیکه کار و6 01# مار بالن(سروار یکذیگر را وال میکنند هیچئونه جنبش انقلابی نمیتواند_ بر خب ال ) با بر( رت
باند:6 هر قدر دابنً تودهایکه خود بخود بمبارزه جلب میشود
و بایه یی تشعیل میدهد و درها ان سرت درد ی 9 زر 7( 7 1
باغد ممانقدر لزوم چنین ساز مانی مهٌکلتر میگردد و همانقدر ان مک تن ۳ ۳
سازبان باید استوار تر باشد (زیرا همانقدر برای عوام «ریبهای اون / تب زب ۰ لد
مختلف آسانتر است که قشرهای عقب مانده را از راه: دریپوزند)؛
8 چنین سازبانی باید بطور عبده عبارت از سانی باد_کم (م سا زان قره (ذر6 رن
ی ط 5
بطور حرفهای بافعالیت انقلابی اشتغال داشنه باشند:(, در بك_کشور ۵ وا وس ۶ ور حرههای بامات ای اس
که ما ترکیب اعضای چنین سازهانی را محدود ر 0« 7 ِ
گفتم که تنها ت زا دس دس سس سس
جائی که در ۳( ۳ درانارن وم بطور حرفهای بفعالیت انتلابی مشقول شده و در فنآمبارژه علیه پلیس ره ساد ما و
سیادی آمادگی حریهای بت ود اهنت ممانقدر هو ۳ ۱ )زین گرورم با ۰
ك ۲ ۳2 1 بمیدان می_آیند_و گاهی هم صییبانه_بمیدان می آیند بشتاسند. |عه امکان شرکت_ در ادن حیتش را داسته بت و بطور فمال در [ 7 7 ۰ اک ی :2۳۳ 0 دوز ۰ بدترین - بدان علت اسکه در دور ان پراکندگی و تزلزل. در دورانیکه | آن کار کنند. وسیعتر میشود. قرو 0 : ۲ 2
*-در اینجا فقط اینموضوع راگوشزد مینمائيم که آنجه ما در
تلخترین آزمایشها میتواند ویرا بخظای خویش آکاد سازد
خصوص کان از کنار» وراجع به همه تضاوتهای بهدی سوابودا» حهت است که شمار کئونی یکنفر سوسیال دموکرات ذعلی روس باید در مورد سازمان گفتهايم اما" به همه اکونومیسته و از آنجمله مبارزة تطعی خواه علیه «سوابودا» باتد که بدرچه 2۳
به مرابوجیه داوئیماه رو ات نها عدهای عون بر خد مرابوچیه دلوه که نیز بدرجهٌ عوام | نظریات را در مورد مسائل سازمانی نعالانه موعظه و ازآن دفاع میکردند و عدهای هم بسوی این نظریات میلفزیدند.
باید عرد؟ ۱۳۱
به اک ونومیستهاء تروریستها و «کونومیست -- تروریستهای»* خودمان تکلیف میکنم این تزها راء که من اينك در بارهٌ دوتای آخری آن به_بحث میبردازم. تعذیب_نمایند. موضوع سهولت دام افتادن
ده عاقل» و «صد ابله» یه همان موضوعی که قبلا" بررسی شد منجر
کار گری» برای هر مدرسه و غیره در دست خود تمرکز دهند. شرکت بسیار فعال و پر دامنةً توده نه فقط آسیبی نخواهد دید بلکه برد با هم خواهد داشت (من میدانم که به من راجع به «دموکراتيك نبودن» نطریه ام اعتراض خواهند نمود. ولی باین اعتراش بکای غیر عاقلانه در پائین مفصلا" پاسخ خواهم داد). تمرکز ینهانی ترمن وظایف در دست يف سازمان انقلابیون. دامنه و مضمون فعالیت
میشود و آن اینکه آیا. در_صورت ضرورت يك بنهانکاری اکید. ایجاد يك سازمان تودءای امکان دارد یا نه. يك سازمان وسیع را ما هیچگاه 0 تشاتاری وان له آن در اعلاثی که بدون آن | توده تام و کمالی از سازمانهای دیگر را که یرای جمعیت وسیع در نظر گرفته شده و از اینرو حتی المقدور کمتر دارای صورت رسی است و کمتر پنهان گشته» یعنی فعالیت اتحادیههای حرفهای کار گران. محفلمای ۰ خود آموزی کارگران و قرائت نشریههای غیر علنی و محفلمای سوبیالیستی و همچنین دموکراتيك را در میان کليهٌ قشرهای دیگر امالی و غیره و غیره دست نلموده پلکه قوی میسازد. یک چنین محفلها و اتحادیهها و سازمانهائی در همه جا به تعداد بسیار_زیاد و با وظائف کاملا" گوناگون لازم است. وی بیمعنی و زیانبخش خواهد بود اگر ,ما آنپا را با سازمان انقلابیون مخلوط سازیم. خط فاحل ۰ بين آنها را بزدائيم و ذهن توده راء که اصولا" بطور غیر قابل تصوری مشوب شده. در مور د اینموضوع که برای «اداره کردن» جنبش تودهای افرادی لاز مند که بخصوص فعالیت سوسیالدمو کراتيك را تماما" پیش خود قرار داده ,اند و نیز در مورد اینموضوع که چنین افرادی پاید با شکيباني و سر سختی خود را انقلابیون حرفهای بار بیارند. کور نمأئيم. ۳ آری» در این مورد اذمان بطور غیر قابل تصوزی معوب شده است. ناه عمد ما از لحاظ سازبانی اینست که
اصلا" در باره مبارزء استوار و متداوم با حکومت جای سخنی هم نمیتواند در میان باشد برسانيم. تمرکز تمام وظایف پنهاناری در دست حتی المقدور عدهٌ قلیلی از انقلابیون حرفهای هم بهیچوجه پیعنای آن نیست که اينها «بجای همه فکر خواهند کرد» و جماعت در جنیش شرکت فمال نخواهد داشت. بر عکس. این انقلابیون حرفهای بیش از پیش بتوسط خود جماعت پیش کشیده خواهند شد زیرا
حماعت آذوقت خواهد دانت که گرد آمدن يك چند نفر دانشجو يك عده کار گری که مبارزه اقتصادی میثمایند بر ای تشکیل «کمیته».
کافی_نیست. بلکه سالها لازم است_تا شخص» خود وا بمتابه بل انقلابی_حرفهای پرورش دهد و آنوقت جماعت دیگر تنها در بار؛ خرده کاری نه بلکه همانادر بارة چنين پرورشی «ذکر خواهد ند تمرکز وظائف_پنهانکاری سازمانر ابدا _بمعنی_تمرکز تمام
2 نیست. شرکت فعال توده بسیار وسیخ در امور مطبوعات غیر علنی از اینکه «ده نفر» انقلابی حرهای وظائف پنهانکاری این کار
را د دست_ خود متم ر کز سازند» کمتر نشده بلکه ده برابر قوی تر
خواهد شد. بدینطریق و فقط پدینطظریق ما موفق خواهيم شد که قرائت مطبوعات غیر عللی. همکاری در امور این مطبوعات وحتی تا اندازهای انتشار آن حنبهٌ پنها
با خ کاری خود حیثیت یکنفر انقلابی را در روسیه بر باد دادهايم. کسی که در مسائل تلور يك ست و مردد و دائرهٌ نظرش محلود
باشد و برای برائت مستی خود به جریان خود بخودی توده
نی خود را
هر نسخهٌ نشریات» که هزاران نسخه از آن پخش هي استناد نماید, و بیشتر به منشی تردیونیون شبیه باشد تا به یك
«مکن است. و این نه تنها در مورد مطبوعات بلکه در مورد تمام کارهای سخنور نودهای و قادر نباشد نقعهً وسیع و جسورانهای را پيشنهاد : چنیش و حتی نمایعات هم صدق میکند. از اینکه همه بقری» از کت خاحسی: حریت ۲ هم وادار به احترام تماید, کسی که در انقلاییون آزموده, که تعلیماتشان ان لطر حرفهای عمتن از پلیس | هتر حرفهای خویش-یهتی در مبارزه علیه پلیس سیاسیم نابشی و بی ثیست, تمام امور پنهانکاری را اغم از تهیهً اور ای» ط ۱ تقریبی» تعبین دستهٌ رهبران برای هر ناحبهٌ شهر, برا 1 ۳
در مورد «سوابودا سابل
صحیح تر باسد. چونکه در رساله 7
دفاع میشود و در مقالهٌمورد بحت بظور کی میتوانه کمت که تمایز بمهترین مفدمات کار و بت و علت عبلهاین در هم فکری. آنشتکه سوابوداه 1 در ابور سازمانی دفاع میکند ولی نمیخواهد راجع به ادامه عارء در فکر انقلانی ,و طوری سوسیال دموکراسی چیزی بداند. کوشش رای زنده کردن فرد انقلایی حرفهای (.احیاء انتلا
حصول این مقصود اولا" پیشنهاد ترور تهید ۱ ایجاد «سازمانی از کار گران میانه حال» نمودن (سوابودا» شباره ۱ 11 و صفحه بعدی). سازمانی که کمتر داز کذار بتکان آینده.. در | فلخی ومرارت بیعتری ب
حقیقت معنایش ایشتکه انان برای گرم کردن ممّرل خویش تمام مواعظ خرد شان مفرد !
ما دفاع از تنزل يك رد انقلابی تا درحه رده کر ینت بزءه
در و تختههای خود منزل را بشکند. 2 ارضا ار ادهزدهکا را سا زرم ددم زورره
2 6 یرای "سای 7
۹ بعنوان مکمل استنتاج خود. <) دامنه فعلیت سازمانی پذیرفت). دامنُ کار انقلای نسیت به زیرنبای وسیع خودبخودی جیرء! بطور یکه در فوق دیدیم ب- اف در بارة «عدم تکانوی نیروهای بسح "حلود و در زیر منک تشوری بی بند و بار همبارزء اتتماد؟ انقلابی قادر به عبل عه نه تنها در پتربورگ ۳ حعومت» سخت درحال فشار است. و حال آنکه اکنو روسیه نیز احاس میگردد صحبت میکرد. تصور ثمیرود کسی این نه فقط میلفین سیاسی بلکه سازمان دهندگان سوسیال دموکرات واقعیت را مورد اتکار قرار دهد. اما تمام صحبت در ارنستکه این ن تمام_ طبتات اهالی برونده*. تصور نیرود ولو يك مطلب وا چگونهتوضیع دهیم؟ ب - اف میتورسد: اینموضوع شبهه آی بخود راه دهد که سوسیال هم در پی کشف علل تأریخی اين یدیده نمیرویم؛ نقط اینرا نند_هزارها از وظائف بسیا ّ باید بگوئيم که جامعه ای که در نتیجه یک ارتجاع سیاسی طولانی دچار فاد معنوی شده و بو اسطةً تغییو ات اقتصادی که روی داده و میلهد متلاشی گشته است تعداد بیشهایت_کمی از افرادی که کر ٩ ل انقلايي باشند از مان خود بیرون میدهد: طبً کرک بابیرون دادن کار گران انقلابی تااندازه ای صفوف ساز مانهای غیر علنی را تکمیل میسازد. - لیکن عده اینگونه انقلابیون نیاز مندیهای وقت رایر آورده کنر بویژه اینکه کار گری که ۱۱ ساعت و نیم دد کرخانه کار ات بتادر موقعیت خویش» کاری را که | بطور عمده میتو اند انجام دهد عبارت از وظالف يك نفر مبلغ است؛ و اما ستگینی عمده کار ترویع و تشکیلات و در دسترس قرار راج به تعداد. اشخاصی که دادن نشریه های غیر علنی و نخه برداری از آن. نثر | بما مساعدت نمایند در فصل پمشین هم ما تغییرات عظیی را شبنامه ها و غیره فاچار بر دوش قوای بینهایت جزئی روشتفعران | از اين لحاظ طی این مدت نقریبا" پنجاله بوحود آمده خال خواهد افتاد» (مرابوچیه دا 7 شارة > ص ۳۹-۳۸. نشان نبوده ایم. لیکن از طرف دیگر هم برای اینکه هم این عا ما دربسیاری از ایتموارد با این عقیده ب-اف و خصوصاً با | + کوچك در یکجا مجتبع شود و هم برای اینکه خود سخنانی که ما روی آنها تکیه کردايم موافق تستم؛ سخنان مذکور با وظانف جنیش. قطعه با برجستگی بخمومی تقان میدهند که ب-اف که (مانند هر | کنند وظائف پراتیسین کم 5 سب فد رده اک) از خرده کاری ماس ده است. چون تحت فشار اکونوميسم است نمیتواند راه رهائی از این وضح تحمل ناپذیر را بیابد. ار رف زیاد افراد لازم است. با بودن چنین سازمانی» هر قد رکه این سازمان نها قادر 1 باشد, همانقدر هم ایمان به نیرومندی حزب محعمتر و دامن !۱۲
و ۰ ۰ وسیعتر میشود-و ما ميدانيم که در جنگ مهمتر از همه ای
ته اخا در میان نشامیان , دم و کر اتیکی دیده میشود که تا انداز در خیابان ها علیه «دشمنانی
ز
مساشد. همینکه قوای موجوده اقتضا نماید ما حنبا باید به ترم
و تبلیغ مان سربازان و افسران و با لیجاد #سازمانهای.ز
در داخل حزب خود توجه بیار ی دول داریم *- بخاطر دارم که رهیقی برایم نقل میکرد چگونه یکنفر با
فابريك که آماده بود بسوسیال دموکراسی همراهی نباید و مر
هم میکرد بتلخی شکایت مینمود که نمیداند آیا «اطلاعات» وی
حقیقی انقلابی میرسد یا نه و یاری او 5
چه درحه ای خدمات کوچك جزئی وی
قرار گیرد. هر پراتیسینی البته از ایا
نایند که درسایه آن بتو ان ازهر وه ولو جرئی استماده نود و میداند که چکونه
ندارند. اشخاص دارای قريحهٌ تشکیلاتی وجود ندارند که قادر باشند موحبات چنان فعالیت پردامنه و در عبن حال واحد و هم آهنگی ر
خرده کاری ما. متفقبن مارا از دست ما تکامل سازمانهایاقلابی» نه اقط از حد جنیی کار گری عقب است استو حال آنکه این خدمات را که بطور جدا جدا «دزنی» ول که ب .اف هم آنرا اذعان دارد. بلکه ۷" ۹
۶ 7 "ومع | باین سطح اگرجه ضروری است. ولی چندان آسان و چندان حتمی | راطرری آماده نبود که در بارةٌ
۳
یمان به نیروی خود» نه فقط به ارتش خودی بلکه بدشمن و تمام ناصر بیطرف نیز تلقين گردد؛ بیطرفی دوستانه گاهی کار را فی میکند. با بودن چنین سازمانی که بر پایهٌ محکم تلوريك ر گرفته و دارای ارگان سوسیال دموکراتیكك باشد. ترس این یرود که عناصر متعددی که از «کنار» جنبش جلب شده اند جنبش | از راهخود منحرف سازند (بر عکس هىانا در حال حاض رکه خرده ری حکمفرما است ملاحظه مينمائيم که چئونه بسیاری از سوسیال کراتهاء بتصور اینکه فقط آنها سوسیال دمو کرات هستند» جنبق براه ۵» میکشانند). خلاصه کلام اینکه تخصص نا گزیر تم رکز
| ایجاب و بنوبه خود بی چون و جرا آنرا طلص مینماید.
اما خود هبان ب- اف که باين خوبی
اکوئومیستی گذارده است). فکر هن دور از آنستکه لزوم نشریات عامه فهم را برای کارگران و لزوم نشریات بویزه عامه فهم (البته نه ندریات بازاری) را برای کارگران مخصوصا" عقب مانده انکار نمایم. ولی آنچه مرا مشمئز میسازد اید که دائبا" اصول تعلیم و تربیت را با مسائل سیاست و سازمان مخلوط می نمایند. آقایان. حامیان «کار گر میانه حال». شما با این تمایل خودکه میخواهید حتما": منکام صحبت بزرگوارانه قامت خودرا خم نمائیده قبل از اينکه در بارة سیاست کارگری و یا سازمان کار گری با کار گران سخنی گفته . بادید بیشتر بهآنپا توهین کرده اید. بیائید در بار* چیزهای جدی ! باقامت راست حرف بزنید و علم تعلیم و تربیت رابه معلمین حواله نمائید نه اینکه بسیاسیون یا سازمان دهندگان! مر میان روشن فکران نیز پیشقدم و ميانه حال» و «تودهه وجود ندارد؟ مگر هیه برای روشتفکران نیز نشریه های عامه فهم را ضروری نمیدانند و مکر این نشریات نوشته نبیشود؟ وی بیائید فرض کنید که در مقالهٌ راجع به سازمان دانشجویان یا دانش آموزان. نویسنده» مثل اینکه يك کشف نوینی کرده باشد. مکرر بگوید که پیش از هر چیز سازمانی از «داندجویان میانه حال» لازم است. يقین است
توصیف کرده است» در قست دوم قضاوت فوق الذکر بعقید؛ ما برای این تخصص ارزش کافی قائل نميشود. او میگوید تعداد انقلاییون کرور کانی نیت این حرف امله معیع ات و با بار هم تاک مينمائيم که «اطلاع ذیقیمت کسی که از نزديك ناظر جریان است» نظر ما را نبت به علل بحران کنونی در سوسیال دموکراسی و بالنتیجه نیت بوسایل علاج آن کاملا" تأیید میکند. بطور کلی نه فقط ست بلکه کار گران انقلابی هم از ح 9 یی تدای
0 ی جنبه سیاسی ارتجاعی*1ن 9 ی
اطراف مسئلهٌ وظائف ما نسبت بکارگران اینقدر زیاد برخ ما میکشند. یبا جهی_تایید مینماید. این ۳ 29 بر آنسنعه نخستین و مبرم ترین وظیفهٌ ما اینستکه
چنین نویسنده ثی را مسخره میکنند و حق هم خواهند داشت. بو خوامند گفت که: شما آن خرده ايده های سازمانی خود راء اگر دارید.؛ پما بدهید آنوقت ما خود و تن یه از ما میانه حال»» کدام بالاتر و کدام پائین تر است. ولی اگر شا از خود داررای : خرده ایده هائی برای سازمان نیستیده آنوقت تمام این غمخواریهای شا در حق «توده» و میائه حالان» فقط چیز ملال آوری خواهد بود. بالاخره باید بفهمید که خود سائل سیاست» و سازمان؛ بقدری جدی است که صحبت در بار؛ آنها هم باید کامل حدی
این واقعیت حتی
را نیو که هنگام بحث در
ز ریز
۱1۳/۱۳۳۳ ار باشد: میتوان و باید کار گران (همحنین دانشحویان و داند
"موز ان)
۳ نیست). بتابر این دقت و توجه عمده باید بدان معطوف عردد عه | کرد. ولی حال که شبا ,4 بحت در حسس تحت ار ۰ 7 کاز گر آنر! تا سطح انقلاییون ارتقاع دهیمه نه اینکه. آنطور عم | پاسخهای صحیح بدهید, بسوی میانه حا ۰ دسج -ععحعحعح <<(" »»»»»۰اصسآ۱۳۳ ۳ 9 ّ 0 رم اگوئومیستنپا_مایلند. خود مان حتها. تا سطح بتوده کار گر | و با لطیفهگوئی یا عبارت پرداری گریبان خود ر! خلاص تکتید* 7 ِ 5 9 آنطور که سوابودا» میخواهد نا سطح «کارگران میانه حال» تیزل زر 1 سس ليم (مسوابوداه در این مورد پا به بل دوم «امول ملیم و تربیتء | 9سا
مسرت 2 و بر دهد! ثر
دارای يك حزت واقعی و
ان حقیقتا" مبارز انقلاییون میبودیم. کار تمام این مد کار ان
۱ 7 ۳۹۹ منموديم. اما تکرار میکنم که | سخنان بسیار زیبا و سیوا مبتوید و مخواهد که این سچنا ه ۱2 و« این تاکترك 1 وکا " زمانیکه کاملا بایدار و از حبت قوای نمال | بعنوان علامت زیبالی و خو درگر خودش (لود) من نماد 9 7 ما وان (ص-۲٩)- آرء,»منهم از انشمو ضو ۶ همتشه هو ام ده عصانی مشوم ۳ هم و 2 ۸ ۳ 59 ۹ 0
ارت وی این ان سا ۲ حذرها ۲ ماد ۲ لذرایز ۵ با /: بر هن سم نیا را
ار عمط ۵ با ]ند
سنگیتی عمده کار بر دوش قوای بینپایت جزئی روشنفکران خواهد | و 4 اناد این ار بهیچوجه از روی «اجاری» مورت نمیگیرد._بلکه 0 7 و و علت ان عقب ماندگی ماست. زیرا که ما بوظینةً خود پی نبرده ايم. ]| و با سخنان احبقاناٌ خود در بار؛ اینکه چه چیزی برای «تودة کار کز معو ایآ ری ای تاد | و چه چزی رای «ارتی مینه حله و خیرم دردستری»_ اس برحسته ات یاری تبائيم تا بيك مبلغ حرفه ای»" سازمان دهنده» ۰ و در این مورد نیز مانند سایر موارد ِ محدود کار سازما
2 دس سس رد تج تلع
تکار آنرا و تا هب ی یط برای ما يك نوع ترسی بوجود می آورد که مبادا یکقدم هم با
ازجیزهائیکه «در دسترس» توده است دور شویم و از فعالیت ساده در زمینةٌ بر آوردن نیازمندیهای آنی و بلاواسطه تودء خیلی
ننگ آوری نیروی خود دهيم محایظت اه تیه به ۳ نیپا بیفکنید: قوای آنپا صد بار از ما بیتتر است ولی آنها بوجه نیکوئی میفهمند که مبلفین حقیقتا با استعداد و غیره از میان عناصر میانه حال» چندان زود بزود هم بوجود نمی آیند. بنابر این فورا سعی میکنند هرکار گر با استعدادی را در شرایطی ترار دهند که استعدادهای وی کاملا رشد نموده و کاملا بکار برده شود: او را بمبلغ حرفه ای بدل میکننده ۵ وی را از يك فابريك بتمام رشته های صنمت و از يك محل ب: کشور توسمه میدهند و بدینطریق او را تشویق میکنند تا عمل خود را وسیعتر نباید. او در حرفه خویش تجربه و چ بدست میور ده دايرم ءعلومات و دانش خود را وسیعتر مینماید,
۴
پیشوایان بر جستهٌ سیاسی نقاط دیگر و نیز احزاب دیگر را
نزديك مشاهده میکند. میکوشد که خودش هم بپمان پایه برسد و معلومات محیط کارگری و ایبان و اعتقاد سوسیالیتی خود را با آن تعلیمات حرفه ای, که پرولتاریا بدون آن نمیتواند علیه صَقوف کاملا" تملیم یاه دشنانش ببارزه ای سر سخت اقدام نماید. تو ام سازد. «قط و فقط بدینطریق ببله و آلوثر ها از میان توده کار گر بیرون | می آیند. اما آنجه را که در يك کشور از لحاظ سیاسی آزاد. تا درجهُ زیادی بخودی خود صورت میگیرد در کشور ما باید مرتبا" سازمانهای ما انجام دهند. یکنفر کارگر مبلغ نسبتا" با قریحه که ممایهٌ امید واریست» تباید ۱۱ ساعت در فابريك کار کند. ما باید مراقب باشیم که ۳۳ پول حزب گذران کند, بتواند بموقع
حالت غیز" عللی بخود به بحل های فعالیت خویش را تغییر | ٩"
: 5 ِ به زیادی بدست آخواهذ آورد. | 4
دایرهٌ معلومات خود را تخواهد کرد و آخواهد توانت
هی ازع
شده و ءکتب طولانی_ مبارزه را گنر آنده . (در حالیکه البته این انقلابیوت ملع 0 4 نوع اسلحه باشنده) --آنکاه دیگی هیچ سستتت کت و ۳ پلیی سیاسی در دنیا نمیتواند از عهدد آنها بر آید. زیرا این دسته ها دمتی اه ادی که بیتریغ نثست به انقلاب س دار ند از سس تارج یت 1 سر لها وس
میت - به دفهای, ۲ بر بهرههند خواهند شد.
ب» و مه
ولی در بین ما بسیارند کسانی که طوری ؟وشتان : | «صدای زندگی» حساس است که بیش از هرچیزی از همین موف , دارند و اشخاصی را که طرقدار نظریات مورد بحث میباشند به
خط معی «اردنایا ولیاه و عدم درک *دموکراتیسم» وغیره
خاعوو 2 یم مساز زند. لازم می آید این اتهامات را که البته بر ابوچیه دلو؛ هم به آنها متوسل شده است. مورد بررسی قرار دهیم.
تکار نده این سطور کاملا" اطلاع دارد که 0 پربورک روزنامهُ مرابوچایا گازتاه زاردنایا ولیا متهم میباختند (علت این اتهام هم اگر این روزنامه را با «رابوچایا میسل» مقایسه نبائيم بخودی خود معلوم است). انیت وقتیکه اندکی پس از پیدایش دایسکرا» یکی از رفقا سا لام داد که سوستا( ۳ سر داستراه را ارات هار دنایا ولیاه مینامند» ما از
را هم به داشتن خط مشی
بدیهیست زیرا دام سوسیال
مج بل بم.
ور «موعرات درستکار هست که اکونومیستها چنین اتهامی بوی نزده بانط اتهامات بر اثر دو نوع سوء تفاهم حاصل ۰ انتلابی عم اطلاع دار ند که
این تام برای ما وش 9 دم
این بگردد.
ادر کتور ما بقدری از تاریخ جنبش
هر گونه ایدة مربوط به یک سازمان متم رکز پبکار جوئی وا که
۰ اعلان جنگ قطعی به تزار بد.هد مخط مشی ناردنایا ولیاه میتامتد- و ۳ حال آنکه آن سازمان عالی عه انقلابیون سالهای هفتاد داشتند, ٍ و میات برای همه ما ائمونه میشدا بهیجوجه بدست تاردنا 1 ریات نادس نگردیده بلکه از طرف زملبا ولیائیپا (۷۹) تاسیس شده نود که بعدا" به چرنی پردل (1620267 تردنراز:) و نار دنایا وایا متشعب ً 5 -ازمان یبکار جوی انقلابی خدوسیتی | ۴ ۱ ۹ ز احاظتاریغ و خواه از لحاظ منعلق پیمهنی است ان که هن خط متی انقلابی» اگر در حقبعت فکر میارزه جدی
۰ داشنه بدون یک چنین سازمانی او از ریس" نمیر ود لیانیها در آن نبود که آنها کوش کردند تا هب
مبارزة قطعی علیه حکومت مطلقه سوق دهند. بر عکس, این خد مت بزرک "تاریخی ۲نهاست. اشتباه آنان در این بود عه متکی بیک نوع تلوری بودند که از نظر ماهیت بهیجوجه انقلابی نبود و بلد نبودند یا نبیتوانستند یک ارتباط ناگستنی بین جنبی خود و طبقاتی درون جامعه سرمایه داری که در حال نمو بود بر
ار سازند. و فقط عدم درک مطاق مار کسیسم (یا «درک» آن مطابق روح «استرویسم») توانسته است تواید چنین عقیده ای ناید که بیدایش یک جنبش وسیع خود بخودی کار گری» وظیفةٌ آیحاد سازمانی را بهمان خوبی سازمان زملیا ولیائی ها و سازمانی بمراتب بر عکس» این جنیش بعینه چنین وظیفه ای را بر عهدة ما میگذارد» زیرا_مبارز_خود . بخودی پرولتار باء تازمانیکه یک سازمان مستحکم انقلابیون آنرا ۱71 ره دلو» شمارة ۱۰ص -۱۸) به معنای آن جروبحقی که -وسیال دمو کراتها همیشه در مورد مبارز؛ٌ سیاسی علیه نظریهٌ «توطثه گرانه» می نمودند صحیحا" پی نمیبرند. ما علیه محدود ساختن مبارز سیاسی و رساندن
از آن هم بهتر را از عهد ما برمیدارد.
آن بمقام توطله قیام ننوده و همیشه خواهیم دود ". ولی بدیهی است
که معنی یچوجه انکار لزوم یک سازمان محکم انقلابی
نیوده است. مثلا" در رساله ای که در تبصره زیر نام آن برده شده است در همین جروبحشی که علیه تبدیل مبارز سیاسی به توطثه میشود سازهانی هم (بىثابهٌ ایدال سوسیال دموکراتیک) تصویر میشود که استحکامش باید آنقدر باشد که بتواند «برای وارد نمودن ضربت قطعی بر حکومت مطلقه» هم به «قیام متوسل شود» و هم و از لحاظ شکل خود در یک کشور استبداد میتواند سازمان «توطله چینی» هن نامیده شود زیرا واوَهٌ فر انسوی «کتسپیر اسیون» (005۴17060] -پنهانکاری) با وا روسی مز اگوور» (3:۳090۲-- توطله) معادل است
حمله» **. یک چنین سازمان مستحکم انقلابی
تست
۰
رجوع شود »
رسالهٌ «وظایف سوسیال دم وکرانهای رو و ۱ جر و+حت با پ. ل. لاوروف. (رجوع شود بهصفحه 5۸ این کتاب. متر جم). و و به صفحه 1٩
ده و کر اتمهای کتاب ها
دفت» فررح ۱۲ «رنجوت حم). ضمنا باز هم دلیل دیگری
تمیفیمد و پا
ارعه
7 ۶ تحریربه ۲
بن نظریه که نخستمن ن وطیفً حتبش توده ای را تیمتو ان سر تون ساختو داد با آنحه کهدر رساله موظایف» نوشته سدء ۱
زه اقتصادی علیه کار فرمایان و <>
و طتی کته
در *ن
مخاین آبا دوری مراحل رد خود قضاوت کند. آیا ار گانیکه «تطبیق» رز
رابه ین ن
دارای استواری اصولی است.
بدرجهای شرط لازم یک چنین سازمانی است که تمام شراب اعضاع. گزین کردن آنهاء وظایف و غیره) باید با شرط مذکور واق داده شود. بنابراین ترس از این اتهام که ما سوسیال دموکراتها میخواهیم سازمان توبلله چینی بوجود آوریم. بزرگترین ساده لوحی خواهد بود. برای هر دشین اکونومیسم باید اين اتهام هم مانند اتهام به پیریی از «خطعشی ار دنایا ولیاه خوش آیند باشد.
با اعتراض خواهند کرد که: ممکن است چنین سازمان نیرومند کاملا" سری که تمام بند هاو رشته های فعالیت یشپانی را در دست یش متجمع میسازد و بر حسب ضرورت یک سازمان متمرکزی . پاعبال سرولت دست به حبلهٌ قبل از موعد بزند و له به عدت منبش بیافزایدو این کار را وقتی بکند که رشد
ضایتی سیاسی و نیروی غلیان و خشم طبقهٌ کارگر و غیره هنوز زار را من و واجب نکرده باشد در پاسع این اعتراض ما ثیم: اگر بطور مجرد و انتزاعی سخن بکوئیم البته نییشود انکار کرد که سازمان پیکارجو ممکن است دست به یک نبرد ناسنجیده ای است این نبرد به شکستی منجر گردد که در شرایط خی ار در مورد چنین مسئله ای نمیتوان به حظات مجرد و انتزاعی اکتفا نمود زیرا از این نطر برای هرگونه اری احتمال شکست هست و برای تخفیف این احتمال هیچ ای بفیر از آمادگی متشکل برای پیکار وجود ندارد. و اما ها مسلله را تصاودر زرمیته شرایط روسته کفنوتی طرح
ند و ممک
, آنگاه ناچار این نتیجهٌ متبت *رفته خواهد شد که سازمان ی محکم بدوت چوت و چرا و برای مین دزم دح و به مش نب پایداری بدهد و آرا از احتمال حملات ناسنجیده حنر دارد. همانا اکنون که,چنین سازمانی وجود ندارد و جنیش ئ خود بخود سریعا" رشد میکند دو خط مشی افراطی در وقابل یکذیگر مشاهده میشود (که حسب المعمول. »«بهم میر -نده):
۱ 7 بارو موعشه اعتدال و میانه روی و
گاه در
ر مالی وه تاوه ان ی هلو هم اتود تسا دموع را
در دا بت 4 ۵ ۱ خط می ایذار زد وجود دارند که در برایر هر دو خط مشی افر طی سیرهی ۳
ایت یا صورت. نطو 13 ۱ ل. ضینا بای علت تعیب ؟و ین پدیده صرف نظر از سایر علل دز ت__ ور
نیست که ساره قتصادی ععایه کار درمایات و حکومت» هر گز شم نتفاي خی اه3 داعت وه قراس و سفر بط ۳اه با تس ۲ در یک جا گاء و در.جای دیگر پدیذار خواهد شد ِ م رجوی متمرگزی که با شدای ماسطلاح تیا عراز ۱
که اتهام پیشین منتاع خاص روسی دارد همانقدر این اعتراض
جنبةٌ خاص خارجی دارد. و فقط یک سازمان مقیم خارجه (.اتحاديهٌ
سوسیال دموکراتهای روس») میتوانسته است به هیلت تحريرياً خود. .ضین دستور های دیگر» دستور زیرین را بد هد:
ءاصل_تشکیلاتی. بمنظور رشد وتوسعاٌ موفقیت آمیز و
وحدت سوسیال دم وکراسی» لازم است اصل دمو کراتيك وسیع در
سازمان حزبی سوسیال دموکراسی خاطر نشان گردد. رشد وتوسعه
شود و در راء آن مبارزه بعمل آید. و این امر مخصوصا"
از این لحاظ ضروری است که در صفوف حزب ما تمایلات
تن
ضد دموکراتيك بروز نموده است» (:دو کنگره» ص -۰)۱۸
و اما اينکه عرابوچیه دلوه حتونه علیه تمایلات ضد دموکراتیک «ایسکرا» مبارزه میکند مطلبی است؟ ما در فصل آینده خواهیم دید. لیکن حالا این «اصل» را که از طرف اکوتومیستها ببیان آورده نتر مورد دقت قرار مید هیم. تصور
موافق باسد که لازمه «اصل دموکراتیك وسیع» دو شرط حتمی
میشود از نزد
است: نخضت آشکار بودن کامل و دوم انتخابی بودن تمام
مات دبدون تشکار بروت ۶ تنس نات شخ نودنی که تا محدود باعضای سازمان نباشد. محت از دمو کرابم خنده آور است. سازمان حزب سوسیال دموکراسی آلبان را ما دمو مراتیک مينامیم زیرا در آذف همه کارها حتی جلات کتگرگ حزبی هم آشکاز است؛ ابا هیچکس سازمانی را که خود را در پس
غیر حزبی مستور داشته است سازمان دموگراتیک نمینامد. حال
ده اختفا از اشخاص
سلوال میشود: مطرح نبودن «اصل دموگراتیك و شرط اساسی این اصل برای سازمان پنهانی قابل احر! نیست. چه معنی دارد؟ با اینوضع «اصل وسیع» فقط یک جمله پر سر و صدا ولی توخالی
میشود. از این گذشته. این جمله گواه است بر اینکه وظائف حیاتی
ام ۱ لحظه فعلی در مورد سازمان بهیجوحه درگ نشده است. همه
میدانند که علم مراعات پئهانکاری در میأن توده موسیع» انقلابیون
کشور ما جهدامنه عظیمی د
مان اد
بسانت مت و با «دقت
۱
کامل در انتخاب اعضاء است: (ر ابوحیه دلوه شما, 1
آئوقت اتخاصی یأ فت میشوند و از عشم که در جنین اوضاع و احو
اسجاب دقیق (و بتا بر
سای وتا تدوررات لمات توت بعهی کته اصول
پر نامه حزب را سذیرد و بقدر قوه خود از حزب پشتیبانی نماید
ِ "0 7 عضه حرب مهرب «یشود» وجون تمام عرصه میاست» مانند صحته
در حلو نظر هه تماشاچیان باز است. لذا این پذ یرش, یاعدم
یی بامحافت بر همه » هر لس چه از روی روزنامهها و خمه دی. مهد م ۱
ان
ست. همه میدانند که فلان سیاستمدار
جا مره ۶ ؟ داد
راء تکامل رای نموده. |
در دقایق دشوار زندگی فلان عمل از او سرزده و عموما" دارای نلان اوصاف است, - و از ایترو طبیعی است که این گونه افراد. است. لذا با این یل و چنین شاهدی در این مسئله را تمام اعضای حزب میتوانند با علم باوضاع برای شفل معین زیاد تر است. در شمارة هفتم مجلاً «ناکانونه» (ووئية سال ۱۸۹۹) در حزبی انتخاب کنند یا نکنند. وجود ار یی ر(هجای بمضای وا عنوان «بمناسبت بيانیةٌ گروء
خود آزادی کار گران». حقیقی کلمه) هر یک ی. سربریاکف به «قبع, بیش کشیدن مسائل مربوط به خود فریبی و شالت سیاسی پر میدارد. یک دستگاه خود کاری ایباد ات هه اطع ارتواد هر یی یی بر محصول آن هیان جیزی است که در زیست شناسی آنرا نوده و در ضمن چنین نگاشته است: 2 «بقای اصلع» مینامند. «انتخاب طبیمی» که در سایهً آشکار بودن کامل و «میشکین» روگاچف. و لیابف. میخائیلف» پیروسکایاء وت انتخابی بودن و نظارت همکانی. انجام میگیرد باعت میشود که هر دیگران همچوقت خودشانرا پیشوا حساب نبیکردند و هیچ
ِ
| فرد سر انجام «در مسند خود» قرار گیرد» دست بکاری زند که آنها را انتخاب و تعیون نمیکر د. گرچه آنها در حقیقت یک | بیشتر متناسب با قوه و استعداد وی باشد, تمام عواقب اشتبامات چنین کسانی بودند. زیرا چه در دور تروج و چه در
خویش را ار دوش خود احساس نماید. در جلو چشم همه ابت کند دور مبارزه علیه حکومت. آنها قسمت اعطم سنگینی کار را که قادر است اشتبامات خود را بپذیرد و از آن احتراز نماید. بدوش خود داشتند, به خطرناکترین نقاط میرفتند و فعالیتعان
حال همین جریان را در چهار چوب رژیم استبدادی ما در نظر از همه با مرتر بود. اولویت آنها هم در نیج تمایل آنها آورید! آیا این امکان پذیر است عه در کشور ما همه ,کانیکه احول بدست نیامد بلکه در نتیجهً اعتماد رفقای اطرافی به عقل؛ به
بر ما حزب رامی پذیرند و بقدر قوه خود از حزب پشتیبانی می ناب انرزی و وفاداری آنبا ی و تس کر فلا حق داشته باشند هر گامی را که یکنفر انقلابی مخفی بر بیدا] آرئوپاز (اگر ثبی در بين نیست دیکر نوشتن در |
نظارت کنند؟ و همه آنها از بمن این انقلابیون مخفی فلان یا بهمان آن چه لزومی دارد) عه مبادا با فعالمایشائی خود جنبش ۱ انتخاب نمایند. و حال آنکه شخص انقلابی از نظر معالع کار اد اره یل دیگر زیاده از حد ماده لوحی است. کی وظف_است. سخعیت خویش را از نه دهم این «همه. ینهان دارد؟ که بحرف آن گوش بدمد؟»
اندکی در ات یی کر مار ری سورسیم *آر ثوپاژ» با «تمایلات ضد دموعر اتيك» کار و و واه و تفاوتی دارد؟ مکر واضح و دوشن نیست که اصل سازمانی «خوش ظاه
یسم وسیع»
زبی در ظلمت استبداد و در شرایطی که ین اگرد۵ رابوچیه دلو» نیز عینا همینخونه هم ساده لوحا ه و هم قبیج است.
: ۳ صاده لوحانه است. .ز بر! تامو قعیکه «رفةای اطرافی بععل» انرزی | فقط یک باز یه 7 و
وفاداری آنهاه اعتباد نداشته باعند هیچ اس بحرف «آر و زیچه توح است» ویرا د هیچ +4 دنر «ر عبل حبچ که مایلات ضد دموکراتیک» دارند گوش نخواهد داد. قبیح است:
یا اشخاصی
منتهای تمایل» اجرا نکرده و نمیتواند اجیا کند. این یکت بازیدهً
زیرا یک رفتار عوام فریبانه ایست عه از شهرت پرستی یکدسته, از علم آشنائی دستاً دیگر به احوالحقیقیجنیش ما و از عدم آمادگی
۱ و آشتا نبودن دستهٌ سوم بتاریخ جنیش اقلا بی سوء استفاده مینماید.
زیان بخش است. زیرا گوشش برای بکار بردن «اصل دمو کر اتيك سیع» اقط کار یاه ازور ورد ابهاد سوانح بزرگ تسیل وصیع) ر بعس را در »ور ۴ :در یگانه اصل حذی سازمانی برای کارکنان جنبش ما باید عبارت باعد از: پنسهانکاری بسیار شدید, . ی ردت یار دقیق اعضاء و
کرده و خرده کاری را که آمروز رایچ است ابدی می نماید و انکار پراتیسینها را از وظیقاً جدی و میرم آنهاء که باید خود را انقلابی ۲ آماده نمودن انقلابیون حرفه ای هر گا: این صفات موجود باشد, _ چ دنگری عم ان وه ۲ ۲
و آن: اعتما
حرفه ای بار آورند. منحرف ساخته متوجه تدوین آئین نامه های
بلند بالای «کاغذی» در بارهٌ سیستممای انتخا بات مینماید. فقط در
د کامل رهقانه در مین انقلار,
ری ما ضرورت قطعی دارد: زیرا در | کردن کار درست و حسابی وباروح برایتان ممکن نیست. این ۱ دمو کراتیک
اخارجه که در آنجا غالی" اشخاصی دور هم جمع .میشوند که پیدا
همگانی را جلیکزین آن سا
| دموگراسی بازی» توانسته است در بعضی حاما و بویژه در میان
اگرتصور میعد که عدم امکان نطارت حقبقی. :« دسته های کوچک کوناگون توسعه پیدا کند. که اعضای سازمان انقلابی مورد نظارت
9 ی و " 1 بر ای اینکه تمام زشتی شیوه *ورد بند «رابوجیه دلو را گه وقت اینرا دار ند که در اطراف -کله ی بازیچه ای دمو دوست دارد «اصل» خوش ظاهری نظیر دءوگراتیم در کار انقلابی را ای از رذقائیکه بیکدیگر اعتماد کاما
(دمو کراتسم در میان هسته فشر بیش
سس
بکشد. بخواننده نشان دهیم. باز هم به شاهد متوسل ميشویم. این دار ند) بياندیشند. ولی ۳۹
شاهد دی سربریاکف دییر مجله «ناکانونه»ه چاپ لندن است"عه » و ضنا ار ی ور ی و ۱ «رآبوچیه داوه علاقه فرط و از پلخانف و «پلخانوی ها *دت یک ٩ لاییون لد تاه که کیان خویی راو دس رز :9 و +جو جعی بر ای 4 رای ٩
۶ دارد؛ «ناکانونه» در مقالات خود راجع به انشماب «اتحادیةٌ سوسیال تاشایست خلاصن کند از میچوته دی رد گردات تخواعد بوه
دموگراترای روس» مقیم خارجه. جدا" جانب برابوجیه دلو» را وانگهی در کشور ما یک افکار مومی مربوط به محیط انقلابی گرفته و با یک دنا سخنان نا شایسته ب4 پاخانف هحوم آورده سس
2۵<) دیوان داوری.
عتر حم.
ددس (و بین المللی) وجود دارد که بقدر کافي ترقی نبوده و از خوه. داری تاریخ طولائی است و مرگونه انعرافی از وطينة رناقت را با قساوت بی امانی مجازات مینماید («دموکراتیسم» هم یعنی دوکر اتیسم حقیقی نه بازیچه ای بمثابهٌ جزئی از کل. داخل در این مفهوم رفاقت است!). همه اینها را در نظر بگیرید آنوقت بوی تعفن ژثرال بازی مهاجرین مقیم خارجه را از این گنتگه ما و قطعنامههای مربوط به «تمایلات ضد دموکرانيك» حس خواهید کرد!
اینرا نیز باید در نظر گرفت که منبع دیگر اینگونه گفتکوها, یعنی ساده لوحی» نیز از در هم برهمی تصورات مربوط به دموگراسی سرچشمه میکیرد. .در کتاب زد<ین وب فصل جالب توجهی موسوم با «دموکراسی پدوی» راجع به تردیویونهای انگلیس وجود دارد. موّلفین در کتاب نامپرده نقل مینمایند که چکونه کار گران انگلیس, در نخستین دور ان موجودیت اتحادیه های خود, نشانا حتمی دمو کرای را این میدانستند که تمام کارهای مربوط به ادارة اتحادیدعا را تمام اعضاء انجام <م نه ها تمام مافل بورینة اخذ رای از | همه اعضا حل میشد بلکه مشاغل را نیز هم اعضا بئویه اشفال میکردند. | یلک آزمایش *ود و دراز تاریخی لازم برد تا کار گران به بیهودگی اینگونه تست سر مریت مرو و بلزوم موسسات نمایندگی از یکطرف و اذراد دارای مشاغل رای از طرف دیگر ری برند. | لازم بودچند بار مندوتهای اتحادیه ورشکست نود تا آنکه کار کران یی ببرند که دص سعت تین برداخت حق عضویت و کیک <فت در یاتی را دیتوان هط بوسیلا اخذ ری دمو کراتیک حل مود بلکه اظهار نظر +تخصص امور پیب نیز لازم است. سپس کتاب کائوتسکی راجع به پار.لمانتار یسم و قانونگذاری ملی را بر دارید- شما خواهید دید که ندیجه وهای بع توریسین مارکیست با درسی که از عبل چندین سالأٌ کار گرانی بدست امده است که منود بخوده مدحد میتدند, درست در ميی این کائوتسکی علیه آن طرز بدوی که ریتینگهالوزن دهو کر ای را درک کرده است جدا قیام میکند. او اشخاصی را که بخاطر این دموکراسی حاشرند طلب کت که «حراید تودهای مستقب* تحت نظر توده نگارش یابده «ورد تمسخر ثرار میدمد. ازوم وجود روزنامه نگاران حرفهای و پارلمان نشینان و غیره دا :رای رهبری سوسیال دمو کر ائیک مبارز طبقاتی پرولتاریا
مدال میسازدو به وسیالیسم آنار شیستها و ادباه که «برای ایجاد تاثیر»
۲ 2 مورد استعمال آن در جامعه کئونی بسی مشروط است. می تازد.
۱ آئین ذامههاً و هم در نشریات نود می نماید. اکونومیستهای بر نشتمن ماب ش ره نامه خود چنین. توشته بودند: مادء ۰ همه کار هائیکه
ابا سا و فا ابا متام تمام سازمان («حادیه تیان دارد با